αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Αναξιος εραστης
...Πάντοτε ανήσυχος
26 Ιανουαρίου 2011, 02:05
10...9 ...8...7...
10...9 ...8...7...  


Καλημέρα αγαπητό μου  νερολόγιο φουρτουνιασμένο .
Καλημέρα φίλοι μου , όσοι μείνατε δηλαδή , λίγοι και καλοί .
Αρχίζει και με τριβελίζει μέρες και νύχτες , έχω μπει στη διαδικασία δηλαδή , στην αντίστροφη μέτρηση .
Αρχίζει και μου χαμογελά η γέφυρα του Αδάμ στη νότιο Κίνα ,

τα φώτα του Melbourne ...




Μα  θα μου πεις ... πως να αρνηθώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή , μάνα μου είναι η γη .
Είναι ωρέ , η τζάμπα πίνω ?
Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις μον σερι .
Κάνω όνειρα μεγάλα για ταξίδια πιο μεγάλα .
Εχω και ελαφρύ σακίδιο , δεν μου κόβει τους ώμους , λέω να την κάνω ρε παιδιά . Δεν είναι εύκολο , είμαι στο 10...9 ...8...7...

Τελικά στη ζωή ότι σου λείπει ζητάς . Δεν υπάρχει σίγουρο. Δεν υπάρχει μόνιμο .

Όσο θαυμάζω τους πλατάνους με τον ίσκιο τους και  τις βαθειές τους ρίζες , άλλο τόσο με ξελογιάζουν τα διαβατάρικα πουλιά .
Τι ιστορίες θα είχαν να μας πουν αν μπορούσαν .

Νομίζω τα λέει όλα εκείνο το τραγούδι , όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι , μα όσους ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη .

Εγώ πάλι λέω ... η Ιθάκη μπορεί να περιμένει αν θέλει .

- Προσοχή στις γυναίκες των λιμανιών , εκτός απ τις αρρώστιες είναι και ντίλερ ναρκωτικών μου έλεγε μια καπετάνισσα στη σχολή Ασπροπύργου .
<< Οι Σομαλοί πάλι ... δεν αστειεύονται , κι εμένα τα μάτια μου φτερούγιζαν  κι από καφέ γίνονταν γαλάζια της θάλασσας .

Φωναχτές σκέψεις κάνω , αν το καταλάβατε φίλοι μου .
Είμαι ιδιαζόντως κοινωνικός τύπος και δεν ξέρω αν οι υγρές φυλακές μου ταιριάζουν .
Απ την άλλη όμως , πως να πω όχι σε νέες περιπέτειες . Τέτοια πλούτη θέλω .
Θέλω να πεθάνω 100χρονων αλλά το κοντέρ να γράφει 1000 .
Μέχρι τώρα με κρατούσαν κάτι συρματόσκοινα ... αλλά τώρα πιστεύω ότι πλησιάζει ο καιρός .

Σε πιάνει - μην το πεις αλλού - σα γάτα η λαμαρίνα...

(λαμαρίνα, η : βεν . lamarin : λεπτό μεταλλικό έλασμα - αρρώστεια που προσβάλλει και τρελαίνει τις γάτες στα φορτηγά πλοία ) κοντολογίς ο στατικός ηλεκτρισμός του βαποριού , όπου πρέπει να πιάσεις στεριά για να γειωθείς .

video 

Yara-Yara

Ξέμπαρκοι

Μουσική/Στίχοι: Ξέμπαρκοι/Καββαδίας Νίκος
 

"Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος
              
Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό

Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos
             
κι' απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό
 
  
Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω
    
Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά

Απάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω
               
και μάθε με να περπατώ πάνω στη γη σωστά
 
Κούκο φορούσες κάτασπρο μικρός και κολαρίνα
Ναυτάκι του γλυκού νερού
Σε πιάνει - μην το πεις αλλού - σα γάτα η λαμαρίνα
και σε σαστίζει ξαφνικό προβέτζο του καιρού
 
Το ντύμα πάρε του φιδιού και δώσ' μου ένα μαντήλι
Εγώ, - και σ' έγδυσα μπροστά στο γέρο Τισιανό
Βίρα, Κεφαλλονίτισσα, και μάινα το καντήλι
Σε λόφο γιαπωνέζικο κοιμάται το στερνό
 
Σου πήρ' από τη Νάπολη μια ψεύτικη καμέα
κι' ένα κοράλλι ξέθωρο μαζί
Πίσω απ' το φριγκορίφικο στην άδεια προκυμαία
έβενος, - γλώσσα της φωτιάς, στο βάθος κρεμεζί
 
Φώτα του Melbourne. Βαρετά κυλάει ο Yara-Yara
ανάμεσα σε φορτηγά πελώρια και βουβά
φέρνοντας προς το πέλαγος, χωρίς να δίνει δυάρα
του κοριτσιού το φίλημα, του στοίχισε ακριβά
 
Γερά την ανεμόσκαλα. Καφέ για τον πιλότο
Λακίζετε, αλυσόδετοι του στεριανού καημού
Και σένα, που σε κέρδισα μιανής νυχτιάς σε λότο
σμίγεις και πας με τον καπνό του γκρίζου ποταμού
 
Μια βάρκα θέλω, ποταμέ, να ρίξω από χαρτόνι
όπως αυτές που παίζουνε στις όχθες μαθητές
Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός; - Ματώνει, δε σκοτώνει
Ποιος είπε φούντο; Ψέματα. Δε φτάσαμε ποτές "


Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός; - Ματώνει, δε σκοτώνει
Αυτός ο στίχος με πονάει πιο πολύ απ όλους .
Το μάτωμα ,  αποχωρισμός από φίλους ,αλλά είπαμε .
Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις μον σερι .

Το συνθηματικό θα είναι ένας στίχος του τραγουδιού ...

"Βίρα, Κεφαλλονίτισσα, και μάινα το καντήλι",  όταν θα μπαρκάρω ντε !
 Βέβαια για Κ  άλλου νησιού πρόκειται .
Μέχρι να πάρω την τελική απόφαση , μην μου στενοχωριέστε ,
γιατί θα είμαι α)  εν βρασμώ χαράς και περιέργειας μπρος στη θέα του καινούργιου  ,
β )
γιατί μέχρι να φύγω έχω να σας γράψω ένα σωρό ανεκδοτάκια μουρλια !
και γ) δεν έφυγα ακόμα ! χε!χε!

 

 

 


13 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από pterarhos (26.01.2011)
Αχ ρε φιλε επρεπε να εισαι εδω πριν μηνες.Ανεβηκε μια παρασταση με θεμα "Η γυναικα του Καββαδια"
Δεν μποραγε να την δεις με στεγνα ματια και στο τελος με στεγνο λαρυγγι.Ενοιωθες την αναγκη να πιεις οσα ο Μαρκονης,τοτε που ειχε μεθυσει τρομερα με ουισκυ τζιν και μπυρα...
Καποτε φιλε ημουν σε ενα ποσταλι,Απολλων της Ηπειρωτικης του Ποταμιανου. Ο Απολλωνας κοπηκε πια σιδερα ο Ποταμιανος πηγε να συναντησει τον δημιουργο του.
Φοβερη η εμπειρια για κατι μηνες.Ευρωπη και μετα Αφρικη.
Το μυστικο;
Τελικα γυρισα, λατρευα τη θαλασσα και το πλοιο αλλα οχι τα τσιρακια του Ποταμιανου...
Τα πλατανια μαλλον θα πρεπει να βαρυουνται που και που αλλα ας προσεχαν!
Τα πουλια ναι,πιο αλητικη ζωη ,πιο ζωη!
Παρηγορια ο σακος μου σ'Αμερικη κι Ασια...
Σοβαρα τωρα σκεφτεσαι να φυγεις;


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (26.01.2011)
Eιμαι στο παρα πεντε Χαρη μου .
Εχω βγαλει φυλλαδιο , πιστοποιητικο σωστικων μεσων .
Το δουλευω ακομα μεσα μου , αν υπαρχει κατι να με κρατησει , παντα υπαρχει κατι , αλλα ... εκεινη η φωνη μεσα μου , με εχει ξεκουφανει .
Απο τσιρακια και ρουφιανους αλλο τιποτα , εχω υποψη μου .
Το μονο σιγουρο ειναι οτι ειμαι πιο ετοιμος απο ποτε .
Εκτος ...αν κανω ενα πλουσιο γαμο με την κυρα Δωροθεα μια 80χρονη γρια στο χωριο, που εχει τρελλαθει και δωριζει την περιουσια της στις εκκλησιες και στα ευαγη ιδρυματα ! χε!χε!
Λακίζω αλυσοδετος του στεριανου καημου, με παρηγορια τον σακο μου , ή καπως ετσι... θα δειξει σε λιγους μηνες .


Σχόλιο από DemetresOpc (26.01.2011)
αν κατάλαβα καλά το "10...9 ...8...7..."
σημαίνει πω ςέχεις αρχίσει ήδη να μετρά και πως ήδη είσαι και στο 7..

ξέρω πως δεν έφυγες ακόμα αλλά αν αυτό συμβεί βρες τρόπο να μας στέλνεις τα νέα σου..όπωε είπες και συ.."λίγοι και καλοί" είμαστε..


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (26.01.2011)
θα βρω Δημητρακη μου , πως αλλιως .
Οπως το ειπες , πλησιαζω στο 7 - .
Τα περνας καλα , ωρε παλιοπαιδο ?


Σχόλιο από mardhm (26.01.2011)
Ούτε σίγουρο ούτε μόνιμο! Όπως τα λες Ζαρούλι μας!
Και το πιο σίγουρο από όλα είναι πως στην ζωή πολλές φορές (περισσότερες από όσες υπολογίζαμε) χρειάζεται να μετράμε αντίστροφα. Αυτό σημαίνει πως κάθε φορά που φτάνουμε στο μηδεν τελειωνει κάτι και κάτι νέο ξεκινά. Κι αν η ζωή μας είναι γεμάτη τέτοιες αρχές και οι ψυχή μας χορτάτη από τις εμπειρίες της προηγούμενης φάσης τότε έχουμε κερδίσει έναν πολύ ουσιαστικότερο πλούτο. Αυτόν της σοφίας. Που δεν κερδίζεται αλλά ευτυχώς δεν σπαταλιέται κι εύκολα.
Στην περίπτωση σου θα έβαζα Milva… Έχει κάτι η φωνή της που ταιριάζει στο πόστ σου και στην διάθσεση σου!

Στο αφιερώνω λοιπόν!

http://www.youtube.com/watch?v=dHO5qHT86pY&feature=related

Καλό σου βράδυ


Σχόλιο από Hastaroth (26.01.2011)
Κύριε προφήτα,ελπίζω πως δέν θα χαθής για δεύτερη φορά και πως όπου και να βρίσκεσαι θα επικοινωνής μαζί μας έστω και μέσα απ'αυτό το blog.

Κι'ακόμα,πως θα μάς δοθούν ευκαιρίες να τα ξαναπούμε από κοντά.

Δέν το ήξερα πως έχεις και ναυτικό υπόβαθρο εκ τού Ασπροπύργου.Εχεις ξαναταξιδέψει ή απλά πήρες το δίπλωμα και τώρα σκέφτεσαι να το αξιοποιήσης;

@pterarhos:Τό ΑΠΟΛΛΩΝ τού Ποταμιάνου ήταν κρουαζιερόπλοιο,απ'όσο ξέρω.Εχω και φωτογραφία του στην ράδα τού Πειραιά,μιά-δυό μέρες πρίν φύγη γιά το Alang,το γνωστό νεκροταφείο πλοίων.

ΥΓ.Ωραίο πράγμα τα ταξίδια,δυστυχώς όμως σήμερα πιά και το ναυτικό επάγγελμα έχει χάσει αρκετή από την γοητεία του-έτσι τουλάχιστον λένε κάποια άτομα τού χώρου που είναι μέλη σ'ένα ναυτικό site που συχνάζω....


Σχόλιο από sven (26.01.2011)

Πάντα η φυγή κι ο αποχωρισμός με συγκινούσαν είτε ως θέματα υπαρκτά είτε στην τέχνη, ιδιαίτερα αν είναι αποτέλεσμα ανάγκης ή έλλειψης εναλλακτικής επιλογής. Αυτό συμβαίνει ίσως γιατί κι εγώ έφυγα αναγκαστικά στα 18 μου με μία τσάντα για το πουθενά, στο απόλυτο άγνωστο, με 500 δολλάρια στην τσέπη όλα κι όλα...

Φίλε μου, δεν χρειάζεσαι νομίζω νουθετήσεις από κανέναν μας. Πιστεύω πως ξέρεις καλύτερα από τον καθένα τι είναι καλύτερο να κάνεις σ΄αυτή τη φάση της ζωής σου.

Ό,τι όμως κι αν είναι αυτό, σου εύχομαι από καρδιάς να είναι πολύ καλύτερο και πιο δημιουργικό απ΄όσο το φαντάζεσαι...

Κατάφερες να μας συγκινήσεις, εμένα τουλάχιστον, όχι μόνο γιατί κουβαλώ μέσα μου μια ευαισθησία όσον αφορά στο θέμα του ξενητεμού, αλλά και επειδή μόλις ήρθα από μία απίστευτα συγκλονιστική θεατρική παράσταση, όπου από τη μία παρακαλούσα να μη τελειώσει και από την άλλη να εύχομαι να τελειώσει επιτέλους γιατί ήταν συναισθηματικά σχεδόν αφόρητη. Για την ιστορία, πρόκειται για την παράσταση "Το γάλα" με την Άννα Βαγενά, που κανείς δεν θα πρέπει να χάσει. Αφορά, κι αυτή, αποχωρισμό και ξενητεμό, μεταξύ άλλων. Όλο το θέατρο χειροκροτούσε καταιγιστικά με δάκρυα στα μάτια για 5 ολόκληρα λεπτά...

Η σκέψη μου μαζί σου...


Σχόλιο από pterarhos (27.01.2011)
Καλησπερα και παλι φιλτατε.
Αυτο με την Δωροθεα η αληθεια δεν το πολυβλεπω!
Ξερω πως ειναι αυτη η "φωνη" που λες...
Μεγαλο παιδι εισαι,εσυ θα αποφασισεις.
Οτι και να διαλεξεις καλη επιτυχια.
Θα τα πουμε και δια ζωσης.
@Αλβερτο γεια χαρα. Ποσταλι ειναι το κρουαζιεροπλοιο, στην γλωσσα της ναυτικης πιατσας.
Καπου εχω καταχωνιασμενες καποιες φωτογραφιες του "Απολλωνα" και δικες μου απο τοτε μαζι με το ναυτικο φυλλαδιο.


Σχόλιο από movflower (27.01.2011)
Αν θέλεις το ταξίδι, να το πας, κράτα όμως μερικά χρήματα σε περίπτωση που θα θελήσεις να επιστρέψεις στην στεριά. Μην πάρεις αεροπλάνο, πάρε καμήλα ή άλογο, έστω μηχανή, να απολαύσεις και τη διαδρομή στη στεριά :)))))))))))))))))))))

Ό,τι και να σε σπρώχνει στο ταξίδι, αφουγκράσου το. Βεβαιώσου πως δεν είναι αυτό που δεν έχεις αλλά κάτι μεγαλύτερο.

Όταν φτάσεις στο 6 βάλε μου φωνή!
(είναι ο αγαπημένος μου αριθμός...)

μμμμμμμΜΜΜΜμμμάααααααααααααααααααααααακια σου πολλά!!!


Σχόλιο από Oraclas (27.01.2011)
Ένας φίλος, με χρόνια στο εξωτερικό μου είχε πει κάποτε:
"Το δύσκολο δεν είναι να φύγεις, το δύσκολο είναι να γυρίσεις"

Έζησε πολλά στο εξωτερικό, ζωή που δεν φανταζόμαστε και έχει γυρίσει Ελλάδα 15 χρόνια τώρα. Τα τελευταία τρία είναι άνεργος, και όμως δεν φεύγει ξανά.

Δικιά σου η επιλογή φίλε Ζάρα, εμείς είμαστε μαζί σου ότι και αν αποφασίσεις.


Σχόλιο από Tsipouraki (27.01.2011)

Όντως δεν είναι εύκολο, Γιώργη, γιατί, όταν η φωνή μέσα μας δυναμώνει, το δίλημμα γίνεται αφόρητα καταπιεστικό. Και βέβαια, ο χωρισμός ματώνει...

Αλλά όπως λέει κι ο Ορακλάκος μας, "υγεία και καλή καρδιά".
Και η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά!!!


Σχόλιο από Hastaroth (27.01.2011)
@pterarhos
Χάρη,εγώ ξέρω ότι ποστάλι είναι το πλοίο τής γραμμής,το ακτοπλοϊκό.Τώρα βέβαια μπορεί η λέξη να σημαίνη γενικώς το επιβατικό πλοίο,πρίς διάκρισιν από τα φορτηγά.

Και μιά και ο αγαπητός προφήτης μάς θύμισε τον στίχο τού Μιλτιάδου από την "Πηνελόπη",κάθε φορά που ακούω αυτόν τον στίχο θυμάμαι έναν γνωστό μου,ανθυποπλοίαρχο (τότε-τώρα μπορεί να έχη γίνει και υποπλοίαρχος),μέλος στο ναυτικό site που προανέφερα,ο οποίος επί ένα χρόνο μάς έγραφε στο εκεί forum πόσο χαιρόταν που το πλοίο του θα έπιανε επιτέλους στον Πειραιά μετά από τόσον καιρό γιά να κάνη την "ετήσια" του (επισκευή) και θα έβλεπε επιτέλους κι'αυτός τους δικούς του κι'εμάς.Ηρθε κάποια στιγμή λοιπόν,την πρώτη μέρα έκατσε με την οικογένειά του,την δεύτερη κάναμε ένα meeting τα μέλη τού ναυτικού φόρουμ πρός τιμήν του και όταν τόν ρωτήσαμε πώς ένιωθε που ξαναβρισκόταν στην Ελλάδα,μάς είπε "Καλά είναι βρέ παιδιά,αλλά πολύ μάς αργούν εκεί στα ναυπηγεία,άντε να τελειώνουν να ξαναφύγουμε".Ητοι,πιάσε το αυγό και κούρεφ'το....

ΥΓ.Ούτε εγώ το πολυβλέπω αυτό με την Δωροθέα,φίλτατε προφήτη,εκτός άν έχη καμμιά εγγονή και τής αφήση την περιουσία της.

Οπως και να'χη,εμείς εδώ θα σε περιμένουμε να ξαναγυρίσης γερός,δυνατός και πλουσιώτερος σε εμπειρία ζωής.....


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (28.01.2011)
A ρε τι λεβεντοπαιδα φιλαρακια εχω !
Και λεβεντοκοριτσα για να μην ξεχνιομαστε, αυτο μας ελειπε !

Μαρακι θα ρισκαρω στο ορκιζομαι πριν δω ποιο τραγουδι ειναι , οτι μου στελνεις το θαλασσα μανα αρμυρα μου εσυ , γαλαζια μοιρα .
Μισο λεπτο ... εεε , το ειπα ο αναθεματισμενος !
Λατρεμενο τραγουδι , σε ευχαριστω αλλα δεν θα ηθελα να το ειχε πει αυτη η κατα τα αλλα σπουδαια φωνη .
Θα την εκδικηθω κι εγω και θα τραγουδησω στα ιταλικα ενα αγαπημενο της , να δω θα της αρεσει ? χε!χε!

Κατα τα αλλα γλυκεια μου Μαρια , παντα πιανεις το σφυγμο μου , και με κατανοεις.
Οταν περνεις φορα απ το μηδεν προς το +- εχει πλακα , εχεις παντα την περιεργεια για την συνεχεια , ενα σκαμπανεβασμα και η ιδια η ζωη .
Βρε μηπως να σου κανω προταση γαμου και να σαλπαρουμε - σαλταρουμε απο Κρητη και να σε παρουσιασω στον καπετανιο ως ... ψυχοκορη μου ?
- Απ ενα ερημικο ακρογιαλι της Γαυδου την περιμαζεψα την ορφανη καπετανιο μου , ειχε αμνησια, αμαρτια να την αφησω μοναχη!
(χε!χε! Αντε εχω ξεφυγει τελειως !)



Οχι Αλβερτο μου δεν θα χαθουμε , θα υπαρχει δορυφορικο τηλεφωνο , για οσους εχω τα κινητα σας . Και ακομη δεν εφυγα ετσι ?
Πιστευω ομως οτι θα τα καταφερω , εχω αρχισει να... ψηνεται το θεμα . Εκτος χοντρου απροοπτου .
Για τα ποσταλια - κρουαζιεροπλοια με προλαβε ο Χαρης .
Οντως εχει χασει αρκετη απ τη γοητεια του , αυτο πιστευω κι εγω , αλλα ποτε δεν ξερεις φιλε.



Σβενακο μου ευσυγκινητε την θυμαμαι την ιστορια του ξενιτεμου σου .
Ετσι θα κανω φιλαρακι μου , θα δοκιμασω τις αντοχες, τα ορια μου , θα γινω και μουσουλμανος ( εχει πιο πολλες προσφορες στο προσπεκτους ! χαχαχ!) .
Δεν εφυγα ακομα ρε παλιοπαιδο , αλλα ειμαι στην αντιστροφη μετρηση για α) μεγαλο μπαρκο και β) Αμερικη .
Πρωτα θα γινει το α και αργοτερα το β .
Καπως ετσι τα εχω στο μυαλο , θα δειξει , η συγκυρια θα δειξει .
Αλλη μιση ζωη που μου εμεινε (λεμε τωρα) θα προσπαθησω μπας και ξεφυγω απ το αναγκαιο , μπας και ...
Για να μην αρχισεις να με πειραζεις , απο εεενα αναγκαιο δεν μπορω να ξεφυγω , χε!χε!
Για "Το γάλα" με εψησες , αν περασει απο την υποσυμπρωτευουσα θα παω οπωσδηποτε .

Πτεραρχακο μου ...Δωροθεα και ξερο χαβιαρι ! χε!χε!
Χαρη μου παντα επιανες το σφυγμο μου , δεν χρειαζεται να προσθεσω κατι παραπανω . Παλιοκαρκινοι παιδι μου !



σσσ6 κι οποιος αντεξει Μωβακι μου !
Ειμαι ...αβεβαιος οτι θα τα καταφερω μια χαρα , μην με φοβασαι , μικρο μου πονυ !
Θελω να γεμισω εικονες μωρε , τι αλλο ?
Εμπειριες ανομολογητες και μολις γεμισω θα τις πεταξω στο Μισσισιπη και θα παω να γινω πάστορας στο Αιντάχο ή καστορας , θα φανει ως τοτε .
Ο δικος μου αγαπημενος ειναι το 9 πλαι στο 6 ! (χο!χο! χιουμορ!χιουμορ!)
Τι φιλι μεθυστικο ηταν αυτο !
Να σου στειλω κι εγω ενα σαν τρενο να μην μπορεις να το συγκρατησεις .
Ματς- μουτς- ματς-μουτς-Ματς- μουτς- ματς-μουτς-Ματς- μουτς- ματς-μουτς . ωωπ φτασαμε!









Τασο μου σοφε μαλλον δεν εχεις αδικο .
Μακαρι να ξερα . Αλλα αυτη ειναι και η αγρια ομορφια της ζωης πουναι απροβλεπτη η αναθεματισμενη.
Να στελνετε θετικη ενεργεια μπας και καταφερω να φυγω συντομα , αλλιως... θα με παντρεψουν με καμμια κοπελα που τα ονειρα της κρεμονται στο συρμα πλαι στο συζυγικο μου σωβρακο !
Δεν κανω πλακα ολο τετοιες γνωριζω ο γκαντεμης !
Ποσο φουσκωμενο ειναι το π 1 ... π 2... σου ?
Δεν ξερω καλη μου , μονο για το πρωτο ξερω να σου απαντησω ! χε!χε!
(σε εκανα και γελασες !!!)
Για να μην παρεξηγηθω βεβαια , υπαρχουν και εξαιρεσεις , που προλαβαν καποιοι μπαγασες και τις υπαιξερεσαν πρωτοι
χε!χε!
Τασο μου σε φιλω , θα τα πουμε συντομα με ολα τα Αθηναιόπουλα.



Οπως το ειπες Τσιπουρακι μου .
Η πιο γλυκεια πατριδα ειναι η καρδια και ακομα πιο σωστα κατα τον ποιητη ... η μονη μου πατριδα ειναι ο χρονος !
Μονο διλημμα ? Διλημματαρα !!!
Εχει αρχισει και ξεδιαλυνει σιγα-σιγα να ναι καλα , γιατι δεν τα μπορω αυτα γκαμωτο !
Θα μου κανουν ομως παρεα οι στιχοι του Κυρ Νικου μεχρι να γραψω τους δικους μου ... χε!χε!


Δεν εφυγα ακομα βρε Αλβερτο μου .
Εχω να σας γραψω πολλα ανεκδοτακια ακομα, μεχρι να με ενταξουν-προσλαβουν , ελπιζω να μην παρει μηνες αυτο.
Μεχρι τοτε θα ονειρευομαι την κυρα-Δωροθεα (χε!χε!) που εχει για εγγονακια της, τις απανταχου εκκλησιες της Αχαιας .







Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
zarathustra
Πού να χωρέσεις δυόσμε...
από ΠΑΤΡΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/zarathustra

Κι αν στο πω θα με πιστεψεις;









Tags

Κάτι θυμήθηκα! 10...9 ...8...7... Eρχομαι από παντού και ... tajabone Αβάσταχτη ελαφρότητα ... Αναφορές - υπενθυμίσεις Απορίες Αφιερώσεις Βιτριολικόν ! Γλωσσάρι ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ Παπαράτσι αγάπη μου ! Ποίηση Σκέψεις ΣΤΙΧΟΙ ; Τραγούδια που αγαπώ Φιλοσοφικές αναζητήσεις




Επίσημοι αναγνώστες (10)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης

template design: Jorge