αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
24 Δεκεμβρίου 2011, 16:56
Η γαλοπούλα του θαύματος
Διηγήματα  

Ο μακαρίτης ο παππούς μου είχε δύο
χάρες. Ήτανε θρήσκος και φαγάς.

-Καλό φαγί και καλή ψυχή, παιδιά μου…, μας
έλεγε συχνά.

Έτσι μπορεί να εξηγηθεί ίσως και η μικρή ιστορία που θα σας διηγηθώ.

Είχαμε καθίσει μια χρονιά να φάμε στο
χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Με την ώρα ήρθε απ΄ το φούρνο και η γαλοπούλα. Την
έφεραν με το ταψί στο τραπέζι, να την καμαρώσουμε, και να την κομματιάσει ο
παππούς, όπως συνήθιζε πάντα. Ο παππούς σηκώθηκε από τη θέση του, ανασήκωσε τα
μανίκια του, τρόχισε το ένα μαχαίρι με το άλλο και, λέγοντάς μας «και του
χρόνου», άρχισε να κόβει.

Μόλις όμως έχωσε το μαχαίρι στο στήθος της
γαλοπούλας για να τη χωρίσει, χύθηκαν από μέσα τα ελέη του Θεού και μοσχοβόλησε
ο τόπος. Ένα πλούσιο γέμισμα από καλοψημένο κιμά, κάστανα, σταφίδες,
κουκουνάρια και όλα τα καλά.

-Καλέ, τούτη δεν είναι η δική μας γαλοπούλα…,
φώναξε η μητέρα μου. Κάτι λάθος θα γινε στο φούρνο. Η δική μας γαλοπούλα δεν
ήτανε γεμιστή.

Όλοι κοιτάζαμε με το στόμα ανοιχτό. Πώς
βρέθηκε άξαφνα η παραγεμισμένη γαλοπούλα; Ο παππούς μονάχα εξακολουθούσε να
κόβει –ήταν μάστορης σ΄ αυτή τη δουλειά- χωρίς να βγάζει λέξη.

-Τι κάνεις, χριστιανέ μου, του είπε η
μητέρα μου. Την ξένη γαλοπούλα κομματιάζεις; Άστηνε! Θα ρθουνε να τη γυρέψουνε
οι άνθρωποι. θα τη δώσουμε, να πάρουμε πίσω τη δική μας.

Ο παππούς εξακολουθούσε να κόβει.

-Σώπα…, της είπε. Δεν ξέρεις εσύ. Η
γαλοπούλα είναι δική μας.

Η μητέρα μου στεναχωρήθηκε.

-Μα πως είναι δική μας, χριστιανέ μου,
αφού η δική μας ήτανε σκέτη κι αυτή είναι παραγεμιστή;

Ο παππούς δίχως να σταματήσει καθόλου –τώρα
χώριζε τις φτερούγες και τα πόδια- της αποκρίθηκε:

-Την παραγέμισε ο Χριστός.

Γελάσαμε όλοι για το αστείο. Μονάχα ο
παππούς δε γέλασε. Αυτός δεν αστειευότανε καθόλου.

-Ο Χριστός;, έκανε η μητέρα μου. Ο
Χριστός την παραγέμισε; Ας…κάνω το σταυρό μου.

-Μάλιστα, ο Χριστός…, ξαναείπε ο
παππούς. Τις γαλοπούλες των καλών ανθρώπων τις παραγεμίζει ο Χριστός. Μα που
καταλαβαίνετε εσείς από τέτοια; Σας λείπει βλέπεις η πίστη. Άπιστη γενεά!

Σιγά-σιγά πιστέψαμε κι εμείς το θαύμα.
Κι αρχίσαμε να τρώμε τη γαλοπούλα του θαύματος. Τέτοια γαλοπούλα, αλήθεια, δεν
είχαμε ξαναφάει. Σωστό γλύκισμα.

Δεν είχαμε αποφάει, καλά-καλά, και
χτυπάει δυνατά η πόρτα. Η υπηρέτρια έτρεξε ν΄ ανοίξει. Ακούσαμε ζωηρές ομιλίες
στην εμπατή. Σε λίγο μπήκε μέσα στην τραπεζαρία η υπηρέτρια αλαφιασμένη. Μονάχα
ο παππούς εξακολουθούσε να ξεκοκκαλιάζει τη φτερούγα του, δίχως να γνοιαστεί
καθόλου.

-Τη γαλοπούλα γυρεύουν, κυρία…, είπε η
υπηρέτρια. Λάθος, λέει, έγινε στο φούρνο. Η γαλοπούλα ήτανε δική τους. Μας φέρανε
τη δική μας να πάρουνε την άλλη…

Βουβαθήκαμε όλοι. Ο παππούς, ξέγνοιαστος
πάντα, έγνεψε στη μητέρα μου.

-Αφήστε με να κάνω εγώ καλά…, είπε. Μην
ανακατευθείτε καθόλου.

Και πετάχτηκε στην εμπατή. Σε λίγο τον
ακούσαμε να μιλάει με τους ανθρώπους, που είχαν έρθει να πάρουν τη γαλοπούλα τους.

-Η γαλοπούλα είναι δική μας, τους έλεγε.
Τι γυρεύετε;

-Η δική σας ήτανε σκέτη…, του λέγανε
εκείνοι. Να τηνε. Αυτή που πήρατε είναι δική μας.

-Λάθος κάνετε, φώναξε ο παππούς. Αυτή που
κρατάτε είναι η δική σας. Πάρτε την και φευγάτε. Μη μας σκοτίζετε, μέρα που
είναι.

Οι άλλοι είχανε θυμώσει, φαίνεται.

-Τι λες, μπάρμπα; Κοροϊδεύεις; ! Γεμιστή
γαλοπούλα είχατε στείλει τουλόγου σας στο φούρνο;

-Όχι, σκέτη. Δεν μπορώ να το πω ψέμα…, τους
έλεγε ο παππούς. Σκέτη τη στείλαμε.

-Καλά, που το λες, μπάρμπα. Αφού τη
στείλατε λοιπόν σκέτη πως βρέθηκε παραγεμιστή;

Ο παππούς δεν τα χασε.

-Τη γέμισε ο Χριστός…, τους είπε.

-Καλά! Τη δική σας τη γέμισε ο Χριστός.
Και η δική μας, που τη στείλαμε παραγεμιστή, πώς βρέθηκε άδεια;

Ο παππούς δεν ήτανε από τους ανθρώπους
που σαστίζουν εύκολα.

-Τι να σας πω, παιδιά μου; Ξέρω κι εγώ;
Ο Χριστός θα την άδειασε. Ποιος ξέρει τι αμαρτίες θα χετε…

Δεν ακούσαμε πια τίποτε. Ακούσαμε μόνο
την πόρτα που έκλεισε. Ο παππούς τους είχε καταφέρει, φαίνεται, να πιστέψουν κι
οι ίδιοι πως ο Χριστός τους είχε αδειάσει τη γαλοπούλα τους. Ο παππούς
ξαναμπήκε στην τραπεζαρία.

-Πάνε, φύγανε…, είπε. Κατάλαβαν κι αυτοί
το άδικό τους. Αμ εδώ είναι χειροπιαστό πράμα, παιδί μου. Θαύμα ολοφάνερο.

Και ο παππούς, που ήτανε και θρήσκος και
φαγάς, ξανακάθισε να αποτελειώσει τη φτερούγα του.

-Μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, Κύριε.



Παύλος Νιρβάνας, Μικρές ιστορίες


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Hastaroth (24.12.2011)
Μέγας διπλωμάτης ο εν λόγω παππούς...



Σχόλιο από fotinithanati (24.12.2011)
σωστος ο παππους.....


Σχόλιο από yokor (24.12.2011)
:)))


Σχόλιο από mary_omikron (24.12.2011)
Δηλαδή την δικιά μου που μια φορά όλη κι όλη έφτιαξα και κάηκε, την πήγε ο διάβολος τσάρκα στην κόλαση?


Σχόλιο από yokor (24.12.2011)
Α, εγώ δεν ξέρω...ο παππούς όμως ίσως έλεγε κάτι τέτοιο... (Άπιστη γενεά...)


Σχόλιο από fotinithanati (28.12.2011)
τη δικια σου αποκλειτε μαλλον την πηρε και την πηγε σε καποιον διαβολεμενο



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!






Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας






Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου :( :) Book Tour E-book Sugar Mama Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αγαπημένες Φράσεις Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναμνήσεις Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία ΑΣΕΠ Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Βιβλιοθήκη Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Εκδόσεις Αλάτι Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Ενδοσχολική βία Σχολικός εκφοβισμός Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργασία και χαρά Εργαστήριο συγγραφής Εργαστήριο Συγγραφής Αλάτι Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Η Σοφία των Λαών Η χρονιά των παραμυθιών Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλικάντζαροι Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μαγικά! Μάρτης Μαρτίνγκες Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μια μαγική βραδιά! Μικροδιήγημα Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Όνειρα Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδαγωγικά Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παραδοσιακά παιχνίδια παρελθόν παραμύθι Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Πορτραίτα λογοτεχνικών ηρώων Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σκέψεις... Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Σχολείο Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα κακά τα στραβά και τα ανάποδα Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Τρελά κι αγαπησιάρικα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Φτιάξε ένα παραμύθι Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης