Δε νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που δεν κάνει όνειρα για τη ζωή  και το μέλλον του. Τα όνειρα του καθενός από μας διαφοροποιούνται ανάλογα με την προσωπικότητά μας. Υπάρχουν όνειρα που διαρκούν για πάντα και όνειρα που είναι πολύ σύντομης διάρκειας και, μετά από λίγο καιρό, τα ξεχνάμε. Και, ασφαλώς, μεγαλώνοντας, αξιολογούμε και επανατοποθετούμαστε ακόμα και σε ό, τι αφορά αυτά τα όνειρα.

Μεγάλος πρόλογος.

Ένα από τα δικά μου όνειρα (κρυφό στην αρχή, βαθιά ριζωμένο μέσα μου όμως), αφού τελείωσα με σπουδές και τα λοιπά, ήταν η δημιουργία οικογένειας. Βέβαια ήταν κάτι αόριστο, που το ήθελα, αλλά το ένιωθα σαν κάτι μακρινό. Και τότε ήρθε στη ζωή μας η Παναγιώτα. Ήταν στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, δε θα το ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου. (Νομίζω 8/8/08, ώρα 8:08). Μόλις άρχιζε η τελετή έναρξης και γω βρισκόμουν με ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης στο χέρι και έκλαιγα απαρηγόρητα. Εγώ δεν ήμουν που ήθελα οικογένεια; Γιατί κλαίω τώρα; Γιατί ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι το όνειρό μου θα αποκτήσει σάρκα και οστά. Και είμαι έτοιμη;

Η πρώτη κόρη μου γεννήθηκε τον Μάρτιο του 2009.

Και ακριβώς 13 μήνες μετά, πριν καλά καλά καταλάβω τι έχει συμβεί, -τσουπ- , να ‘μαι και πάλι με ένα δεύτερο θετικό τεστ εγκυμοσύνης στο χέρι. Τα πράγματα αυτή τη φορά είναι πιο σοβαρά και ούτε καν θέλω να θυμάμαι πως αντέδρασα. Μα, που είναι η Γιώτα που το όνειρό της ήταν να κάνει οικογένεια;

Η Αναστασία μας γεννήθηκε αρχές Ιανουαρίου,2011.

Μέσα σ΄ αυτά τα χρόνια περάσαμε πολλά. Και όμορφα και άσχημα. Και ευχάριστα και δυσάρεστα. Αρκετές δυσκολίες. Ξενύχτια, φόβοι, αγωνίες, καβγάδες, στιγμές παράνοιας που λες «ως εδώ δεν αντέχω άλλο», δοκιμαστήκαμε ποικιλοτρόπως, αλλά όταν βλέπω αυτά τα δύο φατσάκια, όσο θυμωμένη κι αν είμαι, όσο κουρασμένη κι αν είμαι, όσο στεναχωρημένη ή απογοητευμένη κι αν είμαι, σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία στη ζωή του ανθρώπου από την οικογένεια…

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί αυτές τις μέρες σκέφτομαι αν μπορούσα στο μέλλον να ξανακάνω ένα ακόμα παιδάκι. Ή και δύο. Στριφογυρνάει αυτή η ιδέα στο μυαλό μου. Από μικρή ονειρευόμουν ένα σπίτι γεμάτο παιδιά (βέβαια τότε ούτε που φανταζόμουν πως θα είναι πρακτικά κάτι τέτοιο)… Κάτι τέτοιο είναι αδύνατον στην παρούσα φάση από όποιο οπτική γωνία κι αν το δω… Και, δυστυχώς, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, οι γυναίκες δεν έχουν απεριόριστο όριο ηλικίας ως προς αυτό.

Και, καθώς τα σκέφτομαι όλα αυτά το τελευταίο διάστημα, μου ξανάρχεται στο μυαλό κάτι που συζητούσαμε με τον Φάνη όταν γνωριστήκαμε. Ήταν μια υπόσχεση που δώσαμε ο ένας στον άλλο, ότι αν τα καταφέρουμε να υιοθετήσουμε όσα περισσότερα παιδιά μπορούμε. Βέβαια τότε ήταν ένα ρομαντικό όνειρο. Αόριστο. Το ξανατονίζω: ούτε που φανταζόμασταν πως μεγαλώνει ένα παιδί.

Κάποτε είχα ακούσει ότι στην Ελλάδα η διαδικασία της υιοθεσίας είναι μακροχρόνια και επώδυνη (γραφειοκρατικά κυρίως). Αλλά αυτό που ποτέ δεν είχα ξανασκεφτεί και με ξάφνιασε ήταν ότι όλοι όσοι δείχνουν ενδιαφέρον για την υιοθεσία επιμένουν το παιδί να είναι βρέφος, με αποτέλεσμα τα μεγαλύτερα παιδιά να μένουν στα «αζήτητα»-και συγχωρέστε με για την απαίσια αυτή έκφραση.

Πολύ θεωρία ε…; Αυτό λέω και γω στον εαυτό μου. Και, καμιά φορά, σκέφτομαι, πόσο υποκρίτρια και πόσο εγωίστρια μπορώ να γίνω. Τι λες κυρά μου; Να κάνεις κι άλλο παιδί ε; Ή, αφού δεν σε βολεύει, να υιοθετήσεις; (Δηλαδή να «αποκτήσεις», να είναι «δικά σου»). Τέλεια τα οργάνωσες και τα σχεδίασες όλα! Κι όλα τα παιδιά που μένουν στα ιδρύματα; Να περιμένουν πότε θα μπορέσεις και πότε θα το αποφασίσεις και μπλα μπλα μπλα.

……………………………………………………………………………

Ξαφνικά συνειδητοποίησα (σα να μου άνοιξαν τα μάτια μου, να άστραψε ένα φως και να ξύπνησα) ότι στη Φλώρινα έχουμε δύο μέρη, όπου φιλοξενούνται παιδιά. Τόσα χρόνια «σκεφτόμουν» μόνο. Και έκανα «όνειρα». Ε, νομίζω ήρθε η ώρα για δράση. Μια οικογένεια είναι μια ζεστή αγκαλιά για ένα πλάσμα που είναι μόνο.Έστω και για λίγες ώρες. Δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε και να σκεφτόμαστε τόσο πολύ. Ούτε πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι μόνο όταν κάποιος ή κάτι γίνει «κτήμα» μας. Μακάρι να μπορώ να κάνω αυτό που σκέφτομαι πράξη.

Και τότε το όνειρό μου θα γίνει μια όμορφη, αληθινή πραγματικότητα :)

Καλό βράδυ