(Ένα παραμύθι για τον αγαπητό μας Sven.Μπορεί είναι πιο σύγχρονο και όχι από τα λαϊκά που προτιμάς, πιστεύω όμως ότι θα σου αρέσει :) )

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα που ήταν πολύ λυπημένοι επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Όλοι οι γιατροί και οι σοφοί του βασιλείου τους είχαν προτείνει, ο ένας μετά τον άλλο, ένα σωρό γιατροσόφια και θαυματουργές συνταγές. Χωρίς αποτέλεσμα.

Έτσι λοιπόν υποχρέωσαν τον βασιλιά να κάνει μια δίαιτα όπου επιτρεπόταν να τρώει μόνο αλατισμένα φαγητά και στη βασίλισσα είπαν να καταβροχθίζει τόνους γλυκά και ζαχαρωτά. Όμως το θαύμα που περίμεναν δεν έγινε.

Η δίαιτα με το όνομα «Τραγανό λαχανάκι», που τους επέτρεπε να τρώνε μόνο γεμιστά λάχανα, λάχανα με λαρδί και λαχανόσουπα, είχε ως αποτέλεσμα να χοντρύνει απλά η βασίλισσα και να γουργουρίζει ασταμάτητα η κοιλιά του βασιλιά.

Όταν μάλιστα η βασίλισσα δοκίμασε την τελευταία δίαιτα, έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη, επειδή την υποχρέωναν ν΄ ακούει συνεχώς νανουρίσματα και να κάνει εισπνοές με ταλκ.

Τότε, ο βασιλιάς έδιωξε όλον τον κόσμο από το παλάτι κι αποφάσισε να μην κάνουν πια τίποτα. Να περιμένουν απλώς να τους βοηθήσει η ίδια η φύση.

Ωστόσο, στον πιο ψηλό πύργο του παλατιού ζούσε μια καλή μάγισσα.

Μια μέρα, καθώς ο βασιλιάς κι η βασίλισσα έκαναν τον περίπατό τους, τη συνάντησαν.

-Είστε σίγουροι πως θέλετε να αποχτήσετε ένα παιδάκι;, τους ρώτησε η μάγισσα.

-Απόλυτα σίγουροι, απάντησαν αυτοί.

-Γιατί όμως το θέλετε τόσο πολύ;

-Για να μην είμαστε πια μόνοι!

-Γιατί δεν παίρνετε μια γατούλα;

-Μα δε θέλουμε ζώο!, φώναξε η βασίλισσα. Θέλουμε να κρατάμε στην αγκαλιά μας ένα παιδάκι!

-Τότε, μπορείτε να κρατήσετε στην αγκαλιά σας ένα από τα ανίψια σας!

Ο βασιλιά θύμωσε και της είπε:

-Θέλουμε ένα παιδί… ένα δικό μας παιδί. Ξανθό, μελαχρινό, καστανό ή κοκκινομάλλικο. Αγόρι ή κορίτσι, δε μας νοιάζει, όπως και να είναι, εμείς θα το αγαπάμε.

-Τότε λοιπόν δεν έχετε παρά ν΄ ανοίξετε την αγκαλιά σας! Η γη είναι γεμάτη ορφανά!

Τι σοφή ιδέα! Πως και δεν την είχαν σκεφτεί νωρίτερα;

Ο βασιλιάς άρχισε αμέσως να παλεύει με τη γραφειοκρατία και τα χαρτιά κι η βασίλισσα άρχισε να στολίζει το παιδικό δωμάτιο και να αδειάζει τα παιχνιδομάγαζα!

Το πρώτο παιδί που έκανε επίσημα το βασιλιά και τη βασίλισσα μπαμπά και μαμά ήταν ένα κοριτσάκι από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Και οι δυο γονείς ερωτεύτηκαν τα απαλά, ολόισια μαλλιά του και τα μαύρα, σχιστά του μάτια.

Το δεύτερο παιδί τους ήταν ένα αγοράκι από την Αφρική. Η Μεγαλειότητά τους έλιωνε από ευτυχία μπροστά στο σοκολατένιο προσωπάκι του.

Έπειτα, όταν απόχτησαν ένα άλλο αγοράκι από το βασίλειο της Αραβίας, με όμορφα καστανά μαλλιά και μελαχρινό δέρμα, η Μεγαλειότητά τους ενθουσιάστηκε που η οικογένειά τους θα μεγάλωνε ακόμα πιο πολύ.

Έτσι λοιπόν το τεράστιο και άδειο παλάτι γέμισε παιδιά.

Ένα βράδυ, που τα μικρά είχαν πλαγιάσει και η Μεγαλειότητά τους ξεκουραζόταν στη δροσιά της νύχτας, το ζευγάρι είδε ξαφνικά ένα δυνατό φως να σχίζει τον ουρανό.

Έκλεισαν τα μάτια θαμπωμένοι και, όταν τα ξανάνοιξαν, πάνω στο γρασίδι, μπροστά τους, είχε προσγειωθεί ένας ιπτάμενος δίσκος. Μ΄ένα μικρό «ζιπ!» άνοιξε μια πόρτα, κατέβηκε ένας εξωγήινος και τους είπε:

-Η αγάπη σας και ο πόθος σας για παιδί ήταν τόσο δυνατά, που διαπέρασαν το γαλαξία. Ορίστε λοιπόν, σας φέραμε ένα δώρο.

Και ο εξωγήινος άφησε απαλά στην αγκαλιά της βασίλισσα δυο φωτεινά πλασματάκια. Εκείνη έχασε τη μιλιά της βλέποντας το όμορφο γαλαζωπό δέρμα αυτών των δύο μωρών, με τα μεγάλα βιολετί μάτια και τα εφτά μακριά δάχτυλα σε κάθε χέρι. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα αγάπησαν παράφορα αυτά τα μικρά.

Τώρα λοιπόν, όταν ο κόσμος τους βλέπει να περνάνε την Κυριακή στον περίπατό τους, όλοι λένε μαγεμένοι:

-Τι υπέροχη οικογένεια! Σαν ένα μπουκέτο λουλούδια.

Είναι το γαιτανάκι των παιδιών του κόσμου!

Της Κορίν Μασό

(Το παραμύθι συμπεριλαμβάνεται στην συλλογή Το νησί των παραμυθιών και κυκλοφορεί εικονογραφημένο από τις εκδόσεις Πατάκη)