αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Σκοτωνουν τα αλογα οταν γερασουν....
Home

29 Αυγούστου 2012, 19:00
πολεμωντας τον καρκινο.....


Ο Αντωνης κοιταζε τον ηλιο που χανοταν στη θαλασσα...καλοκαιρι 12 ....

Η ματια του ταξιδευε μακρια...το ιδιο και το μυαλο του ...στο καλοκαιρι του 10...οπου του ειχαν απαγορευσει να κανει μπανια...μολις ειχε τελειωσει τις χημειοθεραπειες βλεπεις.

Ο χειμωνας του 10 ηταν για τον Αντωνη βαρυς...Στα 55 του ειχε διαγνωσθει λεμφωμα- Β,μια μορφη καρκινου του αιματος σε σταδιο 4.Ο γιατρος του εδωσε θαρρος...θα κανουμε ενα σχημα με χημειοθεραπεια και πιστευω οτι θα παμε καλα ...του ειχε πει...

Ο Αντωνης αισθανοταν πολυ νεος για να παραδοθει...το μυαλο του δεν αφηνε την ψυχη του να αισθανθει τον πονο...την ειχε βγαλει απο το παιχνιδι...της αρνιοταν να αιστανθει...

.Δεν ειπε τιποτα σε κανεναν ....ευτυχως μπορουσε να κανονιζει μονος του τους ρυθμους της δουλειας του.

  Συνεχιζε να δουλευει...το ηξεραν μονο 4-5 ανθρωποι του στενου οικογενειακου πειβαλλοντος..

Αρχισε τις χημειοθεραπειες...ενα βαρυ σχημα καθε δυο βδομαδες...τα μαλλια του αραιωσαν επικινδυνα...τα εκοψε σχεδον συριζα..θυμηθηκε την αεροπορια στη τριπολη...συνεχιζε να δουλευει..τα βραδυα ηταν σα πεθαμενος...τιποτα δεν αισθανοταν...μυριζε θανατο....επαιρνε κορτιζονη..ενα ντοπαρισμα του σωματος...η ψυχη του ηταν αδεια...καμια χαρα... αισθανοταν σαν ενας πολεμιστης στο χαρακωμα που περιμενει την επιθεση του εχθρου..μεσα στη λασπη και στο κρυο..

Αντεξε τις επιθεσεις...ο εχθρος σιγα σιγα υποχωρουσε ...οι αιματολογικοι του δεικτες βελτιωνοντουσταν...νικουσε σιγα σιγα...σε 3 μηνες θεωρητικα ηταν πολυ καλυτερα...στη πραξη ενοιωθε πολυ κουρασμενος...πολυ μονος..πολυ γερος...

Το καλοκαιρι του 10 τα πραγματα ηταν πολυ καλυτερα...δεν επρεπε μονο να βγαινει στον ηλιο...επρεπε ομως να κανει θεραπεια συντηρησης καθε τριμηνο ..για δυο χρονια....συν αξονικες..συν αιματολογικες...Ακολουθησε κατα γραμμα το πρωτοκολο..

Το καλοκαιρι του 12 ολα εμοιαζαν μια κακια αναμνηση...ενοιωθε παλι ζωντανος...η ψυχη του ηταν ελευθερη παλι να κινηθει αυτονομα...την αφησε ελευθερη...και εκεινη ..ερωτευτηκε..

Μπλεχτηκε σε εναν ερωτα αδιεξοδο,εναν ερωτα δυνατο αλλα απαγορευμενο.....

Τιποτα δεν βοηθουσε πια...ουτε καν η χημειοθεραπεια....

Το μυαλο επενεβη για μια ακομη φορα..Μπλοκαρε τα παντα και ανελαβε τον ελεγχο...και εβαλε τα πραγματα στη θεση τους...

Ο Αντωνης κοιταζε τη θαλασσα...νομισε πως στο βαθος ειδε ενα δελφινι να πηδαει μεσα στον ηλιο....αναρωτηθηκε ποιος πονος ηταν πιο μεγαλος...δεν μπορεσε να αποφασισει...

 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Kristalo (30.08.2012)
Δεν μου τυχε ποτε να παλεύω για την ζωή μου γι΄αυτο και λεω καθε μερα πόσο τυχερή ειμαι. Νομίζω αν ποτε μου συνεβαινε κατι ισως να κατέρρεε το σύμπαν γύρω μου. Ομως ο Αντωνης στάθηκε παλικάρι και βρηκε την δύναμη και το κουράγιο να παλέψει. Τον θαυμάζω ! Ο έρωτας για την ψυχή ειναι βάλσαμο για όσο κραταει, ανεκπληρωτος η μη. Πιστευω και αντλωντας συμπεράσματα από την αγάπη του και μονο για την ζωή, κρατησε τις όμορφες αναμνήσεις της σχέσης αυτής. Και ίσως θα πρεπε αυτό να ναι το ζητούμενο. Όταν δεν μπορούμε να βρούμε την πληρη ευτυχία να ποτίζουμε σταδιακά την ψυχή μας για να μην μαραινεται!


Σχόλιο από sven (30.08.2012)
 
Ο Αντώνης είναι αγωνιστής, όπως αγωνιστές είναι ΟΛΟΙ που βρίσκονται σε παρόμοια θέση. Κανείς που δεν έχει βιώσει κάτι ανάλογο δεν μπορεί να φαντασθεί το τι σημαίνει να νοιώθεις ξαφνικά πως χάνεις τα πάντα, πως η ζωή σου γίνεται κομμάτια και ταυτόχρονα να πρέπει να βρεις τη δύναμη, τη διάθεση και το κουράγιο να αγωνιστείς για να ξαναστήσεις αυτό που γκρεμίστηκε εκ θεμελίων, να ξαναβρείς μέσα στο απόλυτο σκοτάδι το νήμα της ζωής.
 
Στην τιτάνια αυτή προσπάθεια, η ΘΕΛΗΣΗ για ζωή, και άρα οτιδήποτε την πριμοδοτεί, αποτελεί ίσως το καλύτερο αντίδοτο απέναντι σε οτιδήποτε  την αντιμάχεται. Ο έρωτας και το καλωσόρισμά του είναι όχι μόνο μία από τις αποτρεπτικές δυνάμεις ενάντια σε οποιαδήποτε απειλή κατά της ζωής αλλά και μία κατάφαση και επιβεβαίωσή της.
 
Πριν από 6 χρόνια, παρακολουθούσα τη μικρή κόρη μιας γυναίκας -νοσοκόμας στο επάγγελμα- που, στη διάρκεια της λήψης του ιστορικού, ανέφερε εκ περιτροπής πως έχει καρκίνο μαστού εδώ και 2 χρόνια και πως, όταν πρωτοδιαγνώστηκε, οι γιατροί δεν της είχαν δώσει περιθώρια ζωής περισσότερο από 6 μήνες έως ένα χρόνο. Είχε μία τόσο θετική διάθεση, γλυκύτατο χαμόγελο και δύναμη που δεν έχω ξαναδεί. Η γυναίκα αυτή έγινε ασυνείδητα μέσα μου πρότυπο στάσης ζωής και ψυχικής δύναμης.
 
Λίγες μέρες πριν, δηλαδή μετά από 6 χρόνια, ξανατηλεφώνησε για να κλείσει ραντεβού για το μικρό της γιο τη φορά αυτή. Της είπα πως συχνά τη σκεφτόμουν και αναρωτιόμουν αν είναι καλά. «Καλά είμαι», μου απάντησε γελώντας, «ζω τουλάχιστον 5 χρόνια περισσότερο απ΄ότι μου έδωσαν».
 
Σήμερα το πρωί, τη συνάντησα στο νοσοκομείο για την περίπτωση του γιού της. Όπως πάντα, ευδιάθετη και χαμογελαστή. Προς το τέλος της συνάντησής μας, ανέφερε, με τη μεγαλύτερη φυσικότητα πως τελευταία είναι λίγο κουρασμένη και δεν έχει τα κουράγια να ασχολείται όσο θα ήθελε με το μικρό της γιο γιατί έχει μεταστάσεις στα οστά… Τη ρώτησα, που βρίσκει αυτή τη δύναμη να αντιμετωπίζει με τον τρόπο αυτό την ασθένεια και τη ζωή της. Η απάντησή της, συνοδευόμενη με το  γνωστό γλυκύτατο χαμόγελό της ήταν: «Μα αγαπώ τη ζωή και θέλω να ζήσω»!!!
 
Είμαι βέβαιος πως και αυτή τη φορά θα τα καταφέρει:)))


Σχόλιο από dimitrisdimit (30.08.2012)
KRISTALO    ...............
η ψυχη και το σωμα ειναι δυο διαφορετικα πραγματα...προσπαθουν να βρεθουν σε αρμονια αλλα δεν τα καταφερνουν παντα...πολλες φορες το ενα διαταζει το αλλο...η το δυναστευει...
οταν το σωμα αρρωσταινει η ψυχη ειναι εκει να του δωσει κουραγιο και δυναμη,να το βοηθησει να ξεπερασει τα παντα....και να γινει παλι δυνατο και γερο
οταν το σωμα γερναει ,η ψυχη μπορει να μη το ακολουθει και να παραμενει νεα ,οδηγωντας το σε επικινδυνα μονοπατια...
Οταν η ψυχη ομως εχει προβλημα...το σωμα δεν μπορει να κανει πολλα για να τη βοηθησει..απλα να την κοιμησει...για λιγο ....αφου ποτιστει το ιδιο με ..αλκοολ
Ο Αντωνης μας κερδισε τη μαχη του σωματος...αλλα εχασε τη μαχη της ψυχης....


Σχόλιο από dimitrisdimit (30.08.2012)
Αγαπητε sven...
ΟΜΟΡΦΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ και σ ευχαριστω που την κατεθεσες εδω..Οταν ερχεσαι κοντα στο θανατο...οσες μερες ζεις τις θεωρεις πλεον ΔΩΡΟ και τις ζεις καλυτερα...η τουλαχιστον προσπαθεις...


Σχόλιο από Kristalo (30.08.2012)
Αυτά τα χεράκια που έχει στην αρχ'η του σχολίου δεν κανουν δουλεια όταν ταυτόχρονα συμφωνώ και διαφωνώ. Και η διαφωνία μου είναι στο αλκόολ το οποίο δεν βοηθαει. Ισα ίσα πολλες φορές σου θυμίζει πόσο δυστυχισμένος εισαι....Τουλάχιστον εγω αυτό βίωσα όταν έτυχε να πιω αρκετά σε άσχημες στιγμές μου!


Σχόλιο από sapounofouska (01.09.2012)
Το λατρεψα...Το φιλησα το μπλογκακι σου ...με διελυσε το μπλογκακι σου...
Μπορει να μην αγωνιζομαι για την δικη μου ζωη..Αλλα αγωνιζομαι να απαλυνω τον πονο των αλλων...Ξερω οτι δεν ειναι ευκολο..Οσο και να προσπαθεις να απαλυνεις τα συμπτωματα, η ψυχουλα παραμενει αγιατρευτη...Και πραγματικα θαυμαζω τους ανθρωπους που εχουν ακομα το κουραγιο να μου χαμογελουν και να μου λενε Καλημερα...
Καλημερα...Ποσες φορες σκεφτηκαν οτι δεν θα ξαναειπωθει αυτη η λεξη...
Το ζω με τον δικο μου τροπο Δημητρη..Δουλευω με αυτους τους ανθρωπους ..Μαθαινω απο αυτους.. μαθαινω να γινομαι καλυτερη..Θελω να γινω καλυτερη..Εχω αναγκη να γινομαι καλυτερη μεσα απο καθε Αντωνη.....Και υποφερω οταν μου "φευγει" ο καθε Αντωνης...
Φιλια...


Σχόλιο από aposperitis2011 (11.07.2018)
Ένας εξαιρετικός άνθρωπος έφυγε...
Όσοι συνομίλησαν μαζί σου εύχομαι να σε ένιωσαν...
Ειχα τη τύχη να σε γνωρίσω απο κοντά και μου αρκεί..



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
dimitrisdimit
πανος
επισκευαζω......οργανα
από ΑΘΗΝΑ ΚΕΝΤΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/dimitrisdimit

εμπειριες ζωης....








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (1)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης