αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Παντα εμπρος κ πισω παλι...?
25 Σεπτεμβρίου 2012, 12:14
O θανατος μπορει και χορευει..


O θανατος μπορει και χορευει..

Εχει τον τροπο ..Εχει τα βηματα...
Και δεν ειναι επιλογη μας το αν θα ακολουθησουμε..
Δεν ειναι στη θεληση μας..Δεν μας ρωταει..Δεν μας αφορα..
Σου χτυπαει την πορτα και σου λεει ετοιμασου..

Δεν ξερω αν με το να ακολουθησω τα βηματα θα παρω παραταση ή απλα θα ολοκληρωσω το μικρο μου εργο ..

Ο θανατος μπορει και χορευει..

Σου γκρεμιζει το νου..Σου αποσπα καθετι αλλοτινο..
Και ομως ...Καθεται τοσο κοντα σου ωστε να τον νιωθεις..Και συγχρονως τοσο μακρια σου ωστε να σε ξεγελαει..

Περιτεχνα και τελειως επαγγελματικα πραττει τον ψυχρο του ρολο.. Χωρις καν να σε ρωτησει ρε παιδι μου ..Να σου δωσει το χρονικο περιθωριο να αποχαιρετησεις...Να στερνοφιλησεις...Να γλυκοκοιταξεις...

σε περικλυει..Σε περιτυλιγει..Τοσο που νιωθεις οτι δεν εχεις πλεον αλλον αερα..Κοιταζεις κατα προσωπο την στιγερη πραγματικοτητα και δεν εχεις πλεον το κουραγιο να αντιδρασεις..Να φωναξεις να παλεψεις να εναντιωθεις..

Και ειναι εκεινες οι στιγμες που νιωθεις οτι εισαι τελειως μονος ...Πως οτι εχεις αναγκη δεν βρισκεται εκει..Ειναι εκεινες οι στιγμες που τα ονειρα σου αποκτουν ενα γκρι χρωμα...Το χρωμα της σταχτης..

Ο φοβος ερχεται σιγα σιγα και παλι...Εναποτιθεται επανω στην ψυχη μου ...Και εχει ενα χρωμα μαυρο...Που με τρομαζει..

Προσπαθω να το ανοιξω..Να ριξω λιγακι ασπρο στην παλετα αλλα αυτο εκει..Επιμονα και επιπονα παραμενει μαυρο..

Κανενας ζωγραφος δεν μπορει να το αλλαξει αυτο..? Και μην μου πειτε μονο εγω μπορω να το κανω ..Καμια ψυχη δεν μπορει να φτασει μονη της τα ουρανια,ουτε μπορει μονη της να αγγιξει την ηρεμια...

Και ειναι εκεινες οι γαμημενες στιγμες που οσα χερια και να σου απλωνονται και να σου λενε "κρατησου", δεν τα βλεπεις...Γιατι η ψυχη σου ειναι τυφλη και σε τρελαινει..

Σε τρελαινει γιατι εθελοτυφλεις...Γιατι πονας και αυτος ο πονος υπερταιρει των παντων..Μακαρι να μπορουσε μια μαγικη δυναμη να διωξει αυτην την μαυριλα...

Και στην τελικη,

Δεν φοβαμαι για εμενα...Δεν θα λυπηθω για εμενα...


Για ολους αυτους που θα μεινουν πισω φοβαμαι...


Για ολους αυτους που αγαπαω ....

Γιατι το κενο που αφηνει μια ψυχη δεν βρισκει τον τροπο να αναπληρωθει ποτε...Γιατι η θυμιση και η λησμονια ειναι ο χειροτερος πονος ....


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο






Σχόλιο από PHILIPPOSSM (25.09.2012)
............. (ξερεις τι σημαινει αυτο) τα ειπαμε.


Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (25.09.2012)
Kαλημέρα Θεοδώρα. Ο θάνατος είναι όπως και η ζωή. Το θέμα είναι να μάθεις να ακροβατείς ανάμεσα σε αυτά τα δύο. Και πίστεψε με είναι μακρύ το ταξίδι για να μάθεις να ακροβατείς. Και τα δυό σου κάνουν κλικ κάθε στιγμή. Έμαθα στα 52 ή 53 (ποτέ δεν ξέρω να λέω την ηλικία μου, ξέρω μόνο το πότε γεννήθηκα) να κλείνω το μάτι και να λέω: Ξεκινάμε πάλι από την αρχή και προχωράμε ακόμα ένα βήμα. Ε.Σ.


Σχόλιο από Emaki (28.09.2012)
Καλημέρα Θεοδώρα...
Υπέροχο κείμενο...
Με βρίσκω κάπου εκεί μέσα στις λέξεις...
Μα κυρίως στις τελευταίες...


Σχόλιο από mitsoulis111 (12.10.2013)
Κάθε μέρα που ξημερώνει ειναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας.ζήσε



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog




Συγγραφέας
sapounofouska (ΠΜ - Προφίλ)
Θεοδωρα
ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ
25 ετών






Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sapounofouska




 Νιωθω σαν να χτυπαμε τα κεφαλια μας στα σιδερα... 
Πολλα κεφαλια θα σπασουν...Μα καποια στιγμη, θα σπασουν και τα σιδερα...
Ν.καζαντζακης...




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (15)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης! Και μην ξεχάσεις να το


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης