αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
13 Φεβρουαρίου 2013, 02:02
Άσκηση βίας ή όχι...;;;


Η προσπάθεια αλλαγής του κόσμου καθώς και αυτή για μια συνύπαρξη χωρίς την άσκηση βίας είναι τόσο παλιά όσο και η ανθρωπότητα. Υπάρχει όμως και η ακριβώς αντίθετη άποψη…

Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, υπάρχει μια σειρά αλλαγής καθεστώτων -ακόμα και δικτατοριών- κάτω από την πίεση μαζικών κινημάτων και κινητοποιήσεων χωρίς τη χρήση όπλων ή βίας. Παράδειγμα τέτοιου είδους αποτελεσματικού κινήματος είναι η σερβική φοιτητική οργάνωση Octpor, που μαζί με το συνδικάτο των ανθρακωρύχων και έναν κομματικό συνασπισμό της τότε αντιπολίτευσης κατάφεραν να ανατρέψουν τον Μιλόσεβιτς, κάτι που ούτε καν οι ανελέητοι Νατοϊκοί βομβαρδισμοί και οι τεράστιας έκτασης στρατιωτικές επιχειρήσεις των νατοϊκών συμμάχων κατάφεραν.

Άλλα παραδείγματα είναι οι μαζικές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στις Φιλιππίνες που έτρεψαν σε φυγή τον δικτάτορα Μάρκος, η πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος της Ν. Αφρικής, μετά από μεγάλες απεργίες, πολιτική ανυπακοή και διαδηλώσεις που διοργανώθηκαν από το Μαζικό Δημοκρατικό Κίνημα -μιας ευρείας συμμαχίας πολλών οργανώσεων, συνδικάτων και εκκλησιών- καθώς και η ανατροπή του καθεστώτος Γιαρουσέλσκι στην Πολωνία τη δεκαετία του ’80 από το συνδικαλιστικό κίνημα της Αλληλεγγύης.

Ο όρος «μη χρήση βίας» μπορεί να ορισθεί με πολλούς τρόπους, κάτι που έχει οδηγήσει σε πολλές αντιφάσεις και στρεβλώσεις. Η μη χρήση βίας δεν αποτελεί συνώνυμο της παθητικότητας και της χριστιανικού τύπου στάσης «μη χρήσης βίας». Ακόμα και ο Μ. Γκάντι, που διάφοροι υποστηρικτές μιας παρεξηγημένης θεώρησης περί μη άσκησης βίας επικαλούνται, όχι μόνο δεν δέχθηκε ποτέ τον τίτλο του ειρηνιστή που του απέδιδαν αλλά ήταν υπέρ μιας ενεργητικής αντίστασης χωρίς όμως άσκηση βίας. Ο Γκάντι στράφηκε δυναμικά απέναντι σε κάθε μορφή παθητικής αντίστασης, θεωρώντας την παθητικότητα χειρότερη ακόμα και από αυτήν την ίδια τη χρήση βίας!!! Πίστευε πως η βία απέναντι στη βία ή την καταπίεση είναι, αν μη τι άλλο, μία μορφή αντίστασης, ενώ η παθητικότητα είναι κατά βάση μία έκφραση δειλίας που καθιστά εφικτή την καταπίεση. Η στάση αυτή είναι το εντελώς αντίθετο της πρώιμης χριστιανικής θέσης περί «μη βίας», δηλαδή της αποφυγής…

Όταν η όποια μορφή βίας που ασκείται δεν αποτελεί ενσωματωμένο μέρος κάποιου ευρύτερου κοινωνικού κινήματος, τότε οδηγεί σε μια βία αποκομμένη από τις υπάρχουσες κοινωνικές συνθήκες, δηλαδή στην αυθαίρετη άσκηση βίας μιας φράξιας, που εύκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως τρομοκρατία, όχι μόνο χωρίς το παραμικρό κοινωνικό έρισμα αλλά και ως πράξη που αποπροσανατολίζει πολιτικά, βάζοντας στο περιθώριο τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα, μετατρέποντας τα χρησιμοποιούμενα μέσα σε στόχο και δίνοντας άλλοθι στη χρήση κρατικής βίας και στην αστυνομοκρατία…

Ο κυριότερος λόγος που κάποιες από τις μεγαλύτερες οργανώσεις ένοπλου αγώνα -όπως π.χ. οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και η «Μπάαντερ-Μάινχοφ»- απέτυχαν και τελικά διαλύθηκαν ήταν η κοινωνική τους απομόνωση. Όποιος παραβλέπει την ουσιαστικότατη αυτή παράμετρο, ανάγοντας τον ένοπλο αγώνα -πολύ περισσότερο την τρομοκρατία- σε αυτοσκοπό, παίζει στην ουσία το παιχνίδι του συστήματος που υποτίθεται πως θέλει να ανατρέψει.

Αυτού του είδους η άσκηση βίας από διάφορες ομάδες δεν είναι παρά η ψευδαίσθηση περί μίας δήθεν πολιτικής, ιδεολογικής και κοινωνικής κοινότητας που οδηγεί, εν τέλει, είτε στη διάλυσή τους είτε στη μετατροπή τους σε νέες ομάδες άσκησης εξουσίας. ΟΛΕΣ οι ηγεσίες των απανταχού ενόπλων επαναστάσεων που γνώρισε η σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας και που οδήγησαν σε κατάληψη της εξουσίας μετατράπηκαν σχεδόν αυτόματα σε αυταρχικά καθεστώτα απίστευτης καταπίεσης, ανελευθερίας, άσκησης βίας και διωγμών, εν ονόματι των πιο αγνών πανανθρώπινων αξιών και ιδεολογιών…

Ακόμα και η σχέση μεταξύ αναρχισμού και βίας έχει πάμπολλες φορές παρεξηγηθεί. Η φυσική βία, όπως και ο τιμωρητικός τρόπος σκέψης αποτελούν μορφές αυταρχισμού και ως εκ τούτου δεν έχουν, καμία σχέση με το αξιακό σύστημα του αναρχισμού. Οι ειρηνικές μορφές πάλης θα πρέπει πάντα να έχουν με κάθε δυνατό τρόπο προτεραιότητα. Η ηθική του αναρχισμού θεωρεί πως τα μέσα και οι στόχοι θα πρέπει πάντα να συμφωνούν μεταξύ τους.

Ο Ε. Μαλατέστα λέει πως «οι αναρχικοί είναι πολέμιοι της βίας. Η κύρια κατεύθυνση ενός αναρχικού είναι η εξάλειψη της βίας από κάθε είδους ανθρώπινη σχέση…».

Άσκηση βίας, λοιπόν, ή όχι και υπό ποιες προϋποθέσεις; Η όποια απάντηση δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, μεταξύ άλλων, γιατί προσκρούει και σε υπαρκτούς υφάλους της ανθρώπινής μας φύσης και της διάχυτης βίας -ωμής ή με προσωπείο- που ασκείται με άπειρους τρόπους, μέσα και άλλοθι σε ολόκληρο τον κόσμο και σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μας…

Ποια η δική σας άποψη;


13 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από venceremos (13.02.2013)
:) Ασχοληθηκες σοβαρα και μαρεσει.. ειναι αργαμιση ομως εδω οποτε θα περιοριστω σε ενα απλο χαμογελακι για αποψε..


Σχόλιο από blogarismenos-enge-falos (13.02.2013)
Μή άσκηση βίας. Χωρίς προϋποθέσεις. Ανθρωποκεντρικές λύσεις παρα συστημοκεντρικές. Πνευματική αλλαγή ώς προς ποιοι είμαστε που είμαστε τί κάνουμε ποιό είναι το πρόβλημα. Επανεξέταση και λύση. Με σκέψη και σύνεση. Όσο υπάρχει ο νούς και η γνώση όλα τα προβλήματα λύνονται. Πολλοί θα διαφωνήσουν και θα πούν οτι οι ισχυροί πάντα θα χρησιμοποιούν την βία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για να εκ-βιάσουν καταστάσεις με πολέμιο τρόπο. Ξανα. Βήμα 1. Πνευματική οπτική εχθρού. Ποιοι είμαστε, τί είμαστε τί κάνουμε ποιό είναι το πρόβλημα. Όποιος έχει φτάσει να το διερωτάται την ώρα οπου το μαχαίρι είναι ήδη στο λαιμό του τότε δεν έφταιξε ο "εκ-βιαστής" αλλα αυτός που άφησε τρωτό τον εαυτό του. 


Σχόλιο από sven (14.02.2013)
@ blogarismenos-enge-falos,

κάποτε ο John Lennon είπε τα εξής λόγια:

"When it gets down to having to use violence, then you are playing the system’s game. The establishment will irritate you: pull your beard, flick your face to make you fight, then they know how to handle you. The only thing they don’t know how to handle is non-violence and humor".

Η χρήση βίας, αποκομμένης από το ευρύτερο κοινωνικό αίσθημα, αποτελεί αυτοσκοπό, εγωκεντρισμό, επικίνδυνο ναρκισσισμό και ένδειξη αδιαφορίας προς τις επιθυμίες αυτών που υποτίθεται πως θέλει να βοηθήσει...

Με την ίδια λογική, καλά κάνει και ο κάθε γονιός, που, αδιαφορώντας για τις προσωπικές επιθυμίες και την ετοιμότητα του παιδιού του, του επιβάλλει να σπουδάσει αυτό που ο ίδιος θέλει, έναν τρόπο και αξίες ζωής που είναι δικές του και που αγνοούν τα θέλω του παιδιού κ.τ.λ.

Κάθε μειοψηφία που προσπαθεί να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε μια πλειοψηφία τις αξίες της -όσο "σωστές" και αν αυτές είναι- χάνει το όποιο ηθικό της πλεονέκτημα και μετατρέπεται σε ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ...


Σχόλιο από blogarismenos-enge-falos (14.02.2013)
Ωραία τα είπε ο John. Άριστα θα έλεγα. Χρόνια πρίν. Η χρήση βίας μπορεί να μην είναι δυστυχώς αποκομμένη απο το ευρύτερο κοινωνικό αίσθημα, αλλα να είναι προϊόν αυτοδικίας προϊόν κακής ή ανύπαρκτης κοινωνικής δικαιοσύνης...πράγμα που συμβαίνει μερικές φορές να είναι εντελώς προσχεδιασμένο και μελετημένο. Οπότε η βία παρόλο προερχόμενη απο την κοινωνία στην ουσία έχει ηθικό αυτουργό: το κράτος με την μάσκα του δικαίου. Και το κράτος του δικαίου έχει φανεί πλείστες φορές στις ειδήσεις και στα βίντεο που βγαίνουν ανα καιρό (όχι μόνο στην Ελλάδα) με κουκουλοφόρους παρακρατικούς σε συνεργασία με τα ματ. Με νόμους που δεν ψηφίζονται με την απαιτούμενη πλειοψηφία ή στην Ελλάδα καν. Με αποτελέσματα διαδικασιών που αντιβαίνουν ακόμα και τους βασικούς νόμους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η γνώση αυτή σε τεχνικό επίπεδο φέρνει αμέσως νομικές και εκνομες αντιδράσεις του απλού πολίτη. Όμως ο πολίτης πρέπει να σκεφτεί οτι δεν είναι μόνο πολίτης αλλα άνθρωπος. Αν παραμερήσει το σύστημα το οποίο δεν δουλεύει παρα μόνο για τον εαυτό του και όχι όπως λέει το σύνταγμα για τον πολίτη, και αρχίσει να κοιτάει εσωτερικά το πρόβλημα πιο πνευματικά θα δεί οτι η δικαιοσύνη είναι μια διαδικασία που θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ΚΑΙ πνευματικά αντί σωματικά και βίαια. Ο τρόπος, ο δρόμος και η διαδικασία για τον καθένα είναι καθαρά προσωπική και δεν χωρούν συμβουλές ή υποδείξεις, καθότι η αδικία για τον καθένα είναι υποκειμενική σε πολλά επίπεδα.


Σχόλιο από DemetresOpc (15.02.2013)
Κοιτα, καμιά φορά και όταν το απαιτούν οι περιστάσεις πρέπει να υπάρχει βια στο σεξ. Και υπό περιστάσεις πάλι, πρέπει να υπάρχει και σεξ στην βια..
Άσχετο;; καθολου..η εποχή που μας διανύει επιβάλλει τέτοιες ακραιες συμπεριφορές για να διατηρηθείη ισσοροπια.. όταν σε μια κοινωνία υπάρχει πληθωρα παθητικων τότε οι ενεργητικοι πρεπει να δουλέψουν υπερωρίες..δεν βγαίνει αλλιώς, όπως και να το δεις..
Να μην ξεχνάμε όμως το πρόσφατο παράδειγμα της Ισλανδίας, που με μηδενική βια αλλάξαν σύνταγμα, κυβέρνηση, ξεπέρασαν την κριση και κλεισαν τράπεζες..
Βασικά δεν έχω άποψη κατασταλαγμένη, αν ήμουν στην Ελλάδα ή τα καλάσνικοφ θα παιρνα ή τα βουνά, ή θα έσκαγα και θα προσπαθούσα να βρω τρόπους να απολαύσωτην παθητικότητα μου..και δινω ιδιο ποσοστό και στις 3 επιλογές..


Σχόλιο από venceremos (15.02.2013)
Βια στο σεξ...? Απαραδεκτος... και σαν παραδειγμα αποτυχημενο... πως μπορουν να λεγονται τοσο αβασανιστα τετοιες ατακες...?


Σχόλιο από DemetresOpc (15.02.2013)
Βενσερέμος μην κρινεις τόσο αβασάνιστα..
Απαράδεκτος;; μου το χουν πει όλες οι πρωην μου (ναι και οι 2 που ειχα) και νομιζω μου το ειπε και η νύν επειδή δεν την ακούω όταν μου μιλάει, ή κάτι τέτοιο, δεν έδωσα και πολύ σημασία.. :ρρ
Απορία: η βια στο σεξ σε ενόχλησε, το σεξ στη βια όχι;;
Υ.Γ. ας προσέξουμε λιγο τους χαρακτηρισμούς, ειδικά αν δεν γνωριζόμαστε..


Σχόλιο από sven (15.02.2013)
@ blogarismenos enge-falos

Το να είμαστε απλοί παρατηρητές των όσων τραγικών συμβαίνουν γύρω μας -και με τα οποία δεν συμφωνούμε ή είμαστε κάθετα αντίθετοι- δεν είναι παρά ένας άλλος τρόπος (σιωπηρής) συναίνεσης. Το ίδιο αφορά και στη στάση μας απέναντι στην οποιαδήποτε μορφή βίας που ασκείται, άμεση ή έμμεση, κρατική ή πολιτισμική.

Η άμεση βία που ασκείται δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, δηλαδή το προφανές. Το απείρως μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια και έχει να κάνει με τη δομική βία, είτε αυτή είναι κρατική, ιδεολογική ή παγκοσμιοποιημένη, και που οδηγεί στη φτώχεια, στην ανισότητα, στην αδικία και σε εκτελεστικές εξουσίες και νόμους που την ευνοούν, τη συντηρούν και τη διευρύνουν.

Μία απλή σύγκριση ανάμεσα στα θύματα των διαφόρων μορφών ασκούμενης βίας εύκολα καταδεικνύει την «υπεροχή» της δομικά ασκούμενης βίας. Κάθε χρόνο, πεθαίνουν περίπου 6,5 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών εξαιτίας της πείνας και καθημερινά άλλα 30 000 από ασθένειες που εύκολα θα μπορούσαν να προληφθούν…

Εάν, στη στάση μας απέναντι στην άσκηση βίας, συμπεριλάβουμε και την αντιμετώπιση των ζώων και γενικότερα του περιβάλλοντός μας, τότε οι ηθικές απαιτήσεις γίνονται αμέσως πολύ μεγαλύτερες και πολυπλοκότερες...

Για να αλλάξει η στάση μας απέναντι στην άσκηση βίας οποιασδήποτε μορφής χρειάζεται μια ευρύτερη αλλαγή στο αξιακό μας σύστημα και για αυτό χρειάζεται δουλειά πολλή…



Σχόλιο από sven (15.02.2013)
@ Τζιμάκο,
 
εάν κάποιος δεν σε γνωρίζει καλά, σε συνδυασμό με τον αυτοσαρκαστικό/σαρκαστικό και δεικτικό αρκετές φορές τρόπο έκφρασής σου, μπορεί να βγάλει λανθασμένα συμπεράσματα για σένα. Όλοι εμείς, όμως, που σε γνωρίζουμε καλύτερα, από παλαιότερες εποχές που έγραφες και σχολίαζες συχνά, μπορούμε να διαβάζουμε ανάμεσα από τις λέξεις και συχνά να χαμογελάμε...
 
Στις πολύ προσωπικές, τουλάχιστον, σχέσεις των ανθρώπων δεν υπάρχει «πρέπει» αλλά μόνο «θέλω». Όταν, λοιπόν, με κοινή συναίνεση, και οι δύο προτιμούν περισσότερο αλατοπίπερο στο ερωτικό τους μενού, τότε δεν μιλάμε για βία αλλά για κοινή αποδοχή. Για βία μιλάμε μόνον όταν ο κάποιος πλήττεται με οποιονδήποτε τρόπο ΠΑΡΑ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ.
 
Όπως η ειρήνη, που είναι κάτι πολύ περισσότερο από την απουσία πολέμου, η αγάπη από την απουσία μίσους, έτσι και η μη άσκηση βίας είναι κάτι πολύ περισσότερο από την απουσία βίας…
 
Με τον ίδιο τρόπο που η αυτοδικία π.χ. μίας γυναίκας που κακοποιείται από τον άνδρα της και που του μπήγει ένα μαχαίρι στην καρδιά αιτιολογείται μεν αλλά ΔΕΝ δικαιολογείται δε, έτσι και η όποια κατανοητή απόγνωση ή οργή κάποιων μεμονωμένων ατόμων ΔΕΝ δικαιολογεί τη χρήση τυφλής άσκησης βίας ενάντια π.χ. σε μια στολή αστυνομικού. Μέσα στη στολή αυτή υπάρχει ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ που μπορεί να είναι ο αδελφός σου ή ο αδελφός μου...
 
Θα πρέπει να μπορούμε να διαχωρίζουμε ανάμεσα σε κατάσταση και πρόσωπα. Είναι πολύ διαφορετικό να είμαστε ενάντια στον πόλεμο ως κατάσταση/φαινόμενο και άλλο ενάντια στους στρατιώτες. Τα μέσα που χρησιμοποιούμε θα ΠΡΕΠΕΙ πάντα να είναι σύμφωνα με τους στόχους μας. Δεν μπορεί να λέμε πως είμαστε ειρηνιστές και ταυτόχρονα, στους αγώνες μας για την ειρήνη, να κάνουμε χρήση όπλων…
 
Άλλο παρόρμηση και άλλο ώριμη πολιτική ανθρωποκεντρική σκέψη…
 
Καλό ΣΚ με…σεξ χωρίς βία μεν, με μεγάλη ένταση δε…:))))))))))!!!!!!!!!!!!!


Σχόλιο από venceremos (15.02.2013)
ξεκινησα να γραφω και μου σβηστηκε το κατεβατο γιατι εληξε η συνδεση... τι κριμα γιατι δε θα μοιραστειτε ποτε αυτη τη φωτεινη λαμψη εμπνευσης μου χαχα.. ευτυχως για σας γιατι ειχα γραψει διπλοσεντονο.. ας μεινουμε λοιπον στα ελαφρια και στα ασημαντα... ναι Δημητρη κανε καζουρα μαζι μου εγω φταιω που σε παιρνω στα σοβαρα... :P


Σχόλιο από DemetresOpc (16.02.2013)
Βενσερεμος δεν φταις μόνο εσύ..όλοι όσοι με παιρνουν στα σοβαρά φταινε.. :ρρ

Sven κούκλαρε, ξερω οτι παρεξηγούμε μέσω των γραπτων μου, και μέσω της φάτσας μου επισης αλλά άλλο αυτό, δεν σημαίνει πως θα το αφήσω ασχολιαστο..

Στο θέμα μας, ανέφερες την λέξη θέληση, και την ειπες σαν να την εννοείς σαν κάτι σταθερό..σαν μπετόν αρμέ ένα πράγμα..δεν ξέρω καλέ μου καπετάνιο αλλά για μένα η έννοια αυτή ειναι κάπως υποκειμενική, ομιχλώδης, περιεργη..ξέρεις από πρωτο χέρι πως ειναι χειραγωγησιμη η θέληση σε πολλά πλάσματα του πλάστη μας, μεταξύ αυτων και των ανθρώπων..
Και για την ιστορία να αναφέρω πως συνδεσα το άρθρο σου με την πρόσφατη ιστορία της διπλής ληστείας στο βελβεντό..έτσι λοιπόν αναφέρθηκα στο σεξ μόνο στην πρωτη       πρόταση του σχολιου μου..
Καληνύχτες γκάϊς..


Σχόλιο από blogarismenos-enge-falos (16.02.2013)
Αγαπητέ sven. Ξαναδιαβάζω το κείμενό μου αλλα πουθενά δεν γράφω οτι μένω απλός παρατηρητής όσων γίνονται γύρω μου. Αντιθέτως αναφέρω οτι αναγνωρίζω σαν παρατηρητής τί είναι αυτό που γίνεται γύρω μου άρα και μέσα μου και έπειτα διορθώνω το πρόβλημα. Άν αλλάξει ο καθένας απο εμάς εσωτερικά τότε όλοι μαζί θα αλλάξουμε το τί ζούμε εξωτερικά. Ο τρόπος, ο δρόμος και η διαδικασία για τον καθένα είναι καθαρά προσωπική και δεν χωρούν συμβουλές ή υποδείξεις.


Σχόλιο από sven (16.02.2013)
@ Tζιμάκο,

όπως και σε οτιδήποτε σπουδαίο στη ζωή, έτσι και όσον αφορά στις στενές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, ο καθένας μας έχει ή οφείλει να έχει μία "φιλοσοφία" για το τι θα πρέπει να τις διέπει ή να τις συνιστά. Θεωρώ, λοιπόν, πως μία ουσιαστικότατη αρχή στις σημαντικές προσωπικές μας σχέσεις οφείλει να είναι η ελευθερία και η δυνατότητα του Άλλου, αν μη τι άλλο, να μπορεί να εκφράζει το τι ΘΕΛΕΙ, και αυτό να γίνεται ΣΕΒΑΣΤΟ.

Το γεγονός πως κάτι τέτοιο ΔΕΝ συμβαίνει συχνά στην πράξη δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να επιδιώκεται, να τονίζεται -όποτε υπάρχει λόγος- και να αποτελεί βασικό στοιχείο της διαπαιδαγώγησης κάθε ατόμου από το ξεκίνημα της ζωής του, με τη γονεϊκή σχέση να δίνει πρώτη το παράδειγμα.

Πιστεύω ακράδαντα πως αν οι σχέσεις στην οικογένεια ήσαν δημοκρατικές, ισότιμες και διέπονταν από σεβασμό, αποδοχή και ενθάρρυνση του κάθε μέλους να ξεδιπλώσει και να εξελίξει αυτό που πραγματικά είναι και επιθυμεί, τότε θα είχαμε μια εντελώς διαφορετική κοινωνία χωρίς τα τερατουργήματα που συνεχώς βιώνουμε...

@ blogarismenos-enge-falos

φυσικά και ΔΕΝ γράφεις εσύ κάτι τέτοιο, αυτό είναι άλλωστε σαφές. Με αφορμή, όμως, το σχόλιό σου, πήρα την ευκαιρία να εκφράσω και κάποιες περαιτέρω απόψεις για το θέμα μας.

Ευχαριστώ για τη μέχρι τώρα συμμετοχή σας και για τη γόνιμη συζήτηση:)))

Να έχετε ένα υπέροχο ΣΚ!!!!!!

ΥΓ. Venceremos, δεν πειράζει, οι ατυχίες τους αγωνιστές τους πεισμώνουν και τους χαλυβδώνουν!!!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης