αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Παντα εμπρος κ πισω παλι...?
17 Μαΐου 2013, 02:33
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΤΕ


Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.
‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’
‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.
‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’
Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.
‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.
Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.
‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’
Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’
Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!
Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.
‘Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν’ μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου. ‘Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας.’
Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας.΄
Μόλις καθήσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που ΄έπιαναν΄ τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες.
Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.

‘Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;’
‘Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη’ απάντησα.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα.
Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.
‘Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση’ μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα.
‘Πώς πήγε το ραντεβού;’ θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.
‘Πολύ όμορφα, σ΄ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ΄ό,τι περίμενα.’ της απάντησα.

Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου ΄έφυγε΄ από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.
Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φακέλο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:

‘Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!’

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.
Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.


Εάν ζει η μητέρα σου
………. Απόλαυσε τη στιγμή.

Εάν δεν ζει
…………………….. Να τη θυμάσαι.

Εάν έχεις μητέρα
……………. Προώθησε αυτό κείμενο.
Αμέσως θα κάνεις κάποιον να αισθανθεί κάτι για κάποια που ξέχασε, για αυτό το υπέροχο ον που αποκαλείται… ΜΗΤΕΡΑ!


Και να θυμάσαι πάντοτε:

Ο χρόνος ποτέ δεν συγχωρεί!


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (18.05.2013)
Kαλησπέρα. Το γεύμα στη μητέρα μου το έκανα, την θυμάμαι πάντα και ο χρόνος συγχωρεί και απαλύνει το πόνο. Θέλω να πιστεύω ότι της ξεπληρώνω τους πόνους της γέννας μου με την φροντίδα του άντρα της. Ε.Σ.


Σχόλιο από stoxastis-vaggeliscom (20.05.2013)
Ανεξάρτητα εάν το γράφιμα αίναι πραγματικό η όχι , εκείνο που πρέπει να παραδεχθώ , είναι ότι εκτός του συγκινητικού χαρακτήρα που προσφέρει, είναι ένα ολοκληρωμένο κείμενο , όπως επίσης αφήνει να διαφανούν τα λεπτά συναισθηματα που διακατέχουν την "Θεοδώρα".
Εάν η αναφερόμενη ηλικία είναι η πραγματική , τότε το ταλέντο της συγγραφής ,  είναι δεδομένο και προτρέπω ... συνέχισε και θα δικαιωθείς αργά ή σύντομα .


Σχόλιο από ioulialibera (04.06.2013)
Πολύ τρυφερό κείμενο... Μακάρι να τα σκεφτόμαστε εγκαίρως αυτά, γιατί η ζωή μικρή και δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τα συναισθήματα και τις σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπάμε, μαζί με την υγεία, για να μπορούμε και να απολαμβάνουμε τις στιγμές.


Σχόλιο από SakisKouroupos (04.06.2013)
Πολύ συγκινητικό, τρυφερό ,ανθρώπινο...Συμπέρασμα...η ζωή είναι σύντομη! Πρόσφερε την αγάπη  παντού, βοήθησε τον συνάνθρωπό σου και πολύ περισσότερο την οικογένειά σου..τους γονείς σου...Μήν ξεχάσεις να τους το δείξεις γιατί θάρθει η στιγμή που θα νοιώσεις τύψεις να σε πνίγουν και θα είναι πια αργά να επανορθώσεις ...και αυτοί θα έχουν φύγει πικραμένοι ...γιατί...σ αγάπησαν πολύ!!!!


Σχόλιο από sapounofouska (05.06.2013)
Σας ευχαριστω ολους για τα σχολια σας... Αν και ... Τα σχολια του καθενα απο σας αντιλαμβανομαι οτι ειναι τα προσωπικα συναισθηματα σας ... 
Πριν λιγα χρονια κοντεψα να χασω τον πατερα μου απο εμφραγμα..εμεινε στην εντατικη 3.5 εβδομαδες χωρις να μας αφηνουν να τον δουμε.. Εκεινο το διαστημα ημουν 15 χρονων και ενιωθα οτι ημουν 50... Ο πονος που εζησα ευχομαι να μην ξανααγγιξει ανθρωπο...
ΚΑΙ ΝΑΙ...Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΗ...  ΑΓΑΠΗ... ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...ΑΣ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ... ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ... 


Σχόλιο από Animista (27.09.2013)
Ένα μεγάλο ευχαριστώ Θοδώρα για αυτό το υπέροχο και συγκινητικότατο κείμενο.... Πολλές φορές οι δικοί μας άνθρωποι ζουν για να ακούσουν  αυτές τις μαγικές λέξεις: "Σ' αγαπώ"! Κυρίως οι γονείς και οι σύντροφοι ζωής έχουνε ανάγκη μεγάλη να ακούσουν και ένα ευχαριστώ.... Ας μην τους το στερούμε.... Αυτό που με συγκίνησε ακόμα  ήταν ότι η σύζυγος τον παρακίνησε να πάει να δει τη μητέρα του...ίσως κι εκείνη ως μητέρα κι ως γυναίκα διαισθητικά κατάλαβε πόσο αυτό θα ήταν απαρραίτητο στην ηλικιωμένη  πεθερά της! Ίσω να είχε νιώσει τη αναμονή της μέσα στον χρόνο....αν και αυτό καλό είναι να συμβαίνει αρκετά γρήγορα πριν συμβεί το μοιραίον... Ο χρόνος δεν συγχωρεί καθόλου. Όταν πέθανε ο πατέρας μου ένιωσα ευλογημένη που για πολλές-πολλές φορές όσο ζούσε του έλεγα πως τον αγαπώ και πως τον ευχαριστώ για όλα. Το μόνο που έμεινε να του πω τη μέρα της κηδείας του ήταν εκείνο που πάντα άκουγε από μένα. Πιστεύω πως αν ποτέ ο σύζυγος μου έχει γονείς θα τον παρακινώ πάντα να κάνει αυτό που έκανε εκείνη η σύζυγος! Δεν χωρά ζήλεια ή φθόνος ούτε ανταγωνιστικότητα σε τέτοιες σχέσεις καρδιάς...όσοι φθονούνε είναι άδειοι και νεκροί, είναι ήδη πτώματα και δεν το ξέρουν! Ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μια τρυφερή κουβέντα δεν κοστίζει τίποτα μα είναι δώρο ανεκτίμητης αξίας! Ευχαριστούμε πολύ τη Θοδωρούλα που μας το θυμίζει με αυτή της την ανάρτηση!!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


Συγγραφέας
sapounofouska
Θεοδωρα
ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ
25 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sapounofouska






 Νιωθω σαν να χτυπαμε τα κεφαλια μας στα σιδερα... 
Πολλα κεφαλια θα σπασουν...Μα καποια στιγμη, θα σπασουν και τα σιδερα...
Ν.καζαντζακης...








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (15)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης