αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
05 Απριλίου 2016, 11:52
"Το τέλος του πολέμου...", μου έγραψε...


Όταν τον συνάντησα, πριν από μερικά χρόνια, ήταν σαν κυνηγημένο αγρίμι. Τα προβλήματά του τεράστια. Είχε ήδη στο ενεργητικό του τρία σοβαρά ψυχωσικά επεισόδια, κι ο φόβος του απύθμενος, σχεδόν για τα πάντα…

Δουλέψαμε για τρία χρόνια πολύ σκληρά μαζί, «δια πυρός και σιδήρου», που λένε. Στο τέλος, τα καταφέραμε. Ίσως το παρακάτω email που μου έστειλε πριν από δύο ημέρες, δύο χρόνια αφότου χρειάστηκε να ολοκληρώσουμε -λίγο πρόωρα, είναι αλήθεια- να το δείχνει πολύ ανάγλυφα, ποιητικά και λυρικά, καθώς το συνόδευε ένα πολύ όμορφο τραγούδι, σε μία ακόμη δική του σύνθεση και στίχους, που για ευνόητους λόγους, δυστυχώς, δεν μπορώ να επισυνάψω…

"Παλέψαμε μια ζωή να υπάρξουμε οι τέλειοι άνθρωποι και, κυρίως, δουλέψαμε την εικόνα μας προς τα έξω. Τους περισσότερους καταφέραμε και τους κερδίσαμε. Είναι, όμως, αυτό το βάρος, καμιά φορά, δυσβάσταχτο στις πλάτες μας. Η ομορφιά είναι στο «δε μπορώ», γιατί θέλουμε, τελικά, να αποκαλυφτούμε και να δείξουμε πως δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από κάτι μικρά παιδιά-πειραχτήρια στο κόσμο των μεγάλων. Κι ο φόβος; Ο φόβος είναι φίλος. Τι άνθρωποι θα ήμασταν χωρίς αυτές τις αδυναμίες,  χωρίς αυτό το κενό που χρόνια κουβαλάμε. Είδα εμένα, έπαιζα, λέει, μουσική και είχε μαζευτεί όλος ο κόσμος της γης και μ΄άκουγε, όλος ο κόσμος σε ένα κοινό τραπέζι…

Αυτή η άνοιξη θα είναι η ομορφότερη που ζήσαμε ποτέ, όχι γιατί θα αλλάξουν τα πουλιά που θα ΄ρθουν ή το γρασίδι, αλλά γιατί, καθώς μεγαλώνουμε, ομορφαίνουμε  και πετάμε σιγά-σιγά τα «όπλα του πολέμου» κι έτσι πιο γυμνοί και λαφριοί χαμογελάμε στον ήλιο…"

Να ΄σαι πάντα καλά παληκάρι μου και πολεμιστή γενναίε...


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από DemetresOpc (08.04.2016)
Φοβερός, κ σύ (με το ποστ) κι αυτός (με το μάϊλ του κ τις ανακαλύψεις του).


Μακάρι όλοι οι άνθρωποι πάνω σε αυτό το γρασίδι να γερνάγαμε όμορφα.

Τι όμορφο κόςμο που θα 'χαμε εε;;



Υ.Γ. Στο ίδιο τραπέζι καθόμαστε, αλλά δεν ακούμε την μουσική, είμαστε απασχολημένοι με το να τσακωνόμαστε με τον δίπλα ή όπως συχνά συμβαίνει όλο κ περισσότερο στις παραστάσεις, μιλάμε πάνω από την "μουσική". Κ έχουν να το λένε οι παλιοί, όταν μιλάς, δεν ακούς.

Την καλημέρα μου να χεις πάντα Καπετάνιε.


Σχόλιο από sven (08.04.2016)

Τζιμάκο,

πολύ σωστά το λες, "Στο ίδιο τραπέζι καθόμαστε αλλά δεν ακούμε τη μουσική, ...τσακωνόμαστε με τον δίπλα..." Θα πρόσθετα, συχνά δεν ακούμε καν την ίδια μουσική...

Πόσο σοφό είναι αυτό που λένε οι παλιοί "Όταν μιλάς, δεν ακούς...".

Νάσαι πάντα καλά κι εσύ, παλικάρι μου, και να συνεχίσεις να μοιράζεσαι μαζί μας τις δικές σου σοφίες...

ΥΓ. Όποτε είναι ο δρόμος του για Θεσσαλονίκη -γιατί μένει σε άλλη πόλη- περνά και με βλέπει, θέλοντας να μοιραστεί μαζί μου αυτά που συνεχώς καταφέρνει, τα όνειρα, τους έρωτες, τη δίψα του για ζωή. Μοιάζει σαν να ανακαλύπτει από την αρχή το κάθε τι και αναβλύζει τόση αγάπη, αυθεντικότητα και τρυφερότητα εντός του για όλες αυτές τις "ανακαλύψεις" του που, κάποιες φορές, πιάνω τον εαυτό μου να τον "ζηλεύει" για το μεράκι και το πάθος του, ακόμα και για τα πιο "απλά" πράγματα, αλλά και για αυτήν την ίδια τη ζωή...


Σχόλιο από Orfeus (10.04.2016)
Είναι μεγάλη τέχνη (θέλει και μαγκιά) η ακρόαση, γιατί υπάρχουν εδώ μέσα μερικοί που δεν γνωρίζουν τι θα πει "ακούω".

"καθώς μεγαλώνουμε, ομορφαίνουμε..."

Από τις ομορφότερες κουβέντες που έχω διαβάσει ποτέ. Ομορφαίνουμε, γινόμαστε καλύτεροι και αποκτάμε το πρόσωπο που μας αξίζει.

Το θέμα αυτό, είναι σχετικό με το θέμα του νέου μου βιβλίου που θα εκδοθεί σε μερικούς μήνες, και το αφιερώνω. σε όσους έχουν συντελέσει μέχρι τώρα σε αυτό που είμαι. Γονείς, φίλοι, ακούσματα, αγάπες...

Σάββα, σε ευχαριστώ πολύ που με το κείμενό σου μου έδωσες την ευκαιρία να σχολιάσω. Να προσέχεις...


Σχόλιο από sven (10.04.2016)

Ορφέα,

είναι, πράγματι, πολύ σοφή -πέρα από όμορφη- η φράση "...καθώς μεγαλώνουμε, ομορφαίνουμε...". Αυτό, όμως, δεν γίνεται από μόνο του, θέλει μόχθο και αυτογνωσία, θέλει να έχουμε το σθένος να κοιτάξουμε τον εαυτό και την ψυχή μας κατάματα και να γίνουμε φίλοι μαζί τους, θέλει να τολμούμε να "εκτεθούμε" χωρίς να φοβούμαστε να δείξουμε τις αδυναμίες μας, θέλει να πιστέψουμε πως αυτό που πραγματικά είμαστε είναι άξιο να αγαπηθεί...

Νάχεις μια όμορφη Κυριακή

ΥΓ. Παρεμπιπτόντως, λες το θέμα του τελευταίου μου ποστ "Ήταν μια όμορφη, μα θλιβερή ιστορία, είπε ο πατέρας..." να έχει κάποια σχέση με αυτό που αναφέρατε εσύ κι ο Αλβέρτος για ένα κατάστημα πώλησης πιάνων στη Σόλωνος, κοντά στα Εξάρχεια; Λες, τελικά, ο πανέμορφος και ταλαντούχος νέος μουσικός της ιστορίας που μας διηγήθηκε ο πατέρας μου να είναι αυτός που είχε το κατάστημα αυτό; Αν ναι, θα πρόκειται για απίστευτη σύμπτωση!!!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης