αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
18 Σεπτεμβρίου 2016, 01:09
Madrugada
Εξομολογήσεις  

Άλλη μια αυγή πριν καλά καλά η μέρα χαράξει. Η δική μου ώρα, η αγαπημένη. Η ώρα του απολογισμού, των αναμνήσεων. Τελικά μόνο έτσι γράφω πια. Μόνο αυτήν την ώρα ηρεμώ. Η κούπα με τον καφέ στο χέρι (πρέπει έστω και με το ζόρι να φάω κάτι..το στομάχι με τσακίζει κάθε πρωί), στυλό και χαρτί στην ψυχή.  Κάθομαι στον καναπέ, τον δικό μας καναπέ, ακουμπώ στη ράχη του. Άδειασμα πάλι.

Σήμερα σταμάτησε κι ο τρελοβοριάς που μας ζάλιζε τόσες μέρες. Το μόνο καλό του στη φάση που βρίσκομαι η θεριεμένη θάλασσα, να κάθομαι να την χαζεύω από το παράθυρό μου... Αυτή που μοιάζει με μένα.

Έγιναν τόσα πολλά σε λίγες μέρες... Πέρασα τον ποταμό κι έριξα τη γέφυρα. Μπήκα στο τρένο...Λίγο ακόμη υπομονή να σφυρίξει ο σταθμάρχης αναχώρηση. Κι εκεί θ' αρχίσει η μάχη. Ξέρω πως θα' ναι δύσκολα πολύ αλλά όσο κι αν ανησυχώ  - κάποιες φορές φοβάμαι για τον συνεπιβάτη μου - δε θα δειλιάσω. Μπήκα στο δρόμο χωρίς επισροφή. Ένα βήμα πίσω αν κάνω θα είναι οριστική ήττα ... αυτοκτονία.

Σκέφτομαι τη ζωή μου... τα λάθη μου και τα σωστά μου. Εκείνα που αγαπώ και με γεμίζουν, εκείνα που τελικά δεν μου ταιριάζουν. Σε πράγματα που λαχταρώ θα χτίσω την επόμενη μέρα, όταν θα φτασω στο τέλος της διαδρομής.

Θα ζω μόνο με ανθρώπους και καταστάσεις που με κάνουν να χαμογελώ αβίαστα. Ποδήλατο και τρέξιμο μ' εκείνη που αγαπώ και μ΄αγαπά, όποτε θέλουμε χωρίς κάποιον να μας κόβει τη χαρά. Τα βιβλία μου, το πιάνο μου, η κιθάρα μου, το τραγούδι, τα χαρτιά μου, ο χορός, όλα μέρος ξανά της ζωής μου, χωρίς όριο και χρόνο. Φίλοι που μπορώ να μοιραζόμαι μαζί τους απόλυτα ανοιχτά τις σκέψεις μου, χωρίς να πρέπει να τις επεξεργάζομαι. Βόλτες κι εκδρομές μαζί τους σε ταβερνάκια, όμορφα εστιατόρια, μισοσκότεινα μπαράκια με μουσική, σε ακροθαλασσιές (ακόμη κι αν είναι καταχείμωνο) σε σκοτεινούς δρόμους και παγκάκια σε πάρκα.

Χάδια κι έρωτα - αληθινό έρωτα παθιασμένο, που κάνει το κορμί να εκρήγνυται κάθε δευτερόλεπτο, που σε στροβιλίζει και νιώθεις να χάνεις τον χρόνο και το χώρο, που σου κόβει την ανάσα και δεν μπορείς να μιλήσεις, που σε κάνει φωτιά και μόνο ο άνθρωπος που σ' έχει στην αγκαλιά του μπορεί να σε σβήσει, να σε ξεδιψάσει, χωρίς να χρειαστεί να μιλήσεις, να του πεις μισή κουβέντα...γιατί με κάποιον μαγικό τρόπο διαβάζει το σώμα και το μυαλό σου και ξέρει το πώς και το τι.

Αυτά μόνο θα κρατήσω. Όλα τα άλλα είναι σκουπίδια και θα τα πετάξω μακριά.

15/9/2016


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης