αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
10 Νοεμβρίου 2016, 18:12
H μπλε καρέκλα
Με αφορμή μια φωτογραφία  

Μια καρέκλα πλάι στο κύμα. Μια καρέκλα μόνη να την καίει ο ήλιος, να την βρέχει το νερό, να την παραδέρνει ο άνεμος. Μια καρέκλα που κανείς δε νοιάστηκε γιατί και πώς βρέθηκε εδώ, στη μέση του ποτέ, του πουθενά και του πάντα. Περνά το πλήθος δίπλα της... Αδιάφορο, βιαστικό. Αόρατη υπόσταση στη μοναξιά των πάντων. Πού και πού, ίσως, κάποιος διαβάτης της ρίξει μια ματιά. Θα τη ζυγίσει ίσως με το βλέμμα και θα την απορρίψει γιατί... Γιατί δεν είναι αρκετή γι' αυτόν, δεν είναι το κάθισμα που ήλπισε να αγοράσει. Δεν σκέφτεται, βλέπεις, ότι εκείνη θα μπορούσε να του προσφέρει απλόχερα το είναι της χωρίς αντάλλαγμα. Μα η παλιά καρέκλα θα μείνει εκεί να περιμένει τον έναν διαβάτη που θα δει την ομορφιά της πίσω από το ξεθωριασμένο μπλε και θα ξαποστάσει πάνω της. Ίσως πάλι, κάποτε να είχε βρεθεί και αυτός μα να 'μεινε για λίγο, να θελε ν' αρμενίσει στους ωκεανούς της γης. Και η καρέκλα να προσμένει πάντα ν' αντικρίσει το λευκό πανί...

- Κι αν δεν έρθει ποτέ; ρώτησε το παγκάκι που στεκόταν βιδωμένο δίπλα της και όλοι προτιμούσαν να κάθονται σε αυτό.

- Κι αν δεν έρθει, δεν πειράζει. Θα μ' έχουν αγκαλιάσει αμέτρητες φορές ο ήλιος και η σελήνη, θα 'χω δει αμέτρητα δειλινά και ανατολές, θα 'χω αφουγκραστεί τη βουή του κόσμου και τη γαλήνη του καιρού, θα 'χω ζήσει λίγες μικρές στιγμές ευτυχίας. Κι όταν κάποτε θα γίνω ένα άρμενο κι εγώ, παρασυρμένο νεκρό ξύλο σ' άγνωστα μέρη στο βυθό, γλυκιά φωλιά για κάποιο ψάρι ή παρτέρι για τα φύκια, θα χαίρομαι που ανέπνεα δίπλα στη θάλασσα ελεύθερη...Κι ας ήμουν μόνη.

3/5/2016

photo by A.P. "The story of a blue chair"

 While I was walking, I saw this blue chair near the benches. Who took it from the tavern and put it there?

A.P.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (13.11.2016)
Αριστούργημα...υποκλίνομαι...και δακρύζω...το παγκάκι έχει αφόρητη δυστυχία..γιατί είναι καθηλωμένο και καταδικασμένο να φιλοξενεί πολλούς...ανούσιους...τίποτε ξεχωριστό...η καρέκλα όμως είναι ελαφριά...ελεύθερη...γαλάζια όπως ο ουρανός...αυτός ο ένας και πολύτιμος υπαρχει..θα τη βρει και θα τον βρει...



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης