αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
30 Δεκεμβρίου 2016, 12:08
Καμένα ονειρα
Εξομολογήσεις  

Καπως έτσι μπαίνει η ταφόπλακα στο ονειρο. Στη φωτιά, την σταχτη του τζακιου.  Χαρτάκια βαρκούλες με τα όνειρα ενός δεκαπενταχρονου για πανί, πετάγονται στην εστία.  Αδηφαγες φλογες, κατι σαν το τέρας της λογικης και του κόσμου,  καταβροχθίζουν την ψυχή του παιδιου.

Εικόνες λιωνουν... Ένα κοκκινο άλογο, εκείνο που θα το έπαιρνε ταξιδια μακρινά,  ξεψυχάει λαβωμενο, το διαμερισμα με τη γραφομηχανη στο Παρίσι, το ξύλινο σπίτι στη μικρή ακρογιαλιά με τα γιασεμιά, τα βιβλία και τη μουσικη τυλίγονται στους καπνους.

Τριζουν τα τραγούδια που ποτέ δεν τραγουδησε μαζι με τα ξυλα και ραγίζει η καρδιά, πλημμυριζοντας άλλη μια φορά με αίμα και δακρυα το σώμα. 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (31.12.2016)
Όταν ονειρευόμαστε ουτοπίες για τις οποίες μάλιστα δεν θέλουμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι να κουνήσουμε,παρά αναλωνόμαστε στο να θρηνούμε τη μη πραγματοποίηση τους...έτσι γίνεται!

Κλαιμε για ενα κοκκινο αλογο,που δεν υπαρχει.Πρασινα αλογα που λεει και ο λαος για να περιγραψει με αλλα λογια το ''αρες μαρες κουκουναρες''
Ενας καφες στο Παρισι γιατι να ειναι ονειρο?Γιατι στην τελικη δεν κανεις κατι για να πας στο Παρισι?Ισως δεις πως τελικα ο καφες αυτος ειναι πολυ κατωτερος του να τον πινεις στο φρουριο της χαλκιδας...
Γενικα κανε πραξεις με νοημα.Σταματα να κλαις για παιδικες ουτοπιες.Κανε κατι για να ερθεις ενα βημα κοντυτερα στα ονειρα σου.Δε λεω πως ειναι ευκολο.
Δεν συμβουλευω απο θεση ισχυος.Κι εγω για τα δικα μου μπλε αλογα θρηνω και τις δικες μου ουτοπιες βλεπω στη φλογα να απανθρακωνονται.
Κριμα.
Θελει αυτο το λιγο ενοχλητικο θαρρος που θες για να κανεις μια βουτια απο ενα βατηρα 2 μετρων η εκεινο που σε σηκωνει στο χορο ενος γλεντιου ενω εσυ εισαι εσωστρεφης.
Εκει κυρβεται η επιτυχια.Σε αυτο το λιγο θαρρος.
Δεν καλεισαι να παλεψεις με δρακους και δαιμονες.Καλεισαι να εχεις ενα μικρο θαρρος καθε μερα ωστε να κερδιζεις και μια μικρη μαχη.
Καντο.Σημειωσε τις νικες και τις ηττες σου.Οχι οτι εχουν σημασια.Απλα για να θυμασαι πως εδωσες μια μικρη μαχη.Ενα μικρο θαρρος.
Κι ασε τα παιχνιδια σου να καουν.Δεν εισαι πια μωρο.
Δεν υπαρχουν κοκκινα αλογα.
Ισως υπαρχει αγιος βασιλης κι αυτος εισαι εσυ.Φερε δωρα στον εαυτο σου.
Καλη χρονια.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης