αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
26 Φεβρουαρίου 2017, 00:33
Ένα Γράμμα Που Δεν Έστειλα Ποτέ!
Αποφρακτική  Γράμμα  Έστειλα  Πνευμονοπάθεια  Ποτέ  Χρόνια  Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια  ΧΑΠ  

Να με συμπαθάς, αλλά…
…παραιτήθηκες νωρίς από τα πάντα. Έστειλες τα ενδιαφέροντά σου περίπατο, δεν ασχολήθηκες ποτέ με την ουσία των πραγμάτων, ήσουνα πάντοτε λάτρης του “δεν μπορώ” και του “εύκολου” και δεν έβαλες ποτέ το μυαλό σου να δουλέψει. Έχασες όλους τους φίλους σου από επιλογή σου και έζησες μιαν ανύπαρκτη ζωή, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους. Σε ένα δωμάτιο μέρα-νύχτα με κλειστά παράθυρα και δεν έκανες ποτέ καμία προσπάθεια να βγεις από τον βούρκο της “μη ζωής” σου.  Μια κινούμενη μιζέρια ήσουνα πάντα, χωρίς χαμόγελα. Εσύ κι ο εαυτός σου. Ο εαυτός σου που διαρκώς τον ξεγελούσες με ατάκες όπως “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου”. Μα το μεγάλο πρόβλημα με εσένα είναι ότι δεν τα είχες ποτέ καλά με τον εαυτό σου. Δεν αγάπησες ποτέ τον εαυτό σου και από κει προήλθαν όλα σου τα προβλήματα με τους γύρω σου. Δυστυχώς για σένα, ήσουνα τόσο βαθιά νυχτωμένη, τόσο ανεπεξέργαστη και τόσο άσχετη, που ούτε αυτό δεν αντιλήφθηκες.  Παραμυθιαζόσουνα με το “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου” και πίσω από αυτό έκρυβες όλα σου τα κόμπλεξ. Ήσουνα πάντοτε επιθετική, εκνευριζόσουνα με το παραμικρό και δεν έκανες ποτέ διάλογο. Ε μα ναι, αυτός που εκνευρίζεται είναι αυτός που δεν έχει επιχειρήματα και εσύ δεν είχες ποτέ. Και τι χάρηκες δηλαδή εσύ από τη ζωή σου; Στέρησες τον εαυτό σου από όλες τις χαρές της ζωής. Από όλες. (“Να φοβάσαι –μου είπε κάποιος- τον στερημένο άνθρωπο“. Και τότε σε κατάλαβα περισσότερο, γιατί μπορούσα να εξηγώ την κακή συμπεριφορά σου). Ποτέ δεν χάρηκες με τη χαρά του άλλου, γιατί πολύ απλά, ζήλευες. Πού ήταν οι φίλοι σου όλα αυτά τα χρόνια; Πού είναι τώρα; Γιατί εξαφανίστηκαν όλοι από τη ζωή σου; Μα ούτε αυτό δεν στάθηκε ικανό να σε βάλει να σκεφθείς: “Μα γιατί έμεινα μόνη; Μήπως κάτι δεν έκανα καλά;“.

Ειλικρινά με εξοργίζεις. Με εξοργίζεις και την ίδια στιγμή δεν υπάρχεις για μένα. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Αισθάνομαι έναν βαθύ οίκτο και λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Λυπάμαι, γιατί έφυγε η ζωή μέσα από τα χέρια σου από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί όλα όσα σου έλεγα κατά καιρούς, τα πέταξες από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί η “μη ζωή“ σου είναι δική σου επιλογή. Δεν άντεξες ποτέ να μιλήσεις με τον εαυτό σου ουσιαστικά. Δεν άντεξες ποτέ να σε δεις γυμνή και αληθινή και να σε αποδεχθείς έτσι όπως είσαι φτιαγμένη, και αυτό ήταν το μεγάλο σου πρόβλημα. Μ’ ακούς;

Δεν σε κοίταξες ποτέ αληθινά και δεν μίλησες ποτέ με σένα. Το μόνο που ήξερες να κάνεις –και το έκανες πολύ καλά- ήταν κριτική στους άλλους για τη δική τους τη ζωή και αυτό το έκανες επειδή ήσουν ανίκανη να κοιτάξεις την ανύπαρκτη δική σου.  

Δυστυχώς όμως για σένα τα παραμύθια τελείωσαν. Βρίσκεσαι τώρα κατάκοιτη σε ένα κρεβάτι, αναπνέεις μόνο με μάσκα οξυγόνου και τι κάνεις δηλαδή; Περιμένεις να έρθει το φινάλε; Λυπάσαι για τον εαυτό σου που τον κατάντησες έτσι; Μετανιώνεις που δεν άκουγες ποτέ κανέναν και έκλεινες την πόρτα σε όλους; Έρχομαι και σε βλέπω που και που. Άλλες φορές κοιμάσαι και άλλες φορές με κοιτάζεις με βλέμμα γεμάτο απόγνωση:

     «Έχω οξυγόνο Γιώργο;».

Τι να κάνω όμως τώρα; Δεν είναι κάτι που περνάει από το χέρι μου για να το διορθώσω. Ότι μου λένε οι γιατροί κάνω κι εγώ.  Μου είπαν ότι είσαι πολύ βαριά και κάνουν ότι μπορούν. Η ζωή σου είναι στο χέρι σου και εξαρτάται από σένα. Αν εσύ δεν προσπαθήσεις, δεν θα βγεις ποτέ από αυτή τη φουρτούνα που περνάς. Θα βουλιάζεις όλο και περισσότερο μέχρι  να “φύγεις“.  

Η ζωή δεν γυρίζει πίσω για να διορθώσεις καταστάσεις και συμπεριφορές, και δεν ξέρω –δεν μπορώ να ξέρω- τι είδους σκέψεις περνάνε τώρα μέσα από το κεφάλι σου.

Δεν είμαι μεσσίας, για να κάνω ένα θαύμα και να σε γλιτώσω από τον θάνατο και δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα ότι θα έρθω μια μέρα να σε δω και θα έχεις “φύγει“.  Ναι, σύμφωνοι, όλοι θα περάσουμε από αυτό αλλά όποτε το σκέφτομαι, εύχομαι να φεύγουν γρήγορα οι άνθρωποι χωρίς ταλαιπωρία. Να φεύγουν πάνω στον ύπνο ή πάνω στον έρωτα και όχι με βάσανο όπως το δικό σου.

     «Τι έκανα και βασανίζομαι έτσι;».

Έτσι με ρώτησες κάποια στιγμή. Το θυμάσαι; Την απάντηση όμως δεν θα σου τη δώσω εγώ. Την απάντηση θα τη βρεις μόνη σου αν κοιτάξεις στα ίσια τον εαυτό σου, σαν ίσος προς ίσο και όχι σε στυλ “τα ‘χω καλά μαζί σου“ για να τον καλοπιάσεις. Εγώ δεν μπορώ να σου πω τίποτα. Εγώ μάτια μου είμαι ένα πνεύμα ανήσυχο, ένα αερικό, ένας μποέμ και ένας καλλιτέχνης. Εμένα τα ξωτικά που με μαγέψανε και μου κυριέψανε την ψυχή, μου μάθανε κάποια πράγματα μέσα από στίχους οργισμένους που τους γράφανε πάνω σε όποιο χαρτί βρίσκανε μπροστά τους. Οι τυραννημένες ψυχές που ακουμπάω, όταν η ζωή με ρίχνει, είναι οι ψυχές των φίλων μου των ποιητών, που με δύο στίχους, με αγγίζουν φιλικά στον ώμο  και μου λένε να μη φοβάμαι γιατί όλα είναι ζωή. Και το κλάμα και η χαρά. Και θα βουτήξουμε στη θάλασσα –μου είπαν- και θα παλέψουμε, γιατί όλα είναι ζωή και όλα θα τα προσπεράσουμε, αρκεί να κυλάμε και να μη χορταριάζουμε. Δεν θα κερδίσουμε τίποτα με τη στασιμότητα και την αδράνεια. Αντίθετα, θα χάσουμε αυτό που λέγεται ζωή. Αλλά εγώ τα δέχτηκα όλα αυτά, γιατί έχω πάντα τις πόρτες μου ανοιχτές για να διδάσκομαι και να μαθαίνω. Εγώ θέλω δραστήρια άτομα δίπλα μου και όχι μούχλες και σαπίλες. Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Εσύ θα βρεις άλλους που θα ταιριάξουν μαζί σου και άσε με εμένα.

Ήθελα από πολύ καιρό να σου τα πω όλα αυτά και άλλα πολλά που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό, αλλά δεν με άφησες ποτέ να σε πλησιάσω. Ήσουνα πάντοτε απότομη και η συμπεριφορά σου με έδιωχνε. Ε τα παίρνω κι εγώ στο κρανίο εύκολα. Τι νόμισες; Ότι είμαι άγιος; Σου τα γράφω όμως τώρα, και βέβαια δεν ξέρω αν ποτέ θα τα διαβάσεις, και δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι οξύμωρο αυτό το πράγμα. Να ευχηθώ να ζήσεις για να τα διαβάσεις αλλά να βασανίζεσαι; Να ευχηθώ να “φύγεις“ για να μη βασανίζεσαι; Θα μου πεις, πως ότι είναι να γίνει θα γίνει. Ναι… “Ο θεός –μου είπε η διπλανή σου- ξέρει“. Τι ξέρει ο θεός δηλαδή; Το γιατί έφτασες εσύ στην κατάσταση να κινδυνεύει η ζωή σου ή το πότε θα “φύγεις“; Την τύφλα του ξέρει ο θεός (συμπάθα με θεέ, αλλά έτσι είναι). Εσύ και μόνο εσύ είσαι υπεύθυνη για τον εαυτό σου –όπως είναι δηλαδή ο καθένας μας για τον εαυτό του-, γιατί όπως λέει ο σοφός λαός “όπως έστρωσες, έτσι θα κοιμηθείς“. Άρα τι θεός και κουραφέξαλα…

Η κατάστασή σου είναι τέτοια, που πραγματικά δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι κρίμαι και άδικο που "φεύγεις" έτσι, αλλά εύχομαι ότι είναι καλύτερο για σένα. Ότι είναι καλύτερο.       

 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από renabill (26.02.2017)
Μερικές φορές τα λόγια είναι περιττά είτε το στείλεις το ρημαδογράμμα είτε όχι δεν αλλάζει κάτι.
Καλημέρα


Σχόλιο από sven (26.02.2017)
Ένα γράμμα, που δεν αποστέλλεται μέσα σε διάστημα μερικών ημερών, θα πρέπει να σκίζεται γιατί μετατρέπεται, μέρα με τη μέρα που περνά, σε μαχαίρι που μπορεί να λαβώσει, ακόμα και να θανατώσει ψυχικά, όχι μόνο τον παραλήπτη αλλά και τον αποστολέα...

Και μόνον ο δισταγμός λέει πολλά...

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το συγκεκριμένο γράμμα. Τι θα εξυπηρετούσε αν αποστέλλονταν μετά από τόσον καιρό; Ποιόν θα ωφελούσε όσο αληθινό κι αν είναι το περιεχόμενό του; ΚΑΝΕΝΑΝ! Ίσως μόνο την ανάγκη του αποστολέα να εκφράσει αναδρομικά ή για μία ακόμα φορά την πικρία του για όσα συνέβησαν ή δεν συνέβησαν. ΑΝ υπήρχε τόσο μεγάλη πικρία, απογοήτευση, θυμός ή άλλα επώδυνα αισθήματα, η μη αποστολή του γράμματος δεν παρέτεινε την ψυχική οδύνη του αποστολέα, αλλά στέρησε και στον παραλήπτη τη δυνατότητα έγκαιρης κατανόησης κάποιων σημαντικών πραγμάτων; Μετά από πολύ καιρό, ίσως και να μην έχει γι΄αυτόν/αυτήν κάποια σημασία, ίσως να μην υπάρχει καν η δυνατότητα αποκατάστασης, επανόρθωσης ή επανένωσης...

Ένα γράμμα που δεν αποστέλλεται άμεσα εξυπηρετεί, συνήθως, μόνο ευκαιριακούς προσωπικούς (εγωιστικούς) λόγους, χωρίς ιδιαίτερη έγνοια για τον Άλλον, ακόμα και αν αφορά την αναγνώριση κάποιο δίκιου του ή μια συγνώμη που ποτέ δεν ζητήθηκε...

Τι νόημα έχει να πω -μέσα από μια επιστολή και μετά από πολύ καιρό- σε μια γυναίκα που έδιωξα από κοντά μου με τον τρόπο μου, που την πλήγωσα πολύ ή που την πρόδωσα, πως την αγαπώ ή την αγαπούσα μα δεν το είχα καταλάβει ή επειδή ήμουν μαλάκας; Ποιόν εξυπηρετεί, αν όχι μόνο εμένα, δείχνοντας ταυτόχρονα την αδιαφορία μου για το ενδεχόμενο να ξύνω αλλουνού πληγές ή να διαταράσσω μια ισορροπία που ενδεχομένως έχει βρει; Ή, στην αντίθετη περίπτωση, να της πω το πόσο καριόλα ήταν και πόσο άδικα μου φέρθηκε;

Η μόνη ουσιαστική αξία ενός γράμματος που δεν έχει αποσταλεί άμεσα ή ποτέ είναι η δυνατότητα και αφορμή που μπορεί να δώσει στον επίδοξο βραδύκαυστο αποστολέα του να κατανοήσει πλευρές του δικού του χαρακτήρα, δικά του κενά και ανασφάλειες. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η αποστολή ή η μη αποστολή του μόνον προσωπικούς/εγωιστικούς λόγους εξυπηρετεί...

Καλημέρα, Γιώργη!!!


Σχόλιο από STEFANOS604 (26.02.2017)
φυσικά αντί για γράμμα θα μπορούσε να είναι τηλεφώνημα, SMS....με τη διαφορά ότι στο γράμμα δίνεται η δυνατότητα να το επεξεργαστούμε πριν το ταχυδρομήσουμε, δεν έχει όμως την αμεσότητα του τηλεφωνήματος.......


Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (26.02.2017)
Καλημέρα. Ένα γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ είναι σαν το φιλί που δεν δόθηκε ποτέ. Και στις δυό περιπτώσεις η άρνηση γίνεται απόρριψη και οίκτος. Ευτυχώς για μένα έστειλα το φιλί αργά και έπιασε τόπο. Ε.Σ.


Σχόλιο από Orfeus (26.02.2017)
Ρένα,
ναι δεν αλλάζει κάτι, αν και ποτέ δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Μπορεί να ανανήψει, να το διαβάσει και να ...διορθωθεί. Λες;

Στέφανε,
δεν "παίζει" το τηλεφώνημα ή το sms στην περίπτωση.

Λιάνα,
μόνο μια φορά "μετάνιωσα" που δεν φίλησα γυναίκα. Με ένα όμως sms την κατέβασα από το διαμέρισμά της και το διόρθωσα ταχύτατα.

Σάββα,
η σχέση δεν ήταν ποτέ ερωτική. Ομολογώ όμως τους προσωπικούς/εγωιστικούς λόγους που είναι και η ουσία του θέματος.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-









Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Μουσική Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Χρόνος Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Καθρέφτης Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανάσταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Αποφρακτική Γράμμα Έστειλα Πνευμονοπάθεια Ποτέ Χρόνια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια ΧΑΠ Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Λυπημένα Μάτια Προφήτες Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Λουκιανός Κηλαηδόνης Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Άνθρωποι Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Περιεχόμενο Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Πιάνο Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Σπίτι Οικογένεια Άνεση Γνώση Ειδήμων Φάρμακα Ποιότητα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Moon Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge