αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
08 Μαΐου 2018, 07:06
Σε μια ακρογιαλιά


Άφησε πίσω το κτήριο. Άδεια η ψυχή, άδειο το κεφάλι, μόνο βουητό.  Είχε εξουθενωθει από το κλίμα και τις καταστάσεις στο γραφείο αυτόν τον καιρό.   Ένιωθε να μετατρέπεται κι η αγαπημένη εργασία σε ενα ακόμη βαμπίρ που ρουφούσε καθε σταγόνα ενεργειας. 

Μπήκε στο αυτοκίνητο. Έβαλε δυνατά τη μουσική, να ηρεμήσει. Από πάνω κρεμοταν ένα γκρίζο συννεφο, έτοιμο να κλάψει.  Κάτι φαινεται καταλαβαινε κι αυτό από εξάντληση, απόγνωση και πνίξιμο.  Μηχανικά άλλαζε ταχύτητες, κρατούσε προσηλωμένο το μυαλό στο δρόμο, συγκεντρώμενο στην κίνηση και τους άλλους οδηγούς.  Ήξερε πως η ελάχιστη φυγή της σκέψης θα προκαλούσε ατύχημα.

Ο μηχανικός ήχος σταμάτησε σε λίγη ώρα. Έξω από το παμπριζ απλωνοταν η βρεγμένη από το ψιλόβροχο αμμουδιά, η σκούρα θάλασσα κι οι βράχοι της ακτής.  Σηκωσε τον γιακά και βγήκε.  Προχωρησε προς τα δεξιά εκεί που  ο δρόμος και δυο βράχια δημιουργούν το καλοκαίρι ένα μικρο καταφύγιο από τον ήλιο. Τα δάκρυα λύθηκαν στο πρόσωπο κι έμπλεξαν τις σταγόνες τους με το σχεδόν αόρατο βροχινο νερό.  Όλο το πνίξιμο των ημερών ξέσπασε σε βουβό κλάμα, χωρις να προβάλλει καμιά αντίσταση. 

Έφτασε στον βράχο και σηκωσε το πρόσωπο. Το χερι σκούπισε το μάγουλο με ένα χάδι κι έγινε αγκαλιά να κλείσει τις πληγές.  Τα χείλη σκούπισαν την αρμύρα κι ενώθηκαν με τα άλλα χείλη.  Ένα φιλί βαθύ, παθιασμένο και υγρό όπως η θάλασσα, τράβηξε κι έπνιξε τη θλιψη. Φόρτισε με σωματιδια την ατμόσφαιρα. Μετουσιωσε κάθε πόνο σε  αρχέγονη δύναμη και η βροχή ξεσπασε.Ηλεκτρικές εκκενώσεις, αστραπές στο βάθος του ορίζοντα και στον βράχο.  Η κραυγή της ένωσης του βουνού με το συννεφο αναστεναγμος και κραυγη της ανάγκης για λύτρωση του πόνου. Μετουσιωση η κάθε έκρηξη. Αφαιμαξη του κακού.  Ζωογόνα ενέργεια από την πηγή του πόθου κατέκλυσε την ψυχή.  Ο ήλιος άρχισε να εμφανίζεται μέσα από δύο αγκαλιασμένα κορμιά. 

 Άνοιξε τα μάτια.  Ήταν στο αυτοκινητο. Τα δάκρυα ετρεχαν ακόμη, δεν τα στεγνώνε κάνεις κι ο λυγμός ήρθε.  Μοναξια. Έκλαψε γοερά.  Είναι κι αυτό μια ανακούφιση... Από το ραδιόφωνο ο Rory τραγουδούσε shadow play.


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης