αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
24 Ιουλίου 2018, 22:20
Δεν έχω τίτλο... Είναι σκέψεις που πιέζουν το μυαλό...και φέρνουν δάκρυα θυμού (;) στα μάτια


Άρχισαν πάλι τα όρνια του θανάτου να πετούν πάνω από τις φλόγες και τις στάχτες. Έτοιμα να κατασπαράξουν τον πόνο και τις κραυγές των ανθρώπων, να χορτάσουν με αυτά την αδηφάγα φύση τους.

Ξεκίνησαν πάλι οι πάνσοφοι κόρακες να καυχιούνται πως τάχα αυτοί βλέπουν τα λάθη και μπορούν να υποδείξουν τους υπεύθυνους.

Γνωστό το παραμύθι σε κάθε καταστροφή. Λίγες μέρες ένα βρωμερό πανηγύρι σαπίλας και μετά στη λήθη. Εικόνες φρίκης, ιστορίες τρόμου  - σε λίγο θα αρχίσουν και οι συγκινητικές μαρτυρίες επιζήσαντων - και μετά; Ήσυχη συνείδηση πώς έκαναν το χρέος τους επειδή "ξεφώνισαν" τους υπεύθυνους, έγραψαν βαρύγδουπους τίτλους και πόσταραν στα social  μια μαύρη κορδέλα.

Εδώ που είμαι δεν έχω εύκολη πρόσβαση σε τηλεόραση και ίντερνετ. Είμαι κι από εκείνους που δεν έχουν προφίλ σε facebook και λοιπά social (πλην του παρόντος). Οπότε, δεν έχω δει τις εικόνες του χαμού, παρά ελάχιστα, αλλά δεν χρειάζεται. Ξέρω... Έχουν επαναληφθεί χιλιάδες φορές ανά τους αιώνες σε φλόγες, νερά, βουνά, πόλεις, χωριά... Πτώματα αγκαλιασμένων ζευγαριών, γονείς πάνω από τα παιδιά τους σε απελπισμένη προσπάθεια σωτηρίας, άλματα από κτίρια, βράχια, γκρεμούς ελπίζοντας στην απίθανη πιθανότητα επιβίωσης, ομάδες αγνώστων που στην ύστατη στιγμή κρατήθηκαν χέρι χέρι και, ίσως, προσευχήθηκαν σε ίδιους ή διαφορετικούς θεούς.

Καταστροφές θα συμβαίνουν πάντα κι οι άνθρωποι πάντα θα χάνονται. Η ζωή πάντα θα συνεχίζεται και χαμόγελα αργά ή γρήγορα θα ξανανθίζουν, ακόμη και σε κάποιους από εκείνους που οι πληγές τους θα είναι ανοιχτές. Προσωπικά νιώθω ευγνώμων που είμαι καλά, ζωντανή, χωρίς την αγωνία της επιβίωσης... Όμως...

Μπορούμε να κάνουμε κάτι, όχι σήμερα ή αύριο αλλά χθες και σε έναν μήνα, για να μειώσουμε τις απώλειες; Μπορούμε να σταματήσουμε απλά να σχολιάζουμε και ο καθένας να αναλάβει την ελάχιστη δράση που μπορεί; Μπορούμε τον Οκτώβρη που θα αρχίσουν τα κρύα να έχουμε βρει ήδη τρόπο να ανακουφίσουμε το δυνατόν τη δυστυχία των ανθρώπων; Να έχουμε λάβει μέτρα για να μην υπάρξει μία ακόμη τραγωδία συνέπεια της τωρινής; Γιατί το δράμα δεν έχει καν αρχίσει ...ο δρόμος θα είναι μακρύς...

Προτιμώ χίλιες φορές έναν άνθρωπο που θα πει "Δεν με νοιάζει αν κάηκε ζωντανός ο άλλος, εγώ κάνω τη ζωή μου και ασχολούμαι με τον εαυτό μου" παρά εκείνον που θα σχολιάσει οργισμένος "το ανεύθυνο κράτος που δίνει χρήματα για εξοπλισμούς", "το αργοκίνητο κρατικό μηχανισμό" αλλά ο ίδιος δεν έχει ποτέ βοηθήσει ανιδιοτελώς σε κάτι. Τουλάχιστον ο πρώτος έχει την ειλικρίνεια να πει ό,τι αισθάνεται χωρίς υποκρισία...

Δεν μου λένε τίποτα τα σχόλια συμπαράστασης, τα λάικ και οι αναλύσεις του καναπέ... Μου λέει, όμως, το βλέμμα της περιπτερούς της πλατείας, το κρυφό δάκρυ της σερβιτόρας που την είδα να το σκουπίζει στα κλεφτά, όταν κοίταξε  μια ανοιχτή τηλεόραση, και μετά γύρισε δήθεν χαμογελαστή να εξυπηρετήσει τους πελάτες, η κινητοποίηση ανθρώπων που οργάνωσαν άμεσα ομάδες βοήθειας.

Και πάνω από όλα εκτίμησα μια απλή πρόταση μιας φίλης που δεν έβαλε μαύρη κορδέλα στο προφίλ της: "Στο Σισμανόγλειο δίνουν αίμα"...


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (25.07.2018)
Όλα αυτα που περιγράφεις ανήκουν στην αντίδραση του μέσου νου.
Φυσικά και θα υπάρξει συγκίνηση κινητοποίηση κτλ
Ζευγάρια αγκαλιασμένα...έλεος.Πόσο χολυγουντ πια
Πραγματι μεγαλη τραγωδια,αλλα το εκανες αντι θεμα στο μπλογκ σου.
Εκανες αυτο που κατακρινεις.
Γιατι θα επρεπε να μπω εγω εδω και να μου θυμισεις ξανα ολα οσα βαρεθηκα να ακουω στα Media?
Σε αγγιξε σε προσωπικο επιπεδο?\
Αν ναι παω πασο.Δικο σου μπλογκ δικοι σου οι λογοι.
Αν ομως επιχειρησες να γινεις ενας αντι δημοσιογραφος κανοντας ενα αντι ρεπορταζ και κρινοντας απο την αλλη οψη το ιδιο νομισμα,για μενα εισαι φαουλ.


Σχόλιο από freddom (25.07.2018)
Ρωτάς αν με άγγιξε προσωπικα. Δυστυχώς με αγγιζει...αλλιώς δεν είχα λόγο να γράψω. Όσα γράφω εδώ είναι για θεματα που με τον έναν ή άλλον τρόπο με αγγίζουν ή ξεθάβουν παλιές πληγες


Σχόλιο από freddieKrueger (25.07.2018)
Αλλη ερωτηση η σερβιτορα που δακρυσε κρεμμυδια καθαριζε?
Η ησουν τοσο κοντα της που το καταλαβες οτι δακρυσε για τις πυρκαγιες και οχι γιατι εμαθε οτι την κερατωνε ο πυροσβεστης γκομενος.της...



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης