αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
16 Απριλίου 2019, 07:45
Περί ζήλιας


"Απόψε θέλω αποδείξεις και ονόματα / και το κορμάκι σου θα ψάξω πόντο-πόντο/κι άμα θα βρω δακτυλικά αποτυπώματα,/θα πει πως πήγε η αγάπη μας στον βρόντο.."

Αυτοί οι στίχοι της κακιάς ώρας -που τους έμαθα από έναν Σουηδό φίλο και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης αλλά και μέγα λάτρη της Ελλάδας και της Ελληνικής κουλτούρας- σκιαγραφεί με χαρακτηριστικό τρόπο τα επίπεδα νοσηρότητας στα οποία μπορεί να φθάσει το αίσθημα αυτό. Οι αφορμές της κάποιες φορές υπαρκτές, και τότε η ζήλια θεωρείται ως δικαιολογημένη, αλλά συχνά, και ιδιαίτερα στην περίπτωση της παθολογικής ζήλιας, φαντασιακές και ανυπόστατες. Πίσω από μια παθολογική ζήλια, ελλοχεύει πάντα κάποια σοβαρή ψυχική ή/και οργανική διαταραχή.

Η ζήλια είναι ένα σύνθετο αίσθημα στο οποίο εμπλέκονται και διάφορα άλλα απειλητικά και επώδυνα αισθήματα όπως οργή, ντροπή, προσωπική ανεπάρκεια, απόγνωση κ.ά. Συνήθως, εμφανίζεται στις ερωτικές σχέσεις αλλά μπορεί να επηρεάσει και άλλου είδους σχέσεις, όπως οι φιλικές, οι συναδελφικές, οι αδελφικές κ.ά.. Είναι ένα πολύ βασανιστικό αίσθημα που μπορεί να δηλητηριάσει ψυχή και  νου και να οδηγήσει στο ενδεχόμενο που, στην ουσία, τρέμει το άτομο που ζηλεύει μήπως τυχόν και του συμβεί, δηλαδή, στην απώλεια Αυτού που θεωρεί πως τόσο αγαπά…

Συχνά, το άτομο που ζηλεύει νιώθει βαθιά μέσα του ανάξιο αγάπης με συνέπεια να είναι καχύποπτο και να δυσκολεύεται να πιστέψει πως ο/η σύντροφός του/της το αγαπά πραγματικά και πως δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει τη σχέση. Για το λόγο αυτό, το άτομο που ζηλεύει θεωρείται πως έχει περισσότερο ανάγκη να αγαπηθεί παρά να αγαπήσει…

Εν κατακλείδι, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η ζήλια συνδέεται, κατά κύριο λόγο με το φόβο και όχι με την αγάπη. Αυτός που φθάνει στο σημείο να ψάχνει τσέπες, πορτοφόλια, κινητά, οσμές στα ρούχα κ.ά. δεν το κάνει επειδή αγαπά αλλά επειδή φοβάται και η θεωρούμενη αγάπη του δεν είναι τίποτα άλλο από ΕΞΑΡΤΗΣΗ. Εάν σε μία σχέση δεν υπάρχει το βασικότερο συγκολλητικό συστατικό και προϋπόθεση, δηλαδή η εμπιστοσύνη προς τον άλλον, τότε το συγκολλητικό μείγμα είναι η εξάρτηση από τον Άλλον, ο φόβος εγκατάλειψης, η έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυτοσεβασμού, αλλά και σεβασμού προς τον Άλλον. Κανένα από όλα αυτά δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο αγάπης παρά μόνον απόηχο βιωμάτων μιας πληγωμένης παιδικής ψυχής που ποτέ δεν ένιωσε πως είναι άξια να αγαπηθεί…


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Όταν τη γνώρισα αυτή ήταν 18 κι εγώ 19. Ήταν Γενάρης μήνας και το κρύο τσουχτερό.Καθόμουν σ'ένα τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι του μικρού καφέ και έβλεπα προς το δρόμο, ρουφώντας μεγάλες γουλιές ζεστής σοκολάτας πριν πάω για μάθημα στο πανεπιστήμιο. Μου έκανε εντύπωση το Κόλεϋ που βάδιζε κατά μήκος της τζαμαρίας, κοιτώντας προς τα μέσα, μέχρι που ήρθε και στάθηκε ακριβώς έξω από το σημείο που καθόμουν. Τότε ήταν που άκουσα τη φωνή της να μου λέει καθώς καθόταν στη απέναντί μου καρέκλα: "Φαντάζομαι να μην ενοχλώ",και βλέποντας πως δεν αρθρώνω λέξη από το ξάφνιασμά μου, πρόσθεσε: "Νοιώθουμε κι οι δυο καλύτερα όταν μπορούμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον". Ήταν απίστευτα γοητευτική και άνετη, σαν να συναντούσε έναν παλιό της φίλο. Μιλούσε μάλλον για το σκυλί και τις συνήθειές του, μα το μόνο που συγκράτησα ήταν πως, αν και περνούσε καθημερινά μπροστά από το καφέ αυτό, βγάζοντας το σκύλο της για την πρωινή του βόλτα, ήταν η πρώτη φορά που κάτι την έσπρωξε να μπει για έναν καφέ. Σηκώθηκε, το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, ρωτώντας με με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου, αν θάθελα να τους κάνω παρέα στη βόλτα τους. Ακολούθησα σαν υπνωτισμένος χωρίς να πω κουβέντα, αφήνοντας στη βιασύνη μου ένα χαρτονόμισμα που αντιστοιχούσε στην τιμή πέντε καφέδων, χωρίς να πάρω ρέστα. Το παρατήρησε, λέγοντάς μου γελώντας, καθώς κατάλαβε την αμηχανία και την ταραχή μου: "Είσαι, βλέπω, πολύ γενναιόδωρος". Από τη στιγμή εκείνη, γίναμε αχώριστοι.Έκανε απίστευτα πράγματα-δείγματα αγάπης για μένα, στη διάρκεια των πέντε μηνών που ήμασταν μαζί. Το Σαββατοκύριακο εκείνο του Ιούνη ήταν σαν ένα όνειρο και η ίδια γλυκιά και τρυφερή όσο ποτέ. Ήρθε η Δευτέρα και παίρναμε το θαυμάσιο πρωινό που είχε ετοιμάσει, όταν μου είπε το ίδιο φυσικά, όπως τότε που πρωτοσυναντηθήκαμε, κοιτώντας με με εκείνο το καθάριο βλέμμα ίσια στα μάτια: "Φεύγω σε μία ώρα για άλλη πόλη και δεν θα ξαναγυρίσω". Την κοιτούσα και πάλι αποσβωλομένος, όπως την πρώτη φορά, και το μόνο που κατάφερα να ξεστομίσω ήταν, "Μα εσύ έλεγες πως μ΄αγαπάς πιο πολύ από τον καθένα". Η απάντησή της ήταν, όπως πολλές φορές, αποστομωτικά αβίαστη και άμεση: "Είναι αλήθεια, μα πάνω απ' όλους αγαπώ το σκυλί μου. Αυτό είναι το μόνο πλάσμα που δεν πρόκειται ποτέ να με προδώσει". Σηκώθηκε, έσφιξε το κεφάλι μου με δύναμη πάνω στο στήθος της και με φίλησε τρυφερά στο μέτωπο. Ανοίγοντας την πόρτα για να φύγει κοντοστάθηκε, γύρισε με κοίταξε και είπε:"Θέλω να 'μαι ελεύθερη". Τη συνάντησα εντελώς τυχαία μετά από πέντε χρόνια σε μια πόλη, όπου πήγαμε να παίξουμε με το συγκρότημά που είχαμε τότε. Ήταν πίσω από το μπαρ ενός καφέ και σέρβιρε πρωινό. Μόλις την είδα πάγωσα. Με κοίταξε στα μάτια, χαμογελώντας αχνά και δείχνοντάς μου πάνω από τον πάγκο το δάχτυλο του δεξιού της χεριού όπου φορούσε το δαχτυλίδι που κάποια στιγμή της είχα χαρίσει. Ήταν, ξέρετε, του πιο αγαπημένου μου ξαδέλφου που μου το χάρισε για να τον θυμάμαι όταν μετανάστευσε για Αμερική. Το βλέμμα της, όπως πάντα, καθάριο, μα τη φορά αυτή σαν να μου φάνηκε πως τα μάτια της ήταν βουρκωμένο.Γύρισε απότομα και χάθηκε γρήγορα πίσω από την πόρτα της κουζίνας. Και, ενώ περίμενα με λαχτάρα να ξαναφανεί, την πήρε το βλέμμα μου να τρέχει και να χάνεται στο βάθος του δρόμου κρατώντας από το λουρί το αγαπημένο της Κόλεϋ..




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης