αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
03 Ιουνίου 2019, 23:58
Η σοφία του μπάρμπα Γιάννη...


Όποτε κατέβαινα στην Αθήνα, με φιλοξενούσε στο σπίτι του, στα Εξάρχεια. Ήταν ένα πολύ παλιό και χωρίς κεντρική θέρμανση διαμερισματάκι, ιδιαίτερα λιτό, όπως και όλη του η ζωή άλλωστε. Οι στοίβες βιβλίων και περιοδικών που βρίσκονταν διάσπαρτες παντού σου έδιναν την εντύπωση πως βρίσκεσαι σε κάποιο παλαιοπωλείο μιας άλλης εποχής. Όμως, όσο σκοτεινός, κρύος και ακατάστατος κι αν ήταν ο χώρος που ζούσε, η παρουσία, ο λόγος, η ανθρώπινη ζεστασιά και η σοφία του μπάρμπα Γ. τον έκαναν να φαντάζει μέσα μου σαν καταφύγιο απύθμενης θαλπωρής και πηγής αστείρευτης γνώσης που κάθε φορά αποχωριζόμουν με ένα αίσθημα χαρμολύπης.

Σε όποιο δρόμο κι αν βαδίζαμε, σε όποιο μέρος και αν καθόμασταν, υπήρχαν πάντοτε άτομα κάθε ηλικίας -από απλούς καθημερινούς ανθρώπους μέχρι και πολύ επώνυμους καλλιτέχνες, πολιτικούς κ.ά.- που τον χαιρετούσαν με σεβασμό, του μιλούσαν εγκάρδια και τον κερνούσαν καραφάκια με το αγαπημένο του λευκό κρασάκι. Οι νέοι τον λάτρευαν και αποζητούσαν τη συντροφιά και τις κάθε είδους συζητήσεις μαζί του, παρότι οι περισσότεροι από αυτούς θα μπορούσαν να ήταν τα εγγόνια που ποτέ, από επιλογή, δεν απέκτησε.

Από παιδί στους κοινωνικούς αγώνες, αργότερα ξακουστός καπετάνιος του Ε.Λ.Α.Σ. και, τέλος, δεκαετίες φυλακής, εξορίας και ατέλειωτων κακουχιών, βασανιστηρίων, στρατοδικείων και διαπομπεύσεων που ούτε στο ελάχιστο κατάφεραν να τον λυγίσουν. Πέρα από την κλονισμένη του υγεία, τίποτα απολύτως δεν μαρτυρούσε το Γολγοθά της ζωής που έζησε. Πάντα με χιούμορ απίστευτο, ζωντάνια εφήβου, αγωνιστικότητα, δημιουργικότητα, φρέσκιες ιδέες και καμία πικρία, διάθεση παρελθοντολογίας ή αναζήτησης ευσήμων για τους ατέλειωτους αγώνες μιας ολόκληρης ζωής. Αντίθετα, αρνήθηκε θέσεις υψηλές, μεγαλεία και «παράσημα» κάθε είδους, επιλέγοντας, με απόλυτη πεποίθηση και χωρίς την παραμικρή διάθεση υιοθέτησης ρόλου μεγαλομάρτυρα, να ζει απίστευτα λιτά και με μοναδική αξιοπρέπεια, αρνούμενος κάθε είδους «συνδρομή» απ΄όπου κι αν αυτή προέρχονταν. Εξασφάλιζε τα προς το ζην κάνοντας διάφορες δουλειές, μα κυρίως μεταφράσεις βιβλίων στα ελληνικά από διάφορες γλώσσες που είχε μάθει στα ατέλειωτα χρόνια φυλακής και εξορίας του.

-Σήμερα το απόγευμα θα πάμε στα Αναφιώτικα. Μας περιμένει για να μας φιλέψει ένας παλιός αντάρτης μου και τώρα πολύ καλός ζωγράφος. Έχει πάντα και πολύ καλό κρασάκι δικό του, είπε χαμογελώντας.

Όταν φθάσαμε ήταν ήδη σούρουπο, ένα υπέροχο ανοιξιάτικο σούρουπο πνιγμένο στις ευωδιές των λουλουδιών των μικρών κήπων που στόλιζαν την πρόσοψη του κάθε σπιτιού. Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν τα Αναφιώτικα. Μου έδωσαν την αίσθηση ενός μικρού παραδείσου, μιας μικρής όασης γαλήνης κάποιας αλλοτινής εποχής.

Ο φίλος του μπάρμπα Γ. μας περίμενε καθισμένος στο κατώφλι του κουκλίστικου μικρού σπιτιού του. Μετά τις απαραίτητες συστάσεις, καθίσαμε στο τραπεζάκι της μικρής αυλής. Από το εσωτερικό του σπιτιού, έρχονταν η ερεθιστική μυρωδιά φρεσκομαγειρεμένου φαγητού. Το ταψί με το φαγητό πήρε θέση στο τραπέζι έτσι όπως βγήκε από το φούρνο. Σε μια μεγάλη γαβάθα η φρεσκοκομμένη σαλάτα, στην υπέροχη κεραμική κανάτα -έργο του ίδιου- το σπιτικό κρασάκι και απέναντί μας η Ακρόπολη. Σκηνικό ονειρικό με πρωταγωνιστές δύο υπέροχους ανθρώπους που τόσα πολλά είχαν να πουν και άλλα τόσα να σου μάθουν.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η συζήτηση δεν άργησε να περάσει το κατώφλι της πολιτικής. Περισσότερο άκουγα παρά συμμετείχα. Δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες από τη συζήτηση εκείνη, έχουν περάσει άλλωστε πάνω από είκοσι χρόνια. Πριν από λίγους μήνες, όμως, μου ήρθαν στο νου, κυριολεκτικά από το πουθενά, τα προφητικά λόγια του μπάρμπα Γ. που είπε κάποια στιγμή, αναφερόμενος στο ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο του μέσου έλληνα της περιόδου εκείνης:

-Τώρα, γλυκαίνουν και ξεγελούν τον κόσμο, μοιράζοντάς του πολύχρωμα γλειφιτζούρια τα οποία μετά από πολλά χρόνια θα χρειαστεί να ξεχρεώσει, βάζοντας ίσως ενέχυρο ακόμα κι αυτήν, είπε, δείχνοντας με μια κίνηση του κεφαλιού του την Ακρόπολη!!!

Τότε μου φάνηκε σαν ένα αστείο, σαν μια προσπάθεια να δώσει έμφαση στην ασυδοσία που επικρατούσε τότε και στις παράλογες παροχές που δίνονταν προς άγραν ψηφοφόρων και προς όφελος συγκεκριμένων ομάδων ανθρώπων. Δεν είδα, όμως, στα χείλη του το συνηθισμένο του χαμόγελο. Το πρόσωπό του είχε πάρει προς στιγμή μια ασυνήθιστα σοβαρή έκφραση. Αμέσως μετά, όμως, σήκωσε το ποτήρι του και είπε χαμογελώντας και πάλι:

-Παροχές που δεν κατακτώνται μετά από σκληρούς αγώνες είναι απλή δωροδοκία. Ευτυχώς που δεν θα ζούμε εμείς οι μεγαλύτεροι για να δούμε αυτό το ξεπούλημα και την κατάντια που θα ακολουθήσει.

Η τελευταία φορά που τον συνάντησα ήταν μετά από τρία χρόνια περίπου, στο μισοσκότεινο διάδρομο ενός νοσοκομείου. Φαινόταν ταλαιπωρημένος, αλλά η διάθεσή του ήταν όπως πάντα καλή. Δεν μου είχε πει πως νοσηλευόταν. Τυχαία το ανακάλυψα κατεβαίνοντας στην Αθήνα για να τον δω.

Μετά από δύο μέρες, πέθανε. Το ήξερε από καιρό, δεν είπε, όμως, τίποτα σε κανέναν για να μη τους γίνει βάρος και μη τυχόν και τους ανησυχήσει. Έφυγε, όπως ήταν και σε όλη του τη ζωή, σαν παλληκάρι, στερώντας όλους εμάς που τον γνωρίσαμε από κοντά έναν άνθρωπο με μοναδικό ήθος και σπάνια σοφία, γενναιότητα, απλότητα, διορατικότητα και γενναιοδωρία.

Πόσο δίκιο είχες και πάλι μπάρμπα Γ., βλέποντας δεκαετίες μπροστά…

ΥΓ. Το ποστ αυτό το ανήρτησα για πρώτη φορά τον Φλεβάρη του 2012. Το ξανακάνω γιατί το θεωρώ ακόμα τόσο μα τόσο επίκαιρο...


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (04.06.2019)
Καλημέρα sven.

Δε θα σταθώ στις πολιτικές αποχρώσεις του κειμένου,ούτε στο πρόσωπο και τις απόψεις του Μπάρμπα Γιάννη.

Υποκινήθηκα να κάνω σχόλιο από τα πολύ ευχάριστα συναισθήματα που μου προκάλεσε η ανάγνωση του κειμένου σου.

Σπάνια διαβάζω κάτι από την αρχή ως το τέλος καθότι επιπόλαιος και βιαστικός τόσο με τα γραπτά όσο και με τους ανθρώπους.

Μένω απλά στη γεύση.

Εδώ σημείωσε μια εξαίρεση.Διάβασα από την αρχή ως το τέλος.Μια υπέροχη γαλήνη μέσα μου.Ένα ταξίδι στο χρόνο και σε όμορφα μέρη των Αθηνών.

Ίσως θαύμασα απλά τη βιτρίνα και δεν ήταν η ουσία αυτή.

Ωστόσο ευχαριστώ για το όμορφο ανάγνωσμα.



Σχόλιο από sven (04.06.2019)

Ευχαριστώ πολύ, Freddie.

Χαίρομαι που το κειμενάκι σε ταξίδεψε στο χρόνο και σε μέρη όμορφα...

Καλό μήνα να έχουμε!


Σχόλιο από freddieKrueger (04.06.2019)
Επίσης αγαπητέ!Και καλό καλοκαίρι!


Σχόλιο από adreo (01.07.2019)
Εδώ sven, δίνεις τα ρέστα σου. Όμορφη, ταξιδιάρικη γραφή. Να μην έβαζες και την μαύρη, κατάμαυρη πολιτική αναφορά, θα ήταν καλύτερα. Και μια συμβουλή, αφού είμαι μεγαλύτερός σου , μάλλον κατά πολύ. Ασχολήσου με την λογοτεχνική σου πλευρά, αχρωμάτιστη και συναισθηματική, έχεις να δώσεις πολλά και άφησε τα άλλα θέματα που κατά την γνώμη μου δεν σου δίνουν "πόντους" Αυτά τα ολίγα, για μην σε αδiκήσω ιντερνετικέ μου φίλε, και βέβαια τα καλά θα πρέπει να λέγονται.. Την ερμηνεία των λόγων μου, δώσε την εσύ sven.


Σχόλιο από sven (02.07.2019)
Adreo,

εδώ θέλεις, λες, να δώσεις μια συμβουλή ως μεγαλύτερος αλλά και πάλι κρίνεις εμπαθώς. Αντί να πεις «Καλύτερα να μην έβαζες καμία πολιτική αναφορά», γράφεις: «Να μην έβαζες την μαύρη, κατάμαυρη πολιτική αναφορά», εννοώντας κάποιες αναφορές που υποδηλώνουν τα δικά μου πολιτικά πιστεύω (που δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα πρέπει να αναφέρονται, αν το επιθυμώ, στα δικά μου κείμενα) και πως, από τη στιγμή που είναι μαύρα και κατάμαυρα, θα πρέπει, κατά συνέπεια, να υπάρχουν και άλλα που είναι αγνά σαν το γάλα και κατάλευκα σαν τον κρίνο, δηλαδή τα δικά σου…

Τέτοιου είδους «καλοπροαίρετες» υποδείξεις σπανίζουν πράγματι και κράτησέ τες για τον εαυτό σου. Τέλος, να αποσαφηνίσω πως ούτε συγγραφέας είμαι ούτε τέτοιος προτίθεμαι να γίνω. Όσα γράφω είναι αυθόρμητα, από καρδιάς και με διάθεση μοιράσματος, γι΄αυτό και μου αρέσει τόσο να σχολιάζω όσο και να σχολιάζομαι, καλοπροαίρετα πάντοτε, φυσικά…

Καλό ξημέρωμα!


Σχόλιο από adreo (14.07.2019)
Και εγώ αυθόρμητα έγραψα sven τα δυο λόγια που σου αφιέρωσα από την καρδιά μου, που όμως πήγανε χαράμι, γιατί απευθύνθηκαν σε έναν άνθρωπο, ανίκανο να εκτιμήσει τους ανθρώπους. " Το σκατό πίτα δεν γένιτι Γιάννουμ", μου έλεγε ο Παππούς μου, σαν ήμουνα μικρός, και εννοούσε πως ο κακομαθημένος άνθρωπος δεν διαπλάθεται, δεν αλλάζει , ότι και να είναι , ότι και να αποκτήσει στη ζωή του, ότι και αν νομίζει πως είναι ή και είναι. Σε παραδίδω στην εκτίμηση πρώτα της κομπανίας σου και μετά ΣΤΗΝ ΣΙΩΠΗΡΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ, που ξέρει καλά ποιους να εκτιμά και να υπολογίζει. Εγώ αν κάποιος μου έγραφε λόγια καλά, ευγενικά θα τον ευχαριστούσα, ειδικά αν ήταν κάποιος που για κάποιο λόγο είχα έρθει σε ρίξει. Αλλά που εσύ; Εμμένεις στις μικρότητές σου. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος sven.


Σχόλιο από sven (14.07.2019)
Μήπως ο σοφός παππούς σου, διαδικτυακέ Ιαβέρη ή ελληνιστί Γιάννου μ', είχε στο μυαλό του ΕΣΕΝΑ, και αυτά που σου έλεγε δεν ήταν παρά μια προσπάθειά του να σε συνετίσει έγκαιρα γιατί κάτι έβλεπε ο άνθρωπος...;;;



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης