αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
26 Ιουνίου 2019, 15:52
Υπαρξιακό κενό...


Ζωή δίχως νόημα. Όλα μοιάζουν αδιάφορα και ανούσια. Ένα υπαρξιακό κενό χάσκει εντός τους. Mια κρίση αναζήτησης νοήματος έχει γίνει ο αχώριστος καθημερινός συνοδοιπόρος τους. Συνήθως, πρόκειται για άτομα σκεπτόμενα που έλκονται από βαθυστόχαστα ερωτήματα του τύπου «Τι σημαίνει ζωή και τι θάνατος;», «Τι σημαίνει να είσαι ελεύθερος;» κ.τ.λ. Η βασικότερη διαφορά από άλλα άτομα, που επίσης μπορεί να τα απασχολούν ανάλογα ερωτήματα, είναι πως δεν μπορούν να απαλλαγούν από αυτού του είδους τους συλλογισμούς που γίνονται μια μορφή ψυχαναγκασμού που δεν μπορεί να καλύψει στο ελάχιστο το εσωτερικό υπαρξιακό τους κενό.

Κάποιοι καταφεύγουν σε ένα αγχωτικό -αγωνιώδες θα έλεγα- συνεχές κυνήγι αναζήτησης άμεσης ικανοποίησης της οποιασδήποτε ανάγκης τους που δεν αποσκοπεί σε τίποτα άλλο πέραν της, έστω και ελάχιστης, μετρίασης αυτής της αφόρητης αίσθησης εσωτερικού κενού. Το εντυπωσιακό εδώ είναι πως τα άτομα αυτά δεν έχουν, στην ουσία, συνειδητοποιήσει και αποδεχθεί την ύπαρξη αυτού του κενού που τείνει να τους καταπιεί σαν μια ανελέητη εσωτερική μαύρη τρύπα…

Κάποιοι άλλοι πάλι δεν βρίσκουν ποτέ κάποια ικανοποιητική απάντηση στα αδυσώπητα ερωτήματα περί νοήματος της ζωής, κατά πόσο αξίζει  κάποιος να ζει κ.τ.λ. Δεν υπάρχει κανείς και τίποτα που να τους δίνει έστω και την ελάχιστη ικανοποίηση, με αποτέλεσμα να βυθίζονται σε μια βαθιά κατάθλιψη ή να εγκλωβίζονται σε έναν φαύλο κύκλο αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς που ολοένα και συχνότερα παρατηρείται σε νεότερης, κυρίως, ηλικίας άτομα…

Η αυτοτραυματική συμπεριφορά (Α.Σ.), που μπορεί να έχει πολλά πρόσωπα - από μια αδιαφορία απέναντι στις διάφορες ζωτικές ανάγκες του ίδιου του εαυτού (έκθεση σε κινδύνους, χρήση ουσιών, διάφορες διατροφικές διαταραχές, αυτομομφές κ.ά.) έως και την αυτοχειρία- αποσκοπεί, κυρίως, στη διαχείριση πολύ επώδυνων και δύσκολα ελέγξιμων συναισθημάτων, όπως επίσης και στη μετρίαση ενός αφόρητου εσωτερικού αισθήματος κενού. Δεν πρόκειται, όμως, για απλά αισθήματα λύπης, ανησυχίας, νευρικότητας κ.τ.λ. Συνήθως, η Α.Σ. αποσκοπεί στον έλεγχο πιο πολύπλοκων αισθημάτων άγχους και θλίψης -που εμπεριέχουν έντονα αρνητικά στοιχεία- και αισθημάτων για τον ίδιο τον εαυτό, όπως απαξίωση, μίσος κ.ά., που δεν είναι ανεκτά και αποδεκτά. Από τη στιγμή που η Α.Σ. αρχίσει να χρησιμοποιείται ως μέσο διαχείρισης άγχους, μπορεί εύκολα να γίνει συνήθεια και εξάρτηση, ακριβώς όπως π.χ. η χρήση ναρκωτικών ουσιών ή οινοπνεύματος κ.ά. Δεν είναι καθόλου εύκολο να αντισταθεί κάποιος απέναντι σε μια γρήγορη ανακούφιση του αφόρητου ψυχικού του πόνου, έστω και αν αυτό γίνεται διαμέσου ενός εξίσου μεγάλου σωματικού πόνου ή κινδύνου απώλειας ακόμα και αυτής της ίδιας της ζωής…

Όταν υπάρχει πολύ μεγάλη απόκλιση ανάμεσα σε αυτά που κάποιος προσδοκά από τη ζωή και αυτά που στην πραγματικότητα ζει, τότε η απογοήτευση αυτή μπορεί να είναι δυσβάσταχτη. Όταν κάποια γεγονότα στη ζωή κλονίζουν συθέμελα τη βασική αίσθηση ασφάλειας και συνέχειας ενός ατόμου, μέχρι του σημείου να νιώθει πως η κατάσταση αυτή τον ξεπερνά, τότε στην επόμενη στροφή της ζωής μπορεί να παραμονεύει η υπαρξιακή ματαίωση, δηλαδή, μια αίσθηση που θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε με την προσάραξη ενός καραβιού σε μια ξέρα που το ακινητοποιεί πλήρως ή με την ύπαρξη μιας αχανούς εσωτερικής ερήμου χωρίς την παραμικρή υποψία ύπαρξης ζωής ή ελπίδας σωτηρίας…

Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως η απομόνωση του ατόμου από ουσιαστικές σχέσεις με άλλους, το αέναο κυνήγι της ικανοποίησης του προσωπικού Εγώ, η πεποίθηση πως ο ηδονικός τρόπος ζωής αποτελεί το κλειδί της ευτυχίας και η βεβαιότητα περί της υπεροχής των προσωπικών αξιών μπορούν να οδηγήσουν στη σταδιακή ψυχική απομόνωση από τους άλλους και, κατά συνέπεια, στη δημιουργία μιας αίσθησης υπαρξιακού κενού. Ο εστιασμός στην προσωπική ευχαρίστηση και στο προσωπικό «θέλω» -ναι μεν δίνουν ευχαρίστηση όχι, όμως, και μια αίσθηση αυτοπραγμάτωσης- μπορεί να προκαλέσουν εθισμό και να μετατρέψουν το άτομο σε σκλάβο της πολυπόθητης ευχαρίστησης. Επιπλέον, μια τέτοιου είδους στάση ζωής αποδυναμώνει και δυναμιτίζει σημαντικές πλευρές της κοινωνικής διάστασης του ατόμου, όπως η χαρά και η αξία της συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και του αυθεντικού σεβασμού του άλλου.

Με απλά λόγια, για να μη χαθεί το νήμα του νοήματος της ζωής και για να μην έρθουμε αντιμέτωποι με το φάντασμα της δημιουργίας ενός υπαρξιακού κενού εντός μας, είναι απόλυτα αναγκαίο να μην κρυβόμαστε πίσω από την οποιαδήποτε μάσκα και να θεωρούμε τους άλλους ως απαραίτητους συμμέτοχους στη δημιουργία της όποιας προσωπικής μας ευτυχίας.


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Όταν τη γνώρισα αυτή ήταν 18 κι εγώ 19. Ήταν Γενάρης μήνας και το κρύο τσουχτερό.Καθόμουν σ'ένα τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι του μικρού καφέ και έβλεπα προς το δρόμο, ρουφώντας μεγάλες γουλιές ζεστής σοκολάτας πριν πάω για μάθημα στο πανεπιστήμιο. Μου έκανε εντύπωση το Κόλεϋ που βάδιζε κατά μήκος της τζαμαρίας, κοιτώντας προς τα μέσα, μέχρι που ήρθε και στάθηκε ακριβώς έξω από το σημείο που καθόμουν. Τότε ήταν που άκουσα τη φωνή της να μου λέει καθώς καθόταν στη απέναντί μου καρέκλα: "Φαντάζομαι να μην ενοχλώ",και βλέποντας πως δεν αρθρώνω λέξη από το ξάφνιασμά μου, πρόσθεσε: "Νοιώθουμε κι οι δυο καλύτερα όταν μπορούμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον". Ήταν απίστευτα γοητευτική και άνετη, σαν να συναντούσε έναν παλιό της φίλο. Μιλούσε μάλλον για το σκυλί και τις συνήθειές του, μα το μόνο που συγκράτησα ήταν πως, αν και περνούσε καθημερινά μπροστά από το καφέ αυτό, βγάζοντας το σκύλο της για την πρωινή του βόλτα, ήταν η πρώτη φορά που κάτι την έσπρωξε να μπει για έναν καφέ. Σηκώθηκε, το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, ρωτώντας με με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου, αν θάθελα να τους κάνω παρέα στη βόλτα τους. Ακολούθησα σαν υπνωτισμένος χωρίς να πω κουβέντα, αφήνοντας στη βιασύνη μου ένα χαρτονόμισμα που αντιστοιχούσε στην τιμή πέντε καφέδων, χωρίς να πάρω ρέστα. Το παρατήρησε, λέγοντάς μου γελώντας, καθώς κατάλαβε την αμηχανία και την ταραχή μου: "Είσαι, βλέπω, πολύ γενναιόδωρος". Από τη στιγμή εκείνη, γίναμε αχώριστοι.Έκανε απίστευτα πράγματα-δείγματα αγάπης για μένα, στη διάρκεια των πέντε μηνών που ήμασταν μαζί. Το Σαββατοκύριακο εκείνο του Ιούνη ήταν σαν ένα όνειρο και η ίδια γλυκιά και τρυφερή όσο ποτέ. Ήρθε η Δευτέρα και παίρναμε το θαυμάσιο πρωινό που είχε ετοιμάσει, όταν μου είπε το ίδιο φυσικά, όπως τότε που πρωτοσυναντηθήκαμε, κοιτώντας με με εκείνο το καθάριο βλέμμα ίσια στα μάτια: "Φεύγω σε μία ώρα για άλλη πόλη και δεν θα ξαναγυρίσω". Την κοιτούσα και πάλι αποσβωλομένος, όπως την πρώτη φορά, και το μόνο που κατάφερα να ξεστομίσω ήταν, "Μα εσύ έλεγες πως μ΄αγαπάς πιο πολύ από τον καθένα". Η απάντησή της ήταν, όπως πολλές φορές, αποστομωτικά αβίαστη και άμεση: "Είναι αλήθεια, μα πάνω απ' όλους αγαπώ το σκυλί μου. Αυτό είναι το μόνο πλάσμα που δεν πρόκειται ποτέ να με προδώσει". Σηκώθηκε, έσφιξε το κεφάλι μου με δύναμη πάνω στο στήθος της και με φίλησε τρυφερά στο μέτωπο. Ανοίγοντας την πόρτα για να φύγει κοντοστάθηκε, γύρισε με κοίταξε και είπε:"Θέλω να 'μαι ελεύθερη". Τη συνάντησα εντελώς τυχαία μετά από πέντε χρόνια σε μια πόλη, όπου πήγαμε να παίξουμε με το συγκρότημά που είχαμε τότε. Ήταν πίσω από το μπαρ ενός καφέ και σέρβιρε πρωινό. Μόλις την είδα πάγωσα. Με κοίταξε στα μάτια, χαμογελώντας αχνά και δείχνοντάς μου πάνω από τον πάγκο το δάχτυλο του δεξιού της χεριού όπου φορούσε το δαχτυλίδι που κάποια στιγμή της είχα χαρίσει. Ήταν, ξέρετε, του πιο αγαπημένου μου ξαδέλφου που μου το χάρισε για να τον θυμάμαι όταν μετανάστευσε για Αμερική. Το βλέμμα της, όπως πάντα, καθάριο, μα τη φορά αυτή σαν να μου φάνηκε πως τα μάτια της ήταν βουρκωμένο.Γύρισε απότομα και χάθηκε γρήγορα πίσω από την πόρτα της κουζίνας. Και, ενώ περίμενα με λαχτάρα να ξαναφανεί, την πήρε το βλέμμα μου να τρέχει και να χάνεται στο βάθος του δρόμου κρατώντας από το λουρί το αγαπημένο της Κόλεϋ..




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης