αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
23 Αυγούστου 2019, 09:49
Και τα δάκρυα έτρεξαν .


Το υπαιθριο θέατρο είχε αρχίσει να γεμίζει. Ομολογώ περίμενα περισσότερο κόσμο. Συνήθως δεν φτάνουν οι σταθερές θέσεις και προσθέτουν κι άλλες αλλά προφανώς ο μηνας τον διακοπών έχει στείλει αλλού τους ντοπιους και τους επισκεπτες στα Μπιτς μπαρ και τις ψαροταβερνες.

Βρηκα τη θέση μου και άρχισα να παρατηρώ το σκηνικό. Σχεδόν λευκο, λιτό και συνάμα πλούσια ικανό να σε μεταφερει  στα τέλη του 19ου αιωνα. Είχα αρχίσει ηδη να ταξιδεύω και να στήνω εικόνες.Σπάνια παίρνω πρόγραμμα πριν μια παράσταση η διαβάζω κριτικές.  Θέλω να αφήνω το έργο να με οδηγεί μόνο του, να αφήνω άδειες την συνείδηση και την καρδιά μου να υποδεχθούν αυτό που θα ρθει. 

Οι επόμενες δυο ώρες κύλησαν γρηγορα. Χωρίς υπερβολες, χωρίς επιτηδευμένες εξάρσεις όλα τα συναισθηματα επί σκηνής και εντός μου. Να σωρευονται σαν αλμυρές σταλαματιες στην άκρη του βλεφαρου. Κι οταν ερμηνευονταν ζωντανά τα τραγούδια ενα σφυροκόπημα στο στηθος, ένα κάψιμο...Ο  άσβεστος πόθος να είμαι εκεί... Να αφήνω να ξεδιπλωνετε το είναι μου με συνοδό τη μουσική.  Οι στάλες γέμιζαν μικρες μικρές λιμνες που φούσκωναν τα νερά τους...

Το φινάλε ήρθε με μια μελωδία που τραγουδούσε μητέρα μου...Την είδα να χαμογελα στην εικόνα μιας αναμνησης, ένα μωρό που νανουριζεται, ένα μικρό κορίτσι που χορευει αδέξια στο ρυθμό. Και τα δάκρυα έτρεξαν...μια βροχή γαλήνια ποτιστικη... Έτρεξαν για το χθες, για τα χαμένα χρόνια, για τα κέρδη της διαδρομής, για το τώρα, για το μονοπάτι που ξεκίνησα να περπατώ, για εκείνο που βλέπω ακόμη σαν δρόμο φιδογυριστο στό απέναντι βουνό να μου γνεφει αλλά να μην μπορώ να βρω τρόπο να περασω τον γκρεμο που με χωρίζει. Τα δάκρυα έτρεξαν για εκεινους τους ανθρώπους που εβλεπα να μεταμορφωνονται, να ξεδιπλωνουν τη ζωή των άλλων σαν κομματι της δικής τους υπαρξης. Τα δάκρυα έτρεξαν για μένα που ακόμη το ψάχνω και, κάποτε πιο αργά κάποτε πιο γρήγορα, φυτεύω τις οάσεις μου...


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης