αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
07 Νοεμβρίου 2019, 12:04
Η πρώτη αγάπη δε λησμονιέται...


…όπως ακριβώς και κάθε άλλου είδους -μικρότερη ή μεγαλύτερη- σωματική και ψυχική εμπειρία, άσχετα από το πόσο οδυνηρή μπορεί να ήταν…

Όλη μας η υπόσταση αποτελείται από διάφορα αφηγήματα που καθορίζουν την αίσθησή μας για το ποιοι είμαστε, που θέλουμε να πορευθούμε στη ζωή, τι είδους σχέσεις θα θέλαμε ή μπορούμε να δημιουργήσουμε με τους άλλους κ.ά. Ένα τέτοιο αφήγημα -από τα πλέον δυνατά και ανεξίτηλα-  είναι και η αγάπη που έχουμε βιώσει για ή/και από άλλους στο διάβα της ζωής…

Όσο και αν, για κάποιους λόγους, θα το επιθυμούσαμε ή το προσπαθήσαμε κάποτε, είναι αδύνατον να λησμονήσουμε και να λειάνουμε το αποτύπωμα μιας εμπειρίας αγάπης ή ενός έρωτα μεγάλου, ακόμα και εφήμερου ή καλοκαιρινού. Ακόμα και αν πιστεύουμε πως έχουμε λησμονήσει, θα ΄ρθει η στιγμή, που με αφορμή ένα τραγούδι, κάποιους στίχους, κάποιο άρωμα, γεύση κ.τ.λ., θα ξυπνήσουν από το πουθενά μνήμες και εικόνες που δεν πιστεύαμε πως υπάρχουν ακόμα εντός μας…

Όλα όσα έχουμε βιώσει -όσο οδυνηρά και αν ήταν και παρόλο που μπορεί να τα έχουμε διαγράψει από τη σφαίρα του συνειδητού- συνεχίζουν να  υπάρχουν ως καταγεγραμμένες εμπειρίες στο υποσυνείδητό μας και να επηρεάζουν καθοριστικά τις επιλογές και τη στάση μας χωρίς, όμως, να το γνωρίζουμε. Κάτι που μας έχει καθορίσει και μας έχει διαπλάσει δεν είναι δυνατόν να έχει διαγραφεί και εντός μας, όσο και αν νομίζουμε πως το έχουμε «λησμονήσει». Ευτυχώς, διαθέτουμε και συναισθηματική μνήμη…

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε, κατά βάση, συναισθηματικά όντα. Κάποια στιγμή μάθαμε να χρησιμοποιούμε το λόγο και τη λογική ώστε να βάλουμε τα κομμάτια του συναισθηματικού μας κόσμου στη σωστή τους θέση. Με τον τρόπο αυτόν, μάθαμε να δημιουργούμε ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς, να νοιαζόμαστε για τους άλλους, να προστατεύουμε τον εαυτό μας, να αναζητούμε την όποια ευτυχία…

Είναι αποδεδειγμένο πλέον πως ο εγκέφαλός μας λειτουργεί πολύ διαφορετικά και πιο προβλέψιμα όταν νιώθουμε πως είμαστε αποδέκτες αγάπης και, ταυτόχρονα, νιώθουμε αγάπη για άλλους. Αυτή η αίσθηση δημιουργεί εντός μας ένα αίσθημα ασφάλειας, ηρεμίας, προβλεψιμότητας, γενναιοδωρίας και αισιοδοξίας…

Κάθε προσπάθεια διαγραφής βιωμάτων που δεν αντέχουμε σημαίνει και διαγραφή του μέρους εκείνου του εαυτού μας που συνδέεται με αυτά τα βιώματα. Στη θέση κάθε τέτοιου είδους διαγραφής, λοιπόν, δημιουργείται ένα εσωτερικό κενό που γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο όσο περισσότερα είναι τα επώδυνα βιώματα που δεν αντέχουμε και, αντί να τα ενσωματώνουμε στον ψυχισμό μας και να γίνουμε σοφότεροι από αυτά,  τα διαγράφουμε, νομίζοντας πως απαλλαγήκαμε από την επιρροή τους. Το κενό αυτό μπορεί κάποια στιγμή να μετατραπεί σε ενός είδους εσωτερική «μαύρη τρύπα» που να αφανίζει κάθε προσπάθεια κάλυψής της με υποκατάστατα και προσωπικές μυθοπλασίες…

Όσο πόνο και αν έχουμε βιώσει, αυτό που δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε είναι πως τίποτα δεν έχει τελειώσει, πως υπάρχει και μέλλον, όχι μόνο παρόν και παρελθόν, πως έχουμε τη δυνατότητα να γράψουμε καλύτερες ιστορίες και αφηγήματα ζωής, πως η αγάπη και η χαρά που μπορεί να μας δώσει αξίζει κάθε προσπάθειά μας…


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από freddieKrueger (30.12.2019)
Τότε είναι μια μάχη χαμένη για τις επόμενες αγάπες να κυριαρχήσουν...σωστά;

Η μήπως η αληθινή αγάπη δεν επιθυμεί κυριαρχία και σημαίνει αποδοχή του παρελθόντος ενός ανθρώπου ως δικό του στοιχείο...;

Νομίζω πως μετά από πολλές μάχες με τον παιδαριώδη εγωισμό μου,που είναι και αυτό δικό μου στοιχείο όπως το παρελθόν μιας κυρίας με.την πρώτη της αγάπη,...κάτι καταφέρνω σιγα σιγα.



Σχόλιο από sven (30.12.2019)
Freddie, καλησπέρα και χρόνια πολλά!

Δεν υπάρχει καμία μάχη, και μάλιστα χαμένη, για την οποιαδήποτε επόμενη αγάπη συναντήσουμε στη ζωή. Το να θυμόμαστε μια δυνατή, για διάφορους λόγους, εμπειρία του παρελθόντος μας δεν σημαίνει πως η οποιαδήποτε επόμενη ανάλογη εμπειρία θα είναι "απλή οδοντόβουρτσα", όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση. Με τον ίδιο τρόπο που μια παλιά υπέροχη ταινία, θεατρική παράσταση, γεύμα εκδρομή κ.ά. που θυμόμαστε δεν μας εμποδίζει να απολαύσουμε μία επόμενη υπέροχη, ταινία, θεατρική παράσταση, εκδρομή κ.ά., χωρίς συγκρίσεις και οποιεσδήποτε αναστολές, έτσι και μια παλιά αγάπη που μπορεί να θυμόμαστε δεν αποτελεί, σε καμία περίπτωση εμπόδιο, για κάθε επόμενη...

Αν συνέβαινε αυτό που λες, τότε θα ήμασταν έρμαιο των προηγούμενων ή πρωιμότερων βιωμάτων μας, πράγμα που δεν συμβαίνει σε έναν μέσο και ισορροπημένα λειτουργούντα άνθρωπο...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!


Σχόλιο από freddieKrueger (30.12.2019)
Σίγουρα δεν μας εμποδίζει να απολάυσουμε τη συνέχεια,αλλά αν η επόμενη ταινία είχε...αισθήματα ζήλιας προς την παλιά υπέροχη ταινία τότε πόσο εύκολο είναι αυτό να ξεπεραστεί,δεδομένου πως εμείς οι άνθρωποι πολύ δύσκολα είμαστε ''υπεράνω''?
Πόσο εύκολο είναι να νοιώσει κάποιος ως καινούργια ταινία,καταφέρνωντας να αναγνωρίσει την αξία του παρόντος και νικώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος του συντρόφου του?


Σχόλιο από sven (30.12.2019)

Σε αυτό που λες, ΔΕΝ ευθύνεται το όποιο παλιό επώδυνο βίωμα, αλλά η δική μας δυσκολία να το διαχειριζόμαστε, να το αφομοιώνουμε και να το αποδεχόμαστε...


Σχόλιο από freddieKrueger (31.12.2019)
Οπότε Sven,πες μου τι θα ένοιωθες στο εξής σκηνικό.Τι θα ένοιωθες και τι θα έπραττες.

Μπαίνεις στο δωμάτιό σας και βλέπεις την αγαπημένη σου σύντροφο με κάτι παλιές φωτογραφίες του πρώτου της έρωτα στα χέρια της.

Ξεκινάτε κουβέντα και αφού σου αφηγηθεί κάποια γεγονότα,καταλήξει πως ''η πρώτη αγάπη δεν ξεχνιέται ποτέ,είναι πάντα ξεχωριστή και ιδιαίτερη κυρίως δεαναπόσπαστο κομμάτι μου''.

Θα νοιώσεις κάποιας μορφής ζήλια?
Κάτι έστω μέσα σου να διαμαρτύρεται σιωπηλά?

Ή στα αλήθεια θα δείξεις τόσο υπεράνω και θα την αγκαλιάσεις τρυφερά,υπενθυμίζοντάς της γενναία πως ζει στο παρόν?

Κι αν εσύ είσαι ο φοβερός άνθρωπος με τις τέλειες ισορροπίες και εμπειρίες και τα έχεις βρει άψογα με τον εαυτό σου και το κατορθώσεις,τότε όλοι οι υπόλοιποι ατελείς κοινοί θνητοί που θα νοιώσουν κάπως ''άσχημα'' άραγε φταίνε εκείνοι και η διαχείρησή τους ή μήπως το ανθρωπίνως επώδυνο βίωμα να εκτίθεσαι στο παρελθον της συντρόφου σου με αυτό τον τρόπο?



Σχόλιο από sven (31.12.2019)
Freddie, καλησπέρα!
Αν έτρεφα συναισθήματα για την κοπέλα αυτή, σίγουρα δεν θα ένιωθα καλά, βλέποντας κάτι τέτοιο.

Το παράδειγμα στο οποίο αναφέρεσαι αφορά σε ένα άτομο που φαίνεται πως δεν έχει "ξεπεράσει" την πρώτη του αγάπη. Ενώ έχει σχέση με έναν άλλον, τριγυρνά με τις φωτογραφίες της πρώτης της αγάπης. Εδώ υπάρχει καθήλωση σε μια κατάσταση που συνεχίζει να είναι έντονα παρούσα, σαν να μην τέλειωσε ποτέ. Αυτό δεν είναι η συνήθης συνθήκη της πρώτης συναισθηματικής μας σχέσης, όπως την εννοούν οι περισσότεροι.

Οι περισσότεροι θυμόμαστε το πρώτο μας ποδήλατο, τα πρώτα χρήματα που βγάλαμε δουλεύοντας για πρώτη φορά κ.τ.λ. Δεν τριγυρνάμε με φωτογραφίες τους χρόνια μετά..

Έπεσες σε περίπτωση, μάλλον...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να έχουμε!!!


Σχόλιο από freddieKrueger (31.12.2019)
Η ιστορία είναι εντελώς υποθετική,μια και θα ήταν πραγματικά πολύ δύσκολο να συμπέσουν τα γεγονότα.

Σε μια τέτοια αναδρομή στο παρελθόν μιας κοπέλας δεν θα ημουν παρών μια και δε θα το έκανε ξέροντας πως είμαι κάπου κοντά.

Ακριβώς αυτό το πρώτο ποδήλατο,το πρώτο πέσιμο και γδάρσιμο στο γόνατο,η πρώτη πτήση και τα λοιπά,είναι ένα κόσμημα ίσως στην αποθήκη των αναμνήσεων μας για τον καθενα ξεχωριστα απο εμας,αλλα ενας σκελετος για τον αλλο που ειναι διπλα μας...

Αναστημένος ή όχι,έχει σημασία άραγε?

Μήπως πρέπει να παραμένει στα σκοτεινά μπουντρούμια του υποσυνείδητου μας και σίγουρα μακριά από τα μάτια και τ αυτιά του συντρόφου μας?

Όπως καταλαβαίνεις δεν χτίζω αντίλογο στο κείμενό σου,το οποίο εμπεριέχει τόσο έντονες αλήθειες που αλλάζουν σημασία και μορφή ανάλογα σε ποιόν θα γίνουν γνωστές...
Για μας...πολύτιμο πετράδι...αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας μας και δαχτυλικό μας αποτύπωμα...
Για τους άλλους...ανάλογα...το πόσο δυνατοί θα είναι να το δεχτούν η να το διαχειριστούν.

Μου έχουν τύχει σχέσεις στις οποίες άσχετα με το πόσο κράτησαν ή τι ένοιωσα για εκείνες,ήσαν κυρίες και με έκαναν να νοιώθω μοναδικός και ότι ζω εδω στο παρων.
Αλλες παλί φορες εκτεθηκα στους σκελετους...ειτε χωρις δικη μου ευθυνη ,ειτε με δικο μου φταιξιμο βεβηλωσα ταφους και ανοιξα ντουλαπες με αποτελεσμα να με τρομαξουν τα φαντασματα του παρελθοντος...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΓΕΙΑ και σε νέους όμορφους,έντνους διαλόγους με ανταλλαγές απόψεων που μόνο σοφότερους μας κάνουν..



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης