αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
17 Δεκεμβρίου 2019, 01:14
Πότε ο άνδρας γίνεται άνδρας...


 

Πόσο δρόμο θα πρέπει να διανύσει ένας άνδρας, πριν θεωρηθεί πως είναι πλέον  πραγματικός άνδρας;

Μέχρι να μπορέσει να πάψει να ταυτίζει τα  συναισθήματα με την αδυναμία και να μη φοβάται να κλάψει για κάτι που τον έχει πονέσει πολύ;

Μέχρι να πιστέψει πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στα μπράτσα του, αλλά στο να μπορεί να παραδέχεται την όποια αδυναμία του και πως δεν είναι παντοδύναμος;

Πριν μπορέσει να δει τη γυναίκα ως κάτι πολύ περισσότερο από ένα κομμάτι σάρκα και ως ένα ισότιμο με τον ίδιο άτομο που αξίζει τον απόλυτο σεβασμό του;

Πριν πιστέψει πως θέλει να συμμετέχει ισότιμα στην κοινή τους ζωή και όχι απλά να τη βοηθά;

Μέχρι να θέλει να κάνει τα πάντα για να μην τον φοβούνται τα παιδιά του αλλά να τον σέβονται και να τον θαυμάζουν για αυτό που πραγματικά είναι ως άνθρωπος;

Μέχρι να θεωρήσει την κάθε αυθόρμητη έκφραση, άποψη και επιθυμία των παιδιών του ως ισότιμη αυτής των ενηλίκων;

Μέχρι να πάψει να βλέπει την ευτυχία ως παράγωγο της όποιας επιτυχίας ή περιουσίας, αλλά μιας προσωπικής ουσίας που να τον γαληνεύει και να τον κάνει να χαμογελά ακόμα και στον πιο βαθύ του ύπνο;

Μέχρι να θέλει να είναι κάθε φορά εκεί για όσους  τον χρειάζονται και να θέλει να μοιράζεται ψυχούλα μαζί τους;

Μέχρι να μπορεί να θεωρεί τον κάθε άνθρωπο ως ισότιμό του, ασχέτως φύλου, χρώματος, θρησκεύματος, σεξουαλικής προτίμησης, ηλικίας, σωματικής διάπλασης, προέλευσης, περιουσιακών στοιχείων ή αναγνωρισιμότητας;

Μέχρι πότε.....


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Orfeus (17.12.2019)
"The answer my friend is blowing in the wind,
the answer is blowing in the wind".


Σχόλιο από sven (17.12.2019)
Γιώργο, είσαι φοβερός!!!
Υποκλίνομαι!!!

Άκουγα χθες βράδυ στο Youtube το "Blowin΄in the wind" στα σουηδικά, από την Ebba Forsberg που σου είχε αρέσει από μια άλλη ανάρτησή μου, και μου ήρθε η ιδέα να γράψω αυτό το ποστάκι, παίρνοντας αφορμή από την πρώτη φράση των στίχων του συγκεκριμένου τραγουδιού που είναι περίπου και η πρώτη φράση του ποστ!

Είσαι απίστευτος! Σε...φοβήθηκε το μάτι μου!

Καλή σου συνέχεια!

https://www.youtube.com/watch?v=XscXTfpvtZo


Σχόλιο από freddieKrueger (17.12.2019)
Ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας το κείμενό σου sven...οι στίχοι από τη γνωστή μπαλάντα του Μπομπ Ντίλαν.

Παρατηρώ τα εξής:

Αναφέρεις συχνά πυκνά την καταπολέμηση της φοβίας έκφρασης ενός άνδρα όταν αυτή περιλαμβάνει τα δάκρυα.

Πώς η κοινωνία μας έχει συσχετίσει το κλάμα ως αδυναμία απίστευτο.

Ποτέ μου δε φοβήθηκα να δακρύσω.

Μάλιστα ήταν μια μέθοδος ανακούφισης και ενδυνάμωσης της ψυχής.

Επίσης μεγάλη αλήθεια πως η αληθινή δύναμη δε βρίσκεται στα μπράτσα μας,αλλά στην ψυχή μας και στο θάρρος να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας.Αλήθεια που την έχω μάθει με κόστος και πόνο.
Όταν ηττημένος και ραγισμένος στο ρινγκ από τον αντίπαλό μου έπρεπε να βρω το θάρρος να παραδεχτώ πως είμαι καλός αλλά εκείνος ήταν καλύτερος...

Να αντικρύσω τον εαυτό μου στον καθρέφτη με τις πληγές του και να συμφιλιωθώ με τις ατέλειες και αδυναμίες του.

Η παραδοχή της αδυναμίας είναι...δύναμη...!!

Με τις γυναίκες και τα παιδιά δεν τα πάω καλά οπότε προσπερνάω τα επόμενα σχόλια χαχα

Πόσες φορές έδωσα σε γυναίκα ρόλο βασίλισσας και τελικά απεδείχθει πως της άξιζε ρόλος σαρκός...

Η ζωή δε μου έδωσε την ευκαιρία να προχωρήσω στα επόμενα βήματα...
δηλαδή να αποκτήσω κοινή ζωή και τέκνα με μια γυναίκα...

Πάμε παρακάτω...

Να μοιράζομαι ψίχουλα αλλά και παραπάνω από ψίχουλα είναι η χαρά μου...με ανθρώπους ανεξαρτήτου φυλής χρώματος θρησκείας και σεξουαλικών προτιμήσεων...
Είμαι όμως ρατσιστής σε ανθρώπους να όπως ο τυπάς με το άσπρο πόλο που σε προσπέρασε βίαια και απαράδεκτα...











Σχόλιο από sven (17.12.2019)
Freddie,

"οι άνδρες δεν κλαίνε" ήταν/είναι ένα από τα λάβαρα της πατριαρχικής κοινωνίας που θέλει τον άνδρα πάντα άτρωτο και αυτοελεγχόμενο συναισθηματικά, ακόμα και απέναντι στα ίδια του τα παιδιά...

Πολύ καλά κάνεις που κλαις, όταν το έχεις ανάγκη. Τι πιο φυσιολογικό!

Freddie, κάτι που συμβαίνει συστηματικά ΔΕΝ είναι τυχαίο. Είτε προσελκύεις τέτοιες γυναίκες είτε προσελκύεσαι από αυτές είτε άθελά σου προκαλείς συνθήκες που να οδηγούν στη ματαίωσή σου. Άλλη εξήγηση ΔΕΝ υπάρχει...

Ο τυπάς με το άσπρο POLO. Τι μου θύμισες πάλι...

Καλό σου βράδυ!



Σχόλιο από freddieKrueger (17.12.2019)
Μπορεί να με.τραβούν γυναίκες που ΔΕΝ είναι για μενα αλλα και παλι..

Καποτε εκανα μια στροφη στις επιλογες μου και δημιουργησα μια αχεση με καποια που ΔΕΝ ενοιωθα ελξη αλλα εδειχνε για μενα ενδιαφερον...και ηταν πολυ καλο παιδι και μια χαρα κοπελα..
Μετα απο 3 χρονια ομως...εσκασα...ενοιωσα να πνιγομαι...


Σχόλιο από sven (17.12.2019)
Freddie,

Η λύση δεν είναι να πηγαίνουμε με γυναίκες που δεν μας έλκουν, μόνο και μόνο επειδή είναι καλά κορίτσια. Η λύση είναι να βρούμε γιατί αυτές που μας έλκουν, "τυχαίνει" πάντα να μας ματαιώνουν...


Σχόλιο από Orfeus (18.12.2019)
"Η λύση είναι να βρούμε γιατί αυτές που μας έλκουν, "τυχαίνει" πάντα να μας ματαιώνουν..."

Σάββα, αυτό είναι ΤΟ θέμα!!!
Κι αν το θέλεις και διαφορετικά: ΑΥΤΟ είναι το θέμα!!!

Πιθανότατα να είμαστε εμείς η αιτία της ματαίωσης. Εννοώ δηλαδή η συμπεριφορά μας. Αυτό όμως γιατρέ μου, θέλει ανάλυση. Εγώ μπορώ να σου πω έτσι απλά, ότι με μια γυναίκα που μας αρέσει, που την ερωτευόμαστε δηλαδή, χάνουμε τον εαυτό μας. Παύουμε να είμαστε αυτό που ήμασταν και γινόμαστε κάτι άλλο. Κάτι που ΕΚΕΙΝΗ το παίζει στα δάχτυλα, γιατί εμείς δεν έχουμε σκέψη, δεν έχουμε λογική, αλλά πώς να έχεις λογική όταν είσαι ερωτευμένος;

Στην αντίθετη όμως περίπτωση, είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Κάνουμε ότι θέλουμε εμείς, τη συναντάμε όποτε θέλουμε εμείς, τη χρησιμοποιούμε όπως θέλουμε εμείς, το παίζουμε "άντρες" (ξέρω ότι με καταλαβαίνεις).

Κλείνοντας (καλά, είναι τεράστιο θέμα αυτό), θέλω να πω με λίγα λόγια γιατρέ μου, ότι οι γυναίκες που ερωτευόμαστε είναι ο "καταλύτης" μας.


Σχόλιο από Orfeus (18.12.2019)
Υ.Γ.
Ωραίο το ντουέτο Wiehe & Forsberg.


Σχόλιο από sven (18.12.2019)
Γιώργο,

κάποια στιγμή, ο καθένας μας μπορεί να προσκρούσει σε έναν "ύπουλο" ύφαλο και να πάθει ζημιά μεγάλη. Είναι κάτι που κανείς μας δεν μπορεί απόλυτα να ελέγξει και να γνωρίζει εκ των προτέρων. Ένα ταξίδι μπορεί να αρχίσει με τους καλύτερους οιωνούς αλλά να μετατραπεί στη συνέχεια σε εφιάλτη...

Όταν, όμως, κάποιος προσκρούει συστηματικά σε "υφάλους", τότε είναι βέβαιο πως δεν είναι καλός καπετάνιος του εαυτού του, από τη στιγμή που αρμενίζει συστηματικά σε "ρηχά, γνώριμα" και, ως εκ τούτου, "επικίνδυνα νερά", υποκύπτοντας, ως σύγχρονος Οδυσσέας στη σαγήνη γνώριμων Σειρήνων...

Όταν είμαστε ερωτευμένοι, χάνουμε πράγματι ένα μέρος, τουλάχιστον, του Εαυτού μας. Τα όρια ακόμα και μιας συγκροτημένης προσωπικής ταυτότητας καταλύονται, συγχωνευόμενα με μέρος της ταυτότητας του Άλλου, δίνοντας την αίσθηση αυτού που αποκαλούμε "γινήκαμε ένα" ή "είναι το άλλο μου μισό"...

Εάν "ΕΚΕΙΝΗ" (όπου "ΕΚΕΙΝΗ" μπορεί κάλλιστα να είναι και "ΕΚΕΙΝΟΣ"), σε μια τέτοια περίπτωση συναισθηματικής μας "ευαλωτότητας", θελήσει να μας παίξει στα δάχτυλα, αυτό σημαίνει όχι μόνο απουσία συναισθηματικής αμοιβαιότητας από μέρους της/του αλλά και ανάγκη ναρκισσιστικού ελέγχου και προσωπικής επιβεβαίωσης σε βάρος Άλλου, δηλαδή ύπαρξη νοσηρών στοιχείων προσωπικότητας. Με άλλα λόγια, σε μια τέτοια περίπτωση, έχουμε πέσει σε ύφαλο...

Πράγματι, πολύ επιτυχημένη η έκφρασή σου, Γιώργο, πως οι γυναίκες που γνωρίζουμε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο γίνονται "καταλύτες" του λειτουργιών του ψυχισμού μας. Αυτό συμβαίνει, από τη στιγμή που ενεργοποιούν κομμάτια της προσωπικότητας και διεργασίες εντός μας, άλλοτε με θετική και άλλοτε με αρνητική έκβαση, που άλλως ποτέ δεν θα ενεργοποιούνταν από μόνες τους. Με απλά λόγια, μία γυναίκα μπορεί να ξυπνήσει το Θεό ή τον Διάβολο μέσα μας...

ΥΓ. Χαίρομαι που σου άρεσε το συγκεκριμένο ντουέτο. Τους αγαπώ πολύ όχι μόνο για τις καλλιτεχνικές, αλλά και για τις πολιτικές τους ευαισθησίες, κάτι που προσωπικά εκτιμώ αφάνταστα σε έναν καλλιτέχνη, ιδιαίτερα εάν είναι του διαμετρήματος που θα μπορούσε κάλλιστα να βολευτεί, να πλουτίσει και να γίνει μαϊντανός των πρωτοσέλιδων...

Καλό μεσημέρι, Γιώργο!!!


Σχόλιο από Orfeus (19.12.2019)
Σάββα,

Συμφωνώ σε όλα! Αυτός είναι άλλωστε ο τρόπος που σκέπτομαι το συγκεκριμένο θέμα που είναι από τα αγαπημένα μου.

Την καλημέρα μου...



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (37)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης