αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
 
23 Απριλίου 2020, 04:57
Το παλιό κουτί


Είχα πριν χρόνια ένα κινητό τηλέφωνο.

Κάτι σαν παλιό κουτί.

Μέσα στη μοναξιά και τη βαρεμάρα της απομόνωσης,σκέφηκα να ξαναδώ τα παλιά βιντεάκια του.

Βρήκα ένα αρχαίο φορτιστή,έβαλα κάρτα με γνωστό πιν το βαλα στην πρίζα...

Κι αναστήθηκαν η πεθαμένη μου γιαγιά και ο γιός της που τον πήρε μαζί της.

Ήτανε τότε που ήμουν στο στρατό και συζητούσαμε για τη μετάθεσή μου στη Σάμο.

Ο θείος μου πολύ γλυκά με πείραζε και με ρώταγε αν ξεψάρωσα.

Είδα τον εαυτό μου νεαρότερο ομορφότερο ψηλότερο

Ταξίδεψα στις αναμνήσεις της απόλυσής μου από το στρατό,άκουσα την ανώριμη φωνή μου να τραγουδά να δέρνω την κιθάρα.

Ξαναδα το σπίτι που νοικίαζα στη Σάμο για να μένω στις διανυκτερεύσεις μου.

Είδα ένα από τα καφέ που σύχναζα στο Βαθύ,κι ένα ημισκότεινο δρόμο στο Ηραίον.

Θυμήθηκα τον τρόμο μου,το δρακουλιάρικο απομονωμένο ιντερνετ καφέ και τον Παλιάτσο και Ληστή σε ερμηνεία Σαββόπουλου Παπακωνσταντίνου.

Συγκινήθηκα μα λυπήθηκα κι όλας.

Πώς περνάνε έτσι γρήγορα τα χρόνια.

Τώρα μόνος να φλερτάρω με το αλκοόλ άχρωμος και μισοπεθαμένος

Τότε πίνακας ζωγραφιστός.

Αχ το παλιό κουτί...

Αχ πόσο παράξενο το κολύμπι αντίθετα στα ποτάμια του χρόνου..


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από CHE (23.04.2020)
Μια παρόμοια προσωπική μου εμπειρία, μου έδωσε την έμπνευση να γράψω τους παρακάτω -μη μελοποιημένους- στίχους:

Ήμασταν παιδάκια
έκλεινες τα μάτια
και σου 'βαζα στα χέρια
κούκλες και στρατιωτάκια

Πήγαμε σχολείο
διπλανό θρανίο
κάθε που με κοίταγες
κρυβόμουν στο βιβλίο

Μπήκες στα δεκάξι
δέρμα σαν μετάξι
το άρωμά σου μύριζε
σ’ ολόκληρη την τάξη

Μα είναι λεν μοιραίο
πως κάθε τι ωραίο
χάνεται στα πέλαγα
σαν κύμα στο Αιγαίο

Κι όλ’ αυτά τα χρόνια
μοιάζουν με χειμώνα
να ‘ξερες καρδιά μου
πως σε καρτερώ ακόμα

Και περάσαν κρύα
χρόνια δεκατρία
και σε ξαναείδα
στη γνωστή μας την πλατεία

Είχες δυο παιδάκια
που μέσα στα χεράκια
έκρυβαν δυο κούκλες
και παλιά στρατιωτάκια…"


Σχόλιο από freddieKrueger (23.04.2020)
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ φίλτατε CHE...

"Κάποτε γνώριζα μια κόρη μάτια μου αχ μάτια μου,που ρωτούσε κάθε αγόρι πότε γυναίκα θα γενεί...

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα μάτια μου αχ μάτια μου η κόρη γίνηκε γυναίκα μα εγώ απόμεινα παιδί...

Και κάθε που χαράζει με.τρώει το μαράζι...και κάθε που χαράζει με τρώει το μαράζι..."(Παραμύθι με λυπημένο τέλος,Ερμηνεία Μίλτος Πασχαλίδης)


Σχόλιο από adreo (11.06.2020)
Γι' αυτό freddiekrueger δεν πρέπει να πετάμε τίποτα που έχει κρυμμένες αναμνήσεις. Aυτά που είδες, και τόσο γλαφυρά περιγράφεις, τόσο που και εμείς οι ξένοι, οι άγνωστοί σου ζούμε τις σκηνές. Όσο ζούμε θα τις ψάχνουμε, θα τς φέρνουμε στο μυαλό τις αναμνήσεις, μα τίποτα δεν θα αξίζει όσο ένα Βίντεο. Κρατά την ζωή μας ζωντανή, γι' αυτό χαιρόμαστε, ή και κλαίμε. Πολύ ωραία περιγράφεις αυτά που είδες στο παλιό σου βίντεο. Με χαρά θα βάλω ένα χεράκι (like).


Σχόλιο από freddieKrueger (11.06.2020)
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddiekrueger
Χρήστος
Οδηγός VW SCIROCCO :-)



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddiekrueger

Αυθόρμητες δίχως λογοκρισία σκέψεις που καθορίζονται απο μια στιγμή...αυτη ειναι ικανη να φερει την καταστροφη η το μεγαλειο...τις πιο πολλες φορες απλα φερνει την επομενη στιγμη...




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (5)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης