αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ
 
13 Σεπτεμβρίου 2020, 00:51
Η ζωή είναι η οδός


Την περπατάς σε μια μόνο κατεύθυνση...θες δε θες...

Κι ακίνητος να κάτσεις,το έδαφος κάτω από τα πόδια σου κινείται.

Τρομακτική η στασιμότητα ή οι πολύ γρήγοροι ρυθμοί

Χθές είδα σε ένα φανάρι ένα νεαρό χωρίς κράνος να πατά στο τέρμα τη χιλιάρα του

και σκέφτηκα:''Τι χαζή επένδυση του ρίσκου να πεθάνει''

Σε μια στιγμή θα τελειώναν όλα...

Ενώ θα μπορούσε να έκανε έρωτα με χίλιες πουτάνες χωρίς προφυλακτικό...

Αργός και απολαυστικός θάνατος αυτός

Άλλοι φουμάρουν το θάνατο σε εισπνεόμενες δόσεις

Άλλοι προσπερνούν τις αληθινά δελεαστικές προκλήσεις και μπαίνουν σε νοητές και ανόητες φυλακές

Πας και παντρεύεσαι ρε μαλάκα για να μη χάσεις τη γυναίκα,γιατί θα τη χάσεις αν δε την παντρευτείς...αυτή δε θέλει ότι θες...θέλει παιδιά από τη φύση της...

Αθανασία χαρίζουν τα παιδιά λένε πολλοί.Εν μέρει συμφωνώ,αλλά για να γίνεις ''σωστός'' γονιός θα πρέπει να κάψεις τούτη δω τη ζωή.

Θα πρέπει να δίνεις τα φράγκα σου στο μεγάλωμά τους...σε πάμπερς...σε σχολικά βιβλία και φροντηστήρια...

Αντί να τα ξοδέψεις για την καύλα σου...

Και η ζωή τρέχει...και ξαφνικά κοιτάς και είσαι χοντρός 50 άρης...κάνεις να φτιάξεις τη χωρίστρα σου και μαλλιά δεν υπάρχουν.

Πας να αγκαλιάσεις τον έρωτά σου και αντί να πιάσεις μέση δαχτυλίδι πιάνεις ένα..φαλαινοθηρικό...μια κωλο φακλάνα...

Η μπογιά σου δε περνά πια στις νεαρές μαλακα...

Νοιώθεις βαρύς όταν ανεβαίνεις ανηφόρες...το τέρμα του δρόμου το νοιώθεις πιο κοντά...απειλητικά να πλησιάζει...συνοδεία με ποντιακές λύρες...

Φανερώνεται μπροστά σου ο γκρεμός...η πτώση στην ανυπαρξία...μεγάλο το άλμα φίλε...τεράστιο...

Δε το θυμάσαι όταν γεννιόσουν...καλύτερα να φτάσεις εκεί γέρος αδύναμος και ξεμωραμένος...

Αλλοιώς η φρίκη της μέρας που θα ναι η τελευταία σου...θα σου ξυρίσει το σβέρκο σαν κρύα λεπίδα και θα σου πάρει την ψυχή...

Τότε θα αναπολήσεις όλα σου τα μεθύσια και όλα σου τα γαμήσια...όλες τις φορές που ξημερώθηκες σε μια παραλία

Κάθε έρωτα που έχασες κάθε φορά που κόλωσες κάθε μάχη που έχασες ή κέρδισες...

Την καλοσύνη του Λάκη,την τρέλα της Μερόπης,το χαμόγελο του Παρασκευά,τα βυζιά και τα μάτια της Αρχοντούλας...την εκδρομή στο Αγκίστρι...

Μακάρι να αργήσω να μάθω και τί άλλο θα αναπολήσω...


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από sven (13.09.2020)
«…για να γίνεις ''σωστός'' γονιός θα πρέπει να κάψεις τούτη δω τη ζωή. Θα πρέπει να δίνεις τα φράγκα σου στο μεγάλωμά τους...σε πάμπερς...σε σχολικά βιβλία και φροντιστήρια... Αντί να τα ξοδέψεις για την καύλα σου...» και
«…Πας να αγκαλιάσεις τον έρωτά σου και αντί να πιάσεις μέση δαχτυλίδι πιάνεις ένα..φαλαινοθηρικό...μια κωλοφακλάνα...»…
Μου κάνει πραγματικά τεράστια εντύπωση που επιδοκιμάζει και βάζει «like» σε τέτοιου είδους άκρως εγωκεντρικές και σεξιστικές/κοινωνικά ρατσιστικές απόψεις μια…γυναίκα…!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας…



Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (14.09.2020)
Καλησπέρα, sven- Σάββα! Έτσι γίνονται οι γυναίκες, όταν δεν προσέχουν τον εαυτό τους! Ακόμη και νέες γυναίκες παραμελούν το κορμί τους και δεν νοιάζονται για το ταίρι τους. Το τι άλλο θα δουν τα μάτια μας δε το ξέρουμε. Δεν θα υπερασπιστώ το Χρήστο, γιατί ξέρει και έχει το θάρρος της γνώμης του. Στο μακρινό παρελθόν είχα παντρευτεί και θυσίασα τον εαυτό μου στις απαιτήσεις του τέως συζύγου μου. Παραμέλησα τον εαυτό μου, δεν έδινα σημασία στο τι λέγαν οι συγγενείς και φίλοι για τη σχέση αυτή. Το like μου θυμίζει τη χαλεπή περίοδο της ζωής μου και έχω και άλλα παραδείγματα στο άμεσο περιβάλλον μου για το τι περιγράφει ο Χρήστος. Κάποια στιγμή κατάλαβα το λάθος μου και χώρισα. Τώρα που είμαι μόνη μου με το σκυλί μου τα θυμάμαι και αναλογίζομαι το τι χαζή και τυφλωμένη ήμουν. Τώρα ζω όπως θέλω και δεν φοβάμαι να πω τη γνώμη μου. Γιατί τόσος θυμός; Ο κοινωνικός ρατσισμός υπάρχει και δεν θα πάψει να υπάρχει, όσο ζούνε φοβισμένα ανθρωπάκια που βολεύονται κάτω από τα στερεότυπα που τους επιβάλλονται από την οικογένεια, τους φίλους και τη γειτονιά. Το σχόλιο σου δεν το παίρνω ως προσβολή, αλλά ως διαφορετική άποψη ενός μορφωμένου ατόμου με διαφορετική νοοτροπία και εμπειρίες από αυτές που έχω ζήσει.


Σχόλιο από freddieKrueger (14.09.2020)
Σάββα μόνο ένα θα πω:

Για φαντάσου η γραφή να ήταν ζυγισμένη με το μέτρο του ωραίου και σωστού.

Δηλαδή να γράφουμε μόνο για το πόσο όμορφα είναι τα όμορφα και πόσο άσχημα είναι τα άσχημα.

Ξέρεις πόσοι αγκάλιασαν τη γυναίκα τους μετά από χρόνια και σκέφτηκαν ακριβώς αυτό το πράγμα?

Να τους ρίξουμε στην πυρά όλους αυτούς ή να τους φιμώσουμε το λόγο βάζοντας ωραίες ρεκλάμες που να παριστούν γιαγιάδες και παππούδες να αγκαλιάζονται στο βωμό του αιώνιου έρωτα κάτω από ουράνια τόξα?

Αν θέλεις να έχεις το ρόλο του επικριτή πραγματικά by my guest

Εδώ το Blog έχει τίτλο σκέψεις της στιγμής και όχι ''οι αγαπημένες μου εκθέσεις ιδεών''

Ποιό το νόημα της έκφρασης αν είναι να γράφω μόνο για μελισσούλες και λουλουδάκια?

Μόνο για τα ευγενή και όμορφα τούτου του κόσμου?

Εσύ δεν κάνεις ποτέ σου ''κακές'' σκέψεις?

Είσαι πανάγαθος και αναμάρτητος?

Πάντως,σε αντίθεση με σένα,που έχεις μια αδυναμία να δεχτείς μια αρνητική κριτική,εγώ τη δική σου κριτική θα τη δεχτώ ως...αναμενόμενη!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ


Σχόλιο από freddieKrueger (14.09.2020)
Προς Ευαγγελία:Μπράβο για την ανοιχτόμυαλη και ακομπλεξλαριστη τοποθέτησή σου Ευαγγελία μου.

Το σχόλιό μου δεν στρέφεται αναγκαστικά ενάντια στις γυναίκες,αλλά επιχειρεί να περιγράψει πόσο πεπερασμένα είναι όλα...

Και πως ο χρόνος κυλά και αδύνατον να τον σταματήσουμε.

Γι αυτό ας αναρρωωτηθούμε τί πραγματικά θα μας έκανε χαρούμενους σε αυτή τη ζωή,όσο λάθος και αν είναι κι ας το κυνηγήσουμε παρά τις φωνές επίκρισης της κοινωνίας για το ποιό είναι σωστό και λάθος.

Η φωνή του Σάββα,είναι και η φωνή πολύ κοντινών μου ανθρώπων επίσης.

Την ακούω συχνά,αλλά δεν την ακολουθώ.

Όπως λες και εσύ:Ας σταματήσουμε να τρομάζουμε από στερεότυπα κοινωνικώς και ηθικώς ορθά.
Χειροκροτώ που δε στάθηκες στο ''προσβλητικό'' της επιφάνειας του σχολίου μου,αλλά ''είδες'' σε βάθος.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddiekrueger
Χρήστος
Οδηγός VW SCIROCCO :-)



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddiekrueger

Αυθόρμητες δίχως λογοκρισία σκέψεις που καθορίζονται απο μια στιγμή...αυτη ειναι ικανη να φερει την καταστροφη η το μεγαλειο...τις πιο πολλες φορες απλα φερνει την επομενη στιγμη...




Tags




Επίσημοι αναγνώστες (5)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης