αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
29 Ιανουαρίου 2021, 13:45
«Τα ‘θελε και τα ‘παθε»….


Όταν, πριν από λίγες ημέρες, μία γυναίκα και γνωστή Ολυμπιονίκης μας βρήκε, μετά από πολλά χρόνια σιωπής και βουβού ψυχικού πόνου, τη δύναμη να δημοσιοποιήσει το βιασμό της από ένα μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας του αθλήματός της, οι αποκαλύψεις, για ανάλογα συμβάντα, όχι μόνο από το χώρο του αθλητισμού, άρχισαν να παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας, όπως συνέβη και σε άλλες κοινωνίες, με παρόμοια αφορμή. Σε ανάλογες περιπτώσεις, η κοινωνία παρακολουθεί και αντιδρά συχνά με έκπληξη και απορία, λες και πρώτη φορά ακούει να συμβαίνουν τέτοιες θηριωδίες σε βάρος των πιο αδύναμων και ευάλωτων μελών της, και, αν το θύμα δεν ονομάζονταν Μπεκατώρου, το «περιστατικό» θα περνούσε σε 2-3 μέρες στα αζήτητα, μιας και δεν θα είχε, ως είδηση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ευρύ κοινό…

Με άλλα λόγια, το πρόβλημα δεν είναι μόνο αν το φαινόμενο της σεξουαλικής, και όχι μόνο, κακοποίησης υφίσταται και με ποια συχνότητα, αλλά και το ότι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, ΔΕΝ δημοσιοποιείται, μπρος στο φόβο του στιγματισμού, της ντροπής, του αποκλεισμού και της κοινωνικής κατακραυγής και αναλγησίας. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄70, ένα από τα πλέον αξιοσέβαστα και έγκυρα εγχειρίδια ψυχιατρικής της εποχής εκείνης ανέφερε πως η συχνότητα των περιστατικών αιμομιξίας είναι ένα ανά εκατομμύριο πληθυσμού!!! Πολλές σύγχρονες έρευνες δείχνουν πλέον πως το ποσοστό των θυμάτων αιμομιξίας κυμαίνεται μεταξύ 7-8% στις γυναίκες και 1-3% στους άνδρες. Το ποσοστό δε των σεξουαλικών κακοποιήσεων, γενικώς, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες στις Η.Π.Α., είναι 3-27% στις γυναίκες και 1-16% στους άνδρες.  Πρόσφατη μελέτη δείχνει, επίσης, πως ένας στους δέκα Γάλλους πολίτες έχει πέσει, κάποια στιγμή, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στη ζωή του. Ο πληθυσμός της Γαλλίας είναι σχεδόν 70 εκατομμύρια…

Φυσικά, και στην περίπτωση Μπεκατώρου, και όχι μόνο, υπήρξαν, όπως πάντα, και ανθρωποειδή που με τις δηλώσεις τους όχι μόνο δεν φάνηκε να προβληματίζονται και να συναισθάνονται, αλλά υπονοούν πως «τα ΄θελε και τα ΄παθε», πως «Άνοιξε την πόρτα και μπήκε..». Τέτοιου είδους εμετικές δηλώσεις ξεφυτρώνουν πάντα, σε ανάλογες περιπτώσεις, και μόνον όταν το θύμα είναι γυναίκα. Το θλιβερότερο είναι πάντως πως, συχνά, τέτοιες δηλώσεις ακούγονται από χείλη γυναικεία…

Η σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο και, ως τέτοιο, δεν θα μπορούσε να μην συναντάται  σε κάθε είδους σχέση, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και σεξουαλικής ταυτότητας, όπως και σε κάθε χώρο όπως είναι αυτοί του αθλητισμού, της καλλιτεχνικής ζωής, του θεάματος ή του «φαίνεσθαι», γενικότερα. Ίσα-ίσα, στους χώρους αυτούς, οι συνθήκες είναι τέτοιες που ευνοούν σημαντικά τη γένεση και διατήρηση του φαινομένου της οποιασδήποτε μορφής κακοποίησης. Το πλεονέκτημα το έχει πάντα αυτός που κατέχει θέση εξουσίας και δύναμης οποιασδήποτε μορφής απέναντι στο εκάστοτε θύμα του που, ως εκ τούτου, βρίσκεται σε μια σχέση ισχυρής εξάρτησης με τον θύτη που, συχνά, μπορεί να είναι ακόμα και γονιός, παππούς, θείος, στενός φίλος της οικογένειας, δάσκαλος, καθηγητής, αρχηγός ομάδας σε κατασκήνωση, προπονητής, ιερωμένος, γιατρός κ.ά, δηλαδή άτομο που βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση ισχύος ως προς το θύμα του και, ταυτόχρονα, έχει την εμπιστοσύνη του…

Πολλά από τα ανθρωποειδή που αμφισβητούν κυνικά τις αποκαλύψεις των θυμάτων ή/και τους ανίδεους που λένε «Γιατί μετά από τόσα χρόνια;», δεν μπορούν καν να φαντασθούν πόσο δύσκολο είναι να αποκαλύψει κάποιος μια τέτοια αλήθεια με τον κίνδυνο να εξευτελισθεί, να μην γίνει πιστευτός, να μη διαθέτει το κουράγιο που κάτι τέτοιο απαιτεί, τα χρήματα για νομική κάλυψη για να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας και τόσα άλλα.

Το 2011, ο κατ΄ επανάληψη σουηδός παγκόσμιος πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης του άλματος εις ύψος Patrik Sjöberg βρήκε το κουράγιο να αποκαλύψει, μετά από πολλά χρόνια, αν και ζούσε σε μια τόσο μοντέρνα και  με σύγχρονες αντιλήψεις χώρα όπως είναι η Σουηδία, τη σεξουαλική του κακοποίηση από τον τότε προπονητή του. Η συνέχεια ήταν παρόμοια. Λόγω της βαρύτητας του ονόματός του, βρήκαν το θάρρος και τη δύναμη πολλοί άλλοι αθλητές, αθλήτριες, αλλά και άτομα από άλλους χώρους, να αποκαλύψουν ανάλογες προσωπικές τους εμπειρίες…

Η αλήθεια είναι μία και προκύπτει μέσα από τη διαχρονική συσσωρευμένη εμπειρία γύρω από την έννοια του «τραύματος», γενικώς. Η αποκαλούμενη «διαλεκτική του τραύματος» λέει πως των περιόδων αυξημένης συνειδητοποίησης και ανάγκης λήψης ουσιαστικών μέτρων από την κοινωνία έχουν προηγηθεί επαναλαμβανόμενες μεγάλες  χρονικές περίοδοι συλλογικής απώλειας μνήμης. Τα παραδείγματα πολλά αλλά δεν είναι της παρούσης…

Τέλος, αξίζει τον κόπο να αναρωτηθούμε όλοι μας: «Ποιες μάνες και οικογένειες αναθρέφουν τέτοιους γιους που να φθάνουν στο σημείο να βιάζουν γυναίκες, όπως είναι η μάνα τους;»…


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (30.01.2021)
Καλησπέρα. Θα συμφωνήσω με όσα λέει ο Σάββας, αλλά θα πω και εγώ μια μικρή άποψη. Η Μπεκατώρου, μετά τόσα χρόνια σιωπής και πόνου, τώρα βρήκε το κουράγιο και τη δύναμη να καταγγείλει και να δημοσιοποιήσει τη σεξουαλική κακοποίηση της. Αυτό δείχνει, κατ' εμέ, ότι ξεπέρασε αρκετά ταμπού (π.χ. κοινωνικός στιγματισμός). Κανένας άνθρωπος δεν τα θέλει και δεν θέλει να τα πάθει. Η κακοποίηση, όποια και να είναι αυτή, αποτελεί ντροπή και ταμπού για το θύμα, την οικογένεια του και το κοινωνικό του περίγυρο. Δυστυχώς, είναι λίγοι αυτοί που τολμούν να καταγγείλουν και να πολεμήσουν για τη εξάλειψη της κακοποίησης. Το θύμα την ώρα του "κακού" αισθάνεται αμήχανο, φοβισμένο και τρομαγμένο. Ειδικά, τα παιδιά που κακοποιούνται, εκτός από τα παραπάνω, είναι και αθώα. Η οικογένεια εθελοτυφλεί και η κοινωνία είναι αδιάφορη για τα περιστατικά αυτά. Εξάλλου, η διαδικασία του να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας είναι εξευτελιστική και ψυχοφθόρα. Τα τραύματα είναι πάντα εκεί και ο χρόνος δεν είναι γιατρός σε αυτές τις περιπτώσεις. Η μνήμη, όσο και να "εξασθενεί", πάντα παίζει ρόλο στη μετέπειτα ζωή και διαμόρφωση του χαρακτήρα του ατόμου.


Σχόλιο από sven (30.01.2021)
Η σιωπή μετά από μία τέτοιου είδους τραυματική εμπειρία είναι κανόνας. Ελάχιστοι είναι αυτοί που βρίσκουν τη δύναμη να μιλήσουν για αυτό με κάποιον και ακόμα λιγότεροι αυτοί που το δημοσιοποιούν. Τα συναισθήματα ενός κακοποιημένου σεξουαλικά ατόμου είναι τόσο δυσβάσταχτα που κάνει τα πάντα να τα αποφύγει. Δεν είναι σπάνιες και οι περιπτώσεις μερικής ή ολικής αμνησίας γύρω από το γεγονός....

Επιπρόσθετα, επειδή ο θύτης είναι, συχνά, άτομο της εμπιστοσύνης του θύματος, το σοκ είναι τέτοιο που μπορεί να κλονισθεί, στη συνέχεια, η εμπιστοσύνη του θύματος προς κάθε άτομο, με τραγικές, συνήθως, συνέπειες...

Πριν από αρκετά χρόνια, παρακολουθούσα μια πολύ γνωστή πανελλαδικά αθλήτρια η οποία βιάζονταν από την ηλικία των 17 της χρόνων και για μεγάλο χρονικό διάστημα από τον πολύ μεγαλύτερης ηλικίας προπονητή της. Του είχε τόση εμπιστοσύνη που ήταν γι΄αυτήν σαν πατέρας. Την εμψύχωνε, τη στήριζε, την εκπαίδευε, την παρηγορούσε μετά από αποτυχίες και τραυματισμούς. Μετά από μια αποτυχία της, συνέβη η πρώτη της κακοποίηση. Αυτός πήγε στο δωμάτιό της, την πήρε αγκαλιά, δήθεν για να την παρηγορήσει, όταν, κάποια στιγμή, που αυτός έκανε μια πολύ τολμηρή κίνηση, αυτή δεν μπορούσε να πιστέψει πως είναι αλήθεια αυτό που ζει. Σοκαρίστηκε τόσο που δεν ήταν σε θέση να προβάλει τη παραμικρή αντίσταση στα περαιτέρω.

Αυτό συνεχίστηκε για 2 χρόνια περίπου. Ζούσε με έναν μόνιμο τρόμο, σε σημείο κάθε φορά που αυτός πήγαινε στο δωμάτιό της, αυτή ήταν παραλυμένη από το φόβο, μη μπορώντας να προβάλει την παραμικρή αντίδραση. Αυτός έκανε ότι έκανε και έφευγε, αφήνοντάς την στο βουβό της δράμα. Η όλη κατάσταση ήταν σαν αυτός να κάνει έρωτα με μία κούκλα...

Ζήτησε ψυχολογική βοήθεια, μετά από χρόνια για διάφορα σοβαρά ψυχοσωματικά συμπτώματα και κρίσεις πανικού. Μπόρεσε να μου μιλήσει για το γεγονός αυτό μετά από 3 χρόνια συστηματικής εβδομαδιαίας ψυχοθεραπείας...


Σχόλιο από freddieKrueger (31.01.2021)
Μου προκαλεί αρνητική εντύπωση που εν μέσω επιδημίας κορωνοιού βγήκε η κάθε πικραμένη να αναφέρει κακοποίηση μπας και τσιμπήσει κανα φράγκο ως αποζημίωση δεδομένου πως λόγω της επιδημίας οι χώροι ειδικά του αθλητισμού η του θεάματος υπολειτουργούν.

Αυτό βέβαια δεν ισχύει για τη μπεκατώρου μια και το αδίκημα έχει παραγραφεί.

Το φαινόμενο του βιασμού ποινικά είναι κολάσιμο.

Όταν όμως βλέπω στο δρόμο πιτσιρίκια να φοράνε μινι ως τον κωλο γιατί έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και κακή παιδεία από το σπίτι τους,τοτε πηγαινουν κι αυτες γυρευοντας να τραβηξουν τον διαταραγμενο βιαστη προς το μερος τους


Σχόλιο από Orfeus (31.01.2021)
"Μη τυχόν και σε αγγίξει κανένας...",
έτσι συνήθως ότι λένε οι γονείς στις κόρες τους, και έτσι -γενεές επί γενεών-μεγαλώνουν τα κορίτσια, οι αυριανές γυναίκες. Με το φόβο του άντρα. Του δυνάστη, του τύραννου, του βιαστή, του κυρίαρχου... Πατριαρχική η κοινωνία βλέπεις, και η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως res.

Εντελώς όμως διαφορετική θα ήταν αυτή η αντιμετώπιση, και εντελώς διαφορετική θα ήταν σήμερα η κοινωνία μας, εάν οι γονείς, μεγάλωναν τα παιδιά τους λέγοντας στους γιους: "Μη τυχόν και αγγίξεις καμία...".


Σχόλιο από Orfeus (31.01.2021)
έτσι συνήθως λένε *


Σχόλιο από sven (31.01.2021)

Γιώργο,

έχεις δίκιο. Το σημαντικότερο όλων είναι, όμως, όχι το τι μας λένε οι σημαντικοί ενήλικες της ζωής μας, όταν είμαστε ακόμη παιδιά, αλλά το τι οι ίδιοι κάνουν στην ΠΡΑΞΗ. Τότε μόνο γίνονται αυτό που λέμε «ζωντανό παράδειγμα» προς μίμηση. Αν ένα παιδί μεγαλώνει δίπλα σε γονείς που δεν σέβονται, δεν μιλούν και δεν αγγίζουν τρυφερά ο ένας τον άλλον, μέσα σε μια ΙΣΟΤΙΜΗ σχέση, τίποτα δεν θα αλλάξει. Όπως έλεγε και ο Μαγιακόφσκι, «η δημοκρατία αρχίζει γύρω από το οικογενειακό τραπέζι…».

Αν οι παραστάσεις όλων μας, και κυρίως των παιδιών, συνεχίσουν να είναι τέτοιες όπου η γυναίκα κάνει σχεδόν όλα όσα κάνει ένας άνδρας και, επιπρόσθετα, όλα όσα απαιτεί η φροντίδα σπιτιού και παιδιών και, από πάνω, «Ο λεγάμενος να θέλει να της πιάνει και τον κ…» που λέει και το τραγούδι, τίποτα δεν θα αλλάξει.

Αν, κατά την τελετή του γάμου, συνεχίσει να ακούγεται «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα», τίποτα δεν θα αλλάξει.

Αν η κοινωνία συνεχίσει να συντηρεί τις ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς, τίποτα δεν θα αλλάξει.

Αν στην εκπαίδευση, από τις πρώτες βαθμίδες της, οι εκπαιδευτικοί, άνδρες και γυναίκες, δεν γίνουν φορείς και εφαρμοστές αξιών που αντιπροσωπεύουν την ισότητα και το σεβασμό προς το ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ (φύλο, χρώμα, θρήσκευμα, εθνότητα κ.τ.λ.), τίποτα δεν θα αλλάξει.

Ο κατάλογος είναι πολύ μεγαλύτερος αλλά και μόνον αυτά αρκούν.


Σχόλιο από Orfeus (31.01.2021)
Ναι Σάββα έτσι είναι. Συμφωνώ σε όλα όσα γράφεις.

Όσο δε για εκείνο το εβραιοχριστιανικό «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα», που η θρησκεία εξακολουθεί να το συντηρεί, βγάζω σπυριά όπου το συναντώ.


Σχόλιο από freddieKrueger (31.01.2021)
Η εξίσωση των 2 φύλων οδήγησε στη γέννηση

-δυναμικών ανδρογυναικών με τσαμπουκά και άθλιο λεξιλόγιο

-στείρες μιμήτριες των αρνητικών των ανδρών:πχ γυναίκες με πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους επειδή διεκδίκησαν και αυτές δικαίωμα στην υπερσεξουαλικότητα

-ταυτόχρονα όμως οι νόμοι δεν άλλαξαν και συνέχισαν να θεωρούν τη γυναίκα "ασθενές" φύλο με παραπάνω προνόμια

Πχ όταν χωρίζει ένα ζευγάρι με παιδιά ο νόμος δίνει προτεραιότητα στη μητέρα γυναικα.

Ή αν μια γυναίκα μείνει έγκυος σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη όλοι οι νόμοι ζητούν διατροφή από τον άνδρα για να στηρίξει την "κακόμοιρη" νέα μητήρ και τέκνο ενώ κανένας νόμος δε στηρίζει τον άνδρα που μπορεί να μην επιθυμούσε την κύηση αυτή και ίσως έπεσε θύμα πλάνης από τη γυναίκα.

-οδήγησαν σε εμετικά ζευγάρια στα οποία η γυναίκα διατάζει και ο άνδρας σφουγγαρίζει μαγειρεύει πάει βόλτα τα παιδιά κτλ

Κανεις δε μιλαει για καταπατηση των δικαιωματων των γυναικων ως ανθρωπινα οντα,αλλα για διατηρηση του ρολου τους

Ειναι ομορφο σεξυ και φυσικο η γυναικα να ειναι "γλυκια,αδυναμη,υποτακτικη" ενος "δυναμικου,αποφασιστικου,κυριαρχου" αρσενικου που της δειχνει who s the boss in the house.

Επισης φυσικα θεωρω αυτονοητο πως οι γυναικες εχουν ισαξια πολιτικα και κοινωνικα δικαιωματα με τον ανδρα:δικαιωμα ψηφου,εκπαιδευσης κτλ

Αλλα μαγκες μη τα ισοπεδωνουμε ολα.Ας μη γινουμε και οι δικηγοροι της υποστηριξης της ισοτητας των γυναικων.
Δεν ειναι καθολου αρρενωπο.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (39)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης