αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
06 Μαρτίου 2021, 19:05
Μεταμόρφωση


Ήταν εκείνη η πεταλούδα...

Θυμάσαι; Εκείνη που είχε βουτηγμένα τα φτερά της στο φως και την έλεγες πάθος. Ή μήπως την φωναζες αλλιώς; Έχω ξεχάσει αλλά δεν έχει και τόση σημασία. 

Οι πεταλούδες, λένε, είναι ψυχές. Ήταν άραγε η δική σου πεταλούδα ψυχή; Ή μήπως ήταν ο καμβάς σου που πάνω της ζωγραφιζες τους φόβους σου και τα βαθύτερα σκοτάδια σου; Και πάλι δεν έχει και τοαη σημασία, γιατί οι ψυχές πετούν ελεύθερες αλλά εσύ κρατούσες πάντοτε μια χρυσή λεπτή αλυσοδιτσα και μ'αυτην την εδενες απο το φτερο. Έμοιαζε με κόσμημα λαμπερό στον ήλιο μα ήταν φυλακή.

Αγάπησες άραγε ποτέ την πεταλούδα; Άσ'το μην απαντήσεις. Δεν χρειάζεται πια. Έχουν περάσει χρόνια κι οι απαντήσεις μπορεί και να 'ναι άχρηστες. Εγώ κουράστηκα να τις ανιχνεύω.

Ήρθε κι εκείνη η νύχτα...η μέρα..η στιγμή. Τράβηξε απότομα η πεταλούδα το φτερό και μάτωσε. Την κοίταξες να σπαρταραει και της είπες "Πετα". Πόσο μακριά σε πάνε τα σακατεμενα φτερά άραγε; Πόσο ψηλά μπορείς να φτάσεις όταν  κουβαλάς μια σπασμένη αλυσίδα;

Ήρθε κι εκείνη η στιγμή, η μέρα...η νύχτα και περπάτησες. Με δύο δρασκελιες έφτασες στο γιασεμί που είχε φωλιάσει. Την κράτησες στα χέρια σου κι εκεινη κουρνιασε, γιατί πίστευε ακόμη στο χάδι σου. Κι έπειτα την πιεσες μέσα στην παλάμη, να την κρατήσεις σφιχτά- ήξερες βλέπεις πως σε αγαπούσε. Γιατί άραγε τόσο σφιχτά; Από φόβο ή ανάγκη; 

Και την συνέθλιψες...

Κι η πεταλούδα μεταμορφώθηκε σε σκόνη κι αίμα και σε έβαψε..

Πέταξες τα απομεινάρια στο χώμα..." Έλιωσε", σκέφτηκες, "Τέλος"

Κοίταξες στην παλάμη σου. 

Η γραμμή της ζωής σου ειχε μεταμορφωθεί σε ένα σπασμένο φτερό... 


- Στείλε Σχόλιο






Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.


Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης