αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

24 Σεπτεμβρίου 2007, 14:29
Βουβή πόλη, σιωπηλό καρουζέλ...
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

 

Η πόλη γεννάει σιωπές… εκατομμύρια σιωπές…

 

Οι σιωπές περιφέρονται σε δρόμους με ελάχιστο φωτισμό…

Χορεύουν τραγικά βαλσάκια με περαστικούς ίσκιους…

 

Ενας ίσκιος ακόμα...

 

 

«Περπατώ- περπατώ μεσ’ στην πόλη, όταν η πόλη δεν είναι εδώ»... παιδικό τραγουδάκι, αλλά χωρίς λύκο. Δεν έχουμε ανάγκη τους λύκους πιά.

 

 

Ενας ίσκιος ακόμα... Φεύγει, και πάει, κι ακόμα πάει, και πίσω δεν κοιτάζει... και δεν αφήνει βότσαλα... σημάδια πιά δεν βάζει...

 

Η πόλη γεννάει σιωπές... ανεβαίνουν και στροβιλίζονται σε ένα εξώκοσμο καρουζέλ... τα πάντα είναι γιορτινά και φωτισμένα... Οι καιροί πετούν πολύχρωμα κομφετί, οι επιγραφές απο Νέον φωτίζουν το τοπίο, αλλά....

 

 

Αλλά κάποιος έχει κλείσει την φωνή. Ολα είναι σιωπηρά.Δεν ακούγεται τίποτα.Το καρουζέλ περιστρέφεται, και οι σιωπές που ντύθηκαν παιδάκια, παρελαύνουν τώρα στροβιλιζόμενες ,γερασμένες, ανέκφραστες σαν αμήχανα αγάλματα.Και δεν ακούγεται πιά τίποτα.

 

Ψάχνεις να βρεις το κουμπί που θα ανοίξει την φωνή, αλλα δεν θα το βρείς...

 

 

Η πόλη γεννάει σιωπές.Και ίσκιους. Και χαμένες μικρές ευκαιρίες προς την αιωνιότητα. Κλειδωμένες πόρτες που θα μπορούσαν να οδηγούν σε γιορτινές σάλες με φίλους και φώτα και μουσικές , και γέλια και χορούς, πόρτες που βγάζουν σε εκδοχές ζωής που δεν είδες και δεν έζησες.

 

Εκεί θα μπορούσες να χορέψεις με τον δεύτερο εαυτό σου, που δεν θα είναι πιά το είδωλό σου στον καθρέφτη, αλλα το ταίρι που έβλεπες πάντα στα όνειρά σου, απο μικρό παιδί, και που μεταμφιεζόταν και άλλαζε μορφές, για να το αναγνωρίσεις ακριβώς ένα δευτερόλεπτο πριν ξυπνήσεις...

 

Και καθώς τα φώτα σβήνουν ένα-ένα, και οι φωτεινές επιγραφές γίνονται σκοτεινά παράθυρα, ακόμα και οι ίσκιοι αποσύρονται για να ξεκουραστούν στον δικό τους εξώκοσμο. Τα πάντα γίνονται σκοτάδι, τα πάντα είναι άδεια, και μόνο το αιθερικό καρουζέλ συνεχίζει να στριφογυρνά, κουβαλώντας πάνω του τις σιωπές που γεννά η πόλη.

Ανέκφραστες, βουβές, τυφλές, αδιάφορες.

 

Σαν σπασμένο παιδικό παιχνίδι, χαμένο εδώ και χρόνια.

 

Σαν σκίτσο σε πεταμένο τετράδιο.

 

Σαν λάθος μαχαιριά...

 

 

-Η πόλη γεννάει σιωπές, και οι ίσκιοι σου τις θρέφουν...

 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από IOUSTINH (24.09.2007)
... Μα μόνο μεσ'στη σιωπή, μέσα στην ερημιά του σκοτεινού δρόμου, μπορεί, ίσωs, να βρει αναπαυμό η ατιμασμένη ψυχή ενόs βρικόλακα... Σα "λάθοs μαχαιριά... σα σπασμένο παιδικό παιχνίδι, χαμένο εδώ και χρόνια"... Και, ασφαλώs, σαν το αίμα, στον ανέγγιχτο λαιμό εκείνηs τηs εκδοχήs ζωήs, που πρόλαβεs ν'αναγνωρίσειs, πριν το ρουφήξειs... πριν καν μάθειs, αν θα σε μέθαγε, μόλιs γινόταν δικό σου.... Δε γίνεται αλλιώs.
Έτσι, μέσα στην απόλυτη σιωπή και στο σκοτεινό όνειρο θα πορευτούμε.
Αφού, "δεν έχουμε ανάγκη τουs λύκουs πια" .....



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι








Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης