ελληνική μουσική
189 online   ·  200.706 μέλη
αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Γιώργος Ζωγράφος

Με σεβασμό, ευγνωμοσύνη και αγάπη για όσα μας πρόσφερες Γιώργο Ζωγράφο. Και οι κυβερνώντες, τον βασάνισαν ανελέητα για πέντε ολάκερα χρόνια για μια Τιμητική Σύνταξη, που τελικά δεν πήρε.

Ένα μικρό αφιέρωμα στον τραγουδιστή Γιώργο Ζωγράφο που έφυγε περίπου πριν ένα χρόνο απο κοντά μας. Συνοδεύεται από ηχητικό απόσπασμα...


Ηχητικό Απόσπασμα
Πατήστε το play!



Γράφει το μέλος asxetos1 άρθρα στο MusicHeaven
Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007
Ο Γιώργος Ζωγράφος είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 4 Αυγούστου του 1936 και ήταν γιος της ηθοποιού Αλίκης Ζωγράφου.

Ο Γιώργος Ζωγράφος, που ξεκίνησε πρώτα ως ηθοποιός (απόφοιτος της Σχολής Καρόλου Κουν) πρωτοτραγούδησε στην μπουάτ «Θαλάμη» της Μυκόνου και ύστερα για δύο δεκαετίες είχε κάνει σπίτι του τις πλακιώτικες μπουάτ: «Συμπόσιο», «Εσπερίδες», «Απανεμιά», «Τετράδιο», «Δώμα», «Χρυσό κλειδί». Στο «Συμπόσιο» είχε εμφανισθεί το 1962-63 με τον Δήμο Μούτση, την Ντόρα Γιαννακοπούλου και τον Διονύση Σαββόπουλο.

Στη δισκογραφία του «Nέου Kύματος» ο Γιώργος Ζωγράφος υπήρξε πρωτοπόρος με μεγάλες επιτυχίες. Τραγούδησε: «Άκρη δεν έχει ο ουρανός» του Νότη Μαυρουδή, «Πέρα από τη θάλασσα» του Μαρκόπουλου, «Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος» του Χατζιδάκι, «Μαουτχάουζεν» του Θεοδωράκη, «Συλλογή ποιητών» του Μαμαγκάκη.

Ο Γιώργος Ζωγράφος έχει μια κορούλα 13 χρόνων, ενώ ο ίδιος γιος του Νίκου Ζωγράφου καλλιτέχνη κάποτε του Εθνικού Θεάτρου με μητέρα την Αλίκη Ζωγράφου (καλλιτέχνιδα κι αυτή της Λυρικής Σκηνής) έμεινε ουσιαστικά ορφανός σε ηλικία 8 χρόνων όταν η μητέρα του τον παράτησε κι έφυγε στην Αίγυπτο ενώ ο πατέρας του πέθανε από το μαράζι. Οι παππούδες του που τον κράτησαν για λίγο ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΑΝ από στεναχώριες και μαράζι! Θλιβερές ιστορίες που ψυχοπλακώνουν.

Προσφορά του μεγάλου τροβαδόρου Γιώργου Ζωγράφου, ήταν η ευαισθητοποίηση του ψυχικού μας κόσμου. Ζωντάνεψε νοσταλγικές μνήμες, απάλυνε τον πόνο απ’ την απώλεια του έρωτα, ανέδειξε την τραγικότητα του ηττημένου ηρωϊσμού, που και ο ίδιος τη βίωσε μοναχικά και περήφανα, ως τις τελευταίες ώρες της ζωής του σε τόνους χαμηλούς που ενεργοποιούν περισσότερο τη σκέψη και λιγότερο το ανεξέλεγκτο συναίσθημα.
Τραγούδησε τη φιλία, την ειρήνη, που την πληγώνουμε καθημερινά όπως τα «πεθαμένα περιστέρια» του τραγουδιού του. Έγινε το σύμβολο του Νέου Κύματος σε εποχές δύσκολες και σκοτεινές.


Ενα μικρό κείμενο του Δημήτρη Ιατρόπουλου για τον Γιώργο Ζωγράφο.

Στην ιστορική πια μπουάτ του Γιάννη Αργύρη, τις «Εσπερίδες», ο ίδιος ο Αργύρης κάνει ένα εκπληκτικό πρόγραμμα πολυτάλαντης δεξιοτεχνίας, κάθε βράδυ… Ποιητής, ζωγράφος, ηθοποιός, συνθέτης, τραγουδιστής, χιουμουρίστας, ένας αληθινός «ανιματέρ» ανακατεύει περίτεχνα το χιούμορ με το τραγούδι και την ανθρωπιά… Δίπλα του, ο Γιώργος Ζωγράφος, επικός και ιδιαίτερος τροβαδούρος, βασικός ερμηνευτής των τραγουδιών του «Νέου Κύματος», του στυλ που κυβερνάει τη διασκέδαση ποιότητας στη δεκαετία του ’60…

Νύχτα λοιπόν, στις «Εσπερίδες», ο Αργύρης έχει τελειώσει την εμφάνισή του, ο Ζωγράφος ανεβαίνει, και από το παραθυράκι που βρίσκεται πίσω του και βγάζει στην αυλή, προβάλλει ένα πρόσωπο που τον κοιτάζει περίεργα. Ο Ζωγράφος, γνωστός προοδευτικός καλλιτέχνης, δεν χάνει την ευκαιρία για λίγο πολιτικό χιούμορ. Είναι η εποχή που το Παλάτι τά ‘χει βάλει με τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τα γνωστά θλιβερά για τη Δημοκρατία μας επακόλουθα.

Ο Γιώργος λοιπόν, γυρίζει και λέει στο κοινό του, που ξεκαρδίζεται:

- «Παιδιά, ένας τύπος απέξω με κοιτάζει… Τι θέλει από μένα; Αυτός είναι έξω στην αυλή… Είναι…Αυλικός!»

Οι φοιτητές χειροκροτούν… Ο «τύπος» επιμένει… Λέει απ’ το παραθυράκι του Ζωγράφου:

- «Δεν είμαι Αυλικός. Είμαι ο βασιλιάς!»…

Ο Γιώργος τα ξαναρίχνει στους νεαρούς θαμώνες του…-

- «Παιδιά, ο τύπος έχει πλάκα»! Μου λέει πως δεν είναι Αυλικός, είναι ο βασιλιάς!»…

Γελάνε όλοι, αλλά μετά από λίγα δευτερόλεπτα, η εσωτερική αίθουσα του μαγαζιού γεμίζει ξαφνικά με…ένστολους της προσωπικής ασφάλειας του… Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ, και τον ίδιο, που περνάει μέσα, πιστεύοντας ότι έχει θέση σε μια μπουάτ! Είναι η εποχή που κυκλοφορεί ανάμεσα στους φοιτητές το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκη «Να ‘χαμε ένα βασιλιά» και έχει ανέβει στις μπουάτ να το ακούσει προσωπικά.

Μόλις φεύγουν, αρχίζει το γλέντι! Το τι ακούστηκε, δεν σας το αναφέρω εδώ. Υπάρχουν και πράγματα που δεν γράφονται, ούτε περιγράφονται! Εσείς καταλαβαίνετε όμως έτσι;



Δημήτρης Ιατρόπουλος

Οκτώβριος 1999

Με σεβασμό, ευγνωμοσύνη και αγάπη για όσα μας πρόσφερες Γιώργο Ζωγράφο.
Και οι κυβερνώντες, τον βασάνισαν ανελέητα για πέντε ολάκερα χρόνια για μια Τιμητική Σύνταξη, που τελικά δεν πήρε.



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (12)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

tago Chat
Φθασμένος
#6956   /   19.01.2007, 01:46   /   Αναφορά
Διάβασα με πολύ προσοχή το άρθρο σου και πραγματικά έμαθα δύο τρία πράγματα που δεν τα γνώριζα. Ελπίζω να μας δώσεις πληροφορίες και για άλλους νεοκυματικούς τραγουδιστές στο μέλλον.
movflower Chat
MusicHeaven Guru
#6959   /   19.01.2007, 10:24   /   Αναφορά
ωραίο το κείμενο σου φίλε μου. Ενθουσιάστηκα και με την προσθήκη ήχου.

Όμως το βρήκα λίγο ελλειπές, ίσως να έπρεπε να έκανες μια πιο προσεκτική αναφορά στην μουσική παρουσία του. Εσύ βασικά αρκέστηκες σε μια πρόχειρη βιογραφία και διασκεδαστικά γεγονότα της πολιτικής εικόνας του.



Αυτά!!!

Καλημέρα και φιλιά!!!

vasiloukos Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#6962   /   19.01.2007, 20:01   /   Αναφορά
Για μια τιμητική σύνταξη... Έχει τον τρόπο της η Ελλάδα να τρώει τα παιδιά της, έχει το κράτος τον τρόπο να κάνει ανθρώπους άξιους με όλη τη σημασία της λέξης να παρακαλάνε για μια σύνταξη, την οποία θα έπρεπε -πολλαπλασιασμένη- να παίρνουν χωρίς την έγκριση κανενός πολιτικού ή υφυπουργού (ή...). Αλλά τι να λέμε τώρα...



Ένα φαναράκι αναμμένο προς τιμήν του Ζωγράφου έχει μείνει στο ''σπίτι'' του στην Απανεμιά και μια φωτογραφία από ένα δίσκο του. Η Απανεμιά επίσης - η τελεταία μπουάτ που δεν έχουν καταφέρει να κλείσουν.



Και τα τραγούδια του φυσικά...

Για τους λίγους που θυμούνται (ακόμη).
krios80 Chat
Φθασμένος
#6963   /   19.01.2007, 20:27
Ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης πραγματικά

.Έτυχε να συνεργαστώ μαζί του και το θεωρώ μεγάλη μου τιμή που συνεργάστηκα με ένα τόσο σπουδαίο άνθρωπο!Μας έχει αφήσει υπέροχες ερνηνείες.........και σημαντικά τραγούδια!

loukaki Chat
Βασική Νότα
#7073   /   31.01.2007, 00:43   /   Αναφορά
Ζηλεύω τον πατέρα μου που είχε την τύχη να ακούσει από κοντά τέτοιους σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο αξέχαστος Γιώργος Ζωγράφος στην επίσης αξέχαστη μπουάτ Εσπέριδες!!!

Αθάνατο Νέο Κύμα...

betatzis Chat
Περαστική Νότα
#8300   /   08.05.2007, 11:05   /   Αναφορά
Μια θάλασσα φουρτουνιασμένη . . .

Ένας χορταριασμένος τάφος

που 'χε την πλάκα ραγισμένη

ήταν ο Γιώργος ο Ζωγράφος.



Έτσι λοιπόν, ως πεθαμένος,

-απ' όταν ήταν γεννημένος-

ΤΙΠΟΤΕ δεν απώλεσε,

παρά μονάχα ΠΟΝΕΣΕ.





Πόσο βαθιά ? Πόσο πολύ ?

Το ξέρουν μόνο οι "νεκροί"

που "ζουν" -για πόσο ακόμα?-

όξω απ' τ' άγιο χώμα.
ROMANTICOFFENDER Chat
Περαστική Νότα
#10084   /   27.10.2007, 02:34   /   Αναφορά
Φίλε Δημήτρη,η αναφορά σου στο Γιώργο Ζωγράφο ξύπνησε μέσα μου υπέροχες αναμνήσεις και θέλω να τις μοιραστώ.Τον Ιούνιο του 1968 κατέβηκα για πρώτη φορά στην Αθήνα και ο Πατσιφάς φρόντισε να με βάλει δίπλα στο Γιώργο κι αυτός ανέλαβε να με συστήσει στο εξαιρετικό κοινό που γέμιζε κάθε βράδυ την αυλή της μπουάτ "11" που βρισκόταν στο νούμερο 11 της Κυδαθηναίων.Τότε ο Γιώργος ήταν ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής του Νέου Κύματος και κάθε βράδυ μάγευε το κοινό ερμηνεύοντας τραγούδια όπως "το μικρό παιδί","ήσουν η φλόγα κι ήμουν η στάχτη","οι εφτά ψαράδες",

"Μπολιβάρ","Τζεμιλέ"κλπ με τη συνοδεία του Λίνου Κόκοτου στο πιάνο και του Νίκου Μανιάτη στην κιθάρα.Ως ερμηνευτής ήταν ανεπανάληπτος.Τρυφερός,σκωπτικός,ρωμαλέος

και πάνω απ'όλα ευτυχισμένος.Τον πέτυχα στη χρυσή εποχή του. Στη μέση του προγράμματος με παρουσίαζε με πολλή αγάπη λέγοντας..."και τώρα ένα παιδί απ'την Κομοτηνή θα μας πει με την κιθάρα του τα τραγούδια που έχει γράψει."

Έβγαινα λοιπόν,οπλισμένος με το θράσος της νιότης,κι έλεγα τέσσερα τραγούδια.Αυτά είχα γράψει.Τραγουδούσα μπροστά στην αφρόκρεμα του πνεύματος και έκανα γνωριμίες με σπουδαίους ανθρώπους.Για μένα ήταν η αυλή του παραδείσου.Δεν έβλεπα την ώρα πότε θα βραδιάσει για να ξαναζήσω τη μαγεία.Μια μαγεία που κράτησε ως τις 23 Ιουλίου που παρουσιάστηκα στο στρατό.Πέντε χρόνια αργότερα μου δόθηκε η ευκαιρία να ανταποδώσω λίγη απ'την αγάπη που εισέπραξα απο τον Γιώργο,όταν τον κάλεσα να περάσουμε μαζί ένα καλοκαίρι στην ταράτσα της "Πέμπτης Εποχής",που ήταν τότε ο δικός μου χώρος.Οι καιροί είχαν αλλάξει κι ο Γιώργος ένοιωθε παραμελημένος.Για μένα όμως ήταν ο μέντοράς μου και προσπάθησα να τον κάνω να νοιώσει και πάλι Σταρ.Και τα κατάφερα.Ήταν και για τους δυο μας,ένα συγκλονιστικό καλοκαίρι.Ύστερα ήρθε το φθινόπωρο,το Πολυτεχνείο,ο Ιωαννίδης,η ΕΣΑ,η τραγωδία της Κύπρου και τέλος η μεταπολίτευση που τα σάρωσε όλα.Πέρασαν είκοσι ολόκληρα χρόνια και βρεθήκαμε πάλι με το Γιώργο,στη σκηνή του Λυκαβητού,σε μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη της Τζένης Καρέζη και στο Ίδρυμα Πόνου που ίδρυσε ο Κώστας Καζάκος.Τα τελευταία χρόνια είχε βρει ένα "απάνεμο"καταφύγιο δίπλα στο Βαγγέλη Ντίκο κι εκεί κοινωνούσε με το καταστάλαγμα της τέχνης και της ψυχής του,τους νέους.Οι παλιότεροι βλέπεις,είχαν αλλάξει προ πολλού ιδέες,θεωρίες,σπίτι,γυναίκα,άνδρα,αυτοκίνητο,κόμα και φυσικά αισθητική. Ο Γιώργος,μη αντέχοντας τη σκληράδα της εποχής και την αφιλία των ανθρώπων,απομονώθηκε.Κατά καιρούς μάθαινα απο κοινούς φίλους τα νέα του κι ένοιωθα πίκρα.Όταν όμως έμαθα την ανάλγητη στάση της Πολιτείας απέναντί του η πίκρα έγινε οργή.Θα κλείσω μ'ένα στίχο του Δήμου Μούτση.

Λίγοι οι καλοί κι αυτοί μοιραίοι,

παρετημένοι κατα βάθος.

Ω! με πόση ένταση και πάθος

γίνονται πρώτοι οι τελευταίοι.



Φιλικά

Θανάσης Γκαϊφύλλιας
asxetos Chat
Σολίστ
#10086   /   27.10.2007, 10:51   /   Αναφορά
Αγαπητέ Θανάση θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Δημήτρη Ιατρόπουλου απο το κείμενο. ..."Υπάρχουν και πράγματα που δεν γράφονται, ούτε περιγράφονται! Εσείς καταλαβαίνετε όμως έτσι;"...και εσύ όχι απλά καταλαβαίνεις αλλά τα έχεις βιώσει. Κι εμείς απλά διαβάζουμε και μαθαίνουμε. Μια όμορφη καλημέρα!!!
marylin Chat
MusicHeaven Guru
#10087   /   27.10.2007, 11:33   /   Αναφορά
Ήταν ένας γλυκός κι ευαίσθητος καλλιτέχνης. Μπράβο σε σένα για το κείμενο, δίνεις τη δυνατότητα να μη τον ξεχνάμε...
998 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16827   /   19.10.2008, 22:21   /   Αναφορά
SHMANTIKOS TRAGOYDISTHS,MPRABO FILE,TWRA TO DIABASA,EIMAI NEO MELOS KAI EXEI GINEI POLY KALH DOYLEIA GENIKA.....SPOYDAIA KAI TA LOGIA TOY AGAPHMENOY TRAGOYDOPOIOY APO THN KOMOTHNH THANASI GKAIFYLLIA.....
kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#16868   /   23.10.2008, 22:22
Μικρό παιδί σαν ήμουνα και πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί

στα μάτια είχα τη χαρά, στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί [μουσική : Λίνος Κόκκοτος, στίχοι : Αργ. Βεργόπουλος, ερμηνεία : ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ]



Άκρη δεν έχει ο ουρανός

αρχή δεν έχει η δύση

τέλος δεν έχει ο καημός

το χαμογέλιο θλίψη {μουσική : Νότης Μαυρουδής, στίχοι : Γιάννης Κακουλίδης, ερμηνεία : ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ}



Πραγματικά, τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτόν τον μεγάλο τραγουδιστή .... Για την πορεία του στο ελληνικό τραγούδι που, όσο πολύχρονη και ουσιώδης κι αν ήταν, άλλο τόσο ήταν γεμάτη ήθος και διακριτικότητα .... Κι αυτό, δυστυχώς, αποδεικνύεται από το θάνατό του πριν λίγα χρόνια : Τον ανακάλυψαν στο διαμέρισμά του 3 μέρες αφότου είχε πεθάνει .... Ω, ναι, αυτός ο σπουδαίος, ο μοναδικός τραγουδιστής πέθανε ολομόναχος, ξεχασμένος από όλους .... "Αθήνα των μοναχικών θανάτων", που λένε κι οι Κατσιμιχαίοι .... Και, δυστυχώς, δεν είδα μετά το θάνατό του κάποιο μουσικό ή οποιοδήποτε άλλο έντυπο να γράφει ένα αφιέρωμα για την πορεία του, για όσα προσέφερε στο ελληνικό τραγούδι .... Μόνο ο σκιτσογράφος ΣΤΑΘΗΣ έγραψε στη στήλη του στην Ελευθεροτυπία γι' αυτόν 3 - 4 γραμμές γεμάτες συγκίνηση ..... Όμως, για ένα σωρό ανθρώπους που μεγάλωσαν, ερωτεύθηκαν, έκλαψαν κλπ με τα τραγούδια του θα μείνει ΑΘΑΝΑΤΟΣ [εμένα, τουλάχιστον, τα δύο τραγούδια, που παρέθεσα στην αρχή του σχολίου, νιώθω ότι με συντροφεύουν εδώ και 25 σχεδόν χρόνια από εκείνη την παλιά - σχεδόν απομαγνητισμένη πλέον - κασέτα με επιλογές από το ΝΕΟ ΚΥΜΑ που μού είχε κάνει κάαααποτε δώρο η μητέρα μου] .....










kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#16869   /   23.10.2008, 22:28
Ωωωωωπ, τώρα διάβασα και το ανωτέρω σχόλιο του ΓΚΑΥΦΙΛΛΙΑ !!! Χίλια ευχαριστώ που μοιραστήκατε τις αναμνήσεις σας μαζί μας ......... Κύριε Γκαϊφύλλια ... RESPECT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις