ελληνική μουσική
323 online   ·  204.752 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Τομή ενός δευτερολέπτου

Έξω ο αγέρας ψιθυρίζει στα γυμνά κλωνιά των δέντρων
και αυτά συνεπαίρνονται και τρέχουνε να τον φτάσουν….
απλώνουν τα χέρια κι ας ξέρουν πως δεν είναι το πεπρωμένο τους.
Γράφει το μέλος Αντρη (andri14)6 άρθρα στο MusicHeaven
Σ'ευχαριστώ ζωή μου διψασμένη κι ακριβή που με έμαθες πως μόνο ο εαυτός μου δε μου αρκεί....
Δευτέρα 07 Μαΐου 2007
Η πόλη ξυπνά, ανοίγω τις κουρτίνες και μπρος μου είναι το φως,
ένα φως που παραμένει και δεν έχει σημασία που και πως,
η συννεφιά θα περάσει και ο ήλιος θα φανεί
και το φως θα είναι εκεί να σου θυμίζει πως η ζωή είναι ωραία.

Αυτοκίνητα ουρές και φώτα τροχαίας, ρυθμοί που σε κρατάνε ζωντανό
με μια σιγουριά ότι όλα κυλάνε το ίδιο ότι καιρό κι αν κάνει μέσα σου.

Η βιτρίνα μια μεγάλη οθόνη του κόσμου χωρίς πλαίσιο,
κι απ’εκεί τα βλέπω όλα καθαρά
-χαρές, λύπες και όνειρα που τρέχουν.

Άνθρωποι καθημερινοί γυρνάνε με βλέπουν και προχωράνε…
οι σκέψεις μου μπερδεύονται σαν παίρνω λίγο χρώμα από τη ματιά τους…
δουλειά, φαντασία, πράγματα και χρώματα γύρω μου και κυρίως χαρτιά….
Ένα χαρτομάνι ατέλειωτο που ζωντανεύει
και παλεύει να μου κρύψει τη χαρά της μέρας,
μα δε μπορεί γιατί έχω το φως να με συντροφεύει.

Μαζεύω τα χαρτιά μου και βλέπω τη ζωή μου στην οθόνη
χωρίς να μπορώ να σταματήσω την εικόνα…
και εκεί μπλέκονται οι θόρυβοι-κορναρίσματα, το τηλέφωνο που χτυπάει,
η μουσική από το ραδιόφωνο-
κι εκεί θυμάμαι άλλα ταξίδια μουσικά ανθρώπινα και παραδεισένια

…ο καφές στο χέρι δίνει μια ζεστασιά στη στιγμή
...κλείνω τα μάτια και παίρνω μια βαθιά ανάσα
καθώς βουτάω ξανά στη ρουτίνα μου με σωσίβιο το φως,
…για ακόμα μια φορά.

Πρόσφατα άρθρα από το ίδιο μέλος


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (13)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

rigas Chat
Φθασμένος
#8287   /   07.05.2007, 10:54   /   Αναφορά
Ωραιότατο ποίημα που ακροβατεί θαυμάσια ανάμεσα στο "πρέπει" και στο "θέλω".



Καλή συνέχεια.
megaloserwtikos Chat
Φθασμένος
#8289   /   07.05.2007, 17:07   /   Αναφορά
Πολύ όμορφα κάνεις ποίηση την στιγμή αυτή από την ζωή σου. Μου αρέσει που δίνεις τόσο καθαρές στιγμές. Μπορώ να πω, ότι είναι σαν να σε είδα, μέσα στις εικόνες που δίνεις.
gogere17 Chat
Σολίστ
#8290   /   07.05.2007, 18:25
καταπληκτικο ποιημα!(τα σχολια ειναι περιττα)

vaninoui Chat
Συγχορδία Μινόρε
#8295   /   08.05.2007, 05:10   /   Αναφορά
Mpravo Keep it Like That :P





andri14 Chat
Σολίστ
#8307   /   08.05.2007, 18:44   /   Αναφορά
Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια και το χρόνο/συναισθήματα/σκέψεις που ίσως μοιραστήκατε μαζί μου μέσα από αυτό το γραφόμενο μου. Νασται καλά!
istoxastis Chat
Φθασμένος
#8309   /   08.05.2007, 21:22   /   Αναφορά
"...κλείνω τα μάτια και παίρνω μια βαθιά ανάσα

καθώς βουτάω ξανά στη ρουτίνα μου","με σωσίβιο το φως," που φεγγοβολά ο λόγος σου

"…για ακόμα μια φορά." Αντρή μου, συγχαρητήρια!

andri14 Chat
Σολίστ
#8420   /   24.05.2007, 16:14
..ιδιαίτερη η χαρά μου που προέρχεται από εσάς το σχόλιο κύριε Χρυσόστομε!

ph Chat
Σολίστ
#8425   /   25.05.2007, 01:31   /   Αναφορά


Βρε με το φως! Τελικά ο καθένας γράφει τα κλισέ του και ενθουσιάζεστε. Για απαιτήστε λίγο την έκπληξη, την ομορφιά και την αλήθεια! Ενα κερί στο περβάζι ίσως?
edelweiss Chat
Σολίστ
#8427   /   25.05.2007, 02:37
Άμα σου αρέσουν τα ποιήματα ή όχι των άλλων είναι δικό σου θέμα. Άσε τους άλλουν να λένε την γνώμη τους και μην σχολιάζεις εκ μέρους όλων. Άλλο να λες την γνώμη σου κι άλλο να παριστάνεις των κριτή στα σχόλια των άλλων.

ph Chat
Σολίστ
#8429   /   25.05.2007, 02:59


Μπα? Από πότε είναι έτσι κι όχι αλλιώς?

mnk Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#8982   /   29.07.2007, 06:35
Μπορει για σενα η αληθεια να ειναι το κερι.

Για αλλους το Φως.

edelweiss Chat
Σολίστ
#8428   /   25.05.2007, 02:47   /   Αναφορά
Ένα ποίημα που με ταξίδεψε μέσα από τους ίδιους του τού στίχους. Καθώς το διάβαζα ένιωσα πως εγώ ήμουν η πρωταγωνίστρια, στις σκηνές που αναφέρει το ποίημα! Το κάθε τι που περιγράφει αυτό το ποίημα μεταμορφόνονταν από λέξεις σε μια σειρά εικόνων σαν συνεχόμενες διαφάνιες που έφτιαχναν στο τέλος μια υπέροχη σκηνή.



Αυτά τα λίγα είχα να πω :)
StavmanR Chat
MusicHeaven Guru
#8593   /   12.06.2007, 22:53   /   Αναφορά
Φίλη Αντρη, κάθε ευγενής εξωτερίκευση του συναισθηματικού μας κόσμου είναι θείον έργο. Δεν πρόκειται να αναλωθώ σε αναλύσεις ποιητικών τεχνοτροπιών και χρήσεως του λόγου γιατί κυρίως θεωρώ ότι αυτό που διάβασα είναι αυτό που αισθάνεσαι, κι αυτό δεν αλλοιώνεται από τεχνικά στοιχεία. Προσωπικά θεωρώ ότι γράφεις όμορφα και ερασιτεχνικά, με την ετοιμολογική έννοια του όρου.

Συνέχισε την προσπάθεια χωρίς να σε ενδιαφέρει αν αρέσεις ή όχι. Είναι απόλυτα διαπιστωμένο ότι πάντα σε κάποιους αρέσεις και σε κάποιους όχι, ό,τι κι αν κάνεις σ'αυτή τη ζωή.


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις