ελληνική μουσική
250 online   ·  201.028 μέλη
Ένας από τους μεγαλύτερους ερευνητές και μελετητές της Ελληνικής μουσικής, ο μουσικολόγος και μουσικοδιδάσκαλος, ψάλτης και τραγουδιστής της ελληνικής μουσικής Σίμων Καράς αφιέρωσε με μεράκι το χρόνο του και τις γνώσεις του για τη διάδοση της εθνικής μας μουσικής και άφησε πίσω του ένα ανεκτίμητο έργο για την λαϊκή μας κληρονομιά. Τόσο το δημοτικό παραδοσιακό τραγούδι όσο και η βυζαντινή μουσική οφείλουν κατά μεγάλο μέρος την αναβίωση και την καλλιέργειά τους στον δάσκαλο Σίμωνα Καρά.
Γράφει το μέλος gate43 άρθρα στο MusicHeaven
Δευτέρα 02 Ιουνίου 2003
Ο Σίμων Καράς γεννήθηκε στην Ολυμπία Πελοποννήσου στις 21 Μαΐου 1905. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Την μουσική και κυρίως την εκκλησιαστική την αγαπούσε από μικρός, όταν τη μελετούσε κοντά στον ιερέα του χωριού του και εναντιωνόταν κάθε φορά που κάποιος επιχειρούσε να την βλάψει, ακόμη και αν αυτός ήταν ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος. Έτσι όταν ήταν ακόμη τελειόφοιτος της Νομικής, το 1925, δε δίστασε να εναντιωθεί στις βουλές του αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου όταν θέλησε να εισαγάγει καντάδες στις εκκλησίες.

Η αγάπη του για την ψαλτική τον κρατά στο εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου στην Πλάκα, ως ψάλτη, ενώ μέσα του ήδη βράζει η ιδέα της αναβίωσης της βυζαντινής μουσικής και του παραδοσιακού τραγουδιού. Η επιθυμία του αυτή για αναβίωση και διάδοση της παράδοσης, θα σταθεί σε λίγο ο κρίκος που θα τον ενώσει με το ζεύγος Σικελιανού κι έτσι μόλις στα 25 του χρόνια, το 1928, θα γράψει τη μουσική για τις Δελφικές Γιορτές του Άγγελου και της Εύας Σικελιανού, ενώ ένα χρόνο αργότερα ένα μεγάλο όραμά του θα πάρει μορφή. Το 1929, σε ηλικία μόλις 27 ετών ο Σίμων Καράς ιδρύει τον «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής», ο οποίος θα καταστεί ένας από τους σημαντικότερους θεματοφύλακες της παράδοσής μας, ενώ ταυτόχρονα δίδασκε μουσική παραδοσιακή στη «σχολή Εθνικής Μουσικής» που είχε ιδρύσει, η οποία αναγνωρίστηκε επίσημα από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1957 και λειτουργεί έως σήμερα ως ειδική Σχολή Εθνικής Μουσικής (Βυζαντινής, εκκλησιαστικής Μουσικής, Δημοτικών τραγουδιστών, λαϊκών οργάνων και χορών).

Τα ταξίδια του απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την Ελλάδα θα τον φέρουν σε επαφή με τη μουσική παράδοση και θα αρχίσει να καταγράφει τα παραδοσιακά τραγούδια μας Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι για τη συλλογή των δημοτικών τραγουδιών ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και με υπομονή άκουγε και ηχογραφούσε, με ένα παλιό μαγνητόφωνο, τους ντόπιους να τραγουδούν τραγούδια του τόπου τους. Αυτό το ίδιο έχουμε δει να κάνουν και πολλοί άλλοι λάτρεις του δημοτικού παραδοσιακού τραγουδιού που νοιάζονται για τη διάδοση και εξέλιξή του, όπως η Δόμνα Σαμίου και ο Χρόνης Αηδονίδης, με το «Αρχείο Ελληνικής Μουσικής». Η προσπάθειά του αυτή θα οδηγήσει σιγά σιγά και με πολύ κόπο αλλά και μεράκι στη συγκέντρωση περίπου 18.000 παραδοσιακών τραγουδιών από όλη την Ελλάδα, ενώ κατέγραψε πάνω από 70 τόμους εκκλησιαστικής μουσικής, συγκεντρώνοντας πληροφορίες και συμβουλευόμενος και παλιά βυζαντινά χειρόγραφα που βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη.

Από το 1938 και για 33 χρόνια επίσης υπήρξε επίσης υπεύθυνος του τμήματος εθνικής μουσικής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και μέσα από τις εκπομπές του ανέδειξε πλήθος καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων και ο Χρόνης Αηδονίδης, η Δόμνα Σαμίου, ο Τάσος Χαλκιάς κ.α.

Είναι δε αξιοσημείωτο ότι ο Σίμων Καράς εισηγήθηκε και καθιέρωσε ως θεσμό την ετήσια τέλεση μνημοσύνου για τους μάρτυρες της Άλωσης της Πόλης, κάθε 29η Μαΐου.

Ο Σίμων Καράς, ένας από τους σημαντικότερους θεματοφύλακες της παράδοσής μας, έφυγε πλήρης ημερών, σε ηλικία 94 ετών, στις 26 Ιανουαρίου του 1999, αφήνοντας πίσω του έναν ανεκτίμητο λαϊκό θησαυρό, που ανήκει σε όλους μας και γι’ αυτό και όλοι μας θα πρέπει να συμβάλλουμε, ώστε να παραμείνει ζωντανός.

Σήμερα ο σύλλογος, τον οποίο ίδρυσε το 1929, ο «Σύλλογος προς διάδοση της Εθνικής Μουσικής», λειτουργεί στο σπίτι του (οδός Έρσης 9 και Πουλχερίας, στο λόφο Στέρφη). Εκεί λειτουργεί και η Σχολή Εθνικής Μουσικής, όπου διδάκεται παραδοσιακό τραγούδι, παραδοσιακά όργανα, βυζαντινή μουσική και παραδοσιακοί χοροί. Στο αρχείο του συλλόγου θα βρει κάποιος τις μπομπίνες από τις ηχογραφήσεις των παραδοσιακών τραγουδιών, αποκύημα των αμέτρητων ταξιδιών του Σίμωνα Καρρά στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας, απ’ όπου και αντλούσε το μουσικό υλικό του, αλλά και πολυάριθμα χειρόγραφα των καταγεγραμμένων πλέον παραδοσιακών τραγουδιών, καθώς και τους τόμους της εκκλησιαστικής μουσικής που κατέγραψε. Ενώ διαθέτει επίσης παραδοσιακά όργανα και παραδοσιακές στολές.

Για τους σκοπούς και τη δραστηριότητα του «Συλλόγου προς διάδοση της εθνικής μας μουσικής» και για περισσότερες λεπτομέρειες γενικότερα παραπέμπουμε τον ενδιαφερόμενο στη σελίδα του συλλόγου: www.simonkaras.gr



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (3)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

yiannisyiannis Chat
Φθασμένος
#130   /   02.06.2003, 14:48   /   Αναφορά
Εύχομαι κάποτε οι νεοέλληνες να εκτιμήσουν και να εντρυφήσουν στον απέραντο πλούτο της Βυζαντινής και παραδοσιακής μας μουσικής, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την αρχαία Ελληνική μουσική. Τα περισσότερα από τα γνήσια ρεμπέτικα κι αρκετά από τα πρώιμα έντεχνα λαϊκά τραγούδια είναι γραμμένα στην οκτάηχο. Είναι μια μουσική για μυημένους, δύσκολη, ειδικά οι λόγιες συνθέσεις, αυτή όμως είναι και η ομορφιά της. Μήπως ο Μπαχ ακούγεται εύκολα στην αρχή; Υπήρξαν Έλληνες συνθέτες πολυφωνικής Βυζαντινής μουσικής, σύγχρονοι του Μπαχ, που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τις φούγκες και τις τοκάτες του ευφυέστερου ίσως μουσικού δημιουργού της Δύσης. Τελειώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω την gate για το άρθρο της και να ευχηθώ οι νεοέλληνες να ξεκολλήσουν λίγο από τα εύκολα ακούσματα και να στραφούν σε μουσικούς δρόμους αρχαίους, Βυζαντινούς ή έστω νεώτερους πιο παραδοσιακούς, για να αντλήσουν από εκεί αποθέματα ψυχής και να νοιώσουν περισσότερο Έλληνες και λιγότερο ισοπεδωμένοι.
megaloserwtikos Chat
Φθασμένος
#13580   /   06.05.2008, 00:58   /   Αναφορά
Τι να πει κανείς για έναν άνθρωπο που σ' όλη του την ζωή, γύριζε την Ελλάδα και κατέγραφε την παραδοσιακή μουσική της, καταγράφοντας χιλιάδες τραγούδια. Πρόσφερε πάρα πολλά σ' αυτόν τον τόπο.
Sanny Chat
Περαστική Νότα
#15118   /   04.07.2008, 15:10
Πράγματι υπήρξε σημαντικότατη η προσφορά του Σίμωνα Καρά στην έρευνα, την καταγραφή και την διάσωση της παραδοσιακής μας μουσικής.

Επειδή όμως αντιπαθώ τις αγιογραφίες και επειδή "ουδείς άσφαλτος" όπως θα έλεγε και η lady Αγγελικούλα, θα πρέπει να ξέρουμε ότι έκανε και (έως τραγικά) λάθη.

Μαθητής του και επιφανής μουσικολόγος σήμερα, μου έχει επιβεβαιώσει το ότι, πολλούς λαϊκούς τραγουδιστές τους έβαζε να τραγουδούν ένα τραγούδι, όπως αυτός νόμιζε ότι ΠΡΕΠΕΙ να τραγουδιέται.

Και μην ξεχνάμε ότι, σαν διευθυντής της κρατικής Ραδιοφωνίας, ΕΠΝΙΞΕ την Κρητική μουσική, επιβάλλοντας τον συνδυασμό λύρα - λαούτο και ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ όλα τα άλλα όργανα που παίζονταν (και παίζονται) στην Κρήτη. Βιολί, μαντολίνο, χαμπιόλια, ασκομαντούρα κ.λ.π.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις