ελληνική μουσική
339 online   ·  204.006 μέλη


Γράφει το μέλος ΣΤΕΛΛΑ (aspronisi)8 άρθρα στο MusicHeaven
...''Η αγάπη τη ψυχή λαξεύει σμύρνα και χρυσάφι φέρνει...'' ...
Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008

Πήραν φωτιά τα όνειρά μας
καίγονται μεσ' το δειλινό
σκορπάει ο άνεμος τη χαρά μας
στάχτη έγινε κι έπεσε στο γκρεμό.

Το φως στάθηκε στα πλευρά των γλάρων
οι σπίθες έπεσαν στο κεφάλι των φάρων.
Ρίχτηκε η νύχτα στους δαρμένους βράχους
η μέρα σκαρφάλωσε στου ήλιου τους ώμους.

Έδεσα το νου μου στα φτερά του μύλου
έννοια του νάχει μόνο τον τρύγο του σίτου.
Μακριά να φεύγει, να στριφογυρίζει,
γιατί όλο εσένανε μου θυμίζει.

Η σκέψη μου μάδησε σκόρπισε γύρω,
θα περιμένω πάντα στο λιμάνι ένα πλοίο.
Πολύ με πονάει που αργείς να γυρίσεις
και φοβάμαι μήπως μακριά μου συνηθίσεις.



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (5)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Stroumfita456 Chat
Φθασμένος
#11434   /   24.01.2008, 20:31   /   Αναφορά
πολυ ωραιο και μου ταιριαζει γαντι..λες και ηξερες τι νιωθω...πραγματικα πολυ καλο...:)
Rinio524 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#11467   /   26.01.2008, 09:58   /   Αναφορά
Πω πω!!! είναι τέλειο, φανταστικό! Μπράβο σου...
movflower Chat
MusicHeaven Guru
#11473   /   26.01.2008, 21:53   /   Αναφορά
.........ωραίο...
catherine91 Chat
Φθασμένος
#11494   /   27.01.2008, 23:12   /   Αναφορά
Ξέρετε... Εγώ με τους στίχους έχω κόλλημα!!!!!

Είναι πολύ ωραίο το ποίημα σου και ειδκά οι δύο τελευταίοι στίχοι...

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ!!!



"Πολύ με πονάει που αργείς να γυρίσεις

και φοβάμαι μήπως μακριά μου συνηθίσεις"
tetraktis Chat
Σολίστ
#11914   /   15.02.2008, 21:32   /   Αναφορά
Υποκλίνομαι σε μια τρυφερή, δυναμική και συνάμα πραγματική αίσθηση ανάγκης πέρα από κάθε συνηθισμένη μορφή εκφραστικού τύπου.

Δεν μπορώ να διαλέξω ποια εικόνα με γεμίζει περισσότερο. Θαρρείς και κάθε μία που εκπέμπεται προς τα μάτια μου, χαρτογραφεί στο σόναρ του νου μου και έναν κόσμο μοναδικό. Ξεχωριστό και ανεπανάληπτο.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις