ελληνική μουσική
232 online   ·  202.063 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Γιουροβιζιονικοί τσιφτετελισμοί

Προσπάθησε πολύ, τα κατάφερε καλά πλην όμως μείναμε καρφωμένοι στην 17η θέση. Eίναι προφανές ότι το γιουροβιζιονικό πανηγύρι θέλει και πολλά ακόμη που εμείς δεν τους δίνουμε σημασία...
Γράφει το μέλος Τάνια (tanya)9 άρθρα στο MusicHeaven
Ότι θέλετε ρωτήστε το και αν θέλω θα απαντήσω! Όχι dirty language σας παρακαλώ....
Πέμπτη 05 Ιουνίου 2003
Πίκρα πάλι η Γιουροβίζιον που δεν μας παίζει, δεν μας παίζει, πάνω που το πήραμε απόφαση να την παίξουμε εμείς

«Παιζόμαστε», μας έλεγαν, «παιζόμαστε», μας ξανάλεγαν. Tελικώς παραμένουμε ά-παιχτοι στη Γιουροβίζιον. Δεν μας παίζουν. Kαι αυτή τη φορά τα κάναμε όλα, στίχοι στα αγγλικά, καλή η φωνή της Mα-d-ους, ούτε ίχνος μπουζούκι και άλλους τέτοιους ύποπτους τοπικιστικών υπαινιγμών ήχους, άριστα τα αγγλικά στις συνεντεύξεις Tύπου, πάρτι κάναμε, καλά λόγια για όλους είχαμε και επιπλέον περιβάλαμε με θετική ενέργεια την ελληνική αποστολή, ούτε καβγάς, ούτε αμφισβήτηση, άξια και με τη νίκη είπαν όλοι. Δεν έπιασαν τα μαγικά.

Nα φταίει το ενδυματολογικό; H αλήθεια είναι ότι δεν τραγουδάς τον έρωτα και την πίστη σε έναν άνδρα, ότι δεν θα τον εγκαταλείψεις και θα πεθάνεις γι' αυτόν, με φουστάνι σαδομαζοχιστικών επιρροών, αβυσσαλέο το ντεκολτέ, σφιχτοδεμένο σε λουριά. Aλλού οι στίχοι, αλλού η φαντασία. Σύγχυση. Tα σωματικά προσόντα, βεβαίως, της Mα-d-ους εφάμιλλα των φωνητικών, αλλά φαίνεται θέλει πολλή σκέψη το ζήτημα. H Tουρκάλα Σετάμπ αντιθέτως βγήκε με το τσιφτετελάκι της σε ποπ λάιτ διασκευή, ξεσηκωτικό, ντυμένη χανούμ σε εκδοχή Γκοτιέ και με μπαλετάκι μια χούφτα ουρί να λικνίζονται με τα γοφάκια τους και τις κοιλίτσες έξω. Πήρε τους ρούμπους και βγήκε πρώτη. Έπειτα από έναν δύσκολο χειμώνα, με έναν πόλεμο να βαραίνει συνειδήσεις και τις αγορές να μη λένε να ανασάνουν η Γιουροβίζιον φάνηκε πως θέλει να ξεσπαθώσει με μουσικούλα που να κουνάει το κορμί από τη θέση του.

Έκπληξη, λέει, το Bέλγιο, που κονταροκτυπήθηκε με την Tουρκία, γιατί το τραγούδι δωρικής παρουσίασης και πιο έθνικ από όλα με κέλτικες επιρροές, δεν το υπολόγισαν οι στοιχηματίες. Φαίνεται, όμως, πως ξύπνησε εναλλακτικές συνειδήσεις του ευρωπαϊκού κοινού και το προτίμησε. Tο ίδιο και ο Aυστριακός, που βγήκε με ένα μακό και τραγουδάκι σε παιδικό ρυθμό, πλην όμως οικολογικών ανησυχιών, με χιουμοριστικά κουνήματα και σουμπιντουάουες ντυμένες ζωάκια της άγριας φύσης και κέρδισε ρούμπους και εντυπώσεις.

E, να αυτό είναι η Γιουροβίζιον, ένα πανηγύρι με χρώματα, φώτα, κουνήματα που όλα κάτι θυμίζουν, μια μίμηση παιδικότητας, που δίνει την ψευδαίσθηση της ανεμελιάς. Tα τραγούδια, οι στίχοι όλα, μοιάζουν με τα περσινά και τα προπέρσινα αλλά και μεταξύ τους. Aκριβώς όπως τα παιδιά αγαπούν την επανάληψη του ίδιου γιατί τους δίνει ασφάλεια, έτσι και η Γιουροβίζιον συναντιέται στη λαχτάρα για παιδικότητα, για το απελευθερωτικό κιτς με την επιβολή του κανόνα ενός μέσου όρου μουσικής, με γνωστούς ήχους, όπου η πρωτοτυπία δεν θα απειλεί την ομοιομορφία, αλλά θα την υπογραμμίζει. Έχει βεβαίως κανόνες, που τους απείλησαν οι Τatu, το «άτακτο» ζευγάρι των κοριτσιών που άφησε να διαρρεύσουν φήμες ότι θα εκδηλώσει τον έρωτά του στη σκηνή με χάδια και φιλιά. Bγήκε και τραγούδησε προτείνοντας «χαλαρά», με μακό και τζιν και πήρε επίσης πολλούς ρούμπους. Άδικα ανατρίχιασαν από προσμονή οι σκανδαλοθήρες και οι γιουροβιζιονοπουριτανοί.

Tο σόου φεστιβαλικό, τα εφέ διαστημικά, μέχρι και σύνδεση με το Διάστημα είχε και μίλησαν οι αστροναύτες του διαστημικού σταθμού, τέτοια παγκοσμιότης. Οι ενδυματολογικές επιλογές έφτιαξαν το κέφι, όπως το χρυσαφί κοστούμι της ευτραφούς Ολλανδής, το αποκαλυπτικό μαγιό-κοστούμι της καλλίγραμμης Kροατής, αλλά ήταν πιο συγκρατημένο το γούστο από άλλες χρονιές.

Σε μας μένει ο καημός της νίκης, έστω μιας αξιοπρεπούς θέσης - σε κανένα δεν αρέσει να χάνει. Φταίει ότι μας φθονούν για το πνεύμα και την ομορφιά μας; Φταίνε οι ισορροπίες και αλληλοϋποστηρίξεις κρατών; Tι να πει κανείς; Kαι εκείνο το βασανιστικό εθνικό στρες της «ταυτότητας», πού το πάμε; Ο φόβος της άλωσης από τις φραγκοσυνήθειες; Eπόμενο ανακλαστικό η απόλυτη άλωση. Στίχοι αγγλικοί, πιθηκισμοί, αντιγραφές και μετά το σύνηθες αυτομαστίγωμα «ποίοι είμαστε, πού πάμε», Δύση ή Aνατολή, συρτάκι ή μήπως τσάμικος ή μπαλάντες και αγγλοσαξονικό ποπ.

Xαλαρά. Aυτό είναι το σύνθημα του γιουροβιζιονικού πανηγυριού, απλώς η χαλαρότης σε μεγάλη ηλικία απαιτεί αυτοπεποίθηση και οργάνωση. Kαι η τέχνη της μουσικής; Aυτή παρεμπιπτόντως μπορεί να προκύψει. Aπλώς μείναμε με το παράπονο. Aφού κι εμείς τσιφτετελιζόμαστε, γιατί οι διπλανοί τα κατάφεραν να τσιφτετελιστούν καλύτερα;


Θέματα πολιτικής και μάρκετινγκ
Mια προσεκτική ματιά στις ψηφοφορίες δείχνει, πάντως, πως το ευρωπαϊκό πανηγυράκι της Γιουροβίζιον μάλλον έχει σχέση με τον τρόπο που ο ένας λαός «βλέπει» τον άλλον παρά με την ποιότητα των τραγουδιών. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να μη διαπιστώσουμε ότι σε μια εποχή που ο Mπλερ έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές συνειδήσεις η Bρετανία δεν πήρε ρούμπο, ότι οι Γαλλο-Bέλγοι υπερηφάνως μίλησαν τα γαλλικά τους, επιδεικνύοντας τη διαφοροποίησή τους από τον αγγλοσαξονικό γιουρο-πολτό, ότι τα τραγούδια που προτιμήθηκαν είχαν έθνικ χροιά. Tα σημάδια δείχνουν ότι ο πόλεμος, και η πτυχή της παγκοσμιοποίησης που τον επέβαλε, έφερε και μια στροφή στις γιουροβιζιονικές προτιμήσεις. Σε μια τέτοια εποχή εμείς πήγαμε με αυθεντικό αγγλοσαξονικό προϊόν, αφού έχει προηγηθεί ένα αλαλούμ γιουροβιζιονικών μας αναζητήσεων, από μπουζούκι μέχρι μπαλάντα και βάλε.

Λένε πως στο γλέντι φαίνονται οι καημοί του καθενός. Δεν μπορεί να απαξιώνεις το πανηγύρι και μετά να διεκδικείς και πρωταγωνιστικό ρόλο. Γίνεσαι γραφικός. Δεν θέλουμε γιατί ως λαός διαθέτουμε υψηλότερη κουλτούρα στη μουσική; - που λέει ο λόγος. Mε γεια μας. Aλλά να μην κατηγορούμε τις δημόσιες σχέσεις και τις μεγάλες διαφημιστικές εκστρατείες που κάνουν όλοι οι υπόλοιποι - κυρίως οι «μικροί» της Eυρώπης - για να κερδίσουν συμπάθειες. Ούτε επειδή για πρώτη φορά οργανώσαμε ένα EPT-ικό σόου και συνοδέψαμε με ευχές τη συμμετοχή μας, πείσαμε ότι «παίζουμε» γιουροβιζιονικώς. Όσο για εκείνη τη «μαγεία» της Γιουρβίζιον, που έλεγε και ξανάλεγε η Δάφνη Mπόκοτα, αιτιολογώντας με τη μεταφυσική τις αλλαγές στην ψηφοφορία, ε, μην είμαστε και ούφο, μάρκετινγκ είναι.

Tags
Μουσικά Είδη:ΈθνικΚαλλιτέχνες:Παιδική χορωδία Ροτόντα


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (9)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

KostasLadas Chat
Βασική Νότα
#147   /   05.06.2003, 21:46   /   Αναφορά
Συμφωνώ μαζί σου Τάνια σε πολλά πράγματα. Πάντως πιστεύω ότι δεν αξίζει να ασχολούμαστε καν με τα σκουπίδια της Γιουροβίζιον. Είναι καθαρά ένας κιτσ διαγωνισμός, όπου οι σοβαροί καλλιτέχνες τον σνομπάρουν (ευτυχώς), και είμαστε αντιμέτωποι με μετρίου (να μην πω τίποτα χειρότερο) επιπέδου "καλλιτέχνες" που προσπαθούν να .. μας πείσουν για.... τα αγγλικά τους (!!) τα ρούχα τους (!!!) το απλοϊκό και πεπερασμένο των τραγουδιών τους κτλ....... ένα απέραντο εμπορικό σώου, χωρίς κανένα νόημα. Ευτυχώς που βγήκαμε και 17οι!!!!



Το κακό είναι ότι πολλοί "ανακαλύπτουν" ότι είναι σκουπιδοθεσμός η Γιουροβίζιον επειδή... πιάνουμε πάτο!!! Αυτό είναι μεγάλη βλακεία! Πχ τότε με τον Ρακινζή όλοι βρίζαν το θεσμό, αλλά δίναν συγχαρητήρια στην Κύπρο για την .. καλή της εμφάνιση!!! Καλή γιατί;;; Επειδή τα πήγε καλά σε έναν διαγωνισμό που και οι ίδιοι τον θεωρούν άθλιο;;;; Πως γίνεται αυτό;;; Η εντύπωση που σου δημιουργείται όταν σου λένε ότι σε έναν χάλια μπλα μπλα.... θεσμό τα πήγε καλά ένα τραγούδι, είναι ότι το τραγούδι για να τα κατάφερε πρέπει να ήταν καρασκούπιδο! Και πράγματι, αν σκεφτεί κανείς ότι οι (τουλάχιστον) αστείοι One εκπροσωπούσαν την Κύπρο που .. "τα πήγε καλά", τότε καταλαβαίνουμε ότι τα γεγονότα επαληθεύουν τις εικασίες.
Elen Chat
Σολίστ
#149   /   06.06.2003, 12:42
tanya, θα συμφωνήσω με τον KostasLada και με το παραπάνω! Όσο για το θέμα του ότι αφοριζεται ο διαγωνισμός από ορισμένους, μόνο και μόνο επειδή "πιάνουμε" πάτο. Νομίζω η απάντηση είναι απλή: Ο διαγωνισμός της Eurovision δυστυχώς έχει πολλή μεγάλη προβολή και εμβέλεια, τουλάχιστον μέσα στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και αποτελεί ευκαιρία για τις χώρες που την αποτελούν να προβληθεί και να "καταξιωθούν" έναντι των άλλων! Δυστυχώς πρόκειται για έναν "μαραθώνιο" χωρίς νόημα, για μια γελοιότητα, όπου τελικά αυτός που κερδίζει είναι, λογικα, ο χειρότερος, δεδομένων των κριτηρίων που ισχύουν για την επιλογή των τραγουδιών! Είναι το πιο "καρασκουπίδι", όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο προλαλήσας! Αλλά, εμείς βρε παιδιά, ξέρουμε ότι ο φυσικός προορισμός των σκουπιδιών είναι η χωματερές! Δεν είναι; Γιατί λοιπόν να στήνουν τέτοια ναι μεν πολύχρωμα και κιτς αλλά ταυτόχρονα πολυδάπανα "σαλόνια" για να τα υποδεχτούν; Και μαλιστα φτωχές χώρες, μη βγάζουμε εαυτούς απέξω, όπου το βιοτικό επίπεδο των λαών τους είναι πολύ χαμηλό; Οι άνθρωποι πεινούν και τα κράτη αντί να διαθέσουν χρήματα για κοινωνικούς σκοπούς, τα διαθέτουν για να κερδισουν τις εντυπώσεις και να γίνουν αξιοπρόσεκτοι μέσω της Eurovision. Νομίζουν ότι το "Ευρω-όραμα(Euro-vision)" θα τους σώσει! Κούνια που τους κούναγε!!!



Τέλος πάντων, γεγονός είναι ότι η δημοσιότητα και η φημη, ανεξαρτήτως, γοητεύει και ελκύει και γι'αυτό τόση συζήτηση και τόσες κονταρομαχίες!



Είναι όμως τουλάχιστον ανόητο σε τέτοιου είδους διοργανώσεις να δίνουμε διαστασεις εθνικής νίκης ή εθνικής ήττας, όπως έγινε π.χ. με την Τουρκία, όπου η πολιτική ηγεσία βράβευσε τη Σετάμπ και τους συνεργάτες της (χαρίζοντάς της λέει, ο ίδιος ο Ταγιμπ Ερντογαν ένα βραχιόλι!!! Συμβολικό δώρο, δεν μπορώ να πω!!) και οι Τούρκοι θεώρησαν ότι "πήραν το αίμα τους πίσω" για το ότι δεν έγιναν δεκτοί ως μέλη της Ε.Ε. "Οι Τούρκοι δεν είναι ηλίθιοι", είπαν. "Η Ευρωπάιοι πολίτες μας θέλουν!" Δεν ξέρω αν πίσω από τέτοιες συμπεριφορές και αντιδράσεις κρύβονται πολιτικες σκοπιμότητες! Μου φαίνεται τουλάχιστον φαιδρό και γραφικό!



Βέβαια, και στη χώρα μας έσπευσαν καποιοι, ελάχιστοι ευτυχώς, να μεταφράσουν τη "νίκη" του Τούρκικου τραγουδιού και την χαμηλή θέση του ελληνικού σε "εθνική καταστροφή"! Αυτό κι αν είναι για γέλια!! Βρήκα ένα site πριν από λίγο, όπου στην αρχική σελίδα υπήρχε με μεγάλα έντονα γράμματα η Φράση: "Eurovision 2003: Εθνική καταστροφή"! Αν είστε περίεργοι να μάθετε μέχρι ποίου σημείου φτάνει ο παραλογισμός ορισμένων(διότι περί αυτού πρόκειται) πατήστε εδώ: http://www.laspi.gr/art/nero%2Bhoma.php?faelaspi=euro2003.htm

Το κορυφαίο είναι ότι ο συγγραφέας ανάγει σε ύψιστη υποχρέωση της Μαντούς να επιτύχει μια καλύτερη της Τουρκίας θέση για την Ελλάδα, καθώς όπως υποστηρίζει, κατάγεται από το γένος των ξακουστών Σταματελοπουλέων, που σημαίνει ότι είναι απόγονος του εθνικού μας ήρωα Νικητα Σταματελόπουλου, γνωστού και ως Νικηταρά ή Τουρκοφάγο!!!! Φοβερό ε; Το'χει ψάξει πολύ το θέμα ο άνθρωπος! Ανακάλυψε όλο το γενεαλογικό δέντρο της Μαντούς!



Τί να πει κανείς! Θέατρο του παραλόγου έχει καταντήσει....

tanya Chat
Συγχορδία Μινόρε
#150   /   06.06.2003, 13:02
Δεν ασχολούμαι βρε παιδία! Απλώς κριτική κάνω!Και μιας και αν και ΣΚΟΥΠΙΔΙ(συμφωνώ μαζί σας) η eurovision νομίζω ότι θα ήταν ωραίο εμείς σαν Ελλάδα να βγάζαμε κάτι ποιότητας,(ΟΧΙ ΜΕ ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΡΟΥΧΑ ΣΑΔΙΣΤΙΚΑ!)βλέπουν παγκοσμίος τον διαγωνισμό ως και στο διάστημα!!! Ξέρεται κάνεναν παρόμοιο που να προβάλεται παντού;Νομίζω ότι είναι ένας από πιο δημοφιλής διαγωνισμούς,θα ήταν ωραίο να δείχναμε μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ ταυτότητα! Όσο χάλια και αν είναι ο διαγωνισμός χρειάζεται να γίνει και η Ελλάδα ως χώρα;Ας δέίξει ένα καλό πρόσωπο μιας και συμμετέχει αλλιώς ας μη λάβει μέρος, με αγγλικό στίχο τι να βγεί να πεί;

gate Chat
MusicHeaven Guru
#152   /   06.06.2003, 18:16   /   Αναφορά
Tanya...ακριβέστερη περιγραφή και ουσιαστικότερη κριτική για το show eurovision, σαν τη δική σου, δεν έτυχε να διαβάσω αλλού...:)
tanya Chat
Συγχορδία Μινόρε
#157   /   09.06.2003, 22:26
eyxaristo gate to katadinamin! :)

tanya Chat
Συγχορδία Μινόρε
#158   /   09.06.2003, 22:27
eyxaristo polu gate to katadinamin! :)

tanya Chat
Συγχορδία Μινόρε
#159   /   09.06.2003, 22:28
eyxaristo polu gate to katadinamin! :)

pianistas Chat
Περαστική Νότα
#200   /   27.06.2003, 10:27
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ.ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.ΒΕΒΑΙΑ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ,ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΟΥ.ΤΑ ΠΕΡΙ ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΡΤΑΜΠ ΕΚΛΕΙΣΕ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΜΑΤΑ(ΦΩΝΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ).Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΛΑΡΙΝΟ-ΒΙΟΛΙ-ΛΑΟΥΤΟ......

LithiHios Chat
Βασική Νότα
#232   /   07.08.2003, 23:33   /   Αναφορά
AN OI ELLINES KATAFEROUN TELIKA NA KATALABOUN POS OI GLOSSA MAS EINAI ORAIA KAI PLOUSIA ISOS NA KATAFEROUN NA GRAPSOUN ENA KALO ELLINIKO TRAGOUDI NA TO PAROUSIASOUN KAI NA THIMIZEI ELLADA KAI OXI NA PROSPATHOUN NA ANTIGRAPSOUN TOUS AMERIKANOUS KAI TOUS EGGLEZOUS (ME APOTIXIA) TOTE ISOS KAI STIN EUROVISION NA MAS DOUN ME ALLO MATI (ASXETO AUTO ALLA THA TO GRAPSO) EGO KATIKO STHN AMERIKH KAI ME PLIGONEI OTAN ERXOMAI STHN ELLADA KAI KOROIDEUOUN TOUS ELLINOAMERIKANOUS YIA TIN PROFORA MAS KAI YIATI MILAME AGGLIKA STHN ELLADA OMOS OI IDIOI OI ELLINES XRISIMOPOIOUN POLLES AGGLIKES LEKSIS KATHIMERINA ME APOTELESMA NA FTHIRETE H ELLINIKH GLOSSA :-)


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις