ελληνική μουσική
167 online   ·  204.005 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Η μουσική στην αρχαία Ελλάδα

Όλοι μας γνωρίζουμε πόσο σοφοί υπήρξαν οι Αρχαίοι Έλληνες στις σκέψεις και τα έργα τους. Είτε είχε να κάνει με το πολιτικό τους σύστημα, είτε με την προσφορά τους στις επιστήμες, τις τέχνες και τα γράμματα. Ποιά όμως ήταν η θέση της μουσικής στην, αναγνωρισμένα υψηλής πνευματικής στάθμης, αρχαία ελληνική κοινωνία; Πόσο αγαπούσαν, μελετούσαν και εκφράζονταν από τη μουσική στις διάφορες εκφάνσεις της ζωής τους οι αρχαίοι ημών πρόγονοι;
Γράφει το μέλος Elen6 άρθρα στο MusicHeaven
Σάββατο 14 Ιουνίου 2003
Η αρχιτεκτονική και η γλυπτική στην αρχαία Αθήνα ενσωμάτωναν πολλούς κανόνες γεωμετρικής ισορροπίας, τους οποίους είναι αμφίβολο αν οι αρχιτέκτονές τους τότε γνώριζαν. Ο Παρθενώνας για παράδειγμα, οκτάστηλος ναός δωρικού ρυθμού, εργο του 5ου αι. π.Χ., θεωρείται ένα αριστούργημα της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής, καθώς ακόμη δεν μπορεί να γίνει κατανοητό από τους ειδικούς, πώς ο ναός αυτός δεν έχει καταστραφεί από σεισμούς και δεν έχει υποστεί την παραμικρή βλάβη από γεωλογικούς παράγοντες, με δεδομένο ότι το κτίσμα δεν είναι θεμελιωμένο στο έδαφος. Τα μάρμαρα που το αποτελούν, δηλαδή, είναι στερεωμένα και όχι θεμελιωμένα!
Έχει επικρατήσει η άποψη ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν τέτοια αριστουργήματα, χάρη στην αίσθηση του "μέτρου" που κυριαρχούσε στη ζωή τους! Το "μέτρο", είναι η "καθάρα ελληνική αρετή", όπως αναφέρει η συγγραφέας Μαρίνα Λαμπράκη, στο βιβλιο της "Ο Ροντέν και η Αρχαία Ελληνική Τέχνη". Σύμφωνα πάντα με τη συγγραφέα, η "τάξη" και το "μέτρο" οδηγούσαν τον αρχαίο τεχνίτη. "Η ομορφιά που οραματίστηκαν οι Έλληνες, ήταν η τάξη όπως τη συλλαμβάνει η διάνοια".


Κυρίως σε ό,τι αφορά τη μουσική, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι την είχαν τοποθετήσει σε περίοπτη θέση! Η αρχαία ελληνική κοινωνία είχε φροντίσει ώστε η μουσική διδασκαλία να βρίσκεται ανάμεσα στα βασικότερα μαθήματα στην εκπαίδευση των νέων! Και η ανάπτυξη της τέχνης αυτής απασχολούσε φιλοσόφους και ερευνητές της εποχής όπως τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Πυθαγόρα και άλλους. Οι Έλληνες ήταν εξοικειωμένοι με την ιδέα ότι η μουσική καταπραϋνει, χαροποιεί, πλάθει ήθος, θεραπεύει. Όταν η Σπάρτη ήταν σε κατάσταση αναταραχής τον 7ο π.Χ. αιώνα, είναι χαρακτηριστικός ο χρησμός που παραινούσε τους Σπαρτιάτες να καλέσουν το διάσημο λυρωδό Τέρπανδρο από τη Λέσβο, να επαναφέρει την τάξη στην πόλη με το τραγούδι του.(Παν. Στέφος, Από το περιοδ. "Μουσικός Τόνος" Δεκέμβριος 2002, Εκδ. Φίλιππος Νάκας)

Στο βιβλίο του "Η ιστορία της μουσικής", ο καθηγητής του Ωδείου Φίλιππος Νάκας Ευάγγελος Κοκόρης, γράφει:

"Η μουσική στην αρχαία Ελλάδα ήταν σύνθεση τριών στοιχείων: λόγου, μέλους(μελωδία) και όρχησης(κίνηση, χορός). Παρούσα σε όλες τις πράξεις της καθημερινής ζωής, αποτελούσε το αντικείμενο βαθιάς σκέψης στις φιλοσοφικές σχολές. Η επίδραση που ασκούσε η μουσική στις ανθρώπινες ψυχές, ήταν πασιφανής για τους Έλληνες, καθώς και η στενή συγγένεια που είχε με τους νόμους που διέπουν το σύμπαν.

Για τον Πυθαγόρα και τη σχολή του, η μουσική ήταν πάνω απ'όλα μια μαθηματική επιστήμη, η εικόνα της ουράνιας αρμονίας. Καθώς αναφέρει ο Πλάτων, η αστρονομία και η μουσική είναι αδελφές επιστήμες.

Αυτό το πάθος για τη μουσική και η αγάπη για την ανακάλυψη των αιώνιων κανόνων της, οδήγησαν τους Έλληνες να αφιερώσουν ένα πλήθος από θεωρητικές μελέτες, που έφερε ως τις μέρες μας η γραπτή παράδοση."


Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα, ανήκαν και στις τρεις γνωστές μας κατηγορίες, δηλαδή είχαμε έγχορδα, πνευστά και κρουστά όργανα. Σύμφωνα και πάλι με το βιβλίο του Ευάγγ. Κοκόρη, "Η μελέτητων μουσικών οργάνων κατά τους αρχαίους ελληνικούς χρόνους συνέβαλε στην πλερέστερη γνώση, είτε με τη μορφή περιγραφών μέσα στα κείμενα της αρχαίας γραμματείας, είτε από απεικονίσεις αγγείων και αγαλμάτων ή από αποκαλύψεις που έφεραν στο φως οι αρχαιολογικές ανασκαφές."

Πιο συγκεκριμένα: "Υπήρξε ένας μεγάλος αριθμός εγχόρδων οργάνων, όπως η λύρα και η κιθάρα -τα πλέον διαδεδομένα όργανα -, η φόρμιγξ(λύρα χωρίς ηχείο), η χέλυς(είδος λύρας), η βάρβιτος, το τρίγωνο(είδος άρπας), η πήκτις και η μάγαδις, τα επονομαζόμενα από τον Πλάτωνα πολύχορδα.Οι διάφοροι τύποι αυλών (δίαυλος, ευθύαυλος, πλαγίαυλος), η σύριγξ του Πανός και τέλος τα κρουστά(σείστρα, κρόταλα, κύμβαλα) αποτελούν τα κυριότερα όργανα των αρχαίων Ελλήνων."

Έχει ενδιαφέρον στο σημείο αυτό να αναφέρουμε (σύμφωνα με την ίδια πηγή) ότι τα έγχορδα όργανα ήταν συνυφασμένα με τη "λυρική γλώσσα"του Απόλλωνα, ενώ οι αυλοί παρέπεμπαν στη γλώσσα του "πάθους", συνυφασμένη με το πνεύμα του Διονύσου.

Για το μουσικό σύστημα της αρχαίας Ελλάδας είναι γνωστά αρκετά πράγματα τόσο μέσα από τη μελέτη των οργάνων, όσο και από θεωρητικά κείμενα. Το μουσικό σύστημα των Ελλήνων ήταν αρχικά πεντάφθογγο. Στον 7ο αιώνα π.Χ. ανάγεται η μετάπλασή του σε επτάφθογγο από τον Τέρπανδρο, ενώ τον 6ο αιώνα έχουμε την εξέλιξή του σε οκτάφθογγο πλέον, από τον Πυθαγόρα.

Εξαιρετικά σημαντικό είναι να αναφέρουμε ορισμένα στοιχεία και για την σημειολογία του μουσικού συστήματος. Σύμφωνα με τον Ευαγγ. Κοκόρη, "Η μουσική καταγραφή δομείται με σύμβολα ονομαζόμενα σημεία. Υπήρξαν δε δύο συστήματα γραφής, ένα για την οργανική και ένα άλλο για τη φωνητική σημειογραφία, που ονομάζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση "παρασημαντική". Οι φθόγγοι, ή αλλιώς σημεία, προσέγγιζαν τα γράμματα της αλφαβήτου."

Οι μουσικογράφοι και θεωρητικοί της εποχής κατατάσσονταν σε δύο "σχολές". Στους Πυθαγόρειους και τους Αριστοξενικούς. Ο Αριστοξένης, από τον οποίο χαρακτηρίστηκαν και οι Αριστοξενικοί, υπήρξε μαθητής του Αριστοτέλη.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι έχουμε πλούσια στοιχεία για τα όργανα και το μουσικό σύστημα των αρχαίων Ελλήνων, ελάχιστα γνωρίζουμε για τα μουσικά έργα της εποχής! Για τις μελωδίες που συνέθεταν. Αλλά και τα σωζόμενα αυτά μουσικά κείμενα δεν είναι ολόκληρα, παρά μόνο αποσπάσματα. Αυτά είναι (σύμφωνα με την "Ιστορία της μουσικής"):

  • Δύο δελφικοί ύμνοι στον Απόλλωνα, που ανάγονται στο 2ο αιώνα π.Χ., αγνώστου συνθέτη.

  • Τρεις ύμνοι στον Ήλιο(Φοίβο Απόλλωνα), στη μούσα Καλλιόπη και στη Νέμεση. Αποδίδονται στον Κρητικό μουσικό Μεσομήδη το 2ο αι. π.Χ.

  • Ένα μικρό απόσπασμα χορικού από τον Ορέστη του Ευριπίδη.

  • Ο πρώτος Πυθιόνικος νόμος του Πινδάρου.

  • Ο Επιτάφιος του Σεικίλου, που βρέθηκε σε επιτύμβια στήλη στις Τράλεις της Μ.Ασίας

  • Ορισμένοι πάπυροι με την επωνυμία Πάπυρος της Βιέννης, του Βερολίνου, του Όσλο, και Οξυρύγχου.



  • Μιλώντας για τη μουσική στην αρχαία Ελλάδα, πώς θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στο τραγούδι, αναπόσπαστο στοιχείο της! Είναι γνωστό ότι "το τραγούδι στην αρχαία Ελλάδα εκφράζεται με το θρήνο, αναφερόμενο στη θλίψη και το θάνατο, και τον παιάνα, αναφερόμενο σε μια μεγάλη χαρά. Ο λαός παράλληλα τραγουδάει βουκολικά, εγκώμια, παροίνια(του κρασιού) και επινίκια."

    Ωστόσο, η μελωδία συνοδεύει και την απαγγελία ποιημάτων. Έτσι, τον 8ο αιώνα π.Χ., που αναπτύσσεται η Επική ποίηση(διήγηση ηρωικών κατορθωμάτων), συναντάμε τους ραψωδούς να απαγγέλλουν με τη συνοδεία φόρμιγγας επικά αποσπάσματα. Τον αμέσως επόμενο αιώνα(7ο), εμφανίζεται η Λυρική Ποίηση, εξιστορώντας προσωπικές, εσωτερικές καταστάσεις με τη συνοδεία λύρας ή κιθάρας. Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. κάνει την εμφάνιση του ένα νέο είδος τραγουδιού, ο διθύραμβος. Πρόκειται για χορικό τραγούδι προς τιμήν του θεού Διoνύσου. Πιστεύεται ότι ο διθύραμβος γεννά την τραγωδία, η οποία έφτασε στην ακμή της τον 5ο αιώνα, ενώ άρχισε να παρακμάζει κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους.

    Ύψιστη λοιπόν η θέση της μουσικής στην αρχαία ελληνική κοινωνία. Αδελφή επιστήμη προς τα μαθηματικά και την αστρονομία κατά τον Πλάτωνα και τον Πυθαγόρα, αντικείμενο στοχασμού σε φιλοσοφικές συζητήσεις! Ιδιαίτερη σημασία δινόταν στον ηθοπλαστικό, θεραπευτικό, και καταπραϋντικό της χαρακτήρα, ενώ συνόδευε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των αρχαίων Ελλήνων. Μεγάλο... παράπονο, το ότι έχουν διασωθεί ελάχιστα αποσπάσματα μουσικών κειμένων! Ποιά μουσική να συνόδευε άραγε ένα κείμενο όπως αυτό της Αντιγόνης;



    Tags
    Μουσικά Όργανα:ΈγχορδακιθάραΚαλλιτέχνες:Μαρίνα ΛαμπράκηΜουσική Εκπαίδευση:φωνητική


    Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

    Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

    Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


    σχόλια (12)

    σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


    Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

    gate Chat
    MusicHeaven Guru
    #190   /   15.06.2003, 02:17   /   Αναφορά
    Εξαιρετική η δουλειά σου Ελένη.Πολλές και πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

    Θα είχε πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να γνωρίζαμε πώς ήταν πραγματικά μια αρχαία μελωδία και τι αίσθηση θα μπορούσε να δημιουργήσει.

    Βρίσκω λοιπόν ευκαιρία από το άρθρο σου για να αναφέρω κάποιες προσπάθειες που έχουν γίνει κατά καιρούς για τον ανασχηματισμό των αρχαίων μελωδιών, με βάση όσα στοιχεία διαθέτουμε γι' αυτές και πραγματικά είναι εντυπωσιακές:

    - τον 17ο αι. ο γερμανός Athanasius Kircher παρουσιάσε το έργο του "Musurgia Universalis". Σε αυτό επεχείρησε ανασχηματισμό της αρχαίας μελωδίας στους στίχους της πρώτης Πυθικής ωδής του Πινδάρου

    - στα τέλη 17ου - αρχές 18ου αι. ο Benedetto Marcello ανασχημάτισε αρχαία μελωδία για τον ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα

    - κατά το 19ο αι. πολλοί επίσης ήταν εκείνοι οι συνθέτες που επεχείρησαν να μελοποιήσουν αρχαία ποίηση, όπως οι C.Hubert, H. Parry, Tertius Noble, Xavier Leroux, G.A. Macfarron, C. Wood και άλλοι

    - τον 20ο αι. πάλι σημειώθηκε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον ανασχηματισμό αυτό των αρχαίων μελωδιών. Ενδεικτικά αναφέρω την ηχογράφηση από την εταιρία Parlophon του τραγουδιού του Σεικλου και του ύμνου προς τον Ήλιο του Μεσομήδη, από χορωδία καθώς και τους δίσκους με τίτλο "ancient and oriental music, by E. Wellesz" το 1957. Ενώ στην Ελλαδα αναφέρω ενδεικτικά τον Κωσταντίνο Αγαθόφρονα Νικολόπουλο, τον Ιωάννη Σακελλαρίδη, τον Γ. Πακτίκο, τον Θ. Πολυκράτη, τον Ι. Ρεμαντά και τον Κ. Ψάχο που έχουν μελοποιήσει κείμενα της αρχαίας ελληνικής ποίησης.

    Υπάρχει μάλιστα για όποιον ενδιαφέρεται ορισμένες δισκογραφικές δουλειές του Πέτρου Ταμπούρη, ο οποίος έχει ασχοληθεί για πολλά χρόνια και έχει προσφέρει σημαντικό έργο όχι μόνο στο είδος αυτό αλλά και στη βυζαντινή μουσική και στο παραδοσιακό τραγούδι. Λοιπόν θα πρότεινα τις δουλειές του :

    - "Μέλος αρχαίον - secular music of greek antiquity"

    - "Μέλος αρχαίον - sacred music of greek antiquity"



    στα οποία έχει ηχογραφήσει κάποιες από τις μελοποιήσεις ορισμένων ελλήνων συνθετών που προανέφερα. όπως του Νικολόπουλου και τουΣακελλαρίδη και πραγματικά αποτελούν ξεχωριστή δουλειά...

    Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η μουσική που έχει ηχογραφηθεί στις δουλειές αυτές του Ταμπούρη, έχει αποδοθεί από αρχαιοελληνικά όργανα, όπως αυτά έχουν ανασκευασθεί στις μέρες μας, όπως κίθαρι, πυκτίδα, πανδουρίδα, βάρβιτους, ρόπτρο, άσκαυλους και άλλα.
    Administrator
    jorge Chat
    Musantiquus
    #191   /   15.06.2003, 02:46
    Gate, μπορούμε να βρούμε κάποιο απόσπασμα και να το παραθέσουμε μαζί με το παραπάνω κείμενο;

    gate Chat
    MusicHeaven Guru
    #192   /   15.06.2003, 20:45
    Ασφαλώς και μπορούμε Jorge.

    Να συνεννοηθούμε και να το οργανώσουμε :)

    yiannisyiannis Chat
    Φθασμένος
    #193   /   16.06.2003, 09:30   /   Αναφορά
    Συγχαρητήρια για το άρθρο σου Elen, όπου παρουσιάζεις σφαιρικά το ρόλο της μουσικής στην Αρχαία Ελλάδα. Όπως πολύ σωστά αναφέρεις, πέρα από την ψυχαγωγία οι Έλληνες είχαν ανακαλύψει τη σημαντικότητα των μουσικών δομών στη διάπλαση των ηθών. Λαμβάνοντας λοιπόν αφορμή από το άρθρο σου, αναφέρω επιγραμματικά δύο στοιχεία. Η μουσική εκπαίδευση ήταν υποχρεωτική στην αρχαία Ελλάδα κι όποιος το αμελούσε τιμωρούταν με βαρύ πρόστιμο. Είχαν δε τόσο πολύ εμβαθύνει το ρόλο της μουσικής στην διάπλαση των ηθών, ώστε είχαν κατηγοριοποιήσει τα όργανα και τις μουσικές φόρμες, ανάλογα με τις ηλικίες. Για παράδειγμα το Επιγόνιο (όργανο που παιζόταν στα γόνατα, πρόγονος του ψαλτηρίου και του σημερινού κανόνα) απαγορευόταν αυστηρώς να παίζεται από τα παιδιά, διότι ο ήχος του θεωρούταν πολύ γλυκός και ηδυπαθής, με αποτέλεσμα να “διαφθείρει” τρόπον τινά τα παιδιά, μεταδίδοντάς τους μια πρόωρη μαλθακότητα.
    priggos Chat
    Βασική Νότα
    #11510   /   29.01.2008, 10:19
    Στη σημερινή εποχή, μήπως όλοι μας παίζουμε το Επιγόνιο;
    Μήπως από μικρή ηλικία ακόμα, γινόμαστε βιρτουόζοι σ' αυτό;
    Το Επιγόνιο του σήμερα, είναι η τηλεόραση. Η τηλεόραση >, αλλά και τους μεγάλους.
    Πετάξτε την τηλεόραση απ' το δωμάτιο που κοιμάστε, απ' την κουζίνα που τρώτε, πα' το σαλόνι που κάθεστε και κυρίως, απ' το παιδικό δωμάτιο, πετάξτε την και απ' το σπίτι.
    Είναι συν τοις άλλοις, κύρια αιτία αποξένωσης των ανθρώπων, των διαζυγίων, διάδοσης της μόδας και πολλά άλλα που δεν είναι του παρόντος.

    Καλημέρα σε όλους και καλό "Επιγόνιο" !!!

    priggos Chat
    Βασική Νότα
    #11511   /   29.01.2008, 10:25
    Στη σημερινή εποχή, μήπως όλοι μας παίζουμε το Επιγόνιο;
    Μήπως από μικρή ηλικία ακόμα, γινόμαστε βιρτουόζοι σ' αυτό;
    Το Επιγόνιο του σήμερα, είναι η τηλεόραση. Η τηλεόραση " “διαφθείρει” τρόπον τινά τα παιδιά, μεταδίδοντάς τους μια πρόωρη μαλθακότητα ", αλλά και τους μεγάλους.
    Πετάξτε την τηλεόραση απ' το δωμάτιο που κοιμάστε, απ' την κουζίνα που τρώτε, απ' το σαλόνι που κάθεστε και κυρίως, απ' το παιδικό δωμάτιο, πετάξτε την και απ' το σπίτι αν μπορέσετε.
    Είναι συν τοις άλλοις, κύρια αιτία αποξένωσης των ανθρώπων, των διαζυγίων, μέσο διάδοσης της μόδας και πολλών άλλων δεινών που δεν είναι του παρόντος.

    Καλημέρα σε όλους και καλό "Επιγόνιο" !!!


    (Όλοι μας κάνουμε λάθη στην HTML, μήπως και γι 'αυτό φταίει η τηλεόραση;)

    Elen Chat
    Σολίστ
    #194   /   17.06.2003, 09:47   /   Αναφορά
    gate, yiannisyiannis,

    σας ευχαριστώ πολύ για τα θετικά σχόλια! :-)

    Πολύ ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες που μας δίνεις Νεκταρία για τις δουλειές ανάπλασης αρχαίων μελωδιών που έχουν γίνει, πραγματικά πολύ σπουδαίες πληροφορίες, όπως και οι δισκογραφικές δουλειές Ελλήνων συνθετών που αναφέρεις!!! Ωραία η ιδέα σας να δημοσιευτεί ένα τετοιο δείγμα, ως συνοδευτικό του κειμένου! Έτσι μπορούμε να καταλαβουμε ακριβώς και τί σημαίνει αρχαία ελληνική μελωδία! :-)

    Έχει ενδιαφέρον νομίζω να ασχοληθούμε και να μάθουμε ο, τι μπορούμε για τη μουσική των αρχαίων Ελλήνων, αφού όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματά τους, θα περιέχει το "μετρο", το περίφημο, και αρκετη σοφία, καθώς και αυτή την αισθηση της αρμονίας (κατά τον Πυθαγόρα) :-)



    yianni, δεν το ήξερα αυτό που γράφεις για το ότι για κάθε ηλικία υπήρχαν και διαφορετικά μουσικά όργανα προς εκμάθηση, λόγω του τα ηχοχρώματα που παρήγαγαν κάποια απ'αυτά θεωρούνταν ότι θα μπορούσαν να "διαφθείρουν" ήθη σε μικρές ηλικίες! :-) Πολύ ενδιαφέρον, αλλά λίγο συντηρητικό μου φαίνεται... Βέβαια, κάτι θα ήξεραν οι "αρχαίοι ημών πρόγονοι"! ;-)
    XeniaRodo Chat
    Βετεράνος
    #5814   /   06.10.2006, 16:45   /   Αναφορά
    Πολύ ενδιαφέρον άρθρο.

    Θα ήθελα να πω ότι υπαρχουν ηχογραφημένα μερικά "αρχαία" κομμάτια στον δίσκο-βιβλίο του Λάκη Xαλκιά για την "ιστορία της Eλληνικής Mουσικής".
    antreas_dr Chat
    Βετεράνος
    #5815   /   06.10.2006, 17:28
    Πολύ σωστά Ξένια.

    Συγκεκριμένα ο ολοκληρομένος τίτλος του έργου του Λάκη Χαλκιά είναι ¨2500 Χρόνια Ελληνική Μουσική¨.

    Στην ενότητα με την αρχαία ελληνική μουσική περιέχονται ο ένας δελφικός ύμνος στον Απόλλωνα, οι δυο ύμνοι του Μεσομίδη (στον ήλιο, στη Μούσα), το χορικό από τον Ορέστη του Ευριπίδη, Ο Επιτάφιος του Σεικίλου, και ο ύμνος στη Νέμεση.

    Mesoxoritis Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5818   /   07.10.2006, 00:02   /   Αναφορά
    Πάνω σε ένα θέμα στο οποίο δεν είχα καμμία απολύτως γνώση, μου έδωσες κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες! Ευχαριστώ πολύ! Πολύ ωραία η δημοσίευσή σου!
    Tziamourani Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5840   /   09.10.2006, 23:10   /   Αναφορά
    Μπράβο σου Ελένη...
    Polydefkis Chat
    Περαστική Νότα
    #29227   /   17.07.2015, 11:02   /   Αναφορά
    Διάβασα το πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την μουσική στην Ελληνική αρχαιότητα . Είναι ανάγκη να κατανοήσουμε ότι και η μουσική εδώ γεννήθηκε. Οι διεθνείς μουσικοί όροι, μουσική, μελωδία, αρμονία , ρυθμός κ.λ.π. είναι ελληνικές λέξεις! Εδώ και λίγα χρόνια οι ασχολούμενοι με το θέμα καταλήγουν ότι η συνέχεια της μουσικής των προγόνων είναι η πλουσιότατη μουσική μας παράδοση. Υποστηρίζεται ότι όπως τα ομηρικά έπη, μέχρι να καταγραφούν, μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα έτσι και η μουσική έφτασε ως σήμερα από αυτί σε αυτί! Σήμερα οι οργανοπαίχτες μεταδίδουν την τέχνη τους σε νεωτέρους μουσικούς μαθητές κ.ο.κ. Η μουσική μας παράδοση έχει πάνω από 630 ρυθμούς(!) όταν τα λάτιν π.χ. είναι 5 ρυθμοί ,οι άλλοι Ευρωπαίοι έχουν 3 'η 4 κ.λ.π. Η διαφορά είναι αστρονομική. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου , σε μια τελετή έναρξης αγώνων στίβου, παρουσίασε, στο καλλιμάρμαρο , χορευτικά με αρχαίες χλαμύδες υπό τους ήχους ποντιακής και κρητικής λύρας σε γνωστούς σκοπούς με καταπληκτικό αποτέλεσμα! Οι δραστηριότητες των προγόνων αφήνουν έκπληκτη την ανθρωπότητα, σε επιστήμη σε τέχνη σε φιλοσοφία σε αρχιτεκτονική, δεν μπορεί και η μουσική παρά να είναι το ίδιο ενδιαφέρουσα και υψηλού επιπέδου. Η δημοτική μας παράδοση περιέχει αριστουργήματα που δεν γνωρίζουμε τον δημιουργό. Αυτή η μουσική δεν έχει καμία σχέση με κάποια ανούσια κατασκευάσματα που απέδωσαν κατά καιρούς κάποιοι από Λονδίνο ,Γερμανία ως Αρχαία Ελληνική μουσική. Άλλωστε οι 630 ρυθμοί δεν είναι δυνατόν να έρχονται από το πουθενά


    Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις