ελληνική μουσική
274 online   ·  204.063 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Η άλλη όψη του νομίσματος (Μέρος 1ο)

Η Αγάπη, ήταν φοιτήτρια της Ιατρικής στη Θεσσαλονίκη. Ζούσε με τους θείους της, σε μια πολυόροφη πολυκατοικία στην Καλαμαριά.
Γράφει το μέλος Κουρουτζή Βλαβιανού Αντιγόνη (Liza32)5 άρθρα στο MusicHeaven
Οι στόχοι μας πρέπει να είναι ρεαλιστικοί για να πραγματοποιηθούν. Και όταν τελικά τους πραγματοποιήσουμε, πρέπει να έχουμε τα κότσια να μείνουμε εκεί που φτάσαμε......
Παρασκευή 27 Ιουνίου 2008
Δούλευε ταυτόχρονα σε μια πιτσαρία προκειμένου να τα βγάζει πέρα στα έξοδα της και να μην επιβαρείνει και τους θείους της. Όταν είχε εξεταστική, τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα, επειδή κοιμόνταν μόνο 4 ώρες επειδή διάβαζε όλη νύχτα. Είχε βάλει όμως ενα στόχο, και θα τον πετύχαινε πάση θυσία. Τα ξαδέρφια της ήταν μεγαλύτερα απο εκείνη, και μάλιστα επαγγελματικά επιτυχημένα. Ο μεγάλος της ξάδερφος, ο Ντίνος, ήταν στέλεχος μιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρίας, και πολύ σύντομα, θα έπαιρνε προαγωγή, ενώ η ξαδέρφη της η Βίκη, ήταν ιδιοκτήτρια μιάς καφετέριας στην οδό Αριστοτέλους, η οποία πήγαινε πολύ καλά. Τα ξαδέρφια της δεν τα έβλεπε συχνά διότι όσες ώρες ήταν στο πανεπιστήμιο, εκείνοι ήταν στη δουλειά, και όταν ήταν σπίτι εκείνη διάβαζε. Η δουλειά της δεν ήταν κουραστική στην πιτσαρία, απλά δεχόνταν τηλεφωνικές παραγγελίες, και συχνά, είχε και ενα βιβλίο δίπλα της όποτε ξέκλεβε λίγο χρόνο, και έριχνε μια ματιά. Εκείνο το ζεστό βράδυ του Μαϊου, ξεκίνησε να πάει στη δουλειά όπως συνήθως. Χαιρέτησε τους θείους της, και μπήκε στο αμάξι της. ήταν αρκετός δρόμος μέχρι το κέντρο, αλλά ξεκινούσε νωρίτερα, οπότε προλάβαινε να φτάσει στην ώρα της στη δουλειά. Έφτασε λίγα λεπτά νωρίτερα, οπότε κάθησε σε μια γωνία, και άρχισε να περιεργάζεται τον κόσμο. Ήταν ήδη γεμάτη η πιτσαρία, και το βουιτό απο τη φασαρία, της έφερνε πονοκέφαλο. Δεν με βλέπω να διαβάζω απόψε, σκέφτηκε λυπημένη. Αλλά τι να γίνει. Μάλλον δεν θα κοιμηθώ καθόλου απόψε, και θα βγάλω την ύλη. Απο την άλλη άκρη της πιτσαρίας, ένας άγνωστος της έγνεψε να πάει κοντά του. Όταν εκείνη πήγε, με μεγάλη της έκπληξη τον άκουσε να της λέει. Ξέρεις, μοιάζεις πολύ σε μια κοπέλα που είχα γνωρίσει πριν λίγα χρόνια που ήμουν φοιτητής εδώ. Αλήθεια, πως σε λένε; Η Αγάπη χαμογέλασε και σκέφτηκε, μα καλά, δεν έβρισκε καλύτερο τρόπο προσέγγισης; Πάντως, του απάντησε επίσης με χαμόγελο. Κατ αρχάς, επειδή δουλεύω εδω και εντός ολίγου πρέπει να πάω στη δουλειά μου, δεν πρέπει να μιλάω με πελάτες, κατά δεύτερον, το όνομα μου το λέω μόνο σε άτομα που με ενδιαφέρουν, οπότε καλύτερα να μην έχεις ελπίδες. Η Αγάπη, αφού τον άφησε άναυδο, προχώρησε προς το τηλεφωνικό κέντρο και κάθησε στη θέση της. Το τηλέφωνο δεν σταμάτησε να χτυπάει, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον άγνωστο νέο να την πλησιάσει και να καθήσει δίπλα της. Εκείνη, όταν έκλεισε το τηλέφωνο, τον κοίταξε αλλά δεν μίλησε. Ο Μίλτος τότε της είπε. Καλά, τι είπα και σε πείραξε; Εκείνη συνέχισε να κάνει τη δουλειά της, και να μη του δίνει σημασία. Ο Μίλτος όμως δεν πτοήθηκε. Σηκώθηκε, βγήκε απο την καφετέρια, και σε λίγο επέστρεψε με ενα όμορφο μπουκέτο λουλούδια, και την πλησίασε λέγοντας. Ζητώ συγνώμη αν ήμουν απότομος, αυτά είναι για σένα. Η Αγάπη, ξαφνιάστηκε, αλλά κατόρθωσε να μιλήσει. Ξέρεις, δεν έχω χρόνο για τέτοια. Όπως βλέπεις δουλέυω, και επειδή σπουδάζω, αφιερώνω όλο μου το χρόνο στο διάβασμα. Ονομάζομαι Μίλτος, είπε εκείνος, και επέμενε να βγούν για ενα καφέ. Σου είπα, δεν μπορώ, έχω άλλες προτεραιότητες τώρα, απάντησε εκείνη. Καλά, δεν επιμένω άλλο, είπε ο Μίλτος. Σε χαιρετώ, και εις το επανειδήν! Όταν εκείνος έφυγε, η Αγάπη συνέχισε τη δουλειά της μέχρι που ήρθε η ώρα να σχολάσει. Στο δρόμο για το σπίτι, το μόνο που σκεφτόνταν ήταν το διάβασμα που την περίμενε... Μετά απο καμιά ώρα, τακτοποιούσε τα βιβλία της στο μικρό γραφείο που της είχε παραχωρήσει η ξαδέρφη της. Η Αγάπη τα ήθελε όλα στην εντέλεια. Ακόμα και το στιλό της τον ήθελε στη συγκεκριμένη θέση. Απόψε, αφού καληνύχτησε τους θείους της, κλείστηκε στο δωμάτιο, και τηλεφώνησε στους γονείς της. Πάντα τους τηλεφωνούσε, 3 φορές τη μέρα, άλλωστε τους ένιωθε που ήταν μόνοι τους στην Αθήνα, και είχαν την έννοια της. Η Αγάπη ήταν μοναχοκόρη, και δεν της ήταν εύκολο να φύγει απο τους γονείς της, αλλά για χάρη της Ιατρικής, έκανε μια μεγάλη θυσία, να μετακομήσει στη Θεσσαλονίκη, και να αφοσιωθεί στο πανεπιστήμιο. Μίλησε λίγη ώρα με τους γονείς της, τους άκουσε για άλλη μια φορά να της λένε ότι την αγαπάνε, και να κάνει κουράγιο, και μετά, άνοιξε τη μαιευτική, έφτιαξε ενα καφέ, και στρώθηκε στο διάβασμα. Κοίταξε την ώρα. ήταν ήδη δώδεκα. Είχε 7 ώρες καιρό για διάβασμα. Το πρωί έπρεπε να συγυρίσει λίγο το δωμάτιο, και πριν να παει στο πανεπιστήμιο, έπρεπε να περάσει απο το βιβλιοπωλείο για κάτι σημειώσεις. Τα μάτια της ήταν βαριά, αλλά καθώς έπινε τον καφέ, ένιωσε καλύτερα. Κοίταξε το βιβλίο. Είχε αρκετά κεφάλαια, όμως τα είχε καταφέρει και σε ποιό δύσκολες περιπτώσεις. Τι στο καλό, θα τα κατάφερνε και τώρα. Άλλωστε, ήταν απο τη φύση της πεισματάρα. Όταν έβαζε κάτι στο μυαλό, δεν υπήρχε περίπτωση να μην το πραγματοποιήσει. Κοίταξε τη φωτογράφία των γονιών της. Μαμά, μπαμπά, για σας τα τραβάω όλα αυτά...Για να είστε περήφανοι για μένα...



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (9)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

paperino Chat
Σολίστ
#14909   /   27.06.2008, 12:40   /   Αναφορά
Τέλειο! Με μάγεψε! Περιμένω τη συνέχεια , θα αργήσει;
emmanuella Chat
MusicHeaven Guru
#14911   /   27.06.2008, 12:51   /   Αναφορά
Πραγματικά υπέροχη ιστορία !!!! Αναμένουμε τη συνέχεια με αγωνία !!!
Liza32 Chat
Φθασμένος
#14920   /   27.06.2008, 15:39
Παιδιά, έχω στείλει μόνο δυο μέρη απο το μελλοντικό μου βιβλίο. Επειδή είναι αρκετά κεφάλαια, και επειδή δεν προλαβαίνω να τα ξαναγράψω, να περιμένετε τη συνέχεια μετά το καλοκαίρι. Αυτή τη στιγμή έχω άλλες προτεραιότητες, πολύ πιο σημαντικές. Εννοείται, ότι δεν μου αρέσει να αφήνω κάτι στη μέση, αλλά πιστέψτε με, το βιβλίο είναι έτοιμο, εχω πρόβλημα με τις ώρες στο να το ξαναγράψω. Τώρα,αυτό που με καίει είναι τα επαγγελματικά μου, και εχω αφιερώσει πολύ χρόνο για αυτά.

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#14931   /   27.06.2008, 16:49   /   Αναφορά
Νομίζω ότι σε ένα κείμενο είναι απαραίτητος ο χωρισμός παραγράφων, για να είναι πιο ευανάγνωστο, αλλά και πιο ευκολονόητο κατά την ανάγνωση.



Μου άρεσε πολύ! Θα περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια (όσο κι αν αργήσει)! Η ιστορία μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα!

kithara-woman Chat
Φθασμένος
#14976   /   30.06.2008, 02:06   /   Αναφορά
Πολύ όμορφο...

Μου αρέσει και η επιλογή του ονόματος Αγάπη.

Περιμένω να δω τη συνέχεια.
Stroumfita456 Chat
Φθασμένος
#15070   /   02.07.2008, 20:57   /   Αναφορά
Λιζακι keep going!!δεν ηξερα οτι γραφεις βιβλίο..αντε με το καλο να το εκδοσεις κιολας να διαβασουμε τιποτα αξιολογο!!!φιλακια!:)
alto Chat
Βασική Νότα
#15168   /   05.07.2008, 23:17   /   Αναφορά
αντι για στιχουργος θα μπορουσες να ησουν πεζογραφος.

μην μας το κανεις μελοδραμα στο τελος.

δικο σου ειναι;

αληθηνη ιστορια ειναι;
Liza32 Chat
Φθασμένος
#15176   /   06.07.2008, 08:39
Το μόνο που αληθεύει στην ιστορία είναι η επίσκεψη μου στη Θεσσαλονίκη, και μια άσχημη εμπειρία που είχα στην Καλαμαριά. Μακάρι να το είχα αποφύγει, αλλά δυστυχώς δεν το απέφυγα. Μια μέρα θα σας γράψω και την αληθινή ιστορία.

paperino Chat
Σολίστ
#15325   /   12.07.2008, 10:37   /   Αναφορά
Γράφεις βιβλίο; Όταν εκδωθεί ενημέρωσέ μας.....:)


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις