ελληνική μουσική
443 online   ·  204.525 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Αδιέξοδο ψυχής

Γράφει το μέλος Βίλλυ (black_devil)1 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

Μόνη μέσα στη μικρή σκηνή της απελπισίας μου
Στο πρόσωπο μου κυλάνε τα δάκρυα της αγωνίας μου
Πλέκω τα χέρια μου ξανά και ξανά
Κι αναρωτιέμαι ποιο είν’ το μετά
Πολυπόθητες αγκαλιές, λόγια, φιλιά
όλα είναι μια ψευδαίσθηση για να νιώθω καλά
Μπορείς να περπατήσεις άραγε όταν δεν υπάρχει μονοπάτι;
Δρόμοι που δεν οδηγούν πουθενά, αδιέξοδα, όλα είναι μια απάτη
Υπάρχω μόνο εγώ, το ‘είναι’ μου κι ο εαυτός μου
Και ξεπετώ που και που απ’ τα συντρίμμια του κόσμου
Ανόητες ανησυχίες και αναζητήσεις της καρδιάς
κι όλα όσα μέσα μου νιώθω παρανάλωμα της φωτιάς
Της φωτιάς που άναψες με την απομάκρυνση σου
Δεν ξέρω, ίσως, μπορεί ποτέ να μην ήθελες να είμαι δική σου
Υποσχέσεις που εννοήθηκαν, συναισθήματα που ειπώθηκαν, όλα έχουν βυθιστεί σ’ένα απέραντο κενό
Αναρωτιέμαι αν ξέχασες, αν δεν ήθελες, αν φοβόσουν να μείνεις εδώ
Σκέψεις και πιθανότητες που βασανίζουν το μυαλό μου
Θα στεκόσουν εδώ; Θa ανησυχούσες για μένα; Θα έκανες τα πάντα για το καλό μου;
Ίσως αυτά που σου δίνω είναι πολύ λίγα για ‘σενα
Μα την ψυχή μου και όλα όσα έχω μέσα μου δεν θα τα χάριζα σ’άλλο κανένα
Και είμαι μόνη μέσα στη μικρή σκηνή της απελπισίας μου
Αδυνατώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου για τις συνέπειες της απραξίας μου
Μένω εδώ με τα δάκρυα να κυλούν ποτάμι απ’ τα μάτια μου
Προσπαθώντας να συναρμολογήσω τα σπασμένα κομμάτια μου




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#16154   /   27.08.2008, 14:02   /   Αναφορά
Πολύ μελαγχολικό, αλλά δε με ενόχλησε καθόλου, γιατί φαίνεται αληθινό.

Πολύ συναίσθημα... μου άρεσε! Μπράβο...
anestis12001 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16163   /   28.08.2008, 02:02   /   Αναφορά
Μπορείς να περπατήσεις άραγε όταν δεν υπάρχει μονοπάτι;

Προσπαθώντας να συναρμολογήσω τα σπασμένα κομμάτια μου



Η αναζήτηση του μονοπατιού είναι μάταιη είσαι ήδη στο δρόμο σου

το πάζλ των κοματιών ένα παιχνίδι φαντασίας και υπομονής παίξτω τα δάκρυα ποτίζουν τις καρδιές και ωριμάζουν τις πληγές

ως κείμενο καλό και με φαντασία


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις