ελληνική μουσική
92 online   ·  204.574 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Η πολυτέλεια του χωρισμού

Πονάς πολύ. Θυμάσαι τα παλιά και πόσο θα 'θελες να 'τανε βάρκα δεμένη σε σχοινί, να την τραβούσες και να ερχότανε κοντά σου. Κοιτάς όμως το πέλαγος με χέρια αδειανά, ρίχνεις χαλίκια για φοβέρισμα στη μοίρα που όσα λατρεύεις σου κρατάει μακριά. Μα πριν δακρύσεις, πριν χιμήξεις στου αφρού την ειρωνεία, παιδί οργής που κάλμαρε στο άγγιγμα της άμμου, στάσου και συλλογίσου λίγο.
Γράφει η Ολίβια (erika)25 άρθρα στο MusicHeaven
Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008
Εσύ χτυπιέσαι τώρα όπως τα μωρά, στην παραλία που τους χάλασαν τον πύργο. Τόσο μαράζι ίσα-ίσα επειδή ένας παλιός σου αγαπημένος έχει φύγει. Την αγκαλιά του δεν θα έχεις γύρω-γύρω και το φιλί του στον αέρα θα πετά. Μα αν γεννήθηκες γι' αυτόν μονάχα, τότε φοβάμαι είναι άχρηστη η ζωή σου. Είναι ντροπή σου τόσο βίαια να αντιδράς χωρίς ματιά να ρίχνεις πια σε τίποτ' άλλο. Υπάρχουν άνθρωποι που χάσανε γονείς κι αγάπη παίρνουν μόνο απ' τις αναμνήσεις. Άλλοι που μείνανε ανάπηροι, τυφλοί, σακατεμένοι και λίγο φως θέλουν μονάχα για να ζουν. Από ένα λάθος κι ένα θόλωμα της σκέψης πίσω από κάγκελα ερωτεύονται πολλοί. Άλλους τους λείπει το ψωμί και το νερό τους και τουρτουρίζουν σε υπόγεια υγρά. Κάποιοι διψούσανε για γράμματα και γνώση, όμως σου φέρνουνε τις Τρίτες τον καφέ. Γιατί είχαν μέσα τους ευθύνη ριζωμένη κι έπρεπε τόσα να σταθμίσουν πριν χαρούν. Ρώτα εκείνους που κοιμούνται μες στα πάρκα πόσο τους έλειψε ένα δεύτερο κορμί. Καλά-καλά που το δικό τους δεν αντέχουν, τι πολυτέλεια που είναι το φιλί. Κι εσύ επιμένεις να οδύρεσαι ακόμα, που ΄χεις δικά σου όλα του κόσμου τα καλά. Που επιστρέφεις στο αφράτο σου κρεβάτι και μ' ένα βίπερ μονομιάς θα ξεχαστείς. Του χωρισμού ο πόνος να μη σε τρομάζει, γιατί αν τον νιώθεις τότε μάλλον πάει να πει πως όλα τ' άλλα σοβαρά τα ΄χεις λυμένα κι έχεις και χρόνο για έναν απολογισμό. Να κατεβείς ένα πρωί στην παραλία, τότε που θα ΄χει η ομίχλη διαλυθεί, να περπατήσεις με μπατζάκια σηκωμένα προς τον ορίζοντα που φαίνεται μακριά. Όταν νομίσεις για καλά πως έχεις φτάσει, εκεί θα είναι των ορίων σου η γραμμή. Όποτε πας άλλο ένα βήμα παραπέρα, απ' τη μιζέρια θα ΄χεις πια απαλλαγεί.



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (4)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#16170   /   28.08.2008, 14:06   /   Αναφορά
Η δεύτερη παράγραφος ήταν απροσδόκητη!

Διαβάζοντας τον τίτλο, πραγματικά δεν μπορούσα να φανταστώ πώς είναι δυνατόν ένας χωρισμός να είναι πολυτέλεια!

Αλλά όταν έφτασα στη δεύτερη παράγραφο, κατάλαβα γιατί. Και πραγματικά το βρίσκω πολύ συνετό το να σκεφτεί κάποιος πάνω στη στεναχώρια του όλα αυτά.

Διδακτικό κυρίως και έπειτα όμορφο ως κείμενο.
liberty Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16296   /   03.09.2008, 14:34   /   Αναφορά
Μπράβο σου!!!!Το κείμενο σου πραγματικά είναι καταπληκτικό!Με άγγιξε πάρα πολύ.Σ'ευχαριστώ γιατί πολύ απλά με έκανες να καταλάβω πολλά...
Vermint Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16341   /   05.09.2008, 22:16   /   Αναφορά
Πολυτέλεια, δε λες τίποτα !!! Αλλά βαριά, βρε παιδί μου… ασήκωτη. Ούτε τα σκαλιστά έπιπλα των επαύλεων και τα χρυσά κοσμήματα σε χέρια και λαιμούς σικ κυριών, τέτοιο πολύτιμο βάρος !

Σου εύχομαι – σε όλους μας το εύχομαι, δηλαδή – ολόψυχα, πάντα να κεντάς έτσι όμορφα τις πληγές των απωλειών σου !



ΥΓ. Αλήθεια, γιατί δεν το "έκοψες" σε στίχους ? Έχει έναν εξαιρετικό ρυθμό !

Oraclas Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#17634   /   20.01.2009, 21:50
Όταν βιώσα και εγώ μία εμπειρία όπως την περιγράφεις κατέβηκα μία βόλτα στο κέντρο για να ξεχαστώ. Ψιλοέβρεχε αλλά δεν με ένοιαζε η βροχή, εξάλλου έβρεχε πιο πολύ στην καρδιά μου..



Και τότε είδα αστέγους να κοιμούνται στα παγκάκια, άλλους κάτω από αυτά για να μην βρέχονται, είδα μοναξιά στα μάτια γέρων, στα μάτια νέων απελπισία, είδα πόνο λές και τόσο καιρό είχα τα μάτια κλειστά.



Ήταν η πιο απολαυστική μου βόλτα.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις