ελληνική μουσική
84 online   ·  204.548 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Νίκος Τουλιάτος: Ανοιχτή Επιστολή προς συναδέλφους, φίλους, συντρόφους

Είναι προφανώς δικαίωμα μας να κατοχυρώνουμε τα δικαιώματα μας και να μην επιτρέπουμε η μουσική μας να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από κάποιους επιτήδειους, ώστε να βγάζουν λεφτά.

Νίκος Τουλιάτος: Ανοιχτή Επιστολή προς συναδέλφους, φίλους, συντρόφους
Γράφει το μέλος Νίκος Τουλιάτος (nikostouliatos)2 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1955. Ξεκίνησε να παίζει drums το 1971 ως αυτοδίδακτος. Το προσωπικό του ύφους διαμορφώθηκε από την εμπειρία που απέκτησε παίζοντας για πολλά χρόνια διαφορετικά είδη μουσικής με μουσικούς παραδοσιακής μουσικής, σ...
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008

Με την παρακάτω επιστολή του κ.Νίκου Τουλιάτου, ξεκινάμε στο MusicHeaven τη νέα μας στήλη με τίτλο Λόγια στο Μπουκάλι, που θα περιλαμβάνει απόψεις και άρθρα γνωστών καλλιτεχνών.


ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΝΙΚΟΥ ΤΟΥΛΙΑΤΟΥ

Αγαπητοί συνάδελφοι – «φίλοι», «σύντροφοι» …………

Είναι προφανώς δικαίωμα μας να κατοχυρώνουμε τα δικαιώματα μας και να μην επιτρέπουμε η μουσική μας να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από κάποιους επιτήδειους ώστε να βγάζουν λεφτά.
Μέχρι εδώ καλά και σωστά. Έχουμε προσλάβει και εξουσιοδοτήσει υπαλλήλους «οργανισμούς» ώστε να ελέγχουν και να εισπράττουν για μας τα λεφτά που δικαιούμαστε (και να μας τα αποδίδουν βέβαια) καθώς και να μας προστατεύουν από κακή προφανώς χρήση της μουσικής μας, χρήση που ενδεχομένως μας προσβάλλει.

Είναι όμως ακριβώς έτσι;

Τα πράγματα λειτουργούν τόσο όμορφα και ανώδυνα; Οι «οργανισμοί» εισπράττουν τα χρήματα που δικαιούμαστε, τα αποδίδουν στους δημιουργούς βάσει πραγματικών καταλόγων και ποσοστών και όλοι, δημιουργοί, «οργανισμοί», χρήστες, είμαστε αρμονικά και με κοινωνική ειρηνική συνύπαρξη συμμέτοχοι σε αυτή την αγγελικά πλασμένη διαδικασία;

Υπάρχει κανείς που πραγματικά πιστεύει ότι έτσι είναι τα πράγματα;

Όλοι όσοι διαμαρτύρονται για ανόσιες συμπεριφορές, για μαφιόζικες πρακτικές, για απειλές, για παρανομίες «γνωστού εισπρακτικού οργανισμού» έχουν όλοι άδικο; Υπάρχει άραγε καπνός χωρίς φωτιά; Μπορεί ο καπνός να φαίνεται πολύς και η φωτιά να είναι σχετικά μικρότερη, αλλά αυτό αναιρεί ότι υπάρχει;

Και το θέμα δεν είναι βέβαια ποσοστιαίο.

Μήπως επιτρέπουμε με την ανοχή μας να λειτουργούν οι υπάλληλοι μας σαν τις εισπρακτικές εταιρείες των τραπεζών; Μήπως να προσλάβουμε και μπράβους να καίνε μαγαζιά; Γιατί όχι; Ίσως να είναι μια καλή ιδέα. Έτσι κι αλλιώς η βιομηχανία των μηνύσεων είναι και χρονοβόρα και πολυέξοδη. Συμφωνείτε;

Έχετε ακούσει ποτέ ότι είμαστε «πούστηδες που τα παίρνουμε από παντού, που έχουμε τρελά μεροκάματα, και τα παίρνουμε και από όπου ακούνε τη μουσική μας». (ψέματα;) Και δεν αναφέρομαι στους χιλιάδες δυστυχισμένους που ούτε μεροκάματα τρελά έχουνε ούτε πνευματικά παίρνουν, παρότι είναι (sic) μέλη εισπρακτικού «οργανισμού» (ως προς τους άλλους αναφέρομαι στους λίγους). Έχετε ακούσει ότι στέλνουμε τους υπαλλήλους μας οργανισμούς με δική μας βεβαίως εντολή ή έστω ανοχή (και αυτό ψέματα;) να οδηγούν τους ανθρώπους στα δικαστήρια, να κλείνουνε μαγαζιά, να απειλούνε ενόχους και αθώους, να στέλνουνε την αστυνομία κλπ για να εισπράξουμε και άλλα. (τα εισπράττουμε άραγε;) Κάποιοι βεβαίως ναι….

Ότι είμαστε αδίστακτα κοράκια που πίνουμε το αίμα των ανθρώπων που πλειοψηφικά επιλέγουν τη μουσική που ακούν με κριτήριο την αγάπη τους για τον δημιουργό και τη μουσική του και τους οποίους εμείς οι δημιουργοί οδηγούμε στα δικαστήρια, αφού τολμάνε να ακούνε τη μουσική μας. Απαράδεκτο από μεριάς τους, έτσι; Από ότι φαίνεται τη μουσική δεν τη γράψαμε για τον κόσμο αλλά για τον εισπρακτικό «οργανισμό» που προσλάβαμε. Και ο κάθε; «οργανισμός» υπάλληλος μας ό τι κάνει, το κάνει στο όνομα μας, ή μήπως όχι; (επιτρέψαμε στους υπαλλήλους μας να γίνουν αφεντικά! Έξυπνο!)

Τα έχετε ακούσει αυτά ποτέ, ή δεν κυκλοφορείτε έξω; Ή μήπως δεν σας αφορά;
Αλλά η αλήθεια είναι ότι ποιος κακομοίρης μαγαζάτορας θα έπαιρνε το θάρρος να διαμαρτυρηθεί στο «είδωλο του» που πιθανόν θα μπει στο μαγαζί του; Έτσι, μάλλον, δεν ακούτε από πρώτο χέρι τις πικρές αλήθειες. Σας αρέσει αυτή η εικόνας σας; ή μήπως δεν τη γνωρίζετε;

Θα πείτε «αφού κανείς δεν δίνει λίστα όπως ορίζει ο νόμος 2121/93 ρητά, (και δεν επιδέχεται παρερμηνείες) πως θα πληρωθούμε;»

Σωστά, αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Πού λέει όμως ότι, όταν ο ένας συναλλασσόμενος παρανομεί, ο άλλος έχει το δικαίωμα να λειτουργεί παράνομα έξω από κάθε γράμμα και ουσία του νόμου, χρησιμοποιώντας για την παράνομη και αυθαίρετη συμπεριφορά του εμάς τους ίδιους, και ιδίως με την προστασία του κράτους;!!!
(Αλλά οι απανταχού «μεγάλοι παράνομοι» έχουν πάντα την αμέριστη συμπαράσταση και προστασία του κράτους και όταν υπάρχει και η ανοχή των δημιουργών – αφεντικών, πελατών; τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα.

Αυτό δεν μας προσβάλλει;

Κάπου γίναμε κουβάρια. Και πολύ φτηνά μάλιστα. Άλλα κάναμε κάποτε.
«Μας πετάνε στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα», ή ευρώ. (μήπως πρέπει να πληρώσω πνευματικό δικαίωμα ή θα με συλλάβει η αστυνομία που χρησιμοποίησα τη φράση, σύντροφε Κώστα; Διότι, αφού η επιστολή έχει πολλούς αποδέχτες, αποτελεί δημόσια χρήση. Σωστά;

Η γιαγιά στο καφενείο που ακούει το τρανζίστορ της (και που έτσι κι αλλιώς το πνευματικό δικαίωμα πληρώθηκε με τη μετάδοση) και πιθανόν να αγωνίστηκε για να το ακούει ελεύθερα χωρίς τον χαφιέ πίσω της, τώρα θα πρέπει να της κλείσουν το μαγαζί μετά από μήνυση από τον «οργανισμό» που διαχειρίζεται την πνευματική σου ιδιοκτησία γιατί δεν «σου» ξανά πλήρωσε το αντίτιμο, για το θράσος της να ακούσει το τραγούδι σου (στον δημόσιο χώρο του καφενείου της!!!) σύντροφε Διονύση, σύντροφε Μίκη, σύντροφε Νότη, αγαπητή Μυρσίνη……

Ο κόσμος που θα τραγουδήσει με την κιθάρα του ερασιτέχνη παρέα με το κρασάκι στη όποια ταβέρνα τη “Καισαριανή”, τη “Δραπετσώνα” το “Άγαλμα» το “Δρόμο” ή, ή…. πλέον θεωρείται (sic) «χρήστης» του πνευματικού έργου και ο ταβερνιάρης, που δεν ενημερώθηκε από τους πελάτες «για το πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν» και δεν πήρε τηλέφωνο στον «οργανισμό» για να πάρει (sic) άδεια «δημόσιας εκτέλεσης» θα αντιμετωπίσει αυτό το απαράδεκτο εξώδικο που θα τον καλεί να πληρώσει τα πνευματικά δικαιώματα, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει μήνυση, και θα πάει η αστυνομία να του κλείσει την ταβέρνα. Τι λες γιαυτά κύριε Λευτέρη, σύντροφε Μίκη, φίλε Μίμη, κύριε Σταύρο, φίλε Γιώργο, φίλε Σταμάτη, αγαπητέ κληρονόμε του Μάνου, του Βασίλη, του Γιώργου, του……….. (εάν έχετε έστω ιδέα), φίλε Σωκράτη, φίλε Παντελή, φίλε Αλκίνοε, σύντροφε Αλέξη, φίλε Γιώργο, φίλε Μάριε, σύντροφε Θάνο, εσύ; φίλε Χρήστο, φίλε Λαυρέντη, αγαπητή Δήμητρα, ……………………..

Η είσπραξη με τα τετραγωνικά από τα μαγαζιά ποιους αφορά; Και η διαφορά του (sic) τιμολογίου (για πατάτες πρόκειται;) αν κάποιοι γουστάρουν και τραγουδήσουν μέσα στο μαγαζί τα τραγούδια σας, που αγαπούν και τους συγκινούν, τι ακριβώς είναι;

Αυτά γίνονται με την έγκριση σας;  Εάν  όχι, γιατί δεν ελέγχετε τους υπαλλήλους σας;

Σε λίγο θα ζητάνε χρήματα από τα κόμματα, εάν διαδηλωτές τραγουδήσουν ένα τραγούδι σας την ώρα της πορείας ή της συγκέντρωσης; (Πόσα λεφτά χρωστάνε τα σωματεία; Έχετε αναλογιστεί;) Γιατί όχι εξάλλου; Πραγματικά μπορεί κάποιος να πει πειστικά γιατί να μην το κάνουν; Που θα σταματήσουν άραγε; Που είναι η γραμμή του τέλους;

Ακούγονται υπερβολικά; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
Γίνατε όλοι γνωστοί επειδή αυτός ο λαός σας τραγούδησε στις διαδηλώσεις, στις ταβέρνες, στα καφενεία, στα δημόσια στέκια του. Στις συγκεντρώσεις του.
(εάν υπήρχε ο «οργανισμός» στη κατοχή, θα υπήρχαν εισπράκτορες που θα μαζεύανε λεφτά από τον ΕΛΑΣ;)

Στόμα, στόμα έγιναν κάποιων από εσάς, κάποτε γνωστά τα τραγούδια σας και μίλησαν σε καρδιές, ένωσαν, συγκίνησαν………….. και κάποια απαγορευόντουσαν κάποτε. Τι ειρωνεία!!! Και τώρα απαγορεύονται!! Τώρα μόνοι σας αναγκάζετε τον κόσμο να μην τα παίζει πια, γιατί στέλνετε εσείς την αστυνομία να τους το απαγορεύει. Με την έγκριση σας απειλούν οι υπάλληλοι σας ότι θα απαγορεύουν τη δημόσια εκτέλεση των τραγουδιών σας;

Το γνωρίζετε; Βεβαίως και το γνωρίζετε. Όμως  το θέμα είναι ΕΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ.

Τι σχέση έχει το club που παίζει σκυλάδικα ή συγκεκριμένα είδη «μουσικής»
(που πιθανόν δεν υπάρχει καν πνευματικό δικαίωμα) που για αυτό ακριβώς το λόγο πηγαίνουν οι πελάτες και το μαγαζί βγάζει λεφτά από αυτό. Τι σχέση έχει, λοιπόν, αυτό με τα χιλιάδες μαγαζιά που οι ιδιοκτήτες βάζουν μουσική που τους αρέσει και που δεν παίζει κανένα ρόλο η μουσική που ακούγεται, για το αν θα πάνε πελάτες να πιούν καφέ, να φάνε και να επικοινωνήσουν; Έχετε δει μαγαζιά γεμάτα κόσμο χωρίς να παίζει μουσική; Σίγουρα ναι. Τα λεφτά που εισέπραξε προκαταβολικά ο «οργανισμός σας» για ένα χρόνο από το συγκεκριμένο μαγαζί «για να βγάλει άδεια» ποιος τα παίρνει σε αυτή τη περίπτωση; Αλλά, έτσι κι αλλιώς ποιος τα παίρνει, ακόμα και όταν παίζει μουσική αφού «εσείς» εισπράττετε με τα τετραγωνικά;

Ο ένας βάζει μουσική που ενδεχομένως δεν ακούει καν ο ίδιος, προκειμένου να προσελκύσει πελάτες και να βγάλει λεφτά. Δηλαδή η μουσική είναι εμπόρευμα προς πώληση! Και επιβάλλεται να πληρώσει. Ο άλλος βάζει μουσική γιατί του αρέσει εκείνου να την ακούει και γιατί είναι όλη μέρα στο μαγαζί του και παλεύει για το μεροκάματο. Δηλαδή η μουσική δεν είναι εμπόρευμα! Αναρωτιέμαι, όταν πηγαίνετε να αγοράσετε παντελόνι, διαλέγετε το μαγαζί που θα ψωνίσετε από το είδος μουσικής που παίζει άσχετα από τα παντελόνια που πουλάει; Αν ο περιπτεράς της γειτονιάς σας ακούει ΤΖΑΖ, ψάχνετε περίπτερο που παίζει τον αγαπημένο σας συνθέτη για να αγοράσετε τσιγάρα; Εάν πεινάτε, δεν θα μπείτε σε εστιατόριο που παίζει Sting και προτιμάτε να αγοράσετε τυρόπιττα από μαγαζί που παίζει ΡΑΠ;
Ή μήπως, εάν δεν υπάρχει στη περιοχή σας, μένετε νηστικοί; ΈΛΕΟΣ! ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΕΛΑΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ;  Όλα είναι το ίδιο; Και εάν συμφωνείτε ότι δεν είναι, η συμπεριφορά από τους «υπαλλήλους σας» γιατί είναι η ίδια;

Η ισοπέδωση αυτή σας βρίσκει σύμφωνους; Την επικροτείτε; Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβετε ότι κάποιοι «επιτήδειοι» σας χρησιμοποιούν; Το γιατί το καταλαβαίνετε πιστεύω…

Και πιστεύετε πραγματικά σοβαρά ότι ο «οργανισμός σας» εκπροσωπεί το 99% των Ελλήνων δημιουργών και το (sic) σύνολο της ξένης μουσικής, όπως ισχυρίζεται; Πραγματικά το πιστεύετε; Γιατί, εάν το πιστεύετε, τότε συμφωνείτε να εισπράττουν με τα τετραγωνικά (που το λέει αυτό; Μήπως ο νόμος 2121/1993;) και να απειλούν με μηνύσεις και να κλείνουν μαγαζιά που πολύ πιθανόν να μην παίζουν καν μουσική που ανήκει στον «οργανισμό σας». Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι δεν είναι τα πράγματα όπως ισχυρίζεται ο «οργανισμός σας». Όμως το αφήνετε να γίνεται. Το γιατί το ξέρετε εσείς. Και εγώ το ξέρω βέβαια…


Και, χαίρεστε όταν κλείνουν μαγαζιά; Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, όπως κανείς δεν μπορεί να βάλει χέρι στις μεγάλες πολυεθνικές και μη εταιρείες, στα μεγάλα καταστήματα του υπόκοσμου, στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, έτσι δεν μπορείτε ούτε και «εσείς».

Ποιοι λοιπόν είναι τα θύματα σας; Η γιαγιά στο χωριό, ο κακομοίρης με το μικρό καφέ στη πλατεία της συνοικίας τάδε, η μικρή μουσική σκηνή, το σουβλατζίδικο της γειτονιάς, η ταβέρνα… Συγχαρητήρια!!
Σας ταυτίζω βέβαια με τoν «οργανισμό» γιατί από αφεντικά έχετε μετατραπεί σε «πελάτες» – «μέλη», ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάζεστε, άρα είστε τουλάχιστον συνυπεύθυνοι της όποιας καλής ή κακής πραγματικότητας και συμπεριφοράς που διαμορφώνεται, αφού δεν παρεμβαίνετε (πια) σε αυτά.
Ή μήπως δεν ισχύουν τα παραπάνω;

Η δουλειά του δημιουργού είναι πρώτα απ’ όλα δουλειά ψυχής και μετά κονόμας. Όλοι οι δημιουργοί αρέσκονται και είναι δίκαιο αυτό να φτάνει η δουλειά τους (η ψυχή τους) στον κόσμο. Θέλουν να τους αγαπά ο κόσμος και μην μου πει κανένας ότι δεν το θέλει αυτό. Ο δημιουργός παίρνει ζωή από την αναγνώριση και την αποδοχή του κόσμου.

Οι υπάλληλοι όμως που έχετε προσλάβει να σας εκπροσωπούν έχουν καταφέρει να κάνουν την αγορά να βρίζει τους δημιουργούς που εξαιτίας τους και με εντολή τους «υποτίθεται» κλείνουν μαγαζιά, κυνηγούν το κοινό σας με την αστυνομία, και με τις μεθόδους αυτές η κοινωνία σχεδόν πια στο σύνολο της αμβισφητεί όλο και περισσότερο το πνευματικό δικαίωμα γιατί το θεωρεί κλοπή και υπερβολή από μεριάς των δημιουργών.

Γνωρίζετε ότι από αυτές τις ανόσιες συμπεριφορές κάποιοι φτιάχνουν «μουσική» σε υπολογιστές ακριβώς για να ξεφύγουν από τη μέγγενη του «οργανισμού σας».

Και είναι πολλοί. Και αυξάνονται. Και σε λίγο δεν θα ακούγεται πουθενά η μουσική και τα τραγούδια σας. Νομίζετε ότι αυτές οι τακτικές παραμένουν αιώνιες; Ότι θα λειτουργείτε πάντα σε καθεστώς φόβου, μηνύσεων και αστυνομίας;

Θα καταντήσετε σαν τις τράπεζες που όταν βγάλουν όλο τον κόσμο στη μαύρη λίστα με χρέη από 100 € μέχρι εκατομμύρια € στο τέλος θα μείνουν χωρίς πελάτες.
Και τότε, τι; Θα παρακαλάνε για πελάτες; Τι ντροπή να παρακαλάτε για ακροατές.
Τα πράγματα αλλάζουν και το ξέρετε.
 
Εσείς ταυτίζεστε με όλο το σκουπιδαριό της «μουσικής» άραγε; Αυτές οι συμπεριφορές θα μπορούσαν ίσως να ήταν κατανοητές σε άλλους χώρους (αν και δεν είμαι σίγουρος τώρα πια με αυτά που συμβαίνουν.) Αλλά σε εσάς είναι; (Επιμένω εγώ σαν μαλάκας)! Τι έχετε πάθει, «φίλοι» και «σύντροφοι»; Γίναμε κουλουβάχατα, «φίλοι» και «σύντροφοι». Σαλάτα γίναμε, «φίλοι» και «σύντροφοι». Χάσαμε τη μπάλα, «φίλοι» και «σύντροφοι», αγαπητοί; συνάδελφοι.

Τόσο αδύναμοι ήμασταν τελικά; Τόσο ευάλωτοι στη μαλακία που πολεμούσαμε κάποτε, παρέα; Τότε ήμασταν μαλάκες, ή τώρα; Τότε λέγαμε αλήθειες ή τώρα; Κάποιοι από σας παλέψατε με τα θηρία, κάποτε. Είχατε κουράγιο, κάποτε. Αντισταθήκατε ενάντια σε αυτούς που, όπως λέγατε, σας πίνανε το αίμα. Και ξέρετε βεβαίως τι εννοώ… Αυτά που έχετε πει κάποιοι από εσάς για τους «σημερινούς υπαλλήλους σας», εγώ δεν θα τολμούσα να τα ξεστομίσω γιατί δεν μου το επιτρέπουν οι αρχές μου. Κάποτε!! Τώρα εξαγνιστήκατε στη κολυμπήθρα του … Συνειδητοποιήσατε, όπως φαίνεται, ότι τώρα πια μας πετάνε όντως στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα και αποφασίσατε να μην είστε πια οι αποδέκτες των δεκάρικων αλλά να γίνετε ένα με αυτούς που τα πετάνε. Σε ποιους άραγε;
Κατάντησα γραφικός εγώ ή εσείς μετανιώσατε;

Και παραμένω ακόμα πολύ συναισθηματικός για την εποχή ή εσείς γίνατε «πολύ ρεαλιστές»….; Μπορεί να είμαι γραφικός και συναισθηματικός αλλά το προτιμώ από το να γλύφω εκεί που έφτυνα…

ΟΤΑΝ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΠΗΓΑΔΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΣΚΥΨΕΙΣ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙΣ ΠΙΣΩ…

Και με τη συμπεριφορά κάποιων «εξαγνίστηκε» ο «οργανισμός» στα μάτια των νεότερων. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως θέλετε να σας στείλω τα δικά σας λόγια; Εξάλλου είναι δημοσιευμένα.
Το σταρ σύστεμ (και ότι σημαίνει αυτό) δεν μου πάει - βλέπετε - και απ’ ό τι  φαίνεται δεν του πάω ούτε εγώ. Εσάς διάλεξε, και του κάτσατε. Αν το απολαμβάνετε εμένα μου περισσεύει. Δικαίωμα σας είναι. Ο καθένας παίρνει τη θέση που του αναλογεί στη ζωή, έτσι κι αλλιώς.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ… Στέκομαι απέναντι τους με μεγάλο σεβασμό.

Όσο για εσάς κακοπληρωμένοι ή καθόλου πληρωμένοι φίλοι μου της τζαζ τι περιμένετε άραγε; Μήπως απλώς γεμίζετε τη λίστα του δήθεν (99%); Μήπως απλώς δίνετε χώρο; Γιατί άραγε; Έτσι κι αλλιώς πάντα χεσμένους μας είχαν, πάντα περιθώριο ήμασταν. Τι προσδοκάτε; Και το σημαντικότερο! Τι φοβάστε;

Θα πείτε (και δικαίως μάλλον) ποιος είμαι εγώ που κρίνω; Τι ζητάω; Τα σχόλια θα είναι πολλά. Από την απόλυτη υποτίμηση μέχρι την χυδαία ειρωνεία. (Έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι η πρώτη φορά). Μπορεί κάποιοι να αγανακτήσουν και να προχωρήσουν και παραπέρα. Σωστά;

Ο καθένας θα υπερασπισθεί με διάφορους τρόπους τις επιλογές του. Προχωράει διαφορετικά η ζωή;
Εγώ έτσι κι αλλιώς έχω αυτοεξορισθεί γιατί δεν με γοητεύει πια ο χώρος έτσι που κατάντησε. Κάποτε ήταν αλλιώς, και το έζησα αυτό το αλλιώς!!…

Εγώ απλώς (χαζά ακόμα;) ιδεολογικά έμαθα από τους παλιότερους να υπερασπίζομαι με συλλογικούς αγώνες και μέσα σε συλλογικούς φορείς τα δικαιώματα μου και ακόμα παραμένω σταθερός σε αυτό. Ακόμα, βλέπετε, η ζωή μου συμβαδίζει με την ιδεολογία μου. Μαλακία θα μου πείτε αλλά να μην υπερασπισθώ και εγώ τις επιλογές μου;

Δεν θα προσελάμβανα και δεν θα στήριζα π.χ. ποτέ «έναν ιδιωτικό οργανισμό»
(σε αντίθεση με τούς δικούς μας συλλογικούς φορείς – πραγματικό οργανισμό και σωματείο που κάποιοι από εσάς εξάλλου δημιούργησαν) με την παρουσία μου και ειδικά όταν χρησιμοποιεί το όνομα μου για να λειτουργεί με ανόσιους τρόπους με πρόσχημα την υπεράσπιση (sic) του ονόματος μου και την προστασία μου (sic) από υποτιθέμενες «προσβολές». Φτάσαμε στην εποχή που αποτελεί προσβολή κατά τους «υπαλλήλους σας» να παίζεται η μουσική σας και να τραγουδιέται. Την επιστολή που στέλνουν τη γνωρίζετε; Ή ούτε αυτό το γνωρίζετε;
Εγώ όμως πιστεύω ότι τα γνωρίζετε όλα.

Λυπάμαι που το λέω αλλά ό τι λέω παραπάνω είναι όλα ΑΛΗΘΕΙΑ. Και το ξέρετε!!! Στις συζητήσεις μας κατ’ ιδίαν όλοι τα ίδια λέτε. Τι φοβάστε λοιπόν; Γιατί δεν τολμάτε; Που ακούστηκε το αφεντικό να φοβάται τον υπάλληλο; Γιατί δεν απολύετε αυτούς που έχετε προσλάβει για να σας εκπροσωπούν, εάν δεν κάνουν καλά τη δουλειά που τους έχετε αναθέσει; Εκτός και εάν την κάνουν καλά!!! Άρα;…

Ο «οργανισμός των υπαλλήλων σας» δεν υπάρχει, δεν παράγει έργο, δεν παράγει υπηρεσίες. Το προϊόν της είσαστε εσείς, χωρίς εσάς δεν υπάρχει.
Όσο επιτρέπουν κάποιοι να τους λυμαίνονται την ψυχή, την αξιοπρέπεια, τη δουλειά, τη δημιουργία, το όνομα τότε καλά κάνουν. Εγώ πρώτη φορά βλέπω ανθρώπους να υπερασπίζονται με τόσο πάθος... τι ακριβώς; Ο άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια δεν πάει μακριά.

Σαν θαμώνας μαγαζιών υγειονομικού ενδιαφέροντος, σαν καλλιτεχνικός διευθυντής πολλών φεστιβάλ, σαν καλλιτεχνικός σύμβουλος διαφόρων φορέων, σαν υπεύθυνος μαγαζιών και σαν ιδιοκτήτης ο ίδιος έχω εισπράξει από τη μια τόση μαφιόζικη λογική και τακτική με απειλές και ειρωνείες επικυρίαρχου με «πλάτες» (μόνο δικές σας;) και από την άλλη τόση πραγματική προσβολή στο πρόσωπο σας, γιατί όλη αυτή η παραπάνω τακτική γίνεται στο όνομα σας. ΛΥΠΑΜΑΙ!...

Όσο αφορά όλους όσους κάποτε αντισταθήκατε και είπατε και κάνατε πολλά, θα προσπαθήσω (γιατί όταν μιλάμε τώρα πια, όντως μας πετάνε στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα) ώστε οι νεότεροι δημιουργοί να μάθουν και να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα σας. Δεν είναι καν… γοητευτικό.

Και κάποια στιγμή υπόσχομαι ότι θα πληρώσω στον «οργανισμό σας» τα δικαιώματα που σας αναλογούν από τα τραγούδια, τους στίχους και τη μουσική που σας ανήκουν, που άκουσα, τραγούδησα και αγάπησα στη ζωή μου, γιατί δεν μου αρέσει να σας χρωστάω…

Τώρα πια με αναγκάζετε να μην ακούω τη μουσική και τα τραγούδια σας ούτε στο μαγαζί μου, ούτε στα φεστιβάλ μου και θα φροντίζω να απέχω από παρέες που μπορεί να μερακλώσουν και να το ρίξουν στο τραγούδι (κατά τις «γελοίες» συνήθειες αυτού του λαού!!) σε κάποιο ταβερνάκι, γιατί μπορεί να σκάσει μύτη η αστυνομία σας, και που ξέρω; μπορεί να υιοθετήσετε και την άποψη μου περί μπράβων!

«Φιλικά» και «συντροφικά»
Ο κάποτε(;) φίλος, συνεργάτης, συνοδοιπόρος, σύντροφος, συνάδελφος ή ότι άλλο θέλετε….


Νίκος Τουλιάτος


Tags
Καλλιτέχνες:StingΜουσικά Όργανα:κιθάρα


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (16)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

marylin Chat
MusicHeaven Guru
#16390   /   10.09.2008, 01:01   /   Αναφορά
Πικρές αλήθειες...
tago Chat
Φθασμένος
#16391   /   10.09.2008, 01:30   /   Αναφορά
Φίλε και παλιέ σύντροφε Νίκο, προσυπογράφω τις απόψεις που εκφράζεις και τονίζω πως όσα διάβασα δε τα επισημαίνει κάποιος που «πληρώνει», άλλα ένας από αυτούς που θα έπρεπε να «πληρώνεται». Για αυτό έχουν ιδιαίτερη αξία και μόνο τροφή μπορεί να δώσουν σε όσους θέλουν ακόμα να σκέπτονται. Θυμάμαι πριν χρόνια μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει από αθηναϊκά αλλά και περιφερειακά κανάλια με στόχο μια κοινή εκπομπή η οποία θα «ξεμπρόστιαζε» την Α.Ε.Π.Ι και θα έλεγε «αλήθειες» σε σχέση με το τι γίνονται όλα αυτά τα χρήματα και που καταλήγουν. Κάποτε όμως και λίγες μέρες πριν την μετάδοση της, δεν ξανά είδαμε αναγγελία της και το θέμα έμεινε εκεί. Δεν είμαι δημιουργός. Ως ηχολήπτης όμως έχω δουλέψει μαζί τους. Το 1987 είχαμε κάνει μια συναυλία μαζί στις Αρχάνες Ηρακλείου Κρήτης όταν συνεργαζόσουν με τους iskra και είχα την ευκαιρία να ακούσω τις απόψεις σου σε σχέση με άλλα θέματα.

Μου έκανε εντύπωση που τόσα χρόνια κάποιοι σιωπούσαν, άλλοι μουρμούριζαν, αλλά κανένας δε βγήκε ποτέ ανοικτά να πει αυτά που μας γράφεις σήμερα. Και επειδή η μουσικοί και η τέχνη γενικότερα, δεν είναι μόνο «λεφτά», ελπίζω, μάλλον εύχομαι, όλοι αυτοί οι παλιοί σου φίλοι και σύντροφοι να σε ακούσουν και να συνταχθούν μαζί σου.

StavmanR Chat
MusicHeaven Guru
#16394   /   10.09.2008, 09:15   /   Αναφορά
Νίκο, η "εκπόρνευση" της τέχνης ακολουθεί την παράδοση της αντίστοιχης του έρωτα. Γνωρίζουμε καλά ότι όπου πέφτει χρήμα φυτρώνει αδικία. Πλέον ο καλλιτέχνης δεν "κρίνεται" από την αναγνώριση της ποιότητάς του, αλλά από τα μεγέθη των πωλήσεων, κι αυτά ως γνωστόν είναι επί το πλείστον από επιχειρήσεις. Πάνω από τις μισές πωλήσεις CD αφορούν ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες, περιοδικά, καταστήματα κλπ. Η μουσική δεν είναι πλέον "του λαού" (λαϊκή), αλλά "προς το λαό", δηλαδή με κατεύθυνση οικονομική προς αυτόν. Ας μη λησμονούμε ότι αυτός είναι ο σκοπός της αστικής κοινωνίας που βιώνουμε τα τελευταία 100 χρόνια σε κάθε τομέα, η χαλιναγώγηση της αστικής μάζας και το άρμεγμά της μέσα στους πολυόροφους στάβλους.



Η αναφορά σου σε όλους εκείνους που υπηρέτησαν το τραγούδι και από υπηρέτες έγιναν αφεντικά είναι σε γενικές γραμμές ορθή. Εντούτοις, στην πραγματικότητα δεν υπηρέτησαν ποτέ το λαϊκό αίσθημα, το καταδυνάστευσαν σε δύσκολες στιγμές. "Η ιστορία γράφεται από τους νικητές". Τα ίδια και στην τέχνη. Οι καλλιτέχνες της εποχής της δικτατορίας και του μεσοπολέμου ξαφνικά έγιναν εθνικόφρονες και φιλελεύθεροι. Τους κρίνει όμως η ιστορία η ίδια, από την οποία δεν ξεφεύγει κανείς. Όποιον 50άρη κι άν ρωτήσεις στο δρόμο θα σου πει πως βασανίστηκε από τη χούντα και ρίχτηκε στη φυλακή, κι αναρωτιέσαι... πόσους ανθρώπους χωράει πια αυτό το σωφρονιστικό σύστημα της Ελλάδας; Πώς γίνεται να συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος διαφορετικά από θέση ισχύος (σήμερα) και από υποτιθέμενη θέση άμυνας (τότε); Πόσο ακόμα θα γελοιοποιούν εμμέσως τους συνανθρώπους/συμπολίτες που πραγματικά βασανίστηκαν στα κελιά και σήμερα δυσκολεύονται να περπατήσουν και να φαν από τα ραπίσματα σε χέρια και πόδια; Και το ακόμα χειρότερο: έπεσε μία χούντα (στρατιωτική) για να έρθει μία άλλη (οικονομική). Το μη χείρον βέλτιστον;



Ας φάει, σε τελική ανάλυση, ο καθένας ότι θέλει από το διπλανό του. Κάτι ήξεραν οι παπούδες μας (της επαρχίας) που έφτυναν στο πιάτο τους...
dessypris Chat
Φθασμένος
#16395   /   10.09.2008, 10:32   /   Αναφορά
Μαζί σου...Ξεκάθαρα!



Έχει χαθεί τελείως το νόημα στο που πρέπει ν αρχίζει και που να τελειώνει η "προστασία" της Πνευματικής Ιδιοκτησίας.



Σαν μέλος που "γράφτηκε" στην ΑΕΠΙ το 1993, άλλα μου "τάξανε" κι άλλα βρήκα...Κι όταν τους χρειάστηκα - μαθαίνοντας ότι ένας απ τους "δίσκους" μου κυκλοφόρησε, με την Άδεια της τότε Δισκογραφικής, με την οποία είχα συμβόλαιο, στην Αμερική (και πούλησε - δια στόματος του εκεί εκπροσώπου- γύρω στις 5.000 αντίτυπα), μου δήλωσαν ότι αδυνατούν να επέμβουν (εκεί), παρά τις διακρατικές συμφωνίες.



Και για να μην ξεφύγω απ το νόημα του -μεστού- άρθρου σου, η ερμηνεία των τελευταίων ετών, στο όποιος "παίζει" οτιδήποτε, οπουδήποτε, πρέπει να τους τα ακουμπάει κι όλας, είναι τελείως λάθος!

Και το να διώκονται μαγαζιά στο Άνω Αμύνταιο που σερβίρουν ουζάκι, συνοδευόμενο από μεζέ και τρανζιστοράκι, ακόμη χειρότερο.

'Έχουν κυριολεκτικά ξεφύγει.



Ίδωμεν...
Thanasis-Gioglou Chat
Φθασμένος
#16398   /   10.09.2008, 14:34
Συγχαρητήρια καταρχάς στο Νίκο Τουλιάτο για τη γεμάτη αλήθειες επιστολή του...



Απλά θέλω να μεταφέρω κάποια μηνύματα που γράφτηκαν στο dalaras.com/forum σχετικά, όταν έβαλα το πρωί το link.



Nefeli:

"Αν είναι αλήθεια αυτά που λέει περί κλεισίματος μαγαζιών κτλ τότε είναι όντως απαράδεκτο.

Θα ήθελα να ζητήσω και μια χάρη.Κάποια στιγμή κάποιος που γνωρίζει πως λειτουργούν και ποια είναι ακριβώς αρμοδιότητα της ΑΕΠΙ και των διαφόρων άλλων σωματείων τα οποία υπάρχουν να νας κάνει μια ενημέρωση".



ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ (thanasis-gioglou):

"Η κάθε επιχείρηση που παίζει μουσική είναι υποχρεωμένη, κάθε χρόνο, να αποδίδει στην ΑΕΠΙ ένα συγκεκριμένο ποσό, ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα του καταστήματος. Η ΑΕΠΙ χορηγεί μια βεβαίωση την οποία μαζί με ένα παράβολο και την άδεια λειτουργίας του καταστήματος , ο ενδιαφερόμενος την προσκομίζει στο Δήμο στον οποίο ανήκει η επιχείρηση, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια λειτουργίας μουσικών οργάνων. Τα δικαιολογητικά διαβιβάζονται στη Διεύθυνση Υγείας της κάθε περιοχής για να γίνει ηχομέτρηση και να διαπιστωθεί αν υπάρχουν οι προυποθέσεις για να χορηγηθεί αυτή η άδεια. Αυτό γίνεται για όλα τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (καφετέριες, εστιατόρια, καφενεία, αναψυκτήρια κλπ) και εφόσον χρησιμοποιούν στερεοφωνικό μηχάνημα. Τα υπόλοιπα καταστήματα, εφόσον χρησιμοποιούν μουσική , είναι και πάλι υποχρεωμένα να αποδώσουν στην ΑΕΠΙ το ανάλογο ποσό, μόνο που δεν μπαίνουν στη διαδικασία ελέγχου από το υγειονομικό και έκδοσης άδειας λειτουργίας μουσικών οργάνων.

Το ίδιο ισχύει και για τα καταστήματα που παίζουν μουσική από τηλεόραση ή ραδιόφωνο. Είναι υποχρεωμένα να πληρώνουν τα πνευματικά δικαιώματα αλλά όχι να βγάλουν άδεια...



Όσον αφορά τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, γιατί εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα, σε περίπτωση που βεβαιωθούν σε χρονικό διάστημα ενός έτους (από τη μέρα που βεβαιώνεται η πρώτη) τρεις παραβάσεις από τα αστυνομικά όργανα για λειτουργία στερεοφωνικού μηχανήματος χωρίς άδεια , ο Δήμαρχος είναι υποχρεωμένος να εκδώσει απόφαση προσωρινής αφαίρεσης της άδειας ίδρυσης & λειτουργίας και σφράγισης του καταστήματος για χρονικό διάστημα 10-60 ημερών. Σε περίπτωση που συμπληρωθούν 3 προσωρινές αφαιρέσεις και βεβαιωθεί μία παράβαση ακόμη, ο Δήμαρχος έχει τη δυνατότητα να εκδώσει απόφαση οριστικής αφαίρεσης της άδειας του καταστήματος.

Οι βεβαιώσεις παραβάσεων για λειτουργία μουσικής χωρίς άδεια συνυπολογίζονται και με παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας, λειτουργία σερβιτόρων χωρίς άδεια εργασίας, παραμονή ανηλίκων ή κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών από ανήλικους στο κατάστημα, υπέρβαση ωραρίου λειτουργίας μουσικών οργάνων κλπ, προκειμένου να εκδοθεί απόφαση προσωρινής αφαίρεσης.



Σε περίπτωση επίσης που διαπιστωθεί η τοποθέτηση ηχείων εκτός του καταστήματος, υπάρχει επέκταση του καταστήματος και τροποποίηση των όρων λειτουργίας του και κατά συνέπεια αφαιρείται η άδεια λειτουργίας του.



Ξέφυγα λίγο από το θέμα της ΑΕΠΙ αλλά αφού έγινε κουβέντα ας γράψω 2-3 πράγματα ακόμα προκειμένου να τα μάθουν και όσοι δεν τα γνωρίζουν.

Στις περισσότερες κατοικημένες περιοχές , ανάλογα με τις χρήσεις γης, απαγορεύεται η ζωντανή μουσική...Όταν λέμε λειτουργία μουσικών οργάνων εννοούμε στερεοφωνικό συγκρότημα ή 2-3 έγχορδα όργανα χωρίς ενισχυτή και μικρόφωνα...Σε περίπτωση που διαπιστωθεί λειτουργία μουσικών οργάνων , θεωρείται τροποποίηση των υγειονομικών όρων λειτουργίας και μετατροπή του καταστήματος σε Κέντρο διασκέδασης.

Τα Κέντρα διασκέδασης έχουν άλλη νομοθεσία. Προκειμένου να αδειοδοτηθούν συνέρχεται το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο Θεάτρων & Κινηματογράφων που ορίζεται με απόφαση Νομάρχη και αποτελείται από εκπροσώπους του Δήμου, της Αστυνομίας , της Πυροσβεστικής, της Πολεοδομίας , της Δ/νσης Υγείας και της Δ/νσης Βιομηχανίας. Η άδεια μουσικών οργάνων χορηγείται μαζί με την άδεια λειτουργίας του Κέντρου.



Όσο για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, η άδεια μουσικών οργάνων ανανεώνεται κάθε χρόνο χωρίς νέο έλεγχο της Δ/νσης Υγείας. Απλά με την προσκόμιση της βεβαίωσης της ΑΕΠΙ. Η Δ/νση υγείας καλείται από τη Δημοτική Αρχή σε περίπτωση που βεβαιωθούν την προηγούμενη χρονιά παραβάσεις για διατάραξη κοινής ησυχίας ή καταγγελίες από κατοίκους της περιοχής που βρίσκεται το κατάστημα...



Επιστρεφοντας στην ΑΕΠΙ , να σημειώσω πως είναι ο οργανισμός που εισπράττει και διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, συνθετών και στιχουργών....Όσον αφορά τα δικαιώματα των τραγουδιστών και των μουσικών έχουν δημιουργηθεί άλλοι οργανισμοί ("Απόλλων" - "Ερατώ") που διαχειρίζονται αυτά τα δικαιώματα... Οι οργανισμοί αυτοί δεν εμπλέκονται ακόμα στη χορήγηση ή μη της άδειας λειτουργίας μουσικών οργάνων από τους δήμους, έχω την εντύπωση όμως πως οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να πληρώνουν και εκεί κάποια χρήματα....

Αυτά..."





nefeli:

"Ευχαριστούμε για την ενημέρωση".





Theodore:

"Ο Κύριος Τουλιάτος τα λέει εξαιρετικά και συμφωνώ απόλυτα μαζί του.

Συμφωνώ ακόμη περισσότερο όταν σκέφτομαι ότι πριν χρόνια ένας γελοίος τύπος ήρθε και μας "έγραψε" πρόστιμο γιατί λέει απο τα ηχεία του μαγαζιού μας άκουσε ένα συγκεκριμένο τραγούδι. Λεπτομέρεια: Το τραγούδι που έγραψε στην αναφορά του ουδέποτε ακούστηκε, αλλά αυτό είχε λίγη σημασία αφού λίγο πριν είχε προσπαθήσει "να λυθεί αλλιώς" το πρόβλημα για να μην καταλήξουμε στο πρόστιμο. Όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Φυσικά επειδή δεν είμαστε μαλάκες, απο τότε δεν ακούστηκε ποτέ ξανά μουσική απο το μαγαζί μας. Δε θέλουμε να έρθει πάλι κάποιος γλοιώδης τύπος και να μας εκβιάζει. Να πάνε να πνιγούν όλοι τους οι ρουφιάνοι.

Τέλος θεωρώ κι εγώ πως όταν δε βγάζεις λεφτά απο τη μουσική που παίζεις (βλέπε κέντρα διασκέδασης) είναι άκρως φασιστικό να σου ζητάνε να την πληρώνεις.

Το σκέφτομαι και γίνομαι έξαλλος τώρα... Το ξέρετε ότι όταν βλέπουμε τηλεόραση στο μαγαζί η μητέρα μου έχει συνέχεια το νου της μήπως μπει κανένας ύποπτος και την δει να παίζει και μας γράψει; Κάθε λίγο και λιγάκι την κλείνουμε! Είναι τραγικά πράγματα αυτά, ανοιγοκλείνουμε την τηλεόραση απο το φόβο μη μας γράψουν...."





nefeli:

"Τέλος θεωρώ κι εγώ πως όταν δε βγάζεις λεφτά απο τη μουσική που παίζεις (βλέπε κέντρα διασκέδασης) είναι άκρως φασιστικό να σου ζητάνε να την πληρώνεις."



Συμφωνώ απόλυτα.

gikostas Chat
Σολίστ
#16401   /   10.09.2008, 21:40
Δυστηχώς έτσι έχουν τα πράγματα.Το θέμα όμως είναι αν μπορεί να γίνει κάτι και πως μπορεί ο καθένας μας να συμβάλλει σε αυτό.Μιλάω σαν απλός φίλος της μουσικής.Δημιουργός δεν είμαι ο ίδιος αλλά με φίλους μου που τα συζητάμε όλοι τα ίδια μου λένε.Να δούμε που θα πάει αυτό.

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#16402   /   11.09.2008, 00:06   /   Αναφορά
Μακάρι αυτό το άρθρο να προκαλέσει αφορμή για συνομιλίες μεταξύ των μουσικών και κοινές δράσεις. Η αποκλειστικότητα είναι που ενοχλεί και η μη δυνατότητα επιλογής φορέα προστασίας των δικαιωμάτων του κάθε καλλιτέχνη.



Απλά οι μουσικοί είναι από τη φύση τους μοναχικοί τύποι, συνήθως εγωκεντρικοί ή εγωιστές, με αποτέλεσμα πολύ δύσκολα να μπορούν να οργανωθούν συλλογικά. Με όλες τις συνέπειες που αναφέρει ο κ. Νίκος Τουλιάτος.



Ευχαριστούμε για την παρέμβαση κ.Τουλιάτο, η στήλη Λόγια στο Μπουκάλι θα είναι πάντα ανοικτή για παρόμοιες παρεμβάσεις δικές σας ή συναδέλφων σας.
Vermint Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16403   /   11.09.2008, 01:11   /   Αναφορά
Μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί αυτή η κατάντια, σε όσους λατρεύουν τη μουσική και δε μπορούν ούτε καν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς το άκουσμά της. Ώστε εδώ λοιπόν ποντάρουν τα κοράκια… όχι στη συνήθειά μας, αλλά στην αγάπη μας. Αυτήν εκμεταλλεύονταν ανέκαθεν οι πάσης φύσεως διαμεσολαβητές… τώρα και κάποιοι δημιουργοί που γίνονται ένα με δαύτους. Άραγε από φόβο ? Να φοβούνται τι, όμως ? Πως θα πεινάσουν (… αυτοί, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους, τα δισέγγονά τους και χίλιοι δυο, πιθανότατα άσχετοι με τη μουσική, επίγονοι και παρατρεχάμενοι) ή πως οι καιροί αλλάζουν και δεν θα προλάβουν να χτίσουν τη δεύτερη ή τρίτη βίλα των ονείρων τους ? Κάποτε το όνειρο των καλλιτεχνών ήταν η προσφορά, η ηθική αναγνώριση, το χειροκρότημα, η υστεροφημία, η δόξα έστω… πότε κοστολογήθηκαν όλα αυτά ? Με τι καρδιά έβαλαν οι ίδιοι διατίμηση στα όνειρά τους ? Είναι – ή μήπως θα πρέπει να πούμε ήταν – τιμή για έναν δημιουργό, να παίζονται τα τραγούδια του στο ραδιόφωνο, ν’ ακούγονται όπου μπορεί να φανταστεί κανείς ανθρώπους να συνυπάρχουν, να τραγουδιούνται απ’ τον κόσμο, να στέλνονται οι στίχοι τους με γράμματα ή με μηνύματα, να τους διαλέγουν οι απανταχού ερωτευμένοι, αγανακτισμένοι, περιφρονημένοι, απόκληροι κι ευδαίμονες, για να εκφράσουν τα εσώψυχά τους. Στο κάτω κάτω κι απολύτως εμπορικά να το εξετάσει κανείς το θέμα, δωρεάν διαφήμιση του προϊόντος τους – αφού θέλουν οι ίδιοι να το μεταχειρίζονται ως τέτοιο – τους κάνουμε όλοι εμείς που τυχαίνει κατά καιρούς να μοιραζόμαστε αυτά που αγαπάμε. Γιατί εμείς οι ακροατές τους – κι εδώ είναι το λάθος τους ή η μεγάλη παρεξήγηση από τη μεριά τους – δεν μοιράζουμε… μοιραζόμαστε. Θα πει κάποιος από δαύτους "και με ποιο δικαίωμα κυρά μου, μοιράζεσαι με άλλους αυτό που εγώ φτιάχνω κι έχω αποφασίσει να πουλάω στον καθένα ξεχωριστά ?"... Η μοίρα του τραγουδιού όμως, είναι αυτή και ήταν πάντα αυτή… είναι η μοίρα του πνεύματος που δε χωράει μήτε σε παρτιτούρες, μήτε σε συμβόλαια. Ο ήχος δε φυλακίζεται σε μπουκαλάκια όπως τ’ αρώματα, όσο ανώτερη κι αν είναι – και γιατί να είναι αλήθεια ? - μια μελωδία από ένα άρωμα. Φαντάζεστε να πλήρωνε πρόστιμο μια γυναίκα, που φοράει το καινούριο άρωμα που αγόρασε και βγαίνει στο δρόμο, επειδή το μυρίζουν πάνω της οι περαστικοί ? Δεν είναι γελοίο και μόνο να το σκεφτεί κανείς ? Το προϊόν σας, φίλοι δημιουργοί, εφόσον ντε και καλά θέλετε να το βγάλετε στο σφυρί, μάθετε πως μπορείτε να το πουλήσετε άπαξ, όπως όλα τα προϊόντα δηλαδή, αφού έτσι το καταντήσατε. Πουλάτε τη στιγμή της έμπνευσής σας και τον κόπο μέχρι αυτή η έμπνευση να ολοκληρωθεί… και καλά κάνετε, αυτό είναι θεμιτό, απαραίτητο κι ως ένα βαθμό δικαιολογημένο… επαγγελματίες είστε άλλωστε κι απ’ αυτό ζείτε, δε θα σας κατηγορήσει κανείς. Ας αξιολογήσει ο καθένας το ταλέντο του κι ας απαιτήσετε αυτά που πιστεύετε πως δικαιούστε κι αν βρεθεί κάποιος να σας τα δώσει, με ‘γειά σας με χαρά σας... "Κύριοι των δισκογραφικών, τόσα θέλω για τους στίχους μου, τόσα για τη μουσική που έγραψα πάνω τους, τόσα για να το τραγουδήσω στο στούντιό σας και τόσα οι μουσικοί της ορχήστρας μου. Σας συμφέρει, τα δίνετε κι από κει και πέρα, διαχειριστείτε το προϊόν όπως νομίζετε… η όποια ξεφτίλα είναι δικιά σας. Θέλετε γιγαντοαφίσες με ρετουσαρισμένες φάτσες, πληρώστε τες εσείς. Θέλετε να κόψετε χίλιους δίσκους, θέλετε ένα εκατομμύριο και μετά να σας μείνουνε στα ράφια, πληρώστε τα λάθη σας. Θέλετε να μεταπωλήσετε το προϊόν φθηνά, για να μπορέσει να μπει στις δισκοθήκες όλης της Ελλάδας, θέλετε να το μεταπωλήσετε ακριβά για να μπορούν να το αγοράσουν μόνο λίγοι εκλεκτοί, θέλετε να το δώσετε τζάμπα… δικό σας πρόβλημα. Δε σας συμφέρει, χαίρεται κι αντίο"…

Αγαπημένοι μου δημιουργοί, καταλάβετε επιτέλους ότι δεν είναι δικό σας το πρόβλημα και μην αφήνετε τους μεσάζοντες να σας παραμυθιάζουν πως χωρίς αυτούς δεν υπάρχετε. Διώξτε τους φόβους και τις ανασφάλειές σας και δώστε την ψυχή σας ελεύθερα… κανείς δε μπορεί να σας κλέψει κάτι που οι ίδιοι προσφέρετε. Από τη στιγμή που φεύγει το δημιούργημά σας – το παιδί σας – απ’ τα χέρια σας, δε μπορείτε να προεξοφλήσετε το μέλλον του… δε μπορείτε να ελέγξετε την πορεία του. Βγείτε στους δρόμους για να χαρείτε την αποδοχή του απ’ τον κόσμο κι όχι για να μαζεύετε ψίχουλα από δω κι από κει… δεν είναι αυτός ο ρόλος σας. Επιτέλους, τραγουδάκια σκαρώνετε οι περισσότεροι, δε χτίσατε δα και τον Παρθενώνα για να κουβαλάτε το βάρος της αιωνιότητας. Η μισή Ελλάδα τραγουδάει και η υπόλοιπη γράφει στίχους… θα πρέπει να ευγνωμονείτε την τύχη σας που ξεχωρίσατε απ’ το πλήθος κι όχι να την εξαγοράζετε με υπερβολές ή να δηλητηριάζεστε με βεντετισμούς… είναι ύβρις απέναντι στην τέχνη σας και στο χάρισμα που σας δόθηκε. Κι αν οι προβολείς των νυχτερινών κέντρων, σας καίνε τα μάτια (…ενίοτε και τα εγκεφαλικά κύτταρα) και δε μπορείτε να δείτε καθαρά, μειώστε τους. Ούτε εσείς τους χρειάζεστε ούτε εμείς… το μέσα σας φως έχουμε ανάγκη. Κι αν το ύψος της σκηνής κι η απόσταση απ’ την πλατεία, σας κάνουν να φαίνεστε υπερφυσικοί, κατεβείτε κι ανακατευτείτε με το πλήθος. Είστε τόσο ξεχωριστοί, όσο είναι και ο καθένας που το απαρτίζει.

vouliakis Chat
Βετεράνος
#16405   /   11.09.2008, 02:04
Vermint, το σχόλιό σου είναι ένα από τα πιο εύστοχα που έχω διαβάσει εδώ στο Musicheaven.



Και, με την ευκαιρία, να ευχηθώ "καλή αρχή" και "καλή συνέχεια" στη νέα στήλη που "εγκαινίασε" ο Νίκος Τουλιάτος...



:-)




gazakas Chat
Σολίστ
#16410   /   11.09.2008, 13:59   /   Αναφορά
Μια χαρά τα λέτε κύριε Τουλιάτε... Αναρωτιέμαι μονάχα αν θα υπάρξει έστω και ένας μουσικός μας από όσους κατονομάσατε -έστω και με τα μικρά τους- που θα απαντήσει στην ουσία των απόψεών σας.

Θα συμφωνήσω και με τον vouliaki για το σχόλιο του Vermint: με εκφράζει εξ ολοκλήρου...
Vermint Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16414   /   11.09.2008, 23:35   /   Αναφορά
Χαίρομαι που συμφωνείτε με κάτι που, αν ίσχυε, θα άλλαζε άρδην το νομικό καθεστώς, στο οποίο στηρίζονται όλα ανεξαιρέτως τα συμβόλαια "δισκογραφικής" φύσεως. Μιλάω βέβαια, για τη ρήτρα περί αμοιβής των καλλιτεχνών βάσει ποσοστού επί των κερδών από τις πωλήσεις των δίσκων τους, πράγμα που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των κατακτήσεων των καλλιτεχνών, γι αυτό άλλωστε και φέρουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης που ο λίθος αυτός βρίσκεται πλέον κρεμασμένος στο λαιμό τους. Σαν να λέμε δηλαδή, πρόσεχε τι ζητάς γιατί μπορεί και να το πάρεις (… κατά το "πρόσεχε τι εύχεσαι γιατί μπορεί να το πάθεις")... :)

Κατά τη γνώμη μου, το πρώτο βήμα προς το γκρεμό της ανεξέλεγκτης εμπορευματοποίησης της μουσικής, είναι ακριβώς αυτή η παράμετρος. Οι καλλιτέχνες, ομολογουμένως, χάνουν μεγάλα ποσά λόγω πειρατείας, τα οποία επιχειρούν να ανακτήσουν με γλοιώδης τακτικές, σαν αυτήν της, ες αεί και παντοιοτρόπως, είσπραξης των πνευματικών δικαιωμάτων. Επειδή, εκ των πραγμάτων, αδυνατούν να χτυπήσουν το... "γαϊδούρι", εξαντλούν τις άγριες διαθέσεις τους στο "σαμάρι". Λαμπρά, μόνο που, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, θα πρέπει να καταβάλουν με τη σειρά τους το αντίτιμο για τα πνευματικά δικαιώματα της ιδέας, στους απογόνους του… Νασραδίν Χότζα !!! :)

Επίσης, έχω να προτείνω – αφιλοκερδώς πάντα, διότι είμεθα και πολύ λαρτζ άτομα… ΧΧL για την ακρίβεια :) – στα λαγωνικά που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ώστε να αποδίδονται τα μέγιστα στους καλλιτέχνες κι εμμέσως να γλύφουν κι αυτά κανένα κοκαλάκι, κάτι άκρως δελεαστικό. Σε τρεις μήνες έχουμε Χριστούγεννα… ας ανασκουμπωθούν λοιπόν από τώρα, να οργανωθούν σε ομάδες παρακολούθησης των πιτσιρικάδων που θα βγούν για τα κάλαντα. Μπορεί τα ελληνικά κάλαντα, ως έργο αγνώστου δημιουργού, να μην υπόκεινται στο νόμο, αλλά πολλά παιδάκια δεν τα ξέρουν και τραγουδούν το πασίγνωστο "jingle bells", το οποίο αν δεν κάνω λάθος, ο συνθέτης του το έχει κατοχυρώσει. Κύριοι, μη θεωρείτε αστείο το ποσόν… έχει πολύ ψωμί η δουλειά !!! :)

kristallis Chat
Περαστική Νότα
#16532   /   23.09.2008, 00:37   /   Αναφορά
Ειναι ισως,η πρωτη φορα που "ακουγεται" δημοσια αυτη η αποψη! Η οποια,εμπεριεχει το 95% της αληθειας,που ολοι γνωριζουν,αλλα κανεις δεν παραδεχοταν ανοιχτα! Και φυσικα εννοω ολους τους γνωστους εως και...VIP's καλλιτεχνες της μουσικης! Ειμαι κιθαριστας μιας μπαντας απ'την Θεσσαλονικη-Αρχάνθρωποι-τ'ονομα μας (www.archanthropoi.gr),που μεσα σε 11 χρονια υπαρξης,εχουμε κανει 3 cd's. ΦΥΣΙΚΑ,απο λογους αντιληψης,ΔΕΝ ανηκουμε στην ΑΕΠΙ. Κι αυτο που μας εκφραζει,και που μαλλον απηχει και τις δικες σου αποψεις και αποτελει το υπολοιπο 5% για να γινει απολυτη η αληθεια σου,,ειναι πως Η ΤΕΧΝΗ,ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ!!! Γι αυτο,πολλοι δημιουργοι,στην πορεια τους,με τις πρακτικες τους,μπορει να "απαρνηθηκαν"τις ουσιες αυτων που οι ιδιοι ειχαν δημιουργησει,ομως,εξακολουθησαν να αποτελουν "κτημα" ολων οσων ειχαν εμπνευστει,εκφραστει,ονειρευτει,μεσα απ'το δημιουργημα αυτο!

Απ'την μια μερια λοιπον τα..."πνευματικα δικαιωματα", κι απ'την αλλη το..."δικαιωμα στ'ονειρο" ! Κι ο καθενας,τοποθετει τον εαυτο του!!!

Εσυ,δημοσιοποιησες την τοποθετηση σου! Ας το κανουν κι αυτοι,που βλεπουν την διαδραστικη σχεση δημιουργου -δέκτη σαν μια εμπορικη διαδικασια.
Mesogeios Chat
Συγχορδία Μινόρε
#18064   /   20.03.2009, 16:30   /   Αναφορά
Η κατρακύλα φίλε Τουλιάτο, δεν έχει πάτο. Θέλησες να ταρακουνήσεις χρησιμοποιώντας την υπερβολή:

«Σε λίγο θα ζητάνε χρήματα από τα κόμματα, εάν διαδηλωτές τραγουδήσουν ένα τραγούδι σας την ώρα της πορείας ή της συγκέντρωσης; (Πόσα λεφτά χρωστάνε τα σωματεία; Έχετε αναλογιστεί;) Γιατί όχι εξάλλου; Πραγματικά μπορεί κάποιος να πει πειστικά γιατί να μην το κάνουν; Που θα σταματήσουν άραγε; Που είναι η γραμμή του τέλους;»

Ε, λοιπόν υπάρχει και η πραγματικότητα που μπορεί να σου γελά κατάμουτρα ξεπερνώντας τη φαντασία.
Σήμερα Παρασκευή 20 Μάρτη 2009 δικαζόταν στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης εκπρόσωπος της φιλειρηνικής οργάνωσης ΕΔΥΕΘ, μετά από μήνυση που υπέβαλε η ΑΕΠΙ, γιατί, όπως ισχυρίζεται, δεν εφαρμόστηκε ο νόμος περί προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων σε συναυλία που διοργάνωσε η ΕΔΥΕΘ το Μάη του 2004, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Ολυμπιάδας Ειρήνης που εκείνη την περίοδο εξελίσσονταν σε όλη τη χώρα.
Η συναυλία, που έγινε τότε στον Αγιο Παύλο, ήταν ανοιχτή για το λαό, δηλαδή χωρίς εισιτήριο και οι καλλιτέχνες συμμετείχαν αφιλοκερδώς. Ηταν μια εκδήλωση όπου παρουσιάστηκαν ποιήματα των Γιάννη Ρίτσου, Οδυσσέα Ελύτη και Τάσου Λειβαδίτη που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ναι τα «πνευματικά δικαιώματα» απρόσμενος σύμμαχος σε επιχείρηση καταστολής του λαϊκού κινήματος και ποινικοποίησης της πολύμορφης δράσης του.
nikostouliatos Chat
Βασική Νότα
#18114   /   27.03.2009, 15:34
Αγαπητέ φίλε. Δυστυχώς είχα δίκιο. Δεν μου αρέσει αλλά είναι τραγική πραγματικότητα. θα δούμε και άλλα, χειρότερα. Σε λίγο θα απαγορεύεται να ακούμε μουσική... εκεί καταντήσαμε. Και σε αυτό ευθύνονται όλοι όσοι βάζουν νερό στη πηγή της ΑΕΠΙ. Όλοι όσοι τη στηρίζουν με τη παρουσία τους ή με τη στάση τους.

Προχθές συνάντησα "φίλο" τραγουδοποιό μέλος του Δ.Σ. της ΑΕΠΙ ο οποίος μου επιτέθηκε φραστικά, λέγοντας ότι διαφωνεί απολύτως με την επίθεση μου (sic) ενάντια στους δημιουργούς και ότι όλα αυτά που υποστηρίζω είναι ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ!!!

Θα σας πω και όνομα εάν θέλετε δεν καλλάω πιά.

Κάποιοι αναρωτήθηκαν ποιά θα ήταν η αντίδραση των δημιουργών στην επιστολή μου. Αυτή είναι μια εκδοχή.

Να γιατί η ΑΕΠΙ λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Γιατί την στηρίζουν...Αυτή είναι η αλήθεια.

Τον αφήνω και αυτον και τις απόψεις του στην κρίση σας.

Η μόνη απάντηση είναι να ενισχύσουμε την ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ τον οργανισμό προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων του σωματείου των δημιουργών για να μπορέσουμε όλοι μαζί να αντιμετωπίσουμε τέτοιες συμπεριφορές και να σπάσουμε το μονοπώλειο της ΑΕΠΙ. δεν πιστεύω πιά στους "γνωστούς". Πιστεύω μονο στους νέους δημιουργούς γιατι αυτοί ειναι το μέλλον...

renakey Chat
Περαστική Νότα
#18481   /   24.05.2009, 00:45   /   Αναφορά
"Πνευματική Ιδιοκτησία"...

Λάθος επίθετο - δίπλα σε λάθος ουσιαστικό...



Κι αυτό - αν θυμάμαι σωστά - το έχει πει ο Καζαντζάκης...



Χαιρετίσματα Νικόλα - και... δεν βαριέσαι...

Ετσι κι αλλοιώς..."dust in the wind" ειναι οι κάθε ειδους "ιδιοκτησίες" ...

Vilelmini Chat
Περαστική Νότα
#24389   /   07.03.2012, 10:52   /   Αναφορά
και εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου!!! Επίσης ήθελα να αναφέρω και κάτι άλλο και διορθώστε με αν έχω άδικο.. Υποτίθεται ότι οι οργανισμοί αυτοί σε πληρώνουν για την οποιαδήποτε δημοσιοποίηση του τραγουδιού... Από το youtube γιατί δεν έχουμε πάρει μία??? και όχι μόνο αυτό.. ενώ είναι ενα καλό εργαλείο να προωθήσεις τη δουλειά σου σου κατεβάζει και απο πάνω ο κόσμος τη μουσική σου τζάμπα...


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις