ελληνική μουσική
356 online   ·  204.590 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Ακόμα σε περιμένω...

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχεις ξεχάσει ότι δε με σκέφτεσαι πια. Πώς μπορεί η ζωή σου τόσο να έχει αλλάξει να μην έχω θέση καμιά.

Γράφει το μέλος Βασιλική Τρι. (Vasiliki-Tri)6 άρθρα στο MusicHeaven
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008


Μου είναι δύσκολο να ξέρω ότι δε νιώθεις όπως παλιά

πού πήγαν όσα μου έλεγες, έγιναν όλα κομμάτια;

Πολλές φορές σκέφτομαι πως δεν τα εννοούσες ποτέ.

Πόσο εύκολα ξέχασες, γύρισες σελίδα κι έφυγες… τόσο απλά.

Προσπαθώ να σε πλησιάσω, μήπως κάτι αλλάξω

εσύ συνεχώς με διώχνεις μακριά.

Τι άλλο να κάνω; Δε μου αφήνεις περιθώρια.

Φοβάμαι στην τρέλα μη φτάσω

νιώθω πως ξεπερνάω τα όρια.

Μ’ αρρωσταίνει η σκέψη πως πια δε σε νοιάζει.

Αν ήξερα έστω και κάτι για μένα πως νιώθεις…

Κάθε μέρα είναι σαν να με σκίζει ένα γυαλί

σαν να μου μπήγεις στην καρδιά μαχαίρι.

Πόσες φορές παρακαλάω να γυρίσεις

ή εσύ, ή ο χρόνος πίσω

μήπως μπορέσω κοντά μου να σε κρατήσω.

Και τι δε θα ‘δινα ξανά να σου μιλήσω

τη φωνή σου ν’ ακούσω, να σε κοιτάξω, να σε αγγίξω.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι ήμουνα πριν σε γνωρίσω…

Θυμάμαι την πρώτη μέρα,

από τότε και μετά όλα ήταν διαφορετικά.

Το ήξερα απ’ την αρχή ότι ήρθες για να μείνεις, ότι δεν ήσουν για λίγο.

Τώρα όμως πού είσαι; Γιατί δεν έρχεσαι να μου αλλάξεις ξανά τη ζωή;

Σε χρειάζομαι…

σε ζητάω κάθε μέρα πιο πολύ.

Όπου κι αν είσαι, μακριά ή κοντά, να ξέρεις πως για σένα υπάρχει πάντα θέση

στη δική μου καρδιά.



Β. Τ.




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (7)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Liza32 Chat
Φθασμένος
#17218   /   28.11.2008, 21:08   /   Αναφορά
Όταν κάποιος φεύγει, δεν σημαίνει ότι χάνεται κιόλας! Ζει στην καρδιά και το μυαλό μας ότι και αν έχει συμβεί. Ακόμα και όταν έχουμε γυρίσει σελίδα, δεν παύει να κυριεύει μεγάλο μέρος απο τη ζωή μας. Οι μεγάλες αγάπες δεν ξεχνιούνται, απλά μέχρι να έρθει η ώρα να ξυπνήσουν σε μια νέα αρχή. Αυτό ισχύει για τις αγάπες που αξίζουν, όμως! Για τις , η γνώμη μου είναι, ότι πρέπει να μένουν στο παρελθόν, εκεί που ανήκουν! Δεν αξίζει να χαραμίζει κανείς τη ζωή του, για κάτι μονόπλευρο!
Vasiliki-Tri Chat
Συγχορδία Μινόρε
#17223   /   30.11.2008, 00:29
έχεις δίκιο σε αυτά που λες, δε διαφωνώ...στην πράξη είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα ειδικά όταν πιστεύεις ότι άξιζε αυτό που φεύγει! :)

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#17220   /   29.11.2008, 23:00   /   Αναφορά
Από τα πιο εκφραστικά ποιήματα τέτοιου περιεχομένου που έχω διαβάσει. Πολλά έχουν τέτοιο θέμα, αλλά τόσο ειλικρινές και εκφραστικό δεν έχω ξαναδιαβάσει.

Ενώ τα άλλα μού φαίνονταν υποκριτικά, αυτό με άγγιξε! Και αυτά είναι πραγματικά εκείνα που σκέφτεται κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις, νομίζω.

Τι να πω; Μπράβο!
Vasiliki-Tri Chat
Συγχορδία Μινόρε
#17222   /   30.11.2008, 00:28
ευχαριστώ πάρα πολύ kamelia8!να είσαι καλά!!!:)

vero Chat
Φθασμένος
#17245   /   03.12.2008, 02:53
ωραιο το ποιημα! Μην ανησυχεις δεν είσαι η μόνη που ζεις αυτή την κατάσταση! Και εμενα είναι πιο δύσκολο όταν μιλάω με ανθρώπους που συσχετιζότανε αυτός πριν! Δύσκολα όλα! Σε καταλαβαίνω!

Το θέμα είναι να βρεις απο κάπου μια δύναμη να πάρεις ώστε να μην τον σκέφτεσαι! Αυτό κάνω και εγώ, και ξεχνάω!

Vasiliki-Tri Chat
Συγχορδία Μινόρε
#17248   /   03.12.2008, 16:22
ευχαριστώ!έτσι είναι όπως τα λες...:)

mitskinis Chat
Σολίστ
#17518   /   03.01.2009, 21:23   /   Αναφορά
Ωραίο το κείμενο με νόημα


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις