ελληνική μουσική
284 online   ·  203.996 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Δισκογραφία

Το ράφι με τα βινύλια: Budgie - Bandolier

Με την παρούσα δημοσίευση θα ασχοληθώ με δίσκο ενός ακόμη χαρντ ροκ συγκροτήματος των 70s.

Το ράφι με τα βινύλια: Budgie - Bandolier

Γράφει το μέλος kwstasagas26 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 01 Απριλίου 2009

Ένα συγκρότημα, το οποίο, παρόλο που με τον ήχο και με το ύφος του άνοιξε το δρόμο για πολλά συγκροτήματα της χέβι μέταλ σκηνής των 80ς, εντούτοις παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό, ιδίως εδώ στην Ελλάδα. Πρόκειται για τον δίσκο Bandolier των Budgie, εκδόσεως έτους 1975.

Οι Budgie δημιουργήθηκαν περί το έτος 1967 στο Κάρντιφ της Ουαλλίας. Ιθύνων νους του συγκροτήματος ήταν ο Bourke Sheley, που έπαιζε ηλεκτρικό μπάσο, με ιδιαίτερο δυναμισμό, και τραγουδούσε με τη χαρακτηριστική λεπτή, αλλά εμποτισμένη με πολλή βραχνάδα, φωνή του. Επιπλέον, το χαρακτηριστικό του ήταν τα γυαλιά μυωπίας του, τα οποία δεν αποχωριζόταν ούτε όταν έβγαινε στη σκηνή [δεν γνωρίζω άλλον περφόρμερ ροκ μπάντας που να εμφανιζόταν φορώντας γυαλιά μυωπίας]. Οι Budgie ξεκίνησαν δισκογραφικά με το πρωτόλειο ομώνυμο ντεμπούτο τους, έτους 1971, στο οποίο ο ήχος είναι ακόμη ακατέργαστος [και γι' αυτό πολύ ενδιαφέρων]. Οι επόμενοι δίσκοι τους ήταν οι Squawk [1972], Never Turn A Back On A Friend [1973] και In For The Kill [1974]. Ο ήχος τους σε αυτούς τους δίσκους είναι ο κλασικός χαρντ ροκ των 70ς, με επιρροές από μπλουζ, ο οποίος θυμίζει άλλοτε Zeppelin και άλλοτε Black Sabbath. Και φθάνουμε στο έτος 1975, όπου οι Budgie βγάζουν τον πιο ώριμο δίσκο τους, ονόματι Bandolier. Κι όχι μόνο αυτό ... η μπάντα έχει, πλέον, διαμορφώσει τον δικό της, προσωπικό ήχο και, επιπλέον, είναι έτοιμη να συνεισφέρει "νέες ιδέες" και "νέα πράγματα" εν γένει, τα οποία θα αποτελούσαν πολύτιμη "κληρονομιά" για τα συγκροτήματα που θα έβγαιναν τα επόμενα χρόνια. Σε αυτό το δίσκο η σύνθεση της μπάντας είναι οι Bourke Sheley - μπάσο, φωνητικά, Tony Bourge - κιθάρες, Steve Williams - ντραμς. Αν και μόλις τρία μέλη ... ο ήχος τους είναι πληθωρικός και μεστός !!!

 

Το εξώφυλλο του δίσκου είναι, ομολογουμένως, εντυπωσιακό. Τρεις καβαλάρηδες πάνω στα άλογά τους σε ένα βραχώδες τοπίο και πίσω από αυτούς ένα ξερό δέντρο κι ένας τεράστιος ήλιος που μάλλον βρίσκεται στη δύση του. Ο ένας από τους καβαλάρηδες υψώνει θριαμβευτικά το τουφέκι του. Αλλά ... τι βλέπουμε ... Οι καβαλάρηδες δεν έχουν ανθρώπινα πρόσωπα αλλά ... κεφάλια παπαγάλων !!!!Η side A του δίσκου αρχίζει δυναμικά : Breaking All The House Rules, διάρκειας επτάμισι λεπτών περίπου. Μια απλή μελωδία εμποτισμένη με ... ένα σωρό εναλασσόμενα ριφς !!! Το τραγούδι αυτό θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται σε κάποιον δίσκο των AC/DC. Στο δεύτερο και στο τρίτο track της Side A οι τόνοι πέφτουν, αρχής γενομένης με το γλυκύτατο σλόου Slipaway. Το τραγούδι αρχίζει με πολύ όμορφα κιθαριστικά αρπέζ και ακολουθεί η φωνή του Bourke, που ακουγεται πολύ - πολύ τρυφερή. Όποτε το ακούω φέρνω στο μυαλό μου ζευγάρια ερωτευμένων, πιασμένα χέρι - χέρι, που κοιτάζουν το ηλιοβασίλεμα. Αυτό το "lounge" τραγούδι άργησα να το εκτιμήσω [βλέπετε, ως έφηβος είχα αγοράσει τον δίσκο για να ακούσω "άγριες ροκιές" και να "χτυπηθώ"]. Το τρίτο τραγούδι της Side A είναι το επίσης σλόου Who Do You Want For Your Lover, όπου τα ακόρντα της κιθάρας παραπέμπουν σε "φανκ πινελιές". Στο ρεφρέν, όμως, οι κιθαριστικές παραμορφώσεις δυναμώνουν και η - αρκούντως ερωτική - φωνή του Bourke ακούγεται κάπως οργισμένη : "I ain't messing, call your name, don't you ever turn your back on a friend" !!! Και, ναι, σε αυτό το τραγούδι μπορεί, κατά τη γνώμη μου, κάποιος να διακρίνει από πού επηρεάστηκαν οι Red Hot Chili Peppers, όταν, 15 χρόνια μετά, "ανέμιξαν" τη φανκ μουσική με το χαρντ ροκ / χέβι μέταλ.

Το ράφι με τα βινύλια: Budgie - Bandolier

Συνεχίζουμε με Side B του δίσκου, η οποία αρχίζει με το "καψούρικο" I can't see my feelings, όπου, και πάλι, γύρω από μία απλή μελωδία χτίζεται ένας ολόκληρος κόσμος από εναλασσόμενα ριφάκια, όλα με πολύ όμορφο τρόπο συνταιριασμένα. Ακολουθεί το I ain't no mountain, του οποίου το ριφ θυμίζει αρκετά Deep Purple. Όσο κι αν η μελωδία του φαίνεται απλή ... μόνο τέτοια δεν είναι !!! Για δοκιμάστε να την τραγουδήσετε ... το κουπλέ ακολουθεί ένα περίεργο "μελωδικό μονοπάτι", το οποίο ο Bourke, με τα ιδιαίτερα φωνητικά προσόντα του, το διαβαίνει με άνεση και πειστικότητα. Και τέλος στο τέλος του δίσκου ... το έπος !!! Napoleon Bona Part 1 & 2. Αυτό αρχίζει με μια σλόου μελωδία, συνοδευόμενη από αρπέζ ηλεκτρικής κιθάρας, η οποία, όσο τρυφερή και ευαίσθητη είναι, άλλο τόσο είναι δύσβατη. Αλλά και πάλι, η εκπληκτική φωνή του Bourke την αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο. Η τρυφερή μελωδία γίνεται βαθμιαία όλο και πιο επική, βοηθούμενη και από τα ντραμς [προτείνω σε όσους μαθαίνουν ντραμς να προσέξουν την "κλιμάκωση" των ντραμς σε αυτό το τραγούδι : το "τσακ - τσακ" από τα πιατίνια σιγά - σιγά μεταμορφώνεται σε ... τύμπανα πολέμου !!!]. Και μετα ... η παραμόρφωση της κιθάρας γίνεται σκληρή και το τραγούδι γρήγορο, ντελιριακό. Η δε φωνή του Bourke έχει αποτινάξει πλήρως τον ερωτισμό που είχε στα προηγούμενα τραγούδια του δίσκου και ακούγεται νευρώδης, γεμάτη γρέζια. Κάποια στιγμή κάνει την εμφάνισή του κι ένα επικό σόλο κιθάρας, το οποίο, χωρίς να είναι εντυπωσιακό, είναι ουσιώδες και λειτουργικό. Πρόκειται μάλλον για το πρώτο επικό χαρντ ροκ τραγούδι που ηχογραφήθηκε. Σε αυτό το τραγούδι είναι σίγουρο ότι οι ακροατές των Iron Maiden θα διακρίνουν έντονα τις επιρροές της αγαπημένης τους μπάντας. Πράγματι, ακούοντας κανείς π.χ. το Flight Of Icarus μπορεί να καταλάβει ότι οι Maiden είχαν "μελετήσει" για τα καλά τους Budgie, γεγονός, άλλωστε, που οι ίδιοι οι Maiden δεν αρνούνται.

 

Κι όχι μόνο αυτοί ... Και οι Metallica έχουν δηλώσει επανειλημμένως την αγάπη τους και το σεβασμό τους απέναντι στο έργο των Ουαλλών χαρντ - ροκάδων. Μάλιστα, κάποια στιγμή δισκογράφησαν και μια διασκευή ενός τραγουδιού των Budgie, με αποτέλεσμα να τους μάθει αρκετός κόσμος που δεν τους ήξερε. Κι όμως, όπως έγραψα και στην ειαγωγή, οι Budgie ποτέ δεν έγιναν ευρέως γνωστοί, ποτέ δεν κατέκτησαν τα μεγάλα ακροατήρια [από τότε που ιδρύθηκαν μέχρι και σήμερα παίζουν ως επί το πλείστον σε κλαμπάκια]. Κατά την προσωπική [και πλήρως υποκειμενική] μου άποψη, αυτό συνέβη για τον εξής λόγο : Επειδή οι ίδιοι ποτέ δεν επεδίωξαν να γίνουν "πρώτο όνομα". Έφτιαξαν τη μπάντα πρωτίστως για να περνάνε καλά και για να "παίξουν", μιας και ήταν "μεγάλα παιδιά". Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα ακούγοντας αρκετά τραγούδια τους γεμάτα "παιχνιδιάρικη διάθεση", αφοπλιστική αθωότητα και "εφηβική αφέλεια".

 

Τέλος ... επιτρέψατέ μου να παραθέσω τους στίχους τους από το τραγούδι I ain't no mountain [το δεύτερο τραγούδι της δεύτερης πλευράς του Bandolier]. Δεν ξέρω πώς, αλλά ... όποτε ακούω αυτό το τραγούδι ή διαβάζω τους στίχους του, με πλημμυρίζει μια διάθεση "ελευθερίας" και νιώθω την ψυχή μου να ταξιδεύει .....

 

Now it wasn't easy when you didn't see much
And you buried your feet
And you lost your love
You cheated someone
Then you strayed too far
Now you're on your own
And you drive your car
I ain't no mountain for you to climb on
I ain't nobody that you could be
So don't make me bed for me to lie in
While I'm paying like the rest
Although you see some action
You know it's bad
Oh let's see you tell you, 'bout you on your hat
Don't speak so loudly as you drive your car
Boy you blow your mind, and I know who you are
I ain't no mountain for you to climb on
I ain't nobody that you could be
So don't make me bed for me to lie in
While I'm paying like the rest

 

Υ.Γ. Το βινύλιο που παρουσίασα σε αυτή τη δημοσίευση μπήκε με ... περιπετειώδη τρόπο στη δισκοθήκη μου, καθόσον, γύρω στο 1986, το έψαχνα σχεδόν ... τρεις μήνες στα δισκάδικα για να το βρω !!!

 




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (9)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

rockxenia Chat
Βασική Νότα
#18153   /   01.04.2009, 00:59   /   Αναφορά
Καλημέρα,πολύ ωραίο το άρθρο σου!

Πολύ ωραίος και αγαπημένος δίσκος μαζι με Never Turn Back on a friend.

Τα εξώφυλλα είναι του Roger Dean, τα λόγια περιττά, προσκυνώ....

Πάντα τέτοια άρθρα να' χουμε, να' σαι καλά!!!
musickaleidoscope Chat
Βασική Νότα
#18170   /   02.04.2009, 20:18
γεια χαρα...ωραιο αρθρο,να ¨διορθωσω¨ την rockxenia σχετικα με τα εξωφυλλα ...του Roger Dean ειναι το Never Turn Back on a friend & το Squawk (απο τα πρωτα εξωφυλλα που δημιουργησε ο Roger Dean) το συγκεκριμενο ειναι δημιουργια του επισης εξαιρετικου σχεδιαστη Patrick Woodroffe ο οποιος δημιουργησε μια σειρα εξωφυλλων δισκων στα μεσα της δεκαετιας του 70 για group οπως οι JUDAS PRIEST (SAD WINGS OF DESTINY ,απο τα πιο ομορφα εξωφυλλα κατα την ταπεινη μου γνωμη... ) STRAWBS,ROSS,GREENSLADE & στην δεκαετια του 80 για τους PALLAS.



fcpart.googlepages.com

madmaestros Chat
Περαστική Νότα
#18160   /   01.04.2009, 13:16   /   Αναφορά
Πω πω......Τι μου θύμησες τώρα ρε φίλε!!!!!!!!!!!!!!



Ωραίος!!!!!!!!!!
220493 Chat
Σολίστ
#18166   /   01.04.2009, 23:36   /   Αναφορά
Μιλάμε για 70s και τα λόγια είναι για τους ειδικούς.......
kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#18248   /   13.04.2009, 00:20
Χμμμμ ..... βλέπω ότι η παρουσίαση του δίσκου των BUDGIE αποκόμισε λιγότερες αναγνώσεις και λιγότερα σχόλια σε σχέση με την παρουσίαση των δύο προηγούμενων δίσκων της στήλης "Το ράφι με τα βινύλια", δηλαδή του PHENOMENON των UFO και του "Νάχαμε τι νάχαμε" των Λοϊζου - Παπαδόπουλου !!! Κάτι τέτοιο ήταν, μάλλον, αναμενόμενο, καθόσον οι BUDGIE είναι από τα πλέον άγνωστα συγκροτήματα εδώ στην Ελλάδα !!! Αφού, να σκεφθείτε, έχω ρωτήσει ένα σωρό "παλαιοροκάδες", ηλικίας από 50 ετών και άνω, αν γνωρίζουν τους BUDGIE [που ήταν "της εποχής τους"] και έχω εισπράξει αρνητική απάντηση !!!



Πάντως, σε όσους "ψάχνονται" με ροκ των 70ς, προτείνω εκτός από το BANDOLIER [που είναι, κατ' εμέ, η καλύτερη δουλειά τους] και τον δεύτερο δίσκο τους "SQUAWK", το οποίο περιέχει μερικά "τραγούδια - διαμαντάκια". Από το ένθετο του cd με την επανέκδοση του "Squawk", την οποία επιμελήθηκε η Repertoire Records [η οποία έχει κάνει καταπληκτική δουλειά όσον αφορά στις επανεκδόσεις δίσκων των 70ς με μορφή cd], αντιγράφω μια, απίστευτης ειλικρίνειας, δήλωση του Burke Shelley σχετικά με τα πρώτα χρόνια των Bydgie : "We were awful ! We thought it was good at the time but if you listen to it now, you can hear how inocent we were, bashing away". Στηριζόμενος σε αυτή τη δήλωση, έγραψα στη δημοσίευσή μου σχετικά με την αθωότητα και την παιδικότητα που αποπνέουν τα τραγούδια των Budgie. Άλλωστε, στο ίδιο ένθετο ο Shelley διηγείται, επίσης, με πόσο ενθουσιασμό έμπαιναν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν και πώς χαιρόντουσαν τις στιγμές της ηχογράφησης σαν να ήταν μικρά παιδιά !!!



Στον δε Bourke Shelley θα πρότεινα να μην ντρέπεται για την "αθωότητα" και την "παιδικότητα" της μπάντας του εκείνα τα χρόνια. Άλλωστε, είναι χίλιες φορές καλύτερα η εν γένει φυσιογνωμία ενός καλλιτέχνη να φέρει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, παρά να φέρει τα χαρακτηριστικά της "πονηριάς", των "υπολογισμένων κινήσεων" κλπ κλπ ......
















notis58 Chat
Βασική Νότα
#18986   /   06.10.2009, 21:28   /   Αναφορά
Γειά σου φίλε μου. Μού δίνεις τήν ευκαιρία να σού πώ,

οτι είμαι κι εγώ ένας ''παλαιοροκάς'' πού ακούει όμως

Budgie από το 73.

Αγαπημένος μου δίσκος είναι ο ''don't turn your back

on a friend''(8,5/10). Τόν Bandolier τόν άκουσα πάλι με τήν

ευκαιρία τής πολύ ωραίας δημοσίευσής σου. Δέν άλλαξα

γνώμη παρόλλα τά χρόνια πού ήταν στό ράφι, μού κάθεται

μιά ''τυποποίηση''πού βεβάιως χαιδεύει τ'αυτιά.!!

Εγώ τού δίνω 7/10. Καί νά τελειώσω λέγοντάς σου,

οτι τά περισσότερα εξώφυλλα τών Budgie έχουν παπαγάλους,

απλούστατα διότι, budgie είναι είδος μικρού παπαγάλου.!!!

Ν'άσαι καλά.
kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#18994   /   06.10.2009, 23:02
"Don't turn a back on a friend" .... άλλος σπουδαίος δίσκος .... Και, είτε το πιστεύεις είτε όχι, προτιμώ την - πανέμορφη - μπλουζιά BABY PLEASE DON'T GO να την ακούω διασκευασμένη από τους BUDGIE, όπως υπάρχει σε αυτόν το δίσκο, παρά διασκευασμένη από τους ΤΗΕΜ, με την οποία το τραγούδι αυτό έγινε γνωστό σε όλον τον κόσμο [φυσικά, δεν υπονοώ ότι δεν μου αρέσει η εκτέλεσή του από τους Them, το αντίθετο μάλιστα .... όμως, πιστεύω ότι οι BUDGIE το απέδωσαν ακόμη καλύτερα ...]. Επίσης, αυτό το 10λεπτο Parents, με το οποίο κλείνει ο δίσκος .... τόσο όμορφο, τόσο τρυφερό .....



Πράγματι, δεν αποκλείεται ο δίσκος που λες να είναι καλύτερος από το Bandolier [το ίδιο ενδεχομένως να ισχύει και για το Squawk, που είναι ο πλέον αγαπημένος μου budgie - δίσκος]. Όμως, όπως έγραψα στη δημοσίευσή μου, με το BANDOLIER οι Budgie ... "προχώρησαν" το πράγμα κάμποσα βήματα παραπέρα σε σχέση με ό,τι είχε βγει μέχρι τότε στα 70ς. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι ο Bandolier δεν είναι ο καλύτερός τους δίσκος, πρέπει να τού αναγνωρίσουμε ότι πραγματικά "κοιτάει στο μέλλον", καθόσον [μαζί με άλλους 70ς δίσκους φυσικά] προετοίμασε για τα καλά το έδαφος για ό,τι επακολούθησε στα 80ς .....






kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#18995   /   06.10.2009, 23:18
Ένας φίλος έγραψε παραπάνω :

"του Roger Dean ειναι το Never Turn Back on a friend & το Squawk"



Να συμπληρώσω ότι ο Roger Dean έχει σχεδιάσει και τα εξώφυλλα για τους δίσκους των YES [ό,τι κι αν πεις γι΄ αυτά τα εξώφυλλα .... λίγο θα είναι]. Όταν πήρα το cd με το Squawk - εκδόσεως, όπως προείπα, της Repertoire Records - και είδα το εξώφυλλο με το περίεργο αεροπλανάκι με τη γυριστή μύτη, το πρώτο που είπα, πριν καν διαβάσω τις πληροφοριες στο ένθετο, ήταν "είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για τον ίδιο σχεδιαστή που έφτιαξε το εξώφυλλο του τριπλού λάιβ δίσκου των Yes με τίτλο "Yessongs"" [ο τριπλός αυτός δίσκος υπάρχει στη δισκοθήκη μου με τη μορφή - τριπλού - βινυλίου, αγορασμένος σε τιμή ευκαιρίας σε παζάρι μεταχειρισμένων βινυλίων]. Κι αυτό πώς το κατάλαβα ??? Μα ... επειδή το ίδιο αεροπλανάκι υπάρχει και στο μέσα μέρος του εξωφύλλου του δίσκου των Yes !!! Με μια .... βασική διαφορά όμως : Στον δίσκο των YES ο σχεδιαστής έβαλε σε αυτό το αεροπλανάκι ...... ΦΤΕΡΑ ΠΟΥΛΙΟΥ !!!! Απίστευτο ..... είναι πραγματικά να απορείς με τη φαντασία κάποιων ανθρώπων .......

notis58 Chat
Βασική Νότα
#19000   /   07.10.2009, 20:13
Νά σού πώ επίσης, οτι ο ίδιος σχεδιαστής είναι υπεύθυνος γιά τό καταπληκτικό

εξώφυλλο, στόν επίσης καταπληκτικό δίσκο τών ''Budger - One live Budger''.

Άν δέν τον ξέρεις, στόν συστήνω ανεπιφύλακτα.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις