ελληνική μουσική
311 online   ·  203.997 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Δισκογραφία

Το ράφι με τα βινύλια: Η εκδίκηση της γυφτιάς

Με την παρούσα δημοσίευση θα ασχοληθώ με έναν πολύ σημαντικό δίσκο της ελληνικής δισκογραφίας που εδώ και χρόνια κοσμεί τη δισκοθήκη μου.

Το ράφι με τα βινύλια: Η εκδίκηση της γυφτιάς

Γράφει το μέλος kwstasagas26 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 03 Νοεμβρίου 2010

Πρόκειται για την Εκδίκηση της Γυφτιάς, εκδοθείσα το 1978 από τη Lyra, της οποίας οι βασικοί συντελεστές είναι ... ένας κι ένας! Μουσική : Νίκος Ξυδάκης, στίχοι : Μανώλης Ρασούλης, τραγούδι : Νίκος Παπάζογλου, παραγωγή : Διονύσης Σαββόπουλος.

Όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο εν λόγω δίσκος δεν θα είχε βγει τόσο μα τόσο όμορφος εάν δεν υπήρχε η ουσιαστική και θετικότατη συμβολή των ... "δευτεραγωνιστών" του: Του Δημήτρη Κοντογιάννη που έπαιξε μπουζούκι, έκανε δεύτερες φωνές και τραγούδησε σε κάποια "θυμοσοφικά" μέρη τραγουδιών.

Της Σοφίας Διαμαντή, που έχει κι αυτή το μερίδιό της στον "τραγουδιστικό τομέα" του δίσκου. Του Σαλινικιού δικηγόρου και στιχουργού Τάκη Σιμώτα, που προσέφερε τους στίχους για το "Ραγίζει απόψε η καρδιά" το οποίο ... έχουν τραγουδήσει και οι πέτρες! Του καταπληκτικού αυτοδίδακτου μπουζουκτσή Νίκου Παπά ή "Κακούργου" [παρατσούκλι που τού δώσανε!], που, χάρις στις υπέροχες πενιές του και στα "γυρίσματά" του συνέβαλε με τον καλύτερο τρόπο στο να πάρουνε τα τραγούδια την τελική μορφή τους.

Του Στ. Γκέτη που έπαιξε πολύ όμορφο τουμπερλέκι και άλλα κρουστά [μέχρι και ... κουταλοπήρουνα έπαιξε για κρουστά!].

Το ράφι με τα βινύλια: Η εκδίκηση της γυφτιάς

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από τον τραγουδιστή: Ο Σαλονικιός Νίκος Παπάζογλου.

Από τα τέλη των 60s μέχρι το έτος 1978, οπότε και βγήκε ο εν λόγω δίσκος, είχε, ήδη, περιπλανηθεί σε διάφορα σαλονικιώτικα ροκ συγκροτήματα : Στην αρχή ως τραγουδιστής των Olympians, μετά στους Μακεδονομάχους και μετά με τους "Ζηλωτής", με τους οποίους, μάλιστα, έκανε προσπάθεια για διεθνή καριέρα!

Ειδικότερα, με αυτήν τη μπάντα αναχώρησε αρχικά στη Γερμανία, αλλά από εκεί βρέθηκε στο Μιλάνο, όπου ηχογράφησε υλικό για έναν δίσκο, ο οποίος, τελικά, δεν εκδόθηκε ποτέ [περί αυτού θα γίνει ποτέ κάτι ή αυτά τα τραγούδια θα μείνουν για πάντα κρυμμένα;].

Μετά, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και άρχισε να "ψάχνεται" με τα λαϊκά τραγούδια και την παραδοσιακή μουσική, έχοντας σταματήσει να ενδιαφέρεται για τη ροκ μουσική [όπως δήλωσε σε κάποια συνέντευξή του "τη ροκ την παρακολούθησε μέχρι τα τέλη των 60ς" !].

Και μέσα σε όλα ... θέλησε να στήσει κι ένα στούντιο για τις δικές του ηχογραφήσεις, δεδομένου ότι μέχρι τότε στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε κανένα στούντιο ηχογραφήσεων και οι Σαλονικιοί μουσικοί κατέβαιναν στην Αθήνα για να ηχογραφήσουν [όπως μού έχει πει ο παλιός Σαλονικιός μουσικός Χρήστος Κίλιας, μόνο στο Κολέγιο Θεσ/νίκης υπήρχε ένα τετρακαναλάκι, όπου τα σαλονικιώτικα ροκ συγκροτήματα των 60ς πηγαίναν και ηχογραφούσαν!].

Κι έτσι, αυτός ο μερακλής άνθρωπος, του οποίου "πιάνουνε τα χεράκια του", έφτιαξε μόνος του ένα στούντιο, το περίφημο Αγροτικόν στην Κάτω Τούμπα! Ω ναι, το πρώτο, παντελώς χειροποίητο, στούντιο ηχογραφήσεων στη Σαλονίκη ήταν, πλέον γεγονός !!! Έμενε, τώρα, να έρθουν οι άξιοι μουσικοί και συνθέτες να ηχογραφήσουν εκεί τα πονήματά τους!

Και να λοιπόν ...

Σε ένα βαγόνι τρένου που ταξιδεύει νύχτα από Αθήνα για Θεσσαλονίκη το 1978, βρίσκονται παρέα ο Ρασούλης, ο Ξυδάκης κι ο Σαββόπουλος! Τόπος προορισμού το Αγροτικόν! Σκοπός ταξιδιού η ηχογράφηση των τραγουδιών που έγραψε ο Ξυδάκης πάνω σε στίχους του Ρασούλη.

Συνδετικός κρίκος: Ο Σαββόπουλος, στο ρόλο του παραγωγού! Ο Ρασούλης είχε ήδη εμφανισθεί ως τραγουδιστής, παρακαλώ, δίπλα στον Μάνο Λοϊζο [τον συναντάμε στα Νέγρικα να τραγουδά κάποια τραγουδιστικά μέρη].

Αλλά και ο Παπάζογλου ήταν παιδικός φίλος του Σαββόπουλου και είχε ήδη συνεργασθεί μαζί του στους Αχαρνής εν έτει 1977. Από αυτήν την παρεούλα, "πρωτόμπαρκος" στο χώρο της δισκογραφίας ήταν ο Νίκος Ξυδάκης, Έλλην Αιγυπτιώτης, γεννηθείς στο Κάιρο το 1952, γαλουχημένος με ακούσματα της Δύσης και της Ανατολής. Κι έτσι, όλοι οι προαναφερόμενοι "συσπειρώθηκαν" στο χειροποίητο στούντιο ηχογραφήσεων "Αγροτικόν" όπου έλαβε χώρα μία καλώς εννοούμενη "παρεϊστικη" ηχογράφηση, ίσως η πιο μερακλίδικη στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Ως προς το ύφος των τραγουδιών του δίσκου, είναι εμφανές ότι το κύριο μέλημα των συντελεστών του ήταν η "αναβίωση" των λαϊκών τραγουδιών, αλλά και των "ινδοπρεπών", των "λούμπεν" ακουσμάτων κλπ, των 50ς και των 60ς!

Οι δε επιρροές τους εμφανείς: Καζαντζίδης, Καλδάρας, Άκης Πάνου, Αγγελόπουλος, Γαβαλάς, Μενιδιάτης κλπ κλπ .... Κι όμως, θα έλεγες ότι όλα αυτά τα παλιά ακούσματα - και απαξιωμένα εκείνη την εποχή, όπου κυριαρχούσε το πολιτικό τραγούδι [μεταπολίτευση γαρ] - παρουσιάσθηκαν με την πλέον φρέσκια και ανανεωτική ματιά.

Κυριολεκτικά σαν να ξαναγεννήθηκαν! Σε αυτό, φυσικά, συντέλεσαν οι μουσικές του Ξυδάκη, οι οποίες, όσο κι αν στηρίζονται στα προαναφερόμενα παλιά ακούσματα, συνεισφέρουν κάτι εντελώς καινούριο και πρωτόγνωρο! Επιπλέον, αυτές οι μελωδίες είναι απρόβλεπτες και ακολουθούν ενίοτε δύσβατα "μονοπάτια", ξεφεύγοντας από τις "τυπικές" κλίμακες του λαϊκού μας τραγουδιού!

Κι επειδή είμαι κι εγώ μπουζουξής, σάς μιλάω εκ πείρας ότι για να τις βγάλεις στο μπουζούκι [αν τις βγάλεις] πρέπει να παιδευτείς αρκετά, ακόμη κι αν διαθέτεις καλό μουσικό αυτί! Κι όμως ... τα καταφέρνουν αυτές οι μελωδίες, παρόλο που είναι περίπλοκες, να μη χάνουν την ... "τραγουδένια υπόστασή" τους! Κι αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο ταλέντο του Ξυδάκη!

Και ... πάμε στο στίχο του Ρασούλη : εδώ κι αν κομίζεται το "πραγματικά καινούριο" στο ελληνικό τραγούδι! Ένας λόγος ευθύβολος, στοχαστικός, γεμάτος "ευγενική αυθάδεια"! Ένας λόγος που μεταχειρίζεται με τον πλέον αριστοτεχνικό τρόπο εκφράσεις "του πεζοδρομίου", τις οποίες συνδυάζει με ... ποιητική διάθεση [π.χ. πρωτότυπες και ευρηματικές παρομοιώσεις] και θυμοσοφία! Κι όμως ... αυτό που, προσωπικά, κρατώ από τον Ρασούλη δεν είναι ούτε η "αυθάδειά" του, ούτε η "θυμοσοφία" του [στα οποία στον εν λόγω δίσκο σημειώνει ... αξιοζήλευτες επιδόσεις]! Κρατάω πάνω από όλα την ανθρωπιά και την ευαισθησία των στίχων του, που περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τις πονεμένες πλευρές της ύπαρξής μας!

Όσον αφορά στην εν γένει φιλοσοφία του δίσκου ... Θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στη φράση "παίρνω κουρέλια και σκουπίδια και με αυτά φτιάχνω έργα τέχνης" [και τι τέχνης!]

Τα πάντα είναι "χειροποίητα", και "γήινα", ήτοι το στούντιο [βλ. παραπάνω], η ηχογράφηση, ο τρόπος τραγουδίσματος του Παπάζογλου και των υπολοίπων, ο τρόπος παιξίματος των οργάνων κλπ κλπ.

Έτσι, αυτό που τελικά εισπράττουμε ως ακροατές δεν είναι τίποτε άλλο από τη γυμνή αλήεθια των τραγουδιών. Επιπροσθέτως, τα πάντα, εκτός από χειροποίητα, είναι και "ροκ", παρόλο που λείπει παντελώς η ηλεκτρική κιθάρα. Ας μη λησμονούμε, άλλωστε, ότι ροκ σημαίνει πάνω απ' όλα να είσαι ο εαυτός σου ...

Επ' αυτού πολύ εύστοχα επισημαίνει ο Ντίνος Δηματάτης στο βιβλίο του "Get That Beat - Eλληνικό ροκ 60ς & 70ς" Α΄ Τόμος [1998] σχετικά με τον τραγουδιστή Νίκο Παπάζογλου τα εξής [βλ. σελ. 170] :

Αν και οι εν γένει προσωπικές δουλειές του Νίκου Παπάζογλου δεν μπορούν να ενταχθούν καθαρά στον τομέα του ροκ, ωστόσο η φιλοσοφία του και η συνολική συμπεριφορά του στη χρονική διαδρομή της μουσικής προσφοράς του προσεγγίζουν το χαρακτήρα αυτόν περισσότερο από αρκετούς άλλους δηλωσίες του είδους.

Αυτή η ... φιλοσοφία του "χειροποίητου" [και του ροκ βεβαίως βεβαίως] είναι εμφανής στο εξώφυλλο του δίσκου, το οποίο κοσμεί μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του Παπάζογλου !!! Εκεί βλέπουμε τον Παπάζογλου να σφίγγει τα χείλια του για να συγκρατήσει ένα γέλιο που ετοιμάζεται να του ξεφύγει! Επίσης, ο Παπάζογλου φοράει ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο!

Κι όμως, δεν είναι η .... θεία από το Σικάγο [!], είναι ο τραγουδιστής του δίσκου! Κάτω από το ψάθινο καπέλο, δίπλα στο αυτί του Παπάζογλου, υπάρχει ένα ... αυτοκόλλητο αγγελάκι! Κι από πάνω ο τίτλος του δίσκου "Η εκδίκηση της γυφτιάς", ο οποίος θαρρείς ότι είναι γραμμένος με .... γράμματα που κόπηκαν από τίτλους άρθρων αθλητικής φυλλάδας! [πάω στοίχημα ότι το ΕΚ της λέξεως ΕΚΔΙΚΗΣΗ προήλθε από τη λέξη ... ΑΕΚ που υπήρχε σε τίτλο άρθρου αθλητικής φυλλάδας!]

Όλα όσα βλέπουμε στο εξώφυλλο, μάς αποκαλύπτουν έναν ακόμη σκοπό [ratio] για τον οποίο φτιάχτηκε ο εν λόγω δίσκος : για να "χτυπήσει" τη σοβαροφάνειά μας, για να μάς δείξει ότι ... καμιά φορά χρειάζεται και λίγος χαβαλές ......

Εδώ τελειώνει το Α΄ μέρος της δημοσίευσής μου. Στο Β΄ μέρος θα βάλουμε τον δίσκο στο πικάπ για να παίξει ....


Tags


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (11)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

reteos Chat
Φθασμένος
#21144   /   03.11.2010, 06:49   /   Αναφορά
Ωραιότατο κείμενο. Γραμμένο με απλά , κατανοητά λόγια , φροντίδα και μεράκι που προφανώς «καθρεπτίζουν» τον χαρακτήρα του συντάκτη .

Μου έκανε εντύπωση ,φίλτατε Κώστα το εξής σημείο ,που πολύ σωστά αναφέρεις, ¨.... Επιπλέον, αυτές οι μελωδίες είναι απρόβλεπτες και ακολουθούν ενίοτε δύσβατα "μονοπάτια", ξεφεύγοντας από τις "τυπικές" κλίμακες του λαϊκού μας τραγουδιού!».......... . Κι εδώ ας μου επιτραπεί να σχολιάσω πως αυτό είναι ένα όμορφο χαρακτηριστικό της μουσικής , που η μελωδία πολλών (λαικών κυρίως) τραγουδιών, ξεφεύγει στιγμιαία από τα στεραιότυπα (κλίμακες κλπ. ) «δίνοντας» έτσι στο κομμάτι μια ξεχωριστή ομορφιά

Thanasis-Gioglou Chat
Φθασμένος
#21145   /   03.11.2010, 08:26
Εξαιρετική παρουσίαση. Μπράβο Κώστα...

vasilisbSax Chat
Σολίστ
#21146   /   03.11.2010, 09:46
1978. Εγώ ήδη αποστασιοποιημένος και αποτοξινωμένος καιρό από την μεταπολιτευτική επαναστατική μανία των "πολιτικών" τραγουδιών και της στρατευμένης μουσικής, και ήδη αποχωρήσας από πολιτικούς κύκλους, της εξωκοινοβουλευτικής πάντα αριστεράς, που δεν δέχτηκαν ποτέ τη ροπή μου προς το Rock και τη Jazz, ανακαλύπτω στα ράφια των δισκάδικων (όπου ξόδευα και ξοδεύω ακόμα αρκετό χρόνο και χρήμα) ένα δίσκο που μου κάνει κλικ με την πρώτη ματιά. Το εξώφυλο χαρούμενο χρωματιστό και με την τεχνική που μου άρεσε (απλοϊκό collage, ήδη ήμουνα στο πρώτο έτος της Γερμανικής Σχολής Γραφικών Τεχνών στην Πλάκα). Τη φατσούλα την είχα δει ένα χρόνο πριν στην παράσταση του Διονύση Σαββόπουλου Αχαρνής/Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια. Τον πήρα χωρίς πολλές σκέψεις. Ίσως η παραγωγή του Σαββόπουλου, του οποίου ήμουνα θαυμαστής και τακτικός ακροατής αρκετά χρόνια πριν στο Κύτταρο και όπου αλλού στη συνέχεια, ίσως ο τίτλος του δίσκου, ίσως οι τίτλοι των τραγουδιών, δεν μπορώ να πω ακόμα, μετά από τόσα χρόνια και τόσες ακροάσεις, τι ήταν αυτό που με έκανε να τον αγοράσω αμέσως. Η πρώτη επαφή του δίσκου με τη βελόνα του πικ απ σε λίγο με έκανε να σκεφτώ οτι αυτός ο δίσκος είναι τόσο Rock, όσο και λαϊκός, ένα άλλο Rock και ένα άλλο λαϊκό όμως...

Σημειωτέον οτι πολλοί απ' αυτούς που αργότερα τραγούδησαν τραγούδια του δίσκου, αρχικά τον σνόμπαραν ως μη "ποιοτικό" (αυτό που αργότερα μετάλλαξαν σε "έντεχνο").

Ο τίτλος του δίσκου τα έλεγε όλα: "Η εκδίκηση της γυφτιάς" !!!

Εάν ο δίσκος έβγαινε σήμερα μπορεί να είχε και τον υπότιτλο:

(Πάρτε τα "έντεχνοι")

Νάσαι καλά Κώστα που με το υπέροχο άρθρο σου με πήγες τόσα χρόνια πίσω και μου ξύπνησες ήχους και εικόνες, αν και τους ήχους θα έπρεπε να τους αφήσω για το Β' μέρος όπου θα "παίξει" ο δίσκος...

AlfaWolf Chat
Βετεράνος
#21147   /   03.11.2010, 15:36   /   Αναφορά
Εξαιρετική δουλειά!!! Κώστα περιμένουμε με αγωνία το δεύτερο μέρος.
corazon Chat
Περαστική Νότα
#21148   /   03.11.2010, 19:15   /   Αναφορά
Ναι!!!!

Χθες , μετά από καιρό κάτι μ έτρωγε ...

Κάτι στο μυαλό απο τα παλιά ήρθε!!

Ήταν το χαβαλεδιαρικο..

το έβαλα στο πικάπ και δεν κούνησα μέχρι που όλος ο δίσκος τέλειωσε!!!

ήταν η εκδίκηση της γυφτιάς!! τον έχω μάθει απέξω!!! το βινύλιο αν κι έχει φθαρεί αντέχει και παίζει!!!

Ο Νίκος έχει κάνει πολλές κι καλές δουλειές , όμως η συγκεκριμένη είναι η καλύτερη του . να ναι καλά!!

.................

Μπράβο πολύ ωραία η δημοσίευση!!!!



Γιώργος

jethroomi Chat
Σολίστ
#21149   /   03.11.2010, 23:38
Mονο μια φορα ειδα τον Πουσπουλ live, πολυ παλια δεκαετια 80, και μου 'μεινε στη μνημη σαν rock κατασταση. Ο Κωστας εχει δικιο - αληθεια και το μεταφερει καλα.

Ευχαριστω.

PAPAZOGLOUFAN Chat
Συγχορδία Μινόρε
#21150   /   04.11.2010, 00:13   /   Αναφορά
και να φανταστεις οτι αυτος ο δισκος οταν βγηκε κριθηκε απο τους ειδικους της εποχης ως εθνικα απαραδεκτος.χα χα,εξ ου κι ο τιτλος του δευτερου δισκου" τα δηθεν".
kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#21151   /   04.11.2010, 00:48
Δεν πρόλαβε καλά - καλά να δημοσιευθεί το κείμενό μου και ... γνώρισε ανέλπιστη ανταπόκριση : 110 αναγνώσεις και 7 σχόλια !!! Μωρέ μπράβο ... αυτό κι αν είναι έκπληξη !!! Πραγματικά, δεν περίμενα ότι αυτός ο δίσκος, ακόμη και 32 χρόνια μετά την έκδοσή του, εξακολουθεί να "συσπειρώνει" γύρω του τόσους ακροατές που τον λατρεύουν !!! Αυτό ... μόνο ως "θετικό και αισιόδοξο μήνυμα" μπορώ να το εκλάβω !!!



Ωστόσο, το Α΄ μέρος της δημοσίευσής μου δεν είναι παρά ... το "ορεκτικό" !!! Το ... "κυρίως πιάτο" θα έρθει με το δεύτερο μέρος της δημοσίευσης, στο οποίο, υποτίθεται, ο δίσκος "τοποθετείται" κάτω από τη βελόνα του πικάπ !!!





Το Β΄ μέρος της δημοσίευσής μου χωρίζεται σε δύο μέρη : Στο πρώτο μέρος ένα - ένα τα τραγούδια του δίσκου περνάνε από "κόσκινο". Στο δεύτερο μέρος αναφέρομαι στον αντίκτυπο & στην απήχηση που είχε ο δίσκος, αφενός στην προσωπική μου ζωή, αφετέρου στην κοινωνική, πολιτιστική κλπ ζωή του τόπου μας. Εκεί κάνω μνεία και για τις κριτικές που δέχθηκε όταν πρωτοβγήκε, στις οποίες περιλαμβάνεται και ο, θρυλικός πλέον, χαρακτηρισμός "εθνικώς απαράδεκτον", όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο προλαλήσας .... Για περισσότερα ... υπομονή μέχρι να δημοσιευθεί το Β' μέρος ....



Και φυσικά ... ευχαριστώ πολύ που αναγνώσατε το κείμενό μου και το βρήκατε ενδιαφέρον ....








ilio Chat
MusicHeaven Guru
#21161   /   06.11.2010, 08:55
Κώστα μην απορείς γιατί κάθετί που έχει φτιαχτεί

με κόπο,μεράκι και πολλή αγάπη φαίνεται αμέσως

και αναγνωρίζεται ;-)

Εξαιρετικό το άρθρο σου και η παρουσίαση του

είναι εκείνη το κάνει να πηγαίνει ένα βήμα πιο μπροστά...

Προσθέτει πολλά συν στο e-περιοδικό μας!

Σε ευχαριστούμε για όλες τις μουσικές αυτές πληροφορίες.

Η συμβολή σου είναι διπλής σημασίας.

Αφενός αποτελεί μια αφορμή για να γνωρίσουν οι νέοι

(αλλά και οι παλιοί που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την ελληνική μουσική)

την μουσική ιστορία ενός πολύ σημαντικού, κατά την γνώμη μου, Έλληνα καλλιτέχνη ,

αλλά και μιας εκλεκτής μουσικής παρέας

και αφετέρου να μας "ταξιδέψεις"

πολύ όμορφα πίσω στον χρόνο και να ξεχαστούμε λίγο από την προσωπική μας δύσκολη καθημερινότητα!





Περιμένω ανυπόμονα το "ζουμί"! :-)




Tsipouraki Chat
Περαστική Νότα
#21165   /   06.11.2010, 17:23   /   Αναφορά
Όταν υπάρχει μεράκι και καλή παρέα, γίνονται θαύματα!!!

Είναι ένας δίσκος διαμάντι, μια παρέα που έκανε πραγματικά "πατιρντί κανονικό",

όπως τραγουδά κι ο Δημήτρης Κοντογιάννης στο εξαιρετικό "Χαβαλεδιάρικο".

Ποιο τραγούδι να πρωτοξεχωρίσει κανείς...;;;

Μ'αρέσει αυτός ο δίσκος πάρα μα πάρα πολύ!!!

[Τώρα, βέβαια, και ποιος δίσκος του Παπάζογλου δεν μου αρέσει, εδώ που τα λέμε, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα:)))]

Από τις ερμηνείες, τη μουσική και το στίχο, μέχρι και το υπέροχο και χαρούμενο εξώφυλλο.

Μου βγάζει μια ευφορία και με κάνει να αισιοδοξώ και για άλλα τέτοια θαύματα!!!



Νά'σαι καλά, Κωστή, πολύ όμορφο κείμενο! Ευχαριστούμε πολύ!

Έχω μια χαρά που στο Β' μέρος θα βάλεις το δίσκο στο πικάπ να παίξει...:)))!!!
eliaskas Chat
Περαστική Νότα
#21176   /   11.11.2010, 08:23   /   Αναφορά
Τι να αφήσεις να παίξει που; Αυτός είναι δίσκος που όταν τον ακούω ανατριχιάζω και δακρύζω. Η μουσική; Άπαιχτη! Το υλικό; Άπαιχτο! Οι συνθέσεις; Άπαιχτες! Οι μουσικοί; Άπαιχτοι! Δίσκος ΣΤΑΘΜΟΣ στο χώρο της Ελληνική Μουσικής. Αυτό είναι ΙΣΤΟΡΙΑ!!! Και η Ιστορία δεν διαγράφεται, δεν σβύνεται.

Φίλτατε, το κειμένό σου;;; Γίνε επαγγελματίας. Χρόνια έχω να διαβάσω τόσο ωραίο κειμένο! Μπράβο σου!!!


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις