ελληνική μουσική
595 online   ·  204.030 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Σκέψου τι μπορείς να κάνεις ΕΣΥ για τον καλλιτέχνη

Σάββατο βράδυ... Αποφόρτιση, ξεκούραση, διασκέδαση, όμορφα αγόρια και κορίτσια, φοιτητές με τα καλά τους, που εκάναν οικονομία μέσα στην εβδομάδα, γιατί το Σάββατο θα πάμε σε live.            

Σκέψου τι μπορείς να κάνεις ΕΣΥ για τον καλλιτέχνη

Γράφει το μέλος marvel-mia1 άρθρα στο MusicHeaven
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Γυναικοπαρέες σεμνές, περιποιημένες, γλυκιές. Αυτοί και άλλοι πολλοί, περνούν την είσοδο της μουσικής σκηνής, προχωρούν στο bar, στον εξώστη, περιμένοντας ν΄αρχίσει η μικρή τους πολυτέλεια, να γεμίσουν τα βλέμματα θαυμασμό, να αρθούν οι μικρές ατομικές πονεμένες ιστοριούλες τους, να γίνουν συλλογικό, χορικό άσμα με Κορυφαίο τον επί σκηνής.

Αυτά και άλλα τόσα λαμβάνουν χώρα σε ορισμένες νυχτερινές ''συνωδείες''. Πίσω από κοινούς τοίχους, κοινά κτίρια, στεγάζεται το κοινό που λαχταρά άλλοτε μια αριστοτελική κάθαρση, άλλοτε μια διονυσιακή αναστάτωση.

Ένα αέναο δούναι και λαβείν συμβαίνει μεταξύ σκηνής και πλατείας, σε τέτοιου είδους συναυλίες, που η συναισθηματική φόρτιση παιρνει το πρώτο λόγο και η μορφή, η φόρμα, η τεχνική απλώς υπογραμμίζουν.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που υποστασιοποιεί συμπεριφορές ποδοσφαιρικής κερκίδας και ξετρελαμένων κοριτσίστικων κραυγών.

Γιατί όμως, όταν ο άλλος έχει να σου δώσει τόση πολύ ουσία, εσύ κοινωνείς την εξ-ουσία και τη συν-ουσία;


Περί εξ- ουσίας
Φαν- οπαδοί, club. Που φωνάζουν, μιλάνε δυνατά, περιφέρονται κυριαρχικά στο χώρο.''Που πάς ρε;'', όταν ο τραγουδιστής μετά από 3 ώρες αποχωρεί απ΄την σκηνή. Χειρονομίες, παραγγελιές, γέλια, σχόλια. Ένα τμήμα κοινού που τον ακολουθεί παντού, που καταφανώς τον λατρεύει (και καλά κάνει), που ερωτεύτηκε την ειλικρίνεια, την αλήθεια, τη σεμνότητα.

Και τώρα μεταλλάσσεται σε κακομαθημένο παιδί, που περιμένει το τάδε τραγούδι, το δείνα αστείο, που σχολιάζει την χαμηλή ή υψηλή απόδοση, σα να βλέπει ματς. Και ενω πιθανόν είναι αυτοί, που από στόμα σε στόμα ή διαδικτυακώς τον έκαναν σιγά σιγά γνωστό, που τον έχουν στηρίξει σαν να είναι δικός τους άνθρωπος, θα είναι οι ίδιοι, που θα προβληματίζουν τους ''νεοφερμένους'', ή θα μικρύνουν τους ορίζοντες κ τη δημιουργικότητα του, περιορίζοντάς τον σε μια νόρμα. Αμέτρητα τέτοια παραδείγματα στην εγχώρια σκηνή, αδιαμφισβήτητα.


Περί συν- ουσίας
Πάνω στην σκηνή το άτομο, γινεται υπεράτομο. Λαμβάνει άπιαστες ιδιότητες, φωτίζεται, δημιουργεί εντάσεις, αισθήματα, εικόνες, φαντασιώσεις. Μήπως μας θυμίζει κάτι αυτό; Ω ναι... Έρως. Οι ''ερωτευμένες'' θαυμάστριες συνεπώς, είναι κάτι πολύ τρυφερό, γλυκό και αναμενόμενο.

Αγκυλωμένες κυνηγούν τον προβολέα, να διαχωρίσουν τη μορφή τους απ΄τη μάζα του πλήθους, αναστεναγμοί, φάλτσες νεανικές φωνούλες. Μια μάχη για λίγη προσοχή, που τις περισσότερες φορές είναι ένα ρομαντικό και χαριτωμένο θέαμα. Όχι όμως όταν σου ρίχνουν αγκωνιές, για να πιάσουν μια θέση στον ήλιο-βλέμμα του τραγουδιστή. Ή όταν ουρλιάζουν στ' αυτί σου για να κερδίσουν μια πολυπόθητη ματιά. Και πάντα μέχρι αυτή η οιονεί διεκδίκηση να λάβει προκλητική μορφή, να επιβληθεί στο χώρο, φέρνοντας τον επι-σκηνής ''μικρό θεό΄' - από την κολακεία στην αμηχανία και συνεπώς όλο το κοινό.

Περί ουσίας
Ολοι οι άνθρωποι περισσότερο ή λιγότερο είμαστε επιρρεπείς στην ειδωλοποίηση ιδεών, θεών και ανθρώπων. Όσο πιο πολύ όμως βάζεις κάποιον σ΄ένα βάθρο τόσο πιο πολύ τον απομακρύνεις από εσένα και του στερείς την ανθρωπινή του υπόσταση. Του κρεμάς προσωπείο, ενώ αυτός σου προσφέρει το ειλικρινές και γήινο πρόσωπο του. Δεν υπάρχει πιο υψηλή τέχνη απ'αυτό, πολύ απλά γιατί η τέχνη οφείλει να είναι απτή και όχι υψηλή. Ας μη χαλάμε αυτή την όμορφιά, ας μη λερώνουμε αυτό το ταπεινό θαύμα. Ειδικά όταν αυτός ο κάποιος εδώ και χρόνια κλείνει σα παιδί τα μάτια του και τραγουδά πως μάσκα δεν έχει να φορά στο καρναβάλι ετούτο.



...εξ αφορμής μιας συναυλίας του Γιάννη Χαρούλη στο Σταυρό του Νότου.




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (6)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

mariosnadege Chat
Βασική Νότα
#22255   /   28.03.2011, 12:33   /   Αναφορά
Πολύ καλογραμμένο και ενδιαφέρον άρθρο, μπράβο σου marvel-mia. Για ν'αναφερθώ σε ότι ονομάζεις εξ-ουσία, είναι αλήθεια ότι τέτοιου είδους fan έχουν μια πολύ ανώριμη στάση σε σχέση με το είδωλό τους. Μάλλον διαφαίνεται μια διάθεσή τους να προβληθούν οι ίδιοι, να δείξουν ίσως ότι ξέρουν περισσότερα από τους άλλους, για τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη.

Όσο για τις ουρλιάζουσες ερωτευμένες θαυμάστριες, μπορούν να είναι ενοχκητικές, αλλά τις έχουμε συνηθίσει και αποδεχτεί λίγο-πολύ.
Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#22256   /   28.03.2011, 14:07   /   Αναφορά
Ποπ κουλτούρα στον Χαρούλη; Εντύπωση μου κάνει. Ωραίο άρθρο κατα τ' άλλα, μπράβο.
marvel-mia Chat
Περαστική Νότα
#22263   /   29.03.2011, 21:08   /   Αναφορά
Ευχαριστώ.Εμένα να δείτε τί εντύπωση μου έκανε ωστέ να γράψω..Αυτό με τους θαυμαστές και την αυτο-προβολή πολύ σωστό,δεν το είχα δει έτσι..
metalkristi Chat
Συγχορδία Μινόρε
#22311   /   04.04.2011, 12:03
θα μου επιτρεψετε να κανω για αλλη μια φορα τον δικηγορο του διαβολου γιατι για αλλη μια φορα μου φενεται πως ειμαι απο την αντιπερα οχθη

πραγμα που δεν το θεωρω κακο βεβαια γιατι δεν μπορουμε να ειμαστε ολοι στην μια πλευρα

πρωτα απο ολα πολυ καλογραμμενο κειμενο και μπραβο σου τωρα που διαφωνω

ανηκω στην ομαδα που παθιαζετε στα λαιβ τα δινει ολα που λενε,και ναι εχω και ειδωλο,δεν θελω φυσικα να του σκισω τα ρουχα η'να χτυπησω καποιον για να τον δω

καλως η'κακως ναι θελω να βρεθω διπλα του μαζι του γιατι τον θαυμαζω απο ολες τις αποψεις και ναι ουρλιαζω παθιασμενα τα τραγουδια του και αν αυτο ενοχλει τον καλιτεχνη...ε...τοτε υπαρχει και το μεγαρο...η'πολυ απλα δεν κανει λαιβ απλα επιλεγμενες εμφανισεις σε μουσικες σκηνες με φεισ κοντρολ και πρωσοπικες προσκλησεις και αν πουλησει πουλησε

οσο για τον κοσμο που δεν ανεχετε αυτους τους"κανιβαλους"θαυμαστες και τις "ανοητες"κοπελιτσες πρωτα απο ολα δεν περνει εισητηριο ποτε στην αρενα δεν παει σε συναυλιες του στυλ ροκ προτιμα μουσικες σκηνες,μαγαζια η'πριβε σκηνες.

καταλαβενω πως ειναι πολυ δυσκολονα μπειτε στην ψυχολογια μας και εμεις στην δικη σας αλλωστε εμεις ισως να μην διαθετουμε την δικη σας ποιοτητα και επιπεδο,αλλα αυτο που νοιωθεις εκει μεσα εκεινη την στιγμη οταν η μουσικη και ο καλλιτεχνης σε συνεπερνουν σε ανεβαζουν στα ουρανια και σε κανουν χιλια κομματια αφηνοντας σε μετα να εισαι στα ουρανια σκορπιζμενος σε χιλια αστερια ειναι υπεροχο και αυτο ειναι που σε τραβα οχι η αυτοπροβολη και τα φωτα,δοκιμαστετο ειναι υπεροχο

επισης καλο θα ηταν οι καλλιτεχνες να μην ξεσηκωναν τον κοσμο απο την σκηνη σε μια καρεκλα και απλα να λενε τα τραγουδια τους,γιατι αυτο το ελα παμε ολοι μαζι δωσεεεεεεε και αλλα πολλα δεν σου λεει κατσε φρονιμα και τις λεγομενες κοπελιες γκρουπις οι καλλιτεχνες καλο θα ηταν να μην πληρωναν τα εξοδα τους ωστε να τους ακολουθουν παντου

αυτα και συγνωμη για το πολυ μπλα μπλα

ευχαρηστω πολυ

oakalestos Chat
Βασική Νότα
#22315   /   05.04.2011, 14:45   /   Αναφορά
Το άρθρο έχει αλήθεια. Ειδικά για τις νόρμες μέσα στις οποίες εγκλωβίζει τον καλλιτέχνη ο κόσμος που τον ανέδειξε.

Ωστόσο, θα συμφωνήσω εν μέρει με τα λεγόμενα της metalkristi.

Πού έχει δίκιο: εκεί που αναφέρει τη στάση των καλλιτεχνών που λένε στον κόσμο "πάμε μαζί, δώσε κλπ". Και δεν είναι ζήτημα μορφής του πώς θα διεξαχθεί το live. Σε αυτή τους τη στάση διαφαίνεται συχνά και το πώς βλέπουν οι ίδιοι αυτό που κάνουν, πώς βλέπουν τον εαυτό τους στην τέχνη τους και απέναντι στον κόσμο.

Γενικά, πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του ώστε να έχει συγκεκριμένο κοινό, και συγκεκριμένη αντιμετώπιση της δουλειάς του απ' τον κόσμο. Επιπρόσθετα, έχει την υποχρέωση να διαπαιδαγωγεί το κοινό κι όχι να υποτάσσεται στις νόρμες που αυτό θέλει. Αυτό όμως σημαίνει, ότι προσέχει και ο ίδιος σε ποιες συνθήκες παίζει και δεν αρκείται στο να ανάγεται η τέχνη του σε απλή διασκέδαση.

Τέλος, το πρότυπο καλλιτέχνη που περνιέται ως μέτρο όλων των πραγμάτων, ως λάμψη, είδωλο και όλα τα συναφή, σύντομα θα εκλείψει. Ήδη βρίσκεται σε παρακμή.

Γιατί σημασία δεν έχει ποιος κάνει κάτι, αλλά ότι το κάνει, όπως και σε ποιον και σε τι χρησιμεύει αυτό που κάνει.

kasel Chat
Συγχορδία Μινόρε
#22319   /   06.04.2011, 11:33   /   Αναφορά
Πήγα κι εγώ να δώ τον Χαρούλη το Σάββατο και ήταν όπως και πρίν 2 χρόνια στον ίδιο χώρο.Πανυγηρτζίδικη κυρίως διάθεση.....

Δεν είναι αυτό που με χαλάει όμως.Άλλωστε στον Χαρούλη υπάρχουν πολλοί Κρητικοί που είτε έχουν υπερβολική χαρά που βλέπουν το κοπέλι τους,είτε περηφάνια για την όμοια καταγωγή ή ακόμα και ψευτουπερηφάνεια τύπου να πάρω κάτι απ'τη δόξα σου......Αυτοί οι τελευταίοι μαζί με όσους βγήκαν,όχι για ν'ακούσουν τον Χαρούλη,αλλά για να συζυτήσουν ό,τι λένε στην καφετέρια,με τη συνοδεία μουσικής και μπόλικου αλκόολ,αυτοί είναι που με χαλάνε.Κι εγώ τραγούδησα,κι εγώ βάρεσα παλαμάκια κι αν ήξερα και πεντοζάλη θα σηκωνόμουν να χορέψω.Αλλά δε μπορείς όταν ο άλλος βγάζει την ψυχή του,ειδικά σε τραγούδια φόρο τιμής Χατζιδάκι-Καμπανέλλη,να μου είσαι ψουψουψου και ν'αναγκάζεις κάποιους άλλους να κάνουν το επίσης εκνευριστικό σσσσσσσσσσ.......Φταίει κι ο καλλιτέχνης όμως,γιατί ΠΡΕΠΕΙ να απαιτεί σε συγκεκριμένες στιγμές της παράστασης την προσοχή του κόσμου.Δυστυχώς ή ευτυχώς ο Χαρούλης είναι πολύ σεμνός για κάτι τέτοιο.Αυτά έβλεπε κι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου όταν τραγούδησε στο Γυάλινο μουσικό θέατρο,τσακώθηκε και με κάποιον από κάτω,ζήτησε συγνώμη απ'τον κόσμο διότι κατάλαβε οτι δε του ταίριαζε ο χώρος,είπε οτι δε 8α επαναληφθεί και δε ξανατραγούδησε σε τέτοιο χώρο ποτέ......Συναυλίες λοιπόν για τέτοιους καλλιτέχνες που είναι και πιο φτηνά.Δε νομίζω οτι αρμόζει στον Χαρούλη το 140 ευρώ το μπυκάλι.......και μη πει κανείς για το παραμύθι του μπαρ με 15 ευρώ.


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις