ελληνική μουσική
310 online   ·  204.187 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Μαθήματα Μουσικής

Η σημασία της ορθοφωνίας

Ενώ στο θέμα του τραγουδιού και της φωνητικής υπάρχει μια αρκετά μεγάλη φιλολογία, με την ορθοφωνία δεν έχουμε ασχοληθεί όσο θα έπρεπε, υποτιμώντας τη σημασία της.

Η σημασία της ορθοφωνίας

Γράφει ο ΚΡΑΒΑΡΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (gkravar)7 άρθρα στο MusicHeaven
Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

Ορθοφωνία είναι το μάθημα που ασχολείται με τη σωστή άρθρωση, όχι μόνο στο τραγούδι, αλλά σε όλα τα είδη του προφορικού λόγου.

Μια μεγάλη γκάμα επαγγελματιών που εκτίθενται δημόσια με τον προφορικό λόγο, όπως οι ηθοποιοί, οι εκφωνητές, οι πολιτικοί, οι παρουσιαστές κ.ά., πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να ενδιαφερθούν ώστε να αποκτήσουν καλή άρθρωση, καθώς και ευχάριστο και αβίαστο λόγο. Ομοίως μια άλλη κατηγορία επαγγελματιών, όπως καθηγητές, δάσκαλοι, τηλεφωνητές, πωλητές κ.ά., στον βαθμό που κουράζεται εύκολα ο λαιμός τους ή που προσβάλλονται συχνά από φαρυγγίτιδα λόγω κακής χρήσης της φωνής.

Όσον αφορά στους τραγουδιστές τώρα, πιστεύω ότι χρειάζονται την ορθοφωνία περισσότερο από όλες τις προαναφερθείσες κατηγορίες επαγγελμάτων.

Έχω παρατηρήσει, ακούγοντας επί χρόνια πολλούς τραγουδιστές, ότι δεν έχουν εντοπίσει πως προβλήματα στον τρόπο που τραγουδούν, σχετίζονται με την άρθρωσή τους και προσπαθούν να τα λύσουν με τη φωνητική.

Η φωνητική μας μαθαίνει να τραγουδάμε σωστά τα φωνήεντα· όχι όμως πώς να τα προφέρουμε. Ο τρόπος που μιλάμε με τον τρόπο που τραγουδάμε, συναντιούνται σ' ένα σημείο: στην άρθρωση. Αν δεν μπορεί κάποιος να προφέρει σωστά μια λέξη κατά την ομιλία, θα δυσκολευτεί πολύ περισσότερο όταν θα την τραγουδήσει.

Το μάθημα της ορθοφωνίας διδάσκεται κυρίως σε θεατρικές σχολές, λιγότερο δε έως καθόλου στα μαθήματα τραγουδιού (φωνητική). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι περισσότεροι τραγουδιστές (τουλάχιστον στην εποχή μας) να υστερούν ως προς τη σωστή άρθρωση.

Επί της ουσίας τώρα.

Η σωστή άρθρωση αποτελεί συνισταμένη αρκετών παραμέτρων. Να διευκρινίσουμε καταρχήν ότι, όταν τραγουδάμε, τραγουδάμε τα φωνήεντα. Τα σύμφωνα τα προφέρουμε. Ο τρόπος όμως που τα προφέρουμε επηρεάζει και την εκφορά των φωνηέντων που ακολουθούν. Αφού λοιπόν το τραγούδι και ο λόγος γενικά είναι μια συνεχής εναλλαγή συμφώνων και φωνηέντων, η σωστή προφορά των συμφώνων γίνεται αναγκαία προϋπόθεση για να τραγουδήσει κάποιος καλά.

Αλλά ας ξεκινήσουμε πρώτα από τα φωνήεντα.

Το πιο εύκολο φωνήεν είναι το «α». Το οποίο προκύπτει αν απλώς βγάλουμε μια κραυγή, έχοντας χαλαρό και ανοιχτό το στόμα μας. Αν την ώρα που εκφέρουμε το «α», κλείσουμε το στόμα μας τότε γίνεται «μ».

Η λέξη «μαμά», η πρώτη που λέει ένα μωρό, μ' αυτόν τον τρόπο προκύπτει. Τα μωρά βγάζουν αυθόρμητα μια κραυγή, ανοιγοκλείνοντας το στόμα τους.

Τα υπόλοιπα φωνήεντα αρχίζουμε να τα αρθρώνουμε στο βαθμό που μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε το στόμα, τη γλώσσα και το σαγόνι μας. Επειδή όμως τα μαθαίνουμε αργότερα και ίσως κάπως ατελώς (ανάλογα πώς μιλάνε τα πρόσωπα που μας περιβάλλουν), τις περισσότερες φορές κουράζουμε το λαιμό μας περισσότερο σ’ αυτά απ' ό,τι στο «α» (με πιο δύσκολο από όλα το «ου»).

Δηλαδή επειδή δεν έχουν μάθει το στόμα και η γλώσσα να παίρνουν το σωστό σχήμα για να αρθρωθεί κάποιο φωνήεν, αναγκαζόμαστε να το φωνάζουμε δυνατότερα για να ακουστεί.

Είναι -για να δώσω ένα παράδειγμα- σαν να μην έχουμε καλό σήμα στο ραδιόφωνο και να ανεβάζουμε την ένταση του ήχου για να ακούσουμε. Ασφαλώς ο ήχος θα ακουστεί πιο δυνατά, αλλά όχι και πιο καθαρά, αφού θα ενισχυθούν και τα παράσιτα.

Το σωστό θα ήταν ο λαιμός μας να λέει «α», το οποίο θα μετατρέπεται σε «ε», «ο», «ι» ή «ου» με τις κινήσεις της γλώσσας, των χειλιών και του σαγονιού. Συνήθως, αντ’ αυτού, οι περισσότεροι πιέζουν το λαιμό τους, αυξάνοντας την ένταση ανάλογα με το φωνήεν. Όσοι τραγουδούν, θα έχουν παρατηρήσει ότι είναι δυσκολότερο να τραγουδήσει κανείς το «η» ή το «ου» σε κάποιο ψηλό σημείο, από ό,τι το «α».

Ακόμη και επαγγελματίες τραγουδιστές, όταν έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιο ψηλό «ου» για παράδειγμα, το μετατρέπουν ασυναίσθητα σε «ο» -που είναι ευκολότερο- εις βάρος βέβαια της ποιότητας της ερμηνείας τους. Αλλά και το «ο» σε μερικά ψηλά σημεία υπάρχει η τάση να μετατραπεί σε «α».

Όταν λέω ότι βάζουμε μεγαλύτερη δύναμη στο λαιμό μας, εννοώ ότι σπρώχνουμε περισσότερο αέρα για να καταφέρουμε να ακουστεί η φωνή μας. Αυτό είναι το μεγάλο μας σφάλμα. Στον παραπανίσιο αέρα που περνάει από το λαιμό μας, οφείλονται όλα τα προβλήματα.

Έτσι καταπονείται ο λαιμός, παράγεται σκληρός και φωναχτός ήχος και θολώνει η καθαρότητα της φωνής, αφού ένα μέρος του αέρα που εκπνέουμε δεν γίνεται φωνή αλλά δημιουργεί έναν παράπλευρο ήχο -ένα φύσημα. Επίσης ο λαιμός γίνεται περισσότερο δύσκαμπτος και μειώνονται τα όρια της φωνής μας και στα πρίμα και στα μπάσα.

Η λύση είναι:

1) Ο έλεγχος της εκπνοής μας, ώστε να μην βγαίνει αέρας που δεν γίνεται φωνή.

2) Η άρθρωση με τις κινήσεις της γλώσσας, των χειλιών και του σαγονιού έτσι ώστε να σχηματίζονται καθαρά όλα τα φωνήεντα, και, τέλος,

3) η τοποθέτησή τους σε τρόπο ώστε να ενισχύεται η έντασή τους από το φυσικό ηχείο, δηλαδή το στόμα μας.

 

Υ.Γ. Σε όσους δεν ξέρουν τι είναι η τοποθέτηση, είναι δύσκολο να το εξηγήσω με δυο λόγια. Μερικές φορές η υπεραπλούστευση οδηγεί σε λάθος εντυπώσεις και δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα προσπαθεί να λύσει.

 

Τα σύμφωνα

Η ρίζα των προβλημάτων είναι πάνω κάτω η ίδια: δηλαδή ο εκπνεόμενος αέρας ή πιο σωστά ο αέρας που διαφεύγει κατά την προφορά των συμφώνων.

Αν βάλουμε το χέρι μας πολύ κοντά στο στόμα μας ενώ μιλάμε, θα νιώσουμε φυσηματάκια, που θα παρατηρήσουμε ότι σε μερικά σύμφωνα είναι πιο έντονα. Κυρίως στα «π», «β», «φ», αλλά, ανάλογα με τον τρόπο ομιλίας, και στα «σ», «ξ», «τ» ή «ζ».

Οι περισσότεροι θα έχετε παρατηρήσει ένα διχτάκι τοποθετημένο μπροστά στα μικρόφωνα ηχογράφησης. Αυτό λέγεται ποπ (πήρε το όνομά του από το γράμμα «π», που δημιουργεί και το μεγαλύτερο φύσημα) και βρίσκεται εκεί για να κόβει τα φυσήματα εκφωνητών και τραγουδιστών.

(Παλαιότερα οι δάσκαλοι ορθοφωνίας έβαζαν τους μαθητές να διαβάζουν ένα κείμενο έχοντας μπροστά στο στόμα τους τη φλόγα ενός κεριού. Έπρεπε η φλόγα να μην κουνηθεί, όσο θα διάβαζαν).

Όταν εκφέρει κανείς ένα σύμφωνο, η ένταση που έβαλε κατά την εκπνοή παραμένει και για το φωνήεν που ακολουθεί, αφού δεν προλαβαίνει να το «μαζέψει». Όταν αυτή η ένταση είναι μεγαλύτερη απ’ όση χρειάζεται το φωνήεν για να βγει (κάτι που συνήθως συμβαίνει), τότε προκύπτουν όλα όσα είπαμε προηγουμένως, αναφερόμενοι στα φωνήεντα.

Ακόμη κι αν μάθει να τραγουδά κάποιος ή να εκφέρει τα φωνήεντα σωστά, όταν θα επιχειρήσει, για παράδειγμα, να τραγουδήσει «Πήγα στα μέρη», στην πρώτη συλλαβή, η οποία είναι και ψηλά στο συγκεκριμένο τραγούδι, αν «χτυπήσει» το «π» τότε το «η» δεν πρόκειται να βγει καλό. Ή θα το φωνάξει ή θα το θαμπώσει, ή θα συμβούν και τα δύο μαζί.

Ο κανόνας για τα σύμφωνα είναι ότι πρέπει να εκφέρονται με όση ένταση αέρα χρειάζεται το επόμενο φωνήεν, ή και με μικρότερη.

Γενικά η ορθολογική διαχείριση της εκπνοής είναι το κλειδί για την καλή και αβίαστη άρθρωση που, με τη σειρά της, γίνεται μια από τις βασικές προϋποθέσεις του καλού τραγουδίσματος.

Για να βγουν καθαρά τα σύμφωνα, -εκτός από τον έλεγχο της εκπνοής- απαιτείται να κάνει το στόμα μας τις σωστές κινήσεις για το καθένα. Όπως επίσης και να μπορεί, όσο γρήγορα χρειάζεται, να πάρει τη θέση που πρέπει για το επόμενο φωνήεν ή σύμφωνο. Λέγοντας «το στόμα», εννοώ και τη γλώσσα και το σαγόνι.

Όταν το στόμα μας είναι ανεκπαίδευτο ή «οκνηρό», τότε δεν προλαβαίνει να κάνει όλες τις κινήσεις που χρειάζεται η σωστή άρθρωση, με αποτέλεσμα να μην ακουγόμαστε καθαρά.

Επειδή όμως ακούμε τη φωνή μας όταν μιλάμε, αντιλαμβανόμενοι ότι δεν ακουγόμαστε όσο πρέπει, ενστικτωδώς ενισχύουμε την έντασή της (όπως ακριβώς και με τα φωνήεντα) με αποτέλεσμα να αυξάνουμε την ένταση του εκπνεόμενου αέρα. Ο οποίος, ως επακόλουθο, δημιουργεί αυτά τα φυσήματα, όταν βγαίνει από το στόμα, ή δημιουργεί αυτό που λέμε ένρινη προφορά, όταν βγαίνει από τη μύτη.

Από τα σύμφωνα πιο δύσκολο να τραγουδηθεί είναι το «π», αλλά πιο δύσκολο ως προς την άρθρωση είναι το «ρ». Είναι το τελευταίο που μαθαίνουμε να εκφέρουμε. Αλλά αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι πολλοί δεν κατάφεραν να το εκφέρουν σωστά ποτέ.

Είμαι σίγουρος ότι αν κάποιος τους εξηγούσε τι πρέπει να κάνουν, στην κατάλληλη ηλικία, θα το κατάφερναν πολύ εύκολα.

Θα δώσω ένα παράδειγμα για το πώς μπορούμε να επέμβουμε συνειδητά στον τρόπο που αρθρώνουμε:

Αν κάποιος Αθηναίος θέλει να πει το «λ» πιο παχύ (όπως θα το έλεγε ένας Σαλονικιός), τότε πρέπει να βάλει τη γλώσσα του πιο πίσω στο ουρανίσκο και, την ώρα που το λέει, να την ξεδιπλώνει προς τα εμπρός.

Στην αντίθετη περίπτωση, για να πει ένας Σαλονικιός το «λ» όπως ένας Αθηναίος, θα πρέπει να βάλει τη γλώσσα του λίγο ψηλότερα από τα πάνω δόντια. Έτσι το «λ» θα βγει πιο λεπτό.

Προσπάθησα, όσο γινόταν πιο συνοπτικά, να παρουσιάσω τους σκοπούς της ορθοφωνίας και τα προβλήματα που επιχειρεί να αντιμετωπίσει. Αυτό, επειδή έχω την αίσθηση ότι ενώ στο θέμα του τραγουδιού και της φωνητικής υπάρχει μια αρκετά μεγάλη φιλολογία, με την ορθοφωνία μάλλον δεν έχουμε ασχοληθεί όσο θα έπρεπε, υποτιμώντας τη σημασία της.

Η φωνή είναι ένα μουσικό όργανο που είναι κομμάτι του εαυτού μας. Κάθε προσπάθεια να την αλλάξουμε και να τη βελτιώσουμε, σκοντάφτει σε παγιωμένες συνήθειες και σε ενστικτώδεις συμπεριφορές που έχουμε αποκτήσει στη διάρκεια της ζωής μας. Βέβαια με τον καιρό όταν κανείς κατακτά κάτι καινούργιο με κόπο και με συγκέντρωση, αυτό μετατρέπεται σταδιακά σε «σωματική μνήμη» αντικαθιστώντας προοδευτικά τις παλιές συνήθειες. Θέλω όμως να επισημάνω ότι πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία, που απαιτεί υπομονή και επιμονή.

Δίνω έμφαση σ' αυτό, επειδή συναντώ συχνά νέα παιδιά κυρίως, που νομίζουν ότι για να μάθεις να τραγουδάς δεν απαιτούνται κόπος και μεγάλη προσπάθεια.

O Δημοσθένης, ο μεγαλύτερος ρήτορας της αρχαιότητας δυσκολευόταν να προφέρει καθαρά το «ρ» και το «λ» και γι’ αυτό δεν μπορούσε να εκφωνήσει δημοσίως τους λόγους του. Μετά από μεγάλη προσπάθεια και επίπονη άσκηση (πότε ανεβαίνοντας στο Λυκαβηττό και πότε κατεβαίνοντας στο Φάληρο κάνοντας εξάσκηση στους λόγους του) νίκησε τις δυσκολίες που είχε στην άρθρωση και κατάφερε τελικά να θριαμβεύσει από το βήμα της Εκκλησίας του Δήμου. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΒΑΡΙΩΤΗΣ

δάσκαλος μουσικής


Tags
Μουσική Γενικά:ραδιόφωνοΚαλλιτέχνες:ΔημοσθένηςΜουσική Εκπαίδευση:φωνητική


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (27)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

reteos Chat
Φθασμένος
#22601   /   27.05.2011, 06:26   /   Αναφορά
Δάσκαλε καλημέρα. Διάβασα πολύ προσεκτικά , 2 και 3 φορές , το ωραιότατο αυτό άρθρο σου. Είναι πολύ κατατοπιστικό και αναφέρεται σε ένα θέμα, σ’αυτό της ορθοφωνίας στο τραγούδι που ,την τόσο σοβαρή σημασία της, ούτε καν είχα σκεφθεί μέχρι σήμερα .. Είχα «στενοχωρηθεί» λίγο γιατί είχα πολύ καιρό να διαβάσω άρθρο σου και χάρηκα πάρα πολύ ,που σήμερα (πρωί-πρωί) ανοίγοντας την σελίδα του Μusicheaven ,το είδα ανηρτημένο . Συνέχισε σε παρακαλώ να γράφεις αν θέλεις αυτά τα αναλυτικά και διαφωτιστικά (για μένα) άρθρα σου . Είναι πάρα πολύ σημαντικό για μας τους απλούς αναγνώστες να μαθαίνουμε τόσο ωραία πράγματα ,τα οποία κυριολεκτικά (τουλάχιστον εγώ και αρκετοί φαντάζομαι αναγνώστες ) αγνοούμε και θα συνεχίζουμε να τ’αγνοούμε, αν δεν τα φέρνει κάποιος στο «προσκήνιο». Από μένα ένα μεγάλο ευχαριστώ.



Extremio Chat
Συγχορδία Μινόρε
#22604   /   27.05.2011, 12:22   /   Αναφορά
Κύριε Γιώργο,



εξαιρετικά σημαντικό να διδασκόμαστε έστω και από το διαδίκτυο από ανθρώπους με γνώση, εμπειρία και μεράκι. Ευχαριστούμε για όσα μοιράζεστε μαζί μας. Να είστε καλά.
gkravar Chat
Φθασμένος
#22617   /   27.05.2011, 15:31   /   Αναφορά
Ευχαριστώ και τους δύο Γιάννηδες για το σχόλιο τους και τα καλά τους λόγια.

Απευθυνόμενος στον reteos θέλω να πω δημοσίως ότι μου κάνει εντύπωση η ευγένεια σου. Αυτό το λέω για τον λόγο ότι, ενώ έχεις κάνει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις που θα έπρεπε να τις έχω σχολιάσει (τις έχω διαβάσει όλες) και δεν το έκανα ή για λόγους αμέλειας ή και του ότι δεν είχα κάτι να προσθέσω σε αυτά που είχαν ήδη ειπωθεί, εσύ έσπευσες να σχολιάσεις την δική μου δημοσίευση με τα καλύτερα λόγια.

να είσαι καλά!!

Υ.Γ. προς τα παιδιά του site

ελπίζω η φωτό που συνοδεύει το άρθρο να μην είναι η Καλομοίρα

reteos Chat
Φθασμένος
#22628   /   27.05.2011, 17:13
Γιώργο (gkravar), ούτε καν να το σκέπτεσαι. Το σχόλιό μου, πέραν του «προσώπου» σου ,που όπως ξέρεις σέβομαι και εκτιμώ πάρα πολύ , έγινε γιαυτό το τόσο όμορφα, απλά και κατανοητά γραμμένο , ουσιαστικό και πλήρως κατανοητό άρθρο που ,ελικρινά το λέω, με εντυπωσίασε . Κι αυτό, διότι ενημερώνομαι για τις τόσες πολλές ,λεπτομέρειες -θα τις έλεγα- αλλά με ουσία στη μουσική , που είναι άγνωστες σε μένα και έχω την ευτυχία να μαθαίνω. Τα ίδια θα έγραφα (ως προς την ουσία του άρθρου ) οποιοσδήποτε και αν ήταν ο συγγραφέας του . Είτε τον ήξερα , είτε όχι .

Και εσύ νάσαι καλά και να μας «τροφοδοτείς» με τις πολύτιμες γνώσεις σου .






AlfaWolf Chat
Βετεράνος
#22620   /   27.05.2011, 15:35   /   Αναφορά
Πολυ ωραίο και ενδιαφερον άρθρο !!!
Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#22622   /   27.05.2011, 15:52   /   Αναφορά
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, ευχαριστούμε πολύ Γιώργο. Είναι τόσες οι λεπτομέρειες, που καταλαβαίνουμε - εμείς, οι απέξω - οτι το να γίνεις σωστός τραγουδιστής δεν είναι τελικά να εχεις μια καλή χροιά και να είσαι "στον τόνο". Είναι πολλές οι λεπτομέρειες... Να 'σαι καλα.
freddieKrueger Chat
Φθασμένος
#22625   /   27.05.2011, 16:18   /   Αναφορά
Πολυ ενδιαφερον αρθρο το παραπανω!Αν το διαβαζα πριν 5 η 6 χρονια ισως να μην εκτιμουσα την αξια του...ομως στο τραγουδι το θεμα της αρθρωσης ειναι πολυ σημαντικο...η αρθρωση ειναι εκεινη που γινεται ολοενα και δυσκολοτερη οσο αυξανει ο τονος η η ενταση του εκφερομενου ηχου...



Συγχαρητηρια για το ομορφο κειμενο...



voice2 Chat
Περαστική Νότα
#22709   /   29.05.2011, 21:38   /   Αναφορά
Δυστυχώς παρά την καλή σας πρόθεση, το άρθρο σας στερείται τεκμηρίωσης των απόψεων και περισσότερο παραπληροφορεί και μπερδεύει τους αναγνώστες παρά ξεκαθαρίζει το τοπίο. Οι προβληματισμοί σας είναι ενδιαφέροντες, αλλά δυστυχώς δεν επαρκούν για να γράψετε ένα άρθρο ή να προτείνετε λύσεις. Η ιδιότητά σας σαν καθηγητή μουσικής σας καθιστά ειδικό και αξιοσέβαστο ως προς τη διδασκαλία του οργάνου στο οποίο έχετε ειδικευθεί, αλλά από όσα γράφετε στο άρθρο σας μπορώ να κρίνω ότι δεν είστε ειδικός σε ότι αφορά τη διδασκαλία του τραγουδιού-φωνητικής. Ως ειδικότερη λοιπον, μιας και είμαι καθηγήτρια φωνητικής και ορθοφωνίας, πιστεύω ότι δικαιούμαι να εκφέρω την άποψή μου. Διαφωνώ με τα περισσότερα που γράφετε, θα μπορούσα να αντιπαραθέσω ένα εκ διαμέτρου σχεδόν αντίθετο άρθρο, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου θα σταθώ μόνο σε ορισμένα σημεία που θα χαρακτήριζα σαν κραυγαλέα «αυθαίρετα και λανθασμένα συμπεράσματα»



Το μάθημα της ορθοφωνίας διδάσκεται κυρίως σε θεατρικές σχολές, λιγότερο δε έως καθόλου στα μαθήματα τραγουδιού (φωνητική).



Υπάρχει κάποια σχετική έρευνα που να αποδεικνύει αυτό τον ισχυρισμό σας; Γιατί το λέτε αυτό; Έχετε παρακολουθήσει μαθήματα φωνητικής; Δεν νοείται μάθημα φωνητικής, που δεν εμπεριέχει την ορθοφωνία σαν αναπόσπαστο τμήμα του.





Η φωνητική μας μαθαίνει να τραγουδάμε σωστά τα φωνήεντα, όχι όμως πώς να τα προφέρουμε.



Η επιστήμη της φωνητικής τέχνης έχει ήδη από χρόνια παρουσιάσει επιστημονικές μελέτες και έχει εξηγήσει (με τη θεωρία των formants) τι ακριβώς συμβαίνει με τα φωνήεντα, τη μελέτη τους και την εκφορά τους σε διάφορα σημεία της έκτασης ενός τραγουδιστή. Οι λύσεις υπάρχουν, προτείνονται και εξασκούνται στα μαθήματα φωνητικής, μαθήματα που...απαξιώνετε με τον ισχυρισμό αυτό.

Επίσης,ποιός έδωσε αυτόν τον ορισμό στη φωνητική; Είναι απολύτως λανθασμένος. Η φωνητική-μάθημα τραγουδιού μας μαθαίνει πως να τραγουδάμε σωστά το «λόγο» και ο λόγος εμπεριέχει και φωνήεντα και σύμφωνα.





Να διευκρινίσουμε καταρχήν ότι, όταν τραγουδάμε, τραγουδάμε τα φωνήεντα.



Η διευκρίνιση είναι επίσης αυθαίρετη και απολύτως λανθασμένη. Τραγουδάμε τα φωνήεντα, αλλά τραγουδάμε και μια (μεγάλη) μερίδα ηχηρών (με φώνηση, θα τα συναντήσετε και σαν «ημιφωνήματα») συμφώνων, όπως είναι π.χ. το μ,ν,λ,ρ,ζ,β κλπ. Μάλιστα ο τρόπος που κουρδίζονται (αν ακολουθούν τη συχνότητα/νότα του προηγούμενου φωνήεντος στη λέξη, ή αν προηγούνται στο κούρδισμα από το επόμενο φωνήεν, είναι κάτι που χαρακτηρίζει το στυλ ορισμένων μουσικών ειδών/ή κάποιων τραγουδιστών).

Για του λόγου το αληθές ανεβείτε μια κλίμακα «τραγουδώντας» π.χ. το γράμμα μ και θα δείτε ότι γίνεται!



Έχω παρατηρήσει, ακούγοντας επί χρόνια πολλούς τραγουδιστές, ότι δεν έχουν εντοπίσει πως προβλήματα στον τρόπο που τραγουδούν, σχετίζονται με την άρθρωσή τους και προσπαθούν να τα λύσουν με τη φωνητική.



Και θα έπρεπε να τα είχαν λύσει με τη φωνητική. Αυτό, που δεν μου γίνεται αντιληπτό είναι πιο είναι το συμπέρασμα, που θα έπρεπε να καταλήξουμε από αυτή την παρατήρηση. Ότι η φωνητική είναι ένα άχρηστο ή ένα ελλειπές μάθημα, ή ότι πιθανόν κάποιοι δεν κάνουν σωστά φωνητική;





...η σωστή προφορά των συμφώνων γίνεται αναγκαία προϋπόθεση για να τραγουδήσει κάποιος καλά.



Εδώ θα συμφωνήσω αλλά και θα συμπληρώσω «...Όπως και για να μιλήσει» Για να γίνει κατανοητός ο λόγος, τραγουδιστός ή μη, θα λέγαμε ότι μέγιστη σημασία έχουν τα σύμφωνα. Κάνετε το πείραμα αφαιρώντας τα φωνήεντα από ένα κείμενο και δώστε σε κάποιον να το διαβάσει. Μην εκπλαγείτε αν θα μπορέσει να αναγνώσει πλήρως το κείμενο!



...στον βαθμό που κουράζεται εύκολα ο λαιμός τους ή που προσβάλλονται συχνά από φαρυγγίτιδα λόγω κακής χρήσης της φωνής...



Φαρυγγίτιδα, μπορεί να πάθει όποιος κρυώσει, προσβληθεί από ιούς ή μικρόβιο κλπ. Από την φωνητική κατάχρηση (κακή χρήση της φωνής) απ’ όσο γνωρίζω μπορεί να εμφανιστουν διάφορες διαταραχές της φωνής, όπως π.χ. κομβία (οζίδια-κάλοι), πολύποδες, κύστεις, αιματώματα, κιρσοί, οίδημα του Reinke (πολυποειδής εκφύλιση- ιδίως στους καπνιστές),κοκκίωμα (ιδίως αν συνυπάρχει γαστροοισοφαγική παλινδρόμιση) κα. Για φαρυγγίτιδα λόγω κακής χρήσης φωνής, ειλικρινά πρώτη φορά ακούω....



Γενικά η ορθολογική διαχείριση της εκπνοής είναι το κλειδί για την καλή και αβίαστη άρθρωση



Όχι βέβαια. Το κλειδί για την καλή και αβίαστη άρθρωση είναι η καλή και αβίαστη τοποθέτηση και κίνηση των «αρθρωτών» (γλώσσα πρώτιστα, χείλη, μαλθακή υπερώα, σαγόνι κλπ)

Η ορθολογική χρήση της αναπνοής είναι καλή χρήση όσο αφορά στο ένα από τα τρία συστατικά της φώνησης, την αναπνοή. (για όσους αναρρωτούνται για τα άλλα δύο, αναφέρω ότι είναι η «παραγωγή» και ο διαμορφωτής/φίλτρο, στο δε τελευταίο υπάγονται και οι αρθρωτές)

Για του λόγου το αληθές, προσπαθείστε να βελτιώσετε την εκφορά πχ. του ρ, του σ, ή κάποιου άλλου γράμματος με ...ορθολογική χρήση της αναπνοής και...καλή τύχη!





Βεβαίως, ένα από τα τελευταία μέρη του άρθρου σας, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη (Τα σωστά να λέγονται!) :



Η φωνή είναι ένα μουσικό όργανο που είναι κομμάτι του εαυτού μας. Κάθε προσπάθεια να την αλλάξουμε και να τη βελτιώσουμε, σκοντάφτει σε παγιωμένες συνήθειες και σε ενστικτώδεις συμπεριφορές που έχουμε αποκτήσει στη διάρκεια της ζωής μας. Βέβαια με τον καιρό όταν κανείς κατακτά κάτι καινούργιο με κόπο και με συγκέντρωση, αυτό μετατρέπεται σταδιακά σε «σωματική μνήμη» αντικαθιστώντας προοδευτικά τις παλιές συνήθειες. Θέλω όμως να επισημάνω ότι πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία, που απαιτεί υπομονή και επιμονή.

Δίνω έμφαση σ' αυτό, επειδή συναντώ συχνά νέα παιδιά κυρίως, που νομίζουν ότι για να μάθεις να τραγουδάς δεν απαιτούνται κόπος και μεγάλη προσπάθεια.




Εδώ δεν έχω να σας προσάψω τίποτε αρνητικό. Έτσι ακριβώς είναι!!!





Άλλες σημειώσεις:

1η: Το «ποπ» είναι είδος μουσικής-τραγουδιού ( από το popular) και όχι «ένα διχτάκι τοποθετημένο μπροστά στα μικρόφωνα ηχογράφησης», που αναφέρετε κάπου στο άρθρο σας. Αυτό το διχτάκι λέγεται anti-pop, ή pop filter ή pop shield (η λεγόμενη κάλτσα), χρησιμοποιείται κυρίως για να κρατήσει σε απόσταση από τα ευαίσθητα πυκνωτικά μικρόφωνα τους τραγουδιστές , επίσης για προστασία και από τα σάλια που εκτοξεύονται και για την μείωση των «εκρηκτικών» θορύβων που μπορεί να παραχθούν κυρίως από το αφώνημα π, (κυρίως δε από το π της αγγλικής προφοράς που είναι aspirated-δηλαδή έχει και ήχο «αέρα» αμέσως μετά την προφορά του) Για δε τα υπερβολικά έντονα συρριστικά σίγμα κάποιων τραγουδιστών χρησιμοποιούνται τα de-essers (σε μορφή ξεχωριστού μηχανήματος ή σαν plug-in).

Θέλω να καταλήξω στο ότι η αναγκαιότητα της χρήσης του anti-pop, δεν εδραιώνει επ’ουδενί τη θεωρία σας ότι «από τα σύμφωνα πιο δύσκολο να τραγουδηθεί είναι το π».



2η: Σε όσους δεν ξέρουν τι είναι η τοποθέτηση, είναι δύσκολο να το εξηγήσω με δυο λόγια. Μερικές φορές η υπεραπλούστευση οδηγεί σε λάθος εντυπώσεις και δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα προσπαθεί να λύσει.



Δεν θα το σχολιάσω!Απλά χαίρομαι που δεν προσπαθήσατε να το κάνετε!









Harmoner Chat
Βασική Νότα
#22714   /   30.05.2011, 13:42   /   Αναφορά
Υπέροχο άρθρο και πολύ χρήσιμο...
Tsitsibriki Chat
Βασική Νότα
#22715   /   30.05.2011, 17:48   /   Αναφορά
Θεωρώ πως είναι ένα όμορφο και καλά δομημένο άρθρο που αφορά καλλιτέχνες και μή. Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες.
panosbousalis Chat
Σολίστ
#22716   /   30.05.2011, 18:19   /   Αναφορά
Eξαιρετικό άρθρο! Ευχαριστούμε πολύ!!
gkravar Chat
Φθασμένος
#22717   /   30.05.2011, 19:52   /   Αναφορά






Ευχαριστώ τους σχολιαστές του άρθρου για άλλη μια φορά και αυτό ισχύει και για αυτούς που θα το σχολιάσουν από δω και πέρα.

Θα ήθελα να απαντήσω στην voice2 για τις παρατηρήσεις και επισημάνσεις της.

θα ακολουθήσω την σειρά που είναι είναι γραμμένα τα σχόλιά σας.

Χαίρομαι κατ΄αρχήν που ο λόγος που γραφτήκατε στο site ήταν το άρθρο μου και ο σχολιασμός του. Θα προτιμούσα βέβαια να είχατε βάλει και το όνομα σας όπως και εγώ και πολλοί συνάδελφοι έχουν κάνει, για να μιλάμε με ίσους όρους.

Θα δείτε εδώ πολλά άρθρα σχετικά με ζητήματα φωνητικής και τραγουδιού από συναδέλφους καθηγητές που είναι πιο κοντά στο αντικείμενό σας από ότι το δικό μου άρθρο.

Οι κρίσεις σας για το άρθρο μου είναι απόλυτα θεμιτές και χαίρομαι πάντα με τον αντίλογο. Τα συμπεράσματά σας όμως για την επάρκειά μου σαν δάσκαλος δεν σας τιμούν ιδιαίτερα, δεν δείχνουν συναδελφικό πνεύμα και διακατέχονται από μια υπεροψία.

Συγκεκριμένα γράφετε «Ως ειδικότερη λοιπόν, μιας και είμαι καθηγήτρια φωνητικής και ορθοφωνίας». Πάρα πολλοί καθηγητές του είδους σας και του δικού μου γράφουν και δραστηριοποιούνται μέσα στο site και μέχρι να εμφανιστείτε εσείς δεν είχαμε εκλέξει κάποιον «ειδικότερο» αλλά δεν θυμάμαι και κάποιος να έθεσε υποψηφιότητα για αυτό το αξίωμα.

Ο λόγος μάλιστα που διάλεξα να γράψω άρθρο για την ορθοφωνία και όχι για την φωνητική είναι ότι για την φωνητική και το τραγούδι έχουν δημοσιευτεί πρόσφατα άρθρα άλλων συναδέλφων.

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους πέστε μου σε ποιες από τις παρακάτω κατηγορίες είστε ειδικός:

Στα πολυφωνικά της Ηπείρου, στα Μακεδονίτικα ή τα Θρακιώτικα, στο στεριανό δημοτικό τραγούδι, στα ριζίτικα, στα νησιώτικα, στα Σμυρνέικα, στα ρεμπέτικα, στα λαϊκά, στην Βυζαντινή μονωδία ή στην επτανησιακή καντάδα; Για να μην αναφέρω πολλαπλάσιες κατηγορίες από την ξένη μουσική.

Η μουσική είναι ολόκληρη θάλασσα και αυτά που ξέρει ο καθένας μας είναι μια σταγόνα, ακόμα και πάνω στο αντικείμενό του.

Όσον αφορά στο αν δικαιούται κάποιος έστω και μη «ειδικός», ακόμα και κάποιος ερασιτέχνης μουσικός να καταθέτει τους προβληματισμούς και τις σκέψεις του νομίζω και πως δικαιούται και ότι είναι πολύ καλό να το κάνει. Το να δημιουργείται ένα εργαστήρι σκέψης και προβληματισμού είναι απόλυτα πιο υγιές από οποιαδήποτε δικτατορία της μίας και μόνης «σωστής» άποψης. Το ότι αυτή η κυρίαρχη άποψη κινδυνεύει από αυτό όλο είναι σίγουρο, αλλά κερδίζει η μουσική, η παιδεία και η κοινωνία γενικότερα.

Επί της ουσίας των παρατηρήσεων σας στα τεχνικά ζητήματα του κειμένου μου.



1) Γράφω: «το μάθημα της ορθοφωνίας διδάσκεται κυρίως σε θεατρικές σχολές, λιγότερο δε έως καθόλου στα μαθήματα τραγουδιού (φωνητική)».

Και συνεχίζω να το ισχυρίζομαι. Στις καλές θεατρικές σχολές διδάσκεται ορθοφωνία ή αλλιώς αγωγή του λόγου, εδώ και πολλά χρόνια, με βιβλιογραφία ειδικά για την ελληνική γλώσσα και σαν χωριστό μάθημα όχι ενταγμένο στην φωνητική.

Ποιο βιβλίο ορθοφωνίας για την ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται εσείς;

Επίσης δεν μαθαίνει κανένας στο μάθημα φωνητικής πως να γελάει, να κλαίει ή να βγάζει μια υστερική κραυγή, να μιμείται ομιλίες άλλων ή να τοποθετεί την φωνή του όταν είναι ξαπλωμένος ανάσκελα, σκυφτός ή όταν τρέχει.

2) Καθόλου δεν απαξιώνω τα μαθήματα φωνητικής -φανταστείτε ότι είναι μέρος και της δικής μου δουλειάς- και κάποιος που κάνει φωνητική σίγουρα τα περισσότερα προβλήματα προφοράς τα αντιμετωπίζει στα πλαίσια αυτού του μαθήματος εφόσον μπορεί ο δάσκαλος-δασκάλα να τον βοηθήσει. Εξειδικευμένα όμως προβλήματα λόγου χρειάζονται λογοθεραπευτή ή Ω.Ρ.Λ. η ακόμα και ψυχολόγο.

Επίσης δεν έδωσα κάποιον ορισμό της φωνητικής, απλώς ανέφερα κάποιες ιδιότητές της για να ορίσω την ορθοφωνία, η φωνητική αναφέρεται στο άρθρο παρεμπιπτόντως και όχι εστιασμένα γιατί είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο από μόνη της και δεν θα μπορούσε να περιγραφεί σε δύο γραμμές.

3) Λέω στο άρθρο «Να διευκρινίσουμε καταρχήν ότι, όταν τραγουδάμε, τραγουδάμε τα φωνήεντα» και λέτε «Η διευκρίνιση είναι επίσης αυθαίρετη και απολύτως λανθασμένη» και συνεχίζεται παρακάτω «Τραγουδάμε τα φωνήεντα, αλλά τραγουδάμε και μια (μεγάλη) μερίδα ηχηρών............κ.λπ.» συνεπώς δεν είναι ούτε αυθαίρετη, ούτε λανθασμένη αλλά ελλιπής όπως και πάρα πολλά σημεία στο άρθρο, πώς θα μπορούσε άλλωστε ένα άρθρο να υποκαταστήσει χιλιάδες σελίδες εγχώριας και ξένης βιβλιογραφίας πάνω σε αυτά τα θέματα. Δεν καταλαβαίνετε ότι η λογική μου είναι να μεταδώσω κάποιες πληροφορίες που θα γίνουν κατανοητές -όσο το δυνατόν- από τον αναγνώστη ακόμα και τον άσχετο από την μουσική. Αν μπούμε σε τέτοιες λεπτομέρειες αφ΄ενός ξεφεύγουμε από το θέμα που επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, δεν είναι η φωνητική, και αναλωνόμαστε σε περιπτωσιολογίες που αφορούν εστιασμένα μόνον αυτήν.

Δεν με ενδιαφέρει να μου αποδοθεί η εγκυρότητα της ακριβούς διατύπωσης αλλά το να καταλάβει ένας αναγνώστης δύο πράγματα -από τα χίλια που υπάρχουν- για μένα είναι κέρδος και να σας πω την αλήθεια είναι κάτι που με ενδιαφέρει περισσότερο από τη συζήτηση μεταξύ «ειδικών».

4) Λέω «στον βαθμό που κουράζεται εύκολα ο λαιμός τους ή που προσβάλλονται συχνά από φαρυγγίτιδα λόγω κακής χρήσης της φωνής...»

Επιμένω σε αυτό που λέω. Μερικοί άνθρωποι που στο επάγγελμά τους χρησιμοποιούν τη φωνή τους όταν δεν στήνουν τον λαιμό τους σωστά κατά την ομιλία, τότε αυτός είναι πιο απροστάτευτος στον αέρα του περιβάλλοντος και είναι πιο ευάλωτος. Είναι οι άνθρωποι αυτοί που όταν πάνε να φωνάξουν φουσκώνουν οι φλέβες στον λαιμό τους από το σφίξιμο αλλά η φωνή τους δεν ακούγεται δυνατά παρά την προσπάθειά τους.

Αντίθετα αυτοί που έχουν βροντώδη φωνή και που ακούγονται δυνατά χωρίς μεγάλη προσπάθεια (όπως ένας πλανόδιος μανάβης για παράδειγμα) κινδυνεύουν πολύ λιγότερο γιατί έχουν στήσει τον λαιμό τους πιο σωστά και είναι πιο προστατευμένος.

5) Λέω «Γενικά η ορθολογική διαχείριση της εκπνοής είναι το κλειδί για την καλή και αβίαστη άρθρωση» και προσθέτω αμέσως μετά «Για να βγουν καθαρά τα σύμφωνα, -εκτός από τον έλεγχο της εκπνοής- απαιτείται να κάνει το στόμα μας τις σωστές κινήσεις για το καθένα. Όπως επίσης και να μπορεί, όσο γρήγορα χρειάζεται, να πάρει τη θέση που πρέπει για το επόμενο φωνήεν ή σύμφωνο. Λέγοντας "το στόμα", εννοώ και τη γλώσσα και το σαγόνι».

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τις ενστάσεις σας αφού στην απάντησή σας λέτε τα ίδια πράγματα με ανάποδη σειρά, δηλαδή πρώτα η άρθρωση και μετά η εκπνοή. Αν η ένστασή σας είναι στη σειρά ότι αξιολογικά δηλαδή πρέπει να αναφερθεί πρώτα στην άρθρωση δίνοντας μικρότερη σημασία στον έλεγχο της εκπνοής, τότε ναι σε αυτό διαφωνούμε, αλλά είναι ένα θέμα που καθένας και ανάλογα τα προβλήματα κάθε μαθητή μπορεί να το χειριστεί κατά περίπτωση.

Τώρα όσον αφορά στο ποπ που εσείς λέτε ότι είναι κάλτσα και γω διχτάκι τι να πω; Νομίζετε ότι είναι κάτι που αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης;

Και τέλος η ειρωνεία σας σε σχέση με την τοποθέτηση της φωνής δεν σας τιμά.

Δεν αναφέρθηκα στην τοποθέτηση γατί το άρθρο μου έχει -το λέω για άλλη μια φορά- θέμα την ορθοφωνία και όχι την φωνητική, ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό για εσάς, να μας δώσετε τα φώτα σας σε κάτι που είναι στο αντικείμενό σας.

Τέλος κάποιες διευκρινίσεις προς όλους.

Όταν λέω ότι κάτι εμπίπτει στη δικαιοδοσία της ορθοφωνίας δεν εννοώ να αλλάξει κάποιος δάσκαλο, αλλά ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος από τον ίδιο δάσκαλο αλλάζει οπτική γωνία.

Κάνω διάκριση επιστημών και όχι επαγγελμάτων.

Επίσης η γνώμη μου είναι ότι με την βοήθεια ενός καλού δασκάλου κάποιος καταφέρνει πολύ περισσότερα και ξεπερνάει κάποια προβλήματα που μόνος του είναι δύσκολο έως αδύνατο να το κάνει.

Τέλος ο σκοπός που γράφω κάποια άρθρα δεν είναι η αυτοπροβολή σε βάρος συναδέλφων όπως νομίζω ότι ένιωσε η voice2.

Η άποψή μου είναι ότι αντί ο καθένας να περιχαρακώνει τα κεκτημένα του και να προσπαθεί να τα διαφυλάξει απέναντι στους άλλους, είναι πολύ καλύτερα να αναπτυχθεί μια εξωστρέφεια που θα φέρει καινούργιο κόσμο στην μουσική, θα εμπνεύσει και θα παροτρύνει ανθρώπους να ασχοληθούν με καινούργια γνωστικά αντικείμενα.

Αυτό που έφτασε την παιδεία της Ελλάδας -συμπεριλαμβανομένης και της μουσικής παιδείας- σε αυτό το χάλι είναι αυτή ακριβώς η συντεχνιακή νοοτροπία.

Οι μουσικοί και οι καθηγητές μουσικής είναι από τους χειρότερα αμειβόμενους κλάδους, συχνά ανασφάλιστοι και γενικά η κατάστασή τους βαίνει προς την εξαθλίωση μαζί με τον πολιτισμό μας.

Η λύση που εγώ προτείνω και βλέπω είναι το να απευθυνθούμε στην κοινωνία και στον κόσμο, ο καθένας όπως μπορεί και να προτείνουμε τον πολιτισμό και την μουσική σαν αντίβαρο στην ισοπέδωση και στην αποχαύνωση, και όχι να κλειστεί ο καθένας στο μαγαζάκι του και να περιμένει να πεθάνει ο διπλανός για να ζήσει αυτός.





Ευχαριστώ και συγνώμη για το μακροσκελές της απάντησής μου.





voice2 Chat
Περαστική Νότα
#22726   /   31.05.2011, 01:41
Αγαπητέ gkravar, κατ’αρχάς να σας ευχαριστήσω που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε τη δική μου μακροσκελή απάντηση στο άρθρο σας και να απαντήσετε. Με τιμάτε! Κατ’αρχάς να σας διαβεβαιώσω ειλικρινά, ότι δεν είχα ιδέα ότι μπορεί να είσαστε καθηγητής φωνητικής, νόμιζα ότι είστε καθηγητής κιθάρας ή κάποιου άλλου οργάνου. Αν περνούσε από το μυαλό μου αυτή η πιθανότητα δεν θα είχα γράψει τίποτα, ακριβώς για να αποφύγω να σας στεναχωρήσω ή προσβάλλω και οπωσδήποτε για να μην προκαλέσω και αυτή την αντίδραση. Όπως είδατε μέχρι τώρα έχω αποφύγει να σχολιάσω οποιουδήποτε συναδέλφου τα λεγόμενα ( είτε συμφωνώ, είτε όχι).



Δεν εγγράφηκα για πρώτη φορά τώρα στο παρόν forum, είμαι fan του forum, είμαι μέλος από το 2006 με το όνομα voice, το παρακολουθώ από καιρού εις καιρόν, όσο μου επιτρέπει ο πολύ πιεσμένος χρόνος μου και το θεωρώ έναν από τους πιο αξιόλογους τόπους ανταλλαγής πληροφοριών και γνώσεων, σοβαρότατων προβληματισμών και απόψεων αλλά και αγάπης προς τη μουσική. Δυστυχώς δεν θυμόμουν το password μου, καταργήθηκε η παλιά μου mail διεύθυνση, δεν μπορούσα να συνδεθώ και αναγκαστικά δημιούργησα νέο λογαριασμό.



Να σας τονίσω ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας ή με οποιονδήποτε άλλο συνάδελφο. Δεν έχω κανένα λόγο! Από αυτό που περιγράφετε σαν χάλι της Ελλάδας, έχω την τύχη να απέχω, μοιράζοντας το χρόνο μου επαγγελματικά εντός και εκτός Ελλάδας, σχεδόν κάθε 1-2 εβδομάδες και αν υπάρχει, δεν το έχω αντιληφθεί. Καί όχι μόνο δεν ανήκω σε ...«συντεχνίες» και δεν περιχαρακώνομαι και διαφυλάττω τα ...κεκτημένα μου, αλλά στις ομιλίες και τα σεμινάριά μου έχω πάντα ανοιχτή την πόρτα σε κάθε συνάδελφο. Μέσα στις δραστηριότητές μου είναι και η οργάνωση ειδικών courses για εκπαιδευτές φωνής, όπου με μεγάλη χαρά μοιράζομαι τις όποιες γνώσεις έχω την τύχη να συλλέγω με την αδιάκοπη συμμετοχή μου σε όποιο εκπαιδευτικό-επιστημονικό γεγονός γίνεται σ’ οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Άρα, αυτό για το «μαγαζάκι», ξεχάστε το, είναι άστοχο.



Επί της ουσίας τώρα, δεν πείσθηκα καθόλου από τις απαντήσεις σας και τις δικαιολογίες σας. Δεν ήταν «επί της ουσίας».

Όμως προτιμώ να μην επεκταθώ καθόλου σχολιάζοντας τα γραφόμενά σας,(scripta manent!), ούτε να απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις σας που βρίσκω κάπως ...«προκληκτικές», ακριβώς γιατί θεωρώ ότι είναι αντιδεοντολογικό να κοντράρονται οι συνάδελφοι, μιας και τώρα γνωρίζω ότι είστε συνάδελφος. Είναι κρίμα, κάτι που ξεκίνησε με καλές προθέσεις και από τις δύο πλευρές να πάρει τη μορφή προσωπικής αντιπαράθεσης (για ποιό έννομο κέρδος??? Και... τι χρωστάνε οι αναγνώστες?). Ασφαλώς και δεν σχολίασα το κείμενό σας για να μου απονεμηθεί ο τίτλος του ειδικότερου, σας προανέφερα ότι ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου ότι ασχολείστε με τη φωνητική. Την έκφραση «ειδικότερος» την ανέφερα ατυχώς, πιστεύοντας πως το άρθρο ήταν απλά αποτέλεσμα κάποιων προβληματισμών (εύστοχων, σε αρκετά σημεία) κάποιου μουσικού, ερασιτέχνη ως προς το αντικείμενο της φωνητικής επιστήμης. Να ζητήσω λοιπόν μια μεγάλη συγνώμη για την παρέμβασή μου και τις επισημάνσεις μου στο άρθρο σας και για όποια φράση είχε ειρωνικό ύφος. Η ευχή μου είναι να συνέβαλα έστω και λίγο στη γνώση, να έδωσα και σε σας κάτι επι πλέον ,όπως και στους αναγνώστες του άρθρου.



Ο λόγος που δεν υπόγραψα με όνομα και επίθετο, είναι πάρα πολύ απλός και εμφανής. Ακριβώς για να μην μετατραπεί η παρέμβασή μου σε «έμμεση» διαφήμιση!! Αλλά αν θέλετε, μπορώ ευχαρίστως να το κάνω όποτε μου το ζητήσετε. Όπως και να απαντήσω σε όποια άλλη ερώτηση θέσατε!



Σημειώσεις:



1η στη λέξη «ποπ» η ένσταση αφορά στην ορολογία, είναι anti-pop κλπ. όροι που αναφέρω (μεταξύ των οποίων και ο παλιός όρος «κάλτσα»- γιατί έτσι φτιάχνανε τα πρώτα, πριν εμφανιστούν στην ελληνική αγορά) και όχι αν είναι ...διχτάκι ή κάλτσα το υλικό. Να υποθέσω ότι είναι μάλλον χιούμορ η απάντησή σας και όχι τέτοια παρανόηση....από την «ουσία».



2η Να εκλάβω και το παρακάτω επίσης σαν ένα είδος χιούμορ, που δεν το καταλαβαίνω;



Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους πέστε μου σε ποιες από τις παρακάτω κατηγορίες είστε ειδικός:

Στα πολυφωνικά της Ηπείρου, στα Μακεδονίτικα ή τα Θρακιώτικα, στο στεριανό δημοτικό τραγούδι, στα ριζίτικα, στα νησιώτικα, στα Σμυρνέικα, στα ρεμπέτικα, στα λαϊκά, στην Βυζαντινή μονωδία ή στην επτανησιακή καντάδα; Για να μην αναφέρω πολλαπλάσιες κατηγορίες από την ξένη μουσική




???????????












gkravar Chat
Φθασμένος
#22737   /   31.05.2011, 17:10   /   Αναφορά
Χάρηκα και για το ύφος και για την ουσία της απάντησής σας.

Ζητώ συγνώμη που υπήρξα άδικος μαζί σας, αλλά και εγώ, όπως και σεις, σχημάτισα λάθος εντυπώσεις από το σχόλιο σας.

Νομίζω ότι πολύ καλά κάναμε και ασχοληθήκαμε με την μουσική και όχι με την ψυχολογία.

Δεν χρειάζεται να μου πείτε το όνομά σας, εξ΄άλλου η απάντησή σας είναι η πλέον καθαρή και έντιμη που θα μπορούσα να περιμένω.

Αποσύρω όλες τις ενστάσεις μου για τις προθέσεις σας και για το πρόσωπο σας.

Το ότι συνεχίζεται να μην συμφωνείτε μαζί μου στα θέματα που συζητήθηκαν είναι για μένα αναμενόμενο και, όσο και να σας φανεί παράξενο, πιστεύω ότι έχετε δίκιο, αλλά ότι έχω και γω δίκιο.

Και εξηγούμαι: Πιστεύω ότι όλα όσα λέτε είναι και σωστά και έγκυρα αλλά, εντός ορίων.

Εγώ ασχολούμαι κατά βάση με το λαϊκό τραγούδι.

Η φωνητική σίγουρα βοηθάει όσους ασχολούνται με το τραγούδι όλων των ειδών. Η γενικευμένη χρήση όμως κάποιων κανόνων της φωνητικής σε όλα τα είδη τραγουδιού δεν αποδίδει.

Εννοώ σε σχέση με την αναπνοή, το διάφραγμα, την τοποθέτηση και πολλά άλλα.

Ενώ κάποιοι κανόνες είναι καθολικοί, κάποιοι άλλοι έχουν σχέση με το είδος τραγουδιού και τους τρόπους τραγουδίσματος των χωρών και των εποχών που τους διαμόρφωσαν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα σε κάποια είδη μουσικής να μπορούν να εφαρμοστούν, ενώ σε άλλα να είναι ανεφάρμοστοι ή να αποτυγχάνουν.

Είναι ένα τεράστιο θέμα που δεν μπορεί να συζητηθεί στα πλαίσια του σχολιασμού.

Θα αναφέρω μόνο ένα γεγονός που δείχνει την ύπαρξη αυτής της διαφοράς.

Όταν ο Χατζιδάκις βραβεύτηκε για τα ¨παιδιά του Πειραιά¨ στην Γαλλία, σε κάποια εκδήλωση η Μαρία Κάλλας τραγούδησε προς τιμήν του το εν λόγω τραγούδι. Όταν έπειτα τον ρώτησε πως του φάνηκε, ο Χατζιδάκις της είπε ¨Μαρία μου με συγχωρείς αλλά χειρότερη εκτέλεση δεν έχω ακούσει¨.

Δεν εννοούσε φυσικά ότι η Κάλλας δεν ήταν καλή τραγουδίστρια (ας μου επιτραπεί ο όρος αφού επρόκειτο για τραγούδι), αλλά ότι το είδος τραγουδίσματος ήταν τέτοιο που δεν πήγαινε με το τραγούδι του.

Έναν λαϊκό τραγουδιστή μπορεί να τον βοηθήσει η φωνητική επιστήμη κατά το ήμιση.

Το υπόλοιπο παραμένει εμπειροτεχνικό θα μπορούσαμε να πούμε, χωρίς καταγεγραμένες τεχνικές τραγουδίσματος και διδασκαλίας.

Ανοίγονται πολύ μεγάλα θέματα για συζήτηση με όλα αυτά, και δεν θέλω να κουράσω περισσότερο αλλά πιστεύω να καταλαβαίνεται ότι δεν μπορούμε να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε μιλώντας ο καθένας για διαφορετικό πράγμα.

Εσείς εκπροσωπείται-και από ότι φαίνεται με σοβαρότητα και γνώση του αντικειμένου- μια επιστήμη, που έγινε τέτοια από την συλλογική προσπάθεια αιώνων.

Εγώ μπορώ να βρώ σε αυτήν την επιστήμη πολύτιμα εργαλεία αλλά πρέπει να την εξειδικεύσω, να δω τι κρατάω και τι πετάω από όλα αυτά.

Λόγω αυτού σας γεννήθηκε η εντύπωση ότι, ναι μεν μερικά από αυτά που λέω είναι σωστά αλλά πολλά είναι αυθαίρετα.

Ελπίζω να απάντησα και στα ερωτηματικά σας για τα είδη μουσικής που ανέφερα.

Όσο για το ποπ ,όντως δεν το ήξερα.

Τέλος για το αν δώσατε κάτι επί πλέον στην συζήτηση, η απάντηση όσο αφορά εμένα είναι ναι.

Έναν πολιτισμένο ¨καυγά¨ ( με ευθύνη και των δύο) και μια υποδειγματική συμφιλίωση (με ευθύνη περισσότερο δικής σας) .

ευχαριστώ

voice2 Chat
Περαστική Νότα
#22738   /   31.05.2011, 23:31
Τι μπορώ να πω; Η ευγένειά σας και η γενική σας στάση σας απέναντι στη μουσική, με συγκινούν και με κάνουν να αισθάνομαι ντροπή για τον τρόπο που σας αντιμετώπισα αρχικά. Λάθος μου,αλλά δεν διεκδικώ τον τίτλο του αλάθητου, «ακόμα και οι καλύτερες των προθέσεων δεν είναι προυπόθεση ότι θα αποφύγουμε τα λάθη». Μην λοιπόν αναλαμβάνετε εξ ημισείας την ευθύνη για τον «πολιτισμένο καυγά», μου αναλογεί μάλλον μεγαλύτερο μερίδιο γιατί πρώτη το προκάλεσα. Κρατάω ένα μικρό ελαφρυντικό, για το (μεγάλο) ποσοστό της δικής μου ευθύνης, το, ότι ένα από τα πράγματα που με βγάζουν εκτός εαυτού, είναι η εύκολη γενίκευση κάποιων διαπιστώσεων-(δεν το εστιάζω σ' εσάς προσωπικά, αλλά γενικά υπάρχει γύρω μας η τάση μιας γενίκευσης και αφορισμών).



Δεν είμαι καθηγήτρια του κλασσικού τραγουδιού, αν σας δόθηκε αυτή η εντύπωση. Μεγάλο τμήμα του ελληνικού τραγουδιού είναι μέσα στο πεδίο της εκπαιδευτικής μου δραστηριότητας (όπως και αρκετά μεγάλο, εκτός).



Και θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον και όφελος, για τους αναγνώστες μια ανταλλαγή απόψεων.Απόψεων που δεν θα μας φέρουν κατ’ ανάγκη αντιμέτωπους, αλλά προς μεγάλη μας έκπληξη, ίσως και σύμφωνους σε αρκετά μεγάλο ποσοστό.



Θα ήθελα κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσω, κάποιες αναφορές στο κείμενό σας, καθόλου σαν αντιπαράθεση, αλλά για περεταίρω προέκταση της τόσο ενδιαφέρουσας θέσης σας. Θα με ενδιέφερε η γνώμη σας και σε εσάς ίσως λυθεί και η απορία τι πυροδότησε (...στα καλά του καθουμένου) την αντίδρασή μου.



Με εκτίμηση

reteos Chat
Φθασμένος
#22739   /   01.06.2011, 00:20   /   Αναφορά
Mράβο σας . Δεν μας κουράζετε καθόλου Απεναντίας τέτοιου είδους άρθρα και σχόλια , προσφέρουν πολλά. Τουλάχιστον εμένα με ικανοποιεί αφάνταστατα που μέσα από την κοινότητα γνωρίζουμε ωραία και ενδιαφέροντα πράγματα από αθρώπους με γνώσεις. Θα μου ήταν ιδιαίτερα ευχάριστο ,αν -εφόσον έχετε χρόνο και διάθεση- , συνεχίζατε αυτόν τον όμορφο και εποικοδομητικό, για εμάς , διάλογο
gkravar Chat
Φθασμένος
#22747   /   01.06.2011, 13:47   /   Αναφορά
Προς την voice 2 :

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ότι θέλετε και από το άρθρο και από τον μεταξύ μας διάλογο.

Το πιστεύω ότι μπορεί να μας εκπλήξει στο πόσα συμφωνούμε τελικά.

Θάθελα να πω ότι, αυτό που καταθέτω κυρίως -όπως και σε άλλα άρθρα μου-είναι περισσότερο η δική μου εμπειρία και κάποια συμπεράσματα που βγάζω εγώ από αυτήν. Δεν μπορώ να υπεραμυνθώ κάποιων απόψεων μου, γιατί δεν έχω αποδείξει ούτε στον εαυτό μου ότι μπορεί να γίνουν κανόνες ή αξιώματα.

Ξέρω ότι λειτουργούν στην πράξη, αλλά αναγκάστηκα αρκετές φορές στην διαδρομή μου να αναθεωρήσω αρκετά πράγματα και είναι κάτι που μάλλον θα συμβεί και στο μέλλον.

Δηλαδή δεν λέω ότι ντε και καλά είναι όπως πιστεύω εγώ, αλλά ότι εγώ με αυτήν την προσέγγιση έχω αποτελέσματα .

Βλέπετε όταν ταξιδεύει κάποιος σε άγνωστα νερά, οι βεβαιότητες δεν είναι οι καλύτερες αποσκευές.

Οπότε καλύτερα νομίζω είναι, αντί διαλόγου, όταν γράψετε ή εσείς ή εγώ κάποιο σχετικό κείμενο να το σχολιάσουμε και να καταθέσουμε τους προβληματισμούς μας.

Μεταξύ μας μπορούμε να συζητήσουμε ότι θέλετε.

Υ.Γ. όντως νόμιζα ότι είστε του κλασικού.

Προς reteos:

Χαίρομαι που παρακολούθησες τον όντως ενδιαφέροντα διάλογο, αλλά άμα αρχίσουμε ρε Γιάννη να συζητάμε με σχόλια, νομίζω ότι θα γίνουμε reality.

Άσε που μπορεί να καταρρίψουμε και το ρεκόρ σχολίων του Αρναούτη.

letrinity Chat
Περαστική Νότα
#22748   /   01.06.2011, 17:14   /   Αναφορά
Αγαπητοί φίλοι

Βρήκα εξαιρετικά χρήσιμα τα εκατέρωθεν σχόλια για την ορθοφωνία. Είμαι δασκάλα Μουσικής σε δημοτικά σχολεία στην Κύπρο και προσπαθώ με κάποιες ασκήσεις, ζέσταμα φωνής αλλά και ορθοφωνίας να βάλω τους μικρούς μαθητές μου στον "σωστό δρόμο".

Πρόσφατα ,είχα ακούσει από μια άλλη συνάδελφο ότι δεν είναι σωστό να "ζεσταίνουμε" την φωνή ( για μικρά παιδιά) λέγοντας ΜΟΝΟ τα φωνήεντα αλλά θα έπρεπε να συνοδεύονται απο ένα σύμφωνο. Δηλ, αντι α,ε,ι,ο,ου να λένε μα,με,μι,μο,μου.

Γνωρίζετε κάτι γι αυτό; Ισχύει; και αν ναι σε ποιες περιπτώσεις



Ευχαριστώ
gkravar Chat
Φθασμένος
#22750   /   01.06.2011, 21:32
Ευχαριστώ-από μεριάς μου-για τα σχόλια.

Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να ανοίξετε ένα θέμα στο forum με το ερώτημα σας, στην ενότητα της φωνητικής.

Εγώ διδάσκω τραγούδι μετά την μεταφώνηση και δεν μπορώ να σας βοηθήσω.

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#23513   /   09.10.2011, 12:54   /   Αναφορά
Δεδομένου ότι είμαι ελάχιστα ενημερωμένη για τα πεδία της φωνητικής και της ορθοφωνίας, το άρθρο με κατατόπισε σε μεγάλο βαθμό.

Όπως επίσης ενημερώθηκα και από τη μακροσκελή μεν, εποικοδομητική δε κουβέντα του αρθρογράφου με την voice2.

Δεν τραγουδώ, αλλά επειδή και η δική μου ασχολία εμπλέκει αρκετό μπλα μπλα, συνειδητοποιώ ότι όντως, ο τρόπος που χρησιμοποιώ τη φωνή μου είναι θέμα οικονομίας και φθοράς και με κουράζει.

Ευχαριστούμε!
vvasilios Chat
Περαστική Νότα
#23664   /   31.10.2011, 15:54
Να προσθέσω απλά κι εγώ με την σειρά μου πως η '' αντιπαράθεση'' βοήθησε πολύ, και αφού διάβασα με προσοχή όλλα τα σχόλια, ένα έχω να πω, κάτι τέτοιες στιγμές εγώ νοιώθω περισσότερο Ελληνας ( με την έννοια του πολιτισμού ), και δεν δεν εστιάζω μόνο στα σχόλια του συντάκτη και της Voice2 στα ΄΄τεχνηκά'' μέρη του άρθρου αλλα στην γενικότερη δομή μου διεξήχει η ''αντιπαράθεση'' όπως :Eυγένεια, Ταπεινότητα, ειλικρίνεια, και ήθος..



Ευχαριστούμε

Φιλικά

Βασίλης

giotisd Chat
Περαστική Νότα
#23699   /   19.11.2011, 14:47   /   Αναφορά
Γεια σας,

Το αρθρο σας ειναι πολυ καλο και χρησιμο!...Θα ηθελα να σας ρωτησω πως μπορω να προφερω σωστα το ''Σιγμα'', γιατι εχω προβλημα στην προφορα του(αυτο συμβαινει μονο στα ελληνικα,π.χ. στα αγγλικα το προφερω ανετα)...Μπορειτε να μου πειτε εναν τροπο να το προφερω σωστα?...Υ.Γ.ειμαι εφηβος και θελω να ασχολιθω με το τραγουδι...

Σας ςυχαριστω εκ των προτερων.
mousikantis Chat
Περαστική Νότα
#26580   /   02.02.2013, 12:13   /   Αναφορά

Καλημέρα και καλό μήνα! Υπέροχο το άρθρο απλά τέλειο! Μένω στο Ηράκλειο της Κρήτης μήπως ξέρεται αν υπάρχει κάποιος δάσκαλος ορθοφωνίας στην πόλη που μένω? Μέχρι τώρα που ψάχτηκα λίγο μόνο δασκάλους φωνητικής σε ωδεία έχω βρει.. 

gkravar Chat
Φθασμένος
#26582   /   02.02.2013, 17:41

Σε ευχαριστώ για το σχόλιο,όσο για αυτό που ρωτάς αν σε ενδιαφέρει το σπικάζ σε ραδιόφωνο ή τηλεόραση τότε είναι καλύτερα να απευθυνθείς σε θεατρικές σχολές, αν  όμως το τραγούδι τότε σε δασκάλους φωνητικής που να ασχολούνται στο μάθημα τους και με την ορθοφωνία. Δεν γνωρίζω τι υπάρχει στο Ηράκλειο σε αυτούς τους τομείς αλλά σίγουρα θα υπάρχουν σοβαροί και καλοί δάσκαλοι και στα δύο είδη.




Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις