ελληνική μουσική
263 online   ·  204.231 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Συνεντεύξεις

Ζαχαρίας Καρούνης: O Μεγαλος Ερωτικός ήταν πράξη αντίστασης

Δεν μπορεί να ακούσει κάποιος τον Ζαχαρία Καρούνη και να μην του αναγνωρίσει οτι διαθέτει μια από τις πιο δυνατές, καλοδουλεμένες φωνές που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια. 

Ζαχαρίας Καρούνης: O Μεγαλος Ερωτικός ήταν πράξη αντίστασης

Γράφει η aphroditeermidi6 άρθρα στο MusicHeaven
Πέμπτη 08 Νοεμβρίου 2012

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σταύρος Ξαρχάκος τον επέλεξε να ερμηνεύσει το ρόλο που ενσάρκωσε ο Νίκος Ξυλούρης στη θρυλική παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», που ανεβαίνει αυτό τον καιρό στην Αθήνα. Δεν είναι τυχαία και η όλη πορεία του Ζαχαρία Καρούνη μέχρι σήμερα. Με την εντατική δουλειά και την αφοσίωση σε αυτό που κάνει, ο Ζαχαρίας Καρούνης κατατάσσεται πλέον στους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής σκηνής.

Σπούδασες Θεολογία στην Αθήνα. Σκεφτόσουν αρχικά να ακολουθήσεις αυτόν το δρόμο;

Γεννήθηκα σε ένα χωριό της Λακωνίας. Είχα μια επαφή με την εκκλησία λόγω του ότι ήμουν ψάλτης, στη συνέχεια ακολούθησα την Γ’ δέσμη και μεταξύ των άλλων επιλογών μου ήταν και η θεολογία. Για μένα ήταν μια αφορμή για να ανέβω στην Αθήνα και να ασχοληθώ με το τραγούδι και τη μουσική, επισταμένως πια.

Από πότε θυμάσαι τον εαυτό σου να τραγουδά;

Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου! Ήθελα να ασχοληθώ με τη μουσική και με το τραγούδι, χωρίς να ξέρω τι δρόμο θα τραβήξω, δεν είχα βάλει κάποιο πρόγραμμα. Σπούδασα στο Ωδείο Αθηνών, με υποτροφία, βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική, πήρα και μαθήματα κλασικού τραγουδιού. Όταν τελείωσα τη Θεολογική, μεταπήδησα στη Μουσικολογία όπου ξεκίνησα διδακτορικό για τα τραγούδια της Πόλης του 18ου αιώνα, το οποίο θέλω πάρα πολύ να ολοκληρώσω αλλά δυστυχώς δεν βρίσκω το χρόνο!

Πόσο καθοριστικό ρόλο έπαιξε η μελέτη της βυζαντινής μουσικής σε σένα ως καλλιτέχνη;

Θα έλεγα ότι είναι λίγο δίκοπο μαχαίρι στην πορεία μου. Γιατί είναι αρκετά δύσκολο ένας ψάλτης ή ένας τραγουδιστής που ασχολείται με τη βυζαντινή μουσική να ξεχωρίσει τα δύο είδη. Δηλαδή, δεν ήθελα να τραγουδάω ψέλνοντας και να ψέλνω τραγουδώντας. Στη δική μου περίπτωση πάντως, θα έλεγα ότι δεν συμβαίνει πολύ εμφανώς αυτό, γιατί καταπιάστηκα και με άλλα είδη τραγουδιού και έτσι μπόρεσα και τα ξεχώρισα. Κράτησα στο τραγούδι τα στοιχεία από τη βυζαντινή μουσική που μπορούν να σε βοηθήσουν να γίνεις καλύτερος τραγουδιστής, μια ευχέρεια στα γυρίσματα της φωνής και το να γνωρίζεις καλύτερα τη φωνή σου, γιατί ασχολείσαι πολύ με αυτήν. Ωστόσο, αυτό που παίζει μεγάλο ρόλο στο τραγούδι είναι η ψυχή! Και όχι οι οκτάβες ή τα γυρίσματα. Ναι μεν σε βοηθούν, αλλά δεν είναι το τραγούδι.

Έχεις ερμηνεύσει παραδοσιακά, λαϊκά, ρεμπέτικα, σμυρναίικα τραγούδια. Ποιον απ’ αυτούς τους ήχους νιώθεις πιο κοντινό σου;

Πιο κοντά μου νιώθω ό,τι μυρίζει Ανατολή! Αλλά όλες αυτές οι ενασχολήσεις που ανέφερες προέκυψαν γιατί μου αρέσει πάρα πολύ να χρησιμοποιώ τη φωνή μου ως όργανο και να την προσαρμόζω όσο καλύτερα μπορώ στα διάφορα είδη της μουσικής. Αυτό βέβαια δεν βοηθά στο να με ταυτίσει το κοινό με ένα είδος μουσικής. Εμένα όμως με εξελίσσει ως καλλιτέχνη, μου αρέσει πάρα πολύ να πειραματίζομαι!

Μίλησέ μας για το κεφάλαιο "Δόμνα Σαμίου".

Τη Δόμνα τη γνώρισα το 1998. Ήμουν 20 χρονών, με είχε ακούσει ο Μίλτος Λογιάδης στην Ορχήστρα των Χρωμάτων και μου είχε προτείνει να κάνουμε μια συναυλία αφιέρωμα στη Μικρά Ασία, στο Ίδρυμα "Μελίνα Μερκούρη". Εκεί ήταν καλεσμένη και η Δόμνα Σαμίου. Για μένα το όνομά της ήταν ένας μύθος γιατί ασχολιόμουν με τα παραδοσιακά τραγούδια. Της έκανα εντύπωση, μου το είπε όταν τελείωσε η συναυλία, αλλά μετά χαθήκαμε. Μετά από ενάμιση, δύο χρόνια με πήρε τηλέφωνο και μου πρότεινε να συμμετέχω σε μια συναυλία της. Από 'κεί και πέρα, με κράτησε ως βασικό της συνεργάτη και γυρίσαμε σχεδόν όλο τον κόσμο! Με έχει βοηθήσει πολύ στον τρόπο που λέω τα παραδοσιακά τραγούδια, γιατί απαιτούσε να είσαι συγκεκριμένος. Αλλά πέρα απ’ αυτό, ήταν και προσωπική η σχέση μου με τη Δόμνα Σαμίου, ήταν άνθρωπος που μοιραζόμουν μαζί της μέχρι και τα μυστικά μου. Μιάμιση εβδομάδα πριν "φύγει", μου τραγουδούσε στο τηλέφωνο. Με έχει στιγματίσει η συνεργασία μας και είναι από τους ανθρώπους που μου λείπουν ουσιαστικά. Αυτό που μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ο τρόπος της ζωής της, που ήταν λιτός. Στο σπίτι της είχε μόνο τα απολύτως χρειαζούμενα. Η Δόμνα δεν τάχθηκε στο τραγούδι για να αποκομίσει οφέλη, ενώ θα μπορούσε, αν ήθελε.

Εκτός από αυτήν τη σημαντική στιγμή στην πορεία σου, ποιες άλλες ξεχωρίζεις;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια. Πραγματικά μέχρι στιγμής, για τις συνεργασίες που έχω κάνει, σίγουρα δεν θα μετανιώσω ποτέ! Μπορεί κάποιες να ήταν πιο δυνατές και αν θες πιο σημαντικές για τον πολύ κόσμο, αλλά ακόμα και η πιο «μικρή», προσέθετε κάτι στα σκαλοπάτια που ήθελα να ανέβω. Ξεκίνησα από το Εθνικό Θέατρο που ήταν μια πολύ σημαντική συνεργασία, μετά συνεργάστηκα με τη Μαριώ στο «Περιβόλι του Ουρανού», μετά από ακρόαση η Μαρία Φαραντούρη με πήρε να τραγουδήσω στο Ηρώδειο, ακολούθησε η "Μικρή Άρκτος", στη συνέχεια έκανα τον προσωπικό μου δίσκο «Ζαχαρίας Καρούνης solo» (σε παραγωγή της εταιρίας «Δίκτυο» των Πάρη Μήτσιου και Γιώργου Χατζηγιάννη). Εκεί με άκουσε ο Γιώργος Νταλάρας και μου πρότεινε να συνεργαστούμε. Εγώ όμως πάντα έτρεχα για να προκύψουν αυτές οι προτάσεις. Όλες αυτές οι δουλειές έγιναν με ακροάσεις. Πήγαινα ως σχολιαρούδι μπροστά σε μια επιτροπή. Έτσι έγινε και με τον Σταύρο Ξαρχάκο και το «Αμάν Αμήν». Οπότε δεν μπορώ να ξεχωρίσω τίποτα. Ήταν όλα βαλμένα εκεί που έπρεπε.

Πώς νιώθεις που στην παράσταση «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» ερμηνεύεις έναν ρόλο που έχει στιγματιστεί από τον Νίκο Ξυλούρη;

Όταν μου πρότεινε ο  Σταύρος Ξαρχάκος να κάνω αυτόν το ρόλο, άκουσα απευθείας το πρώτο ηχογράφημα. Ενθουσιάστηκα με τα τραγούδια, θεώρησα από την πρώτη στιγμή ότι μου πηγαίνουν και το επόμενο συναίσθημα ήταν ένα άγχος και ένας «φόβος» για το πώς θα ερμηνεύσω εγώ τα τραγούδια αυτά. Όχι γιατί τα είχε πει ο Νίκος Ξυλούρης, αλλά πιο πολύ με άγχωνε ο μύθος του και ο μύθος της παράστασης γενικότερα. Ο Ξυλούρης είναι ένας από τους πιο λαοπρόβλητους και λαοφιλής καλλιτέχνες της νεότερης ελληνικής μουσικής σκηνής. Τα τραγούδα αυτά τα στιγμάτισε και θα ήμουν τουλάχιστον χαζός εάν προσπαθούσα να μιμηθώ τον τρόπο που τα είπε ή να σκεφτώ ότι εγώ θα κάνω την τέλεια ερμηνεία. Εάν έπρεπε να ξεπεράσω κάποιον, αυτός ήταν ο εαυτός μου και κανείς άλλος. Σίγουρα επηρεάστηκα από την ενέργεια και από το συναίσθημα που έβγαζε εκείνος, αλλά τράβηξα το δικό μου δρόμο, στηριζόμενος στις οδηγίες του δημιουργού. Είμαι τυχερός που στη σκηνή είναι μαζί μας και ο Σταύρος Ξαρχάκος. Ο ίδιος δίδαξε τα τραγούδια και στον Ν. Ξυλούρη και σε μένα.

Πάντως η αντίδραση του κοινού στις παραστάσεις είναι άκρως θετική απέναντί σου.

Πράγματι, από όσο καταλαβαίνω από το χειροκρότημα, είχα την ευτυχία να πείσω τον κόσμο που ήρθε στην περιοδεία που κάναμε και που συνεχίζουμε τώρα στο Θέατρο «ΑΚΡΟΠΟΛ». Πολλοί μου έλεγαν ότι έρχονταν προκατειλημμένοι, και με το δίκιο τους, ως προς το ποιος θα είναι αυτός που θα αντικαταστήσει τον Ν. Ξυλούρη. Προσπαθώ πάντως να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό γιατί αυτού του καλλιτέχνη, αλλά και του συνθέτη, δεν τους πρέπει κατώτερη ερμηνεία!

Το κείμενο του Ιάκωβου Καμπανέλλη πόσο επίκαιρο είναι μετά από τόσα χρόνια;

Αρχικά το έργο αυτό είχε χαρακτηριστεί πολιτικό λόγω του ότι ανέβηκε το 1973 εν μέσω δικτατορίας. Ωστόσο, διαβάζοντάς το είδα πόσο καυστικό αλλά και συνάμα έξυπνο είναι, πόσο μεστό από νοήματα. Όσες φορές το μελετήσεις, βρίσκεις και καινούργια στοιχεία. Είναι και κοινωνικό και βαθύτατα ανθρωπιστικό. Μια κυρία μετά από μια παράσταση μου είπε: «Τέτοια έργα μπορούν να ξαναενώσουν τους ανθρώπους!». Να τους ενώσουν ως προσωπικότητες, έτσι το σκέφτομαι εγώ, γιατί πιστεύω ότι η ευτυχία μας περνά μέσα από την ευτυχία του άλλου.

Ο καλλιτέχνης μπροστά στις σημερινές συγκυρίες ποια στάση νομίζεις ότι πρέπει να κρατά;

Ο καλλιτέχνης πρέπει να σχολιάζει την επικαιρότητα με όποιον τρόπο νομίζει, αλλά πάντα μέσα από την τέχνη του, όχι μέσα από δημόσιες δηλώσεις. Αυτήν τη στιγμή βρίσκομαι στη διαδικασία ετοιμασίας ενός δίσκου και κάποια από τα τραγούδια μιλούν για την κατάσταση που βιώνουμε. Λύσεις δεν θα δίνουν αλλά ακόμα και αυτή η αναφορά θεωρώ ότι μας κρατά σε μια επαγρύπνηση. Πιστεύω ότι η δουλειά ενός καλλιτέχνη και οι πράξεις αντίστασης προέρχονται μέσα από την ποιότητα της δουλειάς του. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα: Ο Χατζιδάκις, που δεν έχει χαρακτηριστεί «αντιστασιακός» συνθέτης όπως π.χ. ο Θεοδωράκης, μέσα στη χούντα επέλεξε να βγάλει το «Μεγάλο Ερωτικό», μέσα σε ένα τόσο κιτς περιβάλλον. Αυτό για μένα είναι πράξη αντίστασης.




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (5)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

rkonstantinos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#25725   /   09.11.2012, 13:47   /   Αναφορά

Σοβαρός , μετρημένος και πολύ καλός στην τέχνη του. Όπως πρέπει να είναι ένας καλλιτέχνης δηλαδή.

Konstantinosoa Chat
Φθασμένος
#25795   /   15.11.2012, 10:11   /   Αναφορά

Δεν μπορώ να πω ότι έχω τρελαθεί απο την ερμηνεία του, ανεξάρτητα του γεγονότος πως έχω ακούσει την ηχογράφηση του αυθεντικού έργου και τον Ξυλούρη βέβαια.


Μέρες που είναι να πω πως ανεξάρτητα απο την όποια μουσική παιδεία του τραγουδιστή, ο Θεοδωράκης δεν χαρακτηρίστηκε απλώς "αντιστασιακός".


Μεγαλούργησε ως συνθέτης με παγκόσμια ακτινοβολία και πολιτική δράση, σαφώς και έπρεπε ένα Νόμπελ Ειρήνης να το έχει πάρει αλλά ως αριστερός αυτό δύσκολα (το αντίστοιχο και αντίστροφο ήταν τα πάλαι ποτέ βραβεία Λένιν).


Και φυσικά ήταν δεδομένα αντιστασιακός και διωχθείς κατ΄επανάληψη και πριν και κατα την Χούντα.


Είναι πολύ απαξιωτικός χαρακτηρισμός. Επιπλέον, όταν ο Θεοδωράκης μπορούσε να βγάζει τρελά λεφτά, γύριζε και έκανε συναυλίες στην Ευρώπη, αφού πριν είχε περάσει απο διάφορους Παρθενώνες της Ελλάδος, πριν τον περιορίσουν στην soft Ζάτουνα και εν τέλει τον διώξουν απο την Ελλάδα.


Ο Χατζιδάκις ήταν αυτός που μεσολάβησε για να ταφεί οικογενειακό πρόσωπο της Μαρίας Φαραντούρη αφού την επιτρέψουν για λίγες ώρες να βρεθεί στην Ελλάδα χωρίς να συλληφθεί. Απο εκεί είναι και η φωτογραφία του με στέλεχος της Χούντας.


Ο ίδιος ο συνθέτης αναφέρει τον Μεγάλο Ερωτικό ως αντιστασιακή πράξη.


Απο εκεί και πέρα, γνωρίζουμε τους στρατευμένους συνθέτες της εποχής, αγνοούμε όμως συχνά πως παρά την έκδοση των δίσκων τους, γνώρισαν και οι ίδιοι πολλές διώξεις παρά την καλλιτεχνική τους εμβέλεια... 


Επίσης η Ελλάδα της 7ετίας πλην των γραφικών συνταγματαρχών και της φιλοσοφίας τους δεν ήταν κιτς. Παρήγαγε πολλά πράγματα, παρήγαγε τέχνη, εκτός βέβαια απο διωχθέντες, αντιστασιακούς και εξόριστους μετανάστες.


Όσο για το ίδιο το έργο, έγινε πολύς λόγος αν έπρεπε να ανεβεί στη σκηνή. Το "Μεγάλο μας Τσίρκο" ήταν ένα έργο που πρώτιστα γράφτηκε ως αντίσταση για την Χούντα. Αν συνειδητά οι συντελεστές του θεωρούν ότι έχουμε Χούντα καλώς. Αλλιώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να είναι άλλη μια παράσταση με εισπρακτικό χαρακτήρα, για να τα βγάλει πέρα το θέατρο λόγω πλεονάζοντος προσωπικού, οικονομικών προβλημάτων κ.τ.λ.


Θυμίζω ότι εν τέλει ο Καζάκος δεν δέχθηκε την συνεργασία θεωρώντας πως το έργο γράφτηκε κάτω απο άλλες προϋποθέσεις και συνθήκες. 

rkonstantinos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#25804   /   15.11.2012, 16:46   /   Αναφορά

Το αν έχουμε χούντα αγαπητέ συνονόματε το συζητάμε κάποια άλλη στιγμή, σε κάποιο άλλο άρθρο ποιό σχετικό με το θέμα.


“Επίσης η Ελλάδα της 7ετίας πλην των γραφικών συνταγματαρχών και της φιλοσοφίας τους δεν ήταν κιτς. Παρήγαγε πολλά πράγματα, παρήγαγε τέχνη, εκτός βέβαια απο διωχθέντες, αντιστασιακούς και εξόριστους μετανάστες”. Επί της άποψής σου για τους “γραφικούς συνταγματάρχες” όπως τους αναφέρεις, εμένα θα μου επιτρέψεις να τους ονομάσω Εγκληματίες με το έψιλον κεφαλαίο, θα ήθελα να μας πεις μερικά παραδείγματα για την τέχνη που παρήγαγαν. Εκτός αν εννοείς για το φολκλόρ και το μπουζούκι – συρτάκι που προωθούσαν στο εξωτερικό. Ή για την ρετσίνα και το έξω καρδιά των Ελλήνων που απεικόνιζαν οι προπαγανδιστικές τους αφίσες. Μήπως αναφέρεσε στο “ήχος και φως”; Να με συμπαθάς αλλά η χούντα όχι μόνο τέχνη δεν παρήγαγε αλλά φίμωνε και αυτούς που έκαναν τέχνη.


Δεν γνωρίζω την ηλικία σου αλλά θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι εγκληματίες αυτοί περνούσαν την τέχνη από ψιλό κόσκινο για να μπορέσει να φτάσει στον κόσμο. Αλλά επειδή επρόκειτο για ηλίθιους, τις περισσότερες φορές έκοβαν αυτά που οι καλλιτέχνες ήθελαν να κοπούν και περνούσαν αυτά που ήθελαν να περάσουν (συγκλημένα πάντα βέβαια). Αυτό συνέβη και με τα κείμενα του Καμπανέλη. Εκτός από τα “σκετσάκια” που περιλαμβάνονται στην παράσταση, είχε γράψει και άλλα που ήταν πολύ κραυγαλέα για να περάσουν από την επιτροπή, με μοναδικό στόχο να κοπούν. Και έτσι έγινε, κόπηκαν αυτά και πέρασαν αυτά που ήθελε να περάσουν.


Ο κύριος Καζάκος δεν δέχτηκε να βοηθήσει τον θίασο, δίνοντάς του  πληροφορίες για την παράσταση, “για οικονομικούς λόγους και για ανειλημμένες υποχρεώσεις”, όπως αναφέρει το βιβλίο της παράστασης, και όχι γιατί “θεωρούσε πως το έργο γράφτηκε κάτω από άλλες προϋποθέσεις και συνθήκες”, όπως ισχυρίζεσαι συνονόματε. 


Τώρα για το αν η παράσταση έχει εισπρακτικό χαρακτήρα, θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι στις παραστάσεις τα θέατρα είναι γεμάτα (αναφέρομαι και στην καλοκαιρινή περιοδεία), το οποίο σημαίνει ότι αρέσει στον κόσμο.


Γιατί;


Διότι το κείμενο του συγχωρεμένου του Καμπανέλη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Θα τολμήσω να πω, και ας με συγχωρέσουν οι φίλοι αναγνώστες, ότι είναι πιο επίκαιρο και από την εποχή που γράφτηκε.


Διότι είναι μια καλοδουλεμένη παράσταση (δύσκολο να το συναντήσεις στις μέρες μας), με πολύ καλές ερμηνείες.


Διότι είναι μια παράσταση με ορχήστρα επί σκηνής και μαέστρο τον ίδιο τον συνθέτη.


Διότι έχει έναν τραγουδιστή (βασικός ρόλος στην παράσταση), που δεν προσπάθησε να μιμηθεί τον Νίκο Ξυλούρη, αλλά που στάθηκε πολύ, το τονίζω πολύ καλά στο ύψος του ρόλου του, και γι αυτό άλλωστε εισπράττει το χειροκρότημα των θεατών.


Δεν θέλω να κάνω διαφήμιση στην παράσταση, απλά ήθελα να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους.


Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο και για τα of topic, όπως το λέμε στα ελληνικά, αλλά καλό είναι να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και να τα λέμε με το όνομά τους. Ακούς εκεί “γραφικοί συνταγματάρχες” οι δολοφόνοι των αγαπημένων μας προσώπων. Μην τρελαθούμε.

Konstantinosoa Chat
Φθασμένος
#25806   /   15.11.2012, 19:08

Μισό λεπτό παρεξήγησες... Γι΄αυτό καλά θα κάνεις να διαβάζεις καλύτερα.


Το τί γινόταν επι χούντας το ξέρω απο πρώτο χέρι αφού ο πατέρας μου διώχθηκε, έφυγε απο την Ελλάδα και εν τέλει εγώ και ο αδερφός μου γεννηθήκαμε στο εξωτερικό..


Δεν εννοώ ότι η Χούντα παρήγαγε τέχνη αλλά οι Έλληνες του τότε. Δεν ήταν κίτς το 70΄, αλλά η υποτελής συμπεριφορά του ανήκομεν εις την Δύσιν κ.α. πολλά.. Και σίγουρα κίτς δεν ήταν το πολιτικό τραγούδι του τότε, που πολύ φοβάμαι αυτό εννοεί ο τραγουδιστής....


Ως προς την λογοκρισία τυγχάνει να έχω γράψει μελέτη για την Ελληνική Δισκογραφία της περιόδου.


Προσωπικά πιστεύω ότι και σήμερα έχουμε χούντα, μόνο που σήμερα οι χούντες έχουν μεταλλαχθεί ως προς την μορφή. Κατα συνέπεια αν ο σκηνοθέτης πιστεύει πως έχουμε χούντα καλώς το ανεβάζει τώρα.


Επίσης επειδή κάθε μέρα περνάω μπροστά απο το Κρατικό Βορείου Ελλάδος και το παρακολουθώ, θα σου πω πως λόγω των οικονομικών προβλημάτων του Θεάτρου απο την αχαλίνωτη μονιμοποίηση υπαλλήλων και μη μετατάξεων, ο εν λόγω οργανισμός γενικώς ανεβάζει συχνότατα δεδομένες παλαιές ελληνικές θεατρικές επιτυχίες.


Όμως το μεγάλο μας Τσίρκο δεν προσφέρεται για κατανάλωση...


Προφανώς και έχω απεριόριστο σεβασμό στον Καμπανέλη.


Αυτά που αναφέρω για τον Καζάκο τα άκουσα ο ίδιος σε τηλεοπτική συνέντευξη που έδωσε και εξηγούσε την άρνησή του. Πιθανόν να την αγνοείς. Έπρεπε να δεις το ύφος του.... Δεν ήταν θετικός στην άνοδο του έργου...


Τον Ξυλούρη δεν θα μπορούσε να τον μιμηθεί ούτε ως καρικατούρα. Ούτε έχω γνώμη γι΄αυτόν καλύτερη απο τις πρώτες εκτελέσεις των τραγουδιών που έχει πει, ούτε πως είναι η αμάν και πως φωνάρα. Προσωπική μου γνώμη.


Η δήλωση του τραγουδιστή περι Χατζιδάκι, όταν παράλληλα με τον περίφημο Μεγάλο Ερωτικό κυκλοφόρησαν δεκάδες μεγάλοι δίσκοι, οι συντελεστές των οποίων τράβηξαν διάφορα ή απαγορεύτηκαν, μου δίνει το δικαίωμα να τους κατατάξω σε αυτό το κομμάτι πιο ψηλά απο τον Χατζιδάκι.


Και να θεωρήσω τον εν λόγω τραγουδιστή μάλλον όχι πολύ ευπρόσδεκτο στο έντεχνο και αντιστασιακό ρεπερτόριο του τότε. Υποψία μου. Εξ ου και η αναφορά στον Χατζιδάκι και όχι στον Μαρκόπουλο, τον Θεοδωράκη, τον Λεοντή τον Λοΐζο του τότε κ.α. πολλούς.



rkonstantinos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#25808   /   15.11.2012, 20:34   /   Αναφορά

Λυπάμαι πολύ εάν σε έθιξαν τα λόγια μου.  Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια μου ακολουθούν τον σφυγμό μου και όχι την καθαρή μου σκέψη. Στην προκειμένη περίπτωση όμως  δεν σχολίασα κάτι διαφορετικό από αυτό που εξέφρασες με τα λόγια σου.


Λυπάμαι και για το ότι δεν γνώριζα την συνέντευξη του κυρίου Καζάκου, αν και από ότι λες δεν έδειξε και καλύτερο εαυτό από αυτόν που είναι αποτυπωμένος στο πρόγραμμα της παράστασης.


Δεν θα ήθελα να καταχραστώ τον φιλόξενο χώρο του musicheaven γι αυτό και δεν θα δώσω συνέχεια σε αυτή την συζήτηση, που είναι και εκτός θέματος άλλωστε.  


Επανέρχομαι λοιπόν στην αρχικά μου λόγια και λέω ότι αυτός ο νεαρός έχει δουλέψει την φωνή του και προσπαθεί να κάνει τέχνη. Κανείς δεν γεννήθηκε “φωνάρα”, όπως αποκαλείς τον εν λόγο τραγουδιστή κύριε συμφορουμίτη μας. Προσωπικά πιστεύω ότι δικαιούται περίοδο “χάριτος” στην οποία θα μας δείξει την πρόοδό του. Έτσι δεν είναι συνονόματε;


Συγχωρέστε με αλλά ώρες - ώρες νιώθω σαν τους γέρους στο Mapet show πάνω στο μπαλκόνι, που σχολιάζουν εκ του μακρόθεν (με πικρόχολη διάθεση), τους πάντες και τα πάντα. Όλοι εμείς που κρίνουμε και κατακρίνουμε τους καλλιτέχνες και συνανθρώπους μας μέσα από τα πλήκτρα του Η/Υ μας, άμα κληθούμε να ανέβουμε στη σκηνή (κάποιοι από εμάς το έχουν πράξει), δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε να τους ικανοποιήσουμε όλους, πόσο μάλλον τους Statler και Waldorf  πάνω στο μπαλκονάκι.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις