0
ελληνική μουσική
online 129·180.296 μέλη
αρχική > e-Περιοδικό > Συνεντεύξεις

Συνέντευξη: Σταύρος Λάντσιας

Συνέντευξη με έναν από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες μουσικούς και συνθέτες. Ο Σταύρος Λάντσιας μας μιλάει για την αγάπη του για τη μουσική, την Jazz, τους συνεργάτες του και για τις ζωντανές του εμφανίσεις.





Συνέντευξη: Σταύρος Λάντσιας

προφίλΓράφει η Δέσποινα Κ. (despinakontogianni)121 άρθρα στο MusicHeaven
Δημιουργία κι αναζήτηση. Διεύρυνση των μουσικών (κι όχι μόνο) οριζόντων, με σκοπό την αυτοπραγμάτωση. Retromaniac, cinemaholic, joker, smoker, a midnight toker too (xP). Σε συνεχή προσπάθεια απόκτησης τίτλου σπουδών.  Βυζαντινή Μουσική: Loa...
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Πότε καταλάβατε πως το μουσικό άστρο σας άρχισε να ...λάμπει; Ήταν τότε που γραφτήκατε στο Ωδείο, όταν ολοκληρώσατε την πρώτη σας μουσική σύνθεση;

Aπο πολύ μικρή ηλικία η μουσική μου τραβούσε την προσοχή, με επηρέαζε συναισθηματικά και μου δημιουργούσε την έντονη επιθυμία να συμμετέχω και εγώ. Πρίν καν αρχίσω να μαθαίνω πιάνο θυμάμαι να κτυπάω ρυθμικά μαζί με τις μουσικές που άκουγα (ειδικά τα 45άρια βινύλια του πατέρα μου, λάτρη της Jazz). Το αγαπημένο μου δωμάτιο στο σπίτι ήταν το σαλόνι με το πιάνο και το πικ-απ, έκλεινα τη πόρτα και πέρναγα τις περισσότερες μου ώρες ακούγοντας μουσική και παίζοντας πιάνο. Συνήθως ξεκίναγα με σκοπό να μελετήσω για το Ωδείο αλλά κατέληγα να αυτοσχεδιάζω η να βγάζω με το αυτί κάτι που άκουσα και μου άρεσε.

Σαν παιδιά έχουμε πάρα πολλά όνειρα. Δικό σας ήταν από πάντα αυτό που ακολουθήσατε; Ή είχατε θέσει και πιο "τρελούς-απρόσιτους" στόχους; 

Όταν ήμουνα 16 χρονών οι γονείς μου με στείλανε το καλοκαίρι στη Γαλλία για να μάθω τη γλώσσα σαν προετοιμασία για τις σπουδές μου στα ξενοδοχειακά! (Όπως οι περισσότεροι μαθητές Λυκείου εξέταζα και εγώ μαζί με τους γονείς μου διάφορα επαγγέλματα που μπορεί να είχαν προοπτική για να βρω δουλειά στην Κύπρο). Το καλοκαίρι όμως εκείνο κατάλαβα πόσο πολύ αγαπούσα τη μουσική, απλώς έπρεπε να πάρω την απόφαση να της αφιερωθώ πλήρως. Όταν επέστρεψα στη Κύπρο θυμάμαι να διστάζω να πω την απόφαση μου στον πατέρα μου, νομίζοντας ότι θα απογοητευτεί απο εμένα και θα μου αρνηθεί κάθε βοήθεια (στο μυαλό μου έκανα ήδη σχέδια πως θα κατάφερνα να φυλάξω χρήματα για να πάω στην Αμερική). Τελικά ο πατέρας μου συμφώνησε με τη μόνη προϋπόθεση να σπουδάσω μουσική και να πάρω το “χαρτί” (πτυχίο). Μου θυμίζει μια σκηνή απο την ταινία “Billy Elliot”, όταν ο πατέρας καταλαβαίνει πια πόσο σημαντικός είναι ο χορός για το παιδί του το βοηθά με κάθε τρόπο να πάρει τη καλύτερη μόρφωση. Ακόμη και τώρα νιώθω ότι πρέπει να δικαιώσω τις προσδοκίες των γονιών μου που με στηρίξαν και μου δώσανε τα εφόδια να εξελίξω το ταλέντο μου.

Έχετε σπουδάσει σ' ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά εκπαιδευτικά κέντρα παγκοσμίως, το Berklee. Πώς ήρθε αυτό ως ευκαιρία και τί μάθατε σ' έναν τέτοιο χώρο; Τί θα πρόσφεραν σ' ένα νέο μουσικό, που θέλει να γίνει επαγγελματίας, οι σπουδές στο εξωτερικό;

Όταν ήμουν στο Γυμνάσιο και Λύκειο συμμετείχα σε όλες τις μουσικές δραστηριότητες του σχολείου (χορωδία-ορχήστρα-μαθητικά γκρουπ). Επιδίωκα να γνωρίζω μουσικούς και το όνειρο μου ήταν να πάω σε ένα μουσικό σχολείο ώστε να είμαι ανάμεσα σε νέους με την ίδια αφοσίωση με εμένα. Προτείνω ανεπιφύλακτα τις σπουδές στο εξωτερικό ειδικά σαν εμπειρία ζωής. Επίσης είναι μια ευκαιρία αν σε κάποιον αρέσει η Jazz μουσική πηγαίνοντας στην Αμερική έχει την ευκαιρία να είναι στην “πηγή” αυτού του είδους, αντίστοιχα στην Ευρώπη με την κλασσική μουσική. Πολύ σημαντικό για εμένα ήταν η συνεύρεση μου με πολύ ταλαντούχους μουσικούς (καλύτερους απο εμένα) στις διάφορες τάξεις του Berklee. Όσα έμαθα από τους καθηγητές άλλα τόσα με μάθανε οι συμμαθητές μου. Επίσης, για τον μελλοντικό επαγγελματία το σχολικό περιβάλλον είναι ένας μικρόκοσμος όπου μαθαίνεις να δουλεύεις ομαδικά κάτι πολύ χρήσιμο στη ζωή ενός μουσικού (και όχι μόνο). Παίζοντας σε πολλά και διάφορα project σαν ενορχηστρωτής η σαν πιανίστας έμαθα πρακτικά όχι μόνο πως να ακολουθώ αλλά και πως να οδηγώ ένα group με το παίξιμο μου και με απλές οδηγίες-παρατηρήσεις.

Συλλογική εργασία κι εμφάνιση, δηλαδή ορχήστρα, ή σόλο; 

Το πιάνο είναι ιδανικό όργανο για συνοδεία και απολαμβάνω πάρα πολύ το ομαδικό παίξιμο όπως και την ενορχήστρωση για σύνολα. Τελευταία όμως νιώθω την ανάγκη να εκφρασθώ και μόνο μέσα απο το πιάνο. Είμαι ευτυχής που θα έχω την ευκαιρία να το κάνω σύντομα με αφορμή μία παραγγελία για ένα πρόγραμμα για σόλο πιάνο στη Γερμανία το 2014.

Συνέντευξη: Σταύρος Λάντσιας

Όλες σας οι δημιουργίες είναι ορχηστρικά κομμάτια. Γιατί δεν προτιμάτε την ένταξη στίχου, δικού σας ή άλλου;

Αυτή η ερώτηση σπάνια λείπει απο τις συνεντεύξεις! Είναι μια φυσική επιλογή για μένα μιας και δεν τραγουδάω ούτε γράφω στίχους. Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσα με τραγούδια της εποχής μου, απο πολύ μικρός μου τραβούσαν τη προσοχή οι οργανοπαίχτες και οι συνθέτες. Άρχισα να ξεχωρίζω τους αγαπημένους μου και να ψάχνω τη δισκογραφία τους. Άλλωστε, έχω την ευκαιρία να συνεργάζομαι με σημαντικούς καλλιτέχνες με πολύ αξιόλογο τραγουδιστικό ρεπερτόριο, ίσως να είναι και μια εσωτερική ανάγκη να εκφρασθώ μόνο ορχηστρικά επειδή δεν το έχω κάνει αρκετά και μόνο στα δικά μου project μπορώ να το πραγματοποιήσω.

Είχατε πρότυπα; Συνεχίζετε να έχετε πάνω στο μουσικό τομέα και γενικότερα στη ζωή σας;

Ναι, ήμουν τυχερός με τους πρώτους μου δασκάλους της μουσικής, την Πίτσα Σπυριδάκη στο πιάνο και την Νέλλη Λουκαΐδου στη χορωδία και ορχήστρα στο Γυμνάσιο & Λύκειο. Επίσης οι κιθαρίστες Πόλυς Χαραλάμπους και Άντρος Παπαπαύλου, πολύ καλοί μουσικοί στη Κύπρο, που έπαιξα αρκετά μαζί τους, και μου δώσανε τα πρώτα μου ακούσματα στη Jazz. Oλοι αυτοί μαζί με κάποιους δασκάλους μου στην Αμερική (Jackson Schultz, Alex Ulanowski & Charlie Banacos) μου μετέδωσαν όχι μόνο την αγάπη και την αφοσίωση τους στη μουσική αλλά και τον ενθουσιασμό τους να τη μοιράζονται. Τώρα που διδάσκω και εγώ αντιλαμβάνομαι πόσο με έχουν επηρεάσει και τους είμαι ευγνώμων. Θεωρώ ότι υπάρχουν «πρότυπα» γύρω μας, απλώς ο καθένας μας οφείλει (στον εαυτό του) να κάνει τη δική του αναζήτηση.


Μιλήστε μας για ένα σημαντικό-θεωρούμε-κομμάτι στην πορεία σας, τους Human Touch.

Ο David Lynch και ο Γιώτης Κιουρτσόγλου θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικοί μουσικοί στην Ελλάδα. Ο David ερχόμενος απο την Αμερική κατάφερε να ενσωματωθεί στην ελληνική μουσική σκηνή με πολύ σημαντικές συνεργασίες (ακούστε το σοπράνο σαξόφωνο στο “Μην Γυρίσεις” των αδελφών Κατσιμίχα).

 

Το ιδιαίτερο είναι ότι όχι μόνο πρόσθεσε την προσωπικότητα του στις μουσικές που έπαιξε αλλά και συνειδητά επηρεάστηκε απο τον “Ελληνικό ήχο” διαμορφώνοντας μια προσωπική φωνή στο σαξόφωνο.

Όσον αφορά τον Γιώτη Κιουρτσόγλου είναι ένας απο τους λίγους μουσικούς που διαμόρφωσαν την εξέλιξη του οργάνου τους στην Ελλάδα. Ο πρώτος κατα την γνώμη μου ήταν ο Μανώλης Χιώτης που άλλαξε για πάντα το μπουζούκι και όλοι οι μπουζουξήδες τον μελετάνε. Εισήγαγε καινούργια αρμονικά στοιχεία (για την εποχή του) στις συνθέσεις του και είχε ένα καθαρά αναγνωρίσιμο ήχο και μουσικό φραζάρισμα. Μετά ο Γιάννης Σπάθας στην ηλεκτρική κιθάρα κατάφερε να παντρέψει τη Blues με τη παραδοσιακή μας μουσική (ακούστε την εισαγωγή απο το “Mountains” των Sokrates.)

O Γιώτης Κιουρτσόγλου συνεχίζει στην εποχή μας να επηρεάζει και να εμπνέει μουσικούς να εκφρασθούν πέρα απο τα στυλιστικά στερεότυπα του οργάνου τους. Προτείνω να ακούσετε την διασκευή του στο “Γιάννη μου το Μαντήλι σου” απο το πρώτο cd των Human Tοuch. 

Υπάρχει Jazz κοινό στην Ελλάδα; 

Φαντάζομαι πως υπάρχει ένα αφοσιωμένο-ειδικό “Jazz” κοινό. Με περισσότερη σιγουριά όμως μπορώ να αναφερθώ στο κοινό που με παρακολουθεί και έρχομαι εγώ σε άμεση επαφή μαζί του. Δεν είναι ταγμένο αποκλειστικά στη Jazz αλλά αγαπά τη μουσική, ψάχνεται και μπορεί να υποστηρίξει την ορχηστρική μουσική. Η γνώμη μου είναι ότι ο περισσότερος κόσμος ακούει διάφορα είδη μουσικής και διαμορφώνει ένα δικό του σύστημα αξιολόγησης.

Στον ελεύθερό σας χρόνο ακούτε μουσική; Τί είδος προτιμάτε και γιατί. Ακούτε κυρίως για προσωπική τέρψη ή σα μελέτη της καθημερινότητας/επικαιρότητας, ώστε να έχετε αντίληψη και συναίσθηση του τί γίνεται;

Τα τελευταία χρόνια νιώθω την ανάγκη της «σιωπής» και ακούω λιγότερο μουσική. Φυσικά απο τη στιγμή που είμαι μουσικός αναπόφευκτα η καθημερινότητα μου είναι γεμάτη μουσική (πρόβες, μελέτη, συναυλίες, μαθήματα). Αυτό που απολαμβάνω ιδιαίτερα είναι όταν ανακαλύπτω καινούργιους μουσικούς που δεν έχω ξανακούσει και περνάω μια περίοδο γνωριμίας με το έργο τους κάτι που με εμπνέει και εμένα τελικά και με “σπρώχνει” δημιουργικά.

Πιστεύετε πως είστε επιτυχημένος; Νιώθετε την επιτυχία; 

Αν αναφέρεστε στην αναγνωρισιμότητα που μπορεί να έχει το όνομα μου, αυτό μπορεί να με κολακεύει καμιά φορά αλλά μέχρι εκεί. Αυτό που είναι πολύ ωραίο συναίσθημα και μου δίνει δύναμη είναι όταν αντιλαμβάνομαι ότι η μουσική μου έχει γίνει το soundtrack για κάποιες σημαντικές στιγμές άλλων ανθρώπων. Αυτό με τιμά ιδιαίτερα μιας και εγώ μεγάλωσα ακούγοντας ξανά και ξανά κάποιες μελωδίες, έχω συγκινηθεί και τις έχω συνδέσει με διάφορα γεγονότα.

Πόσο χρόνο αφιερώνετε την ημέρα στη μελέτη, στη δημιουργία κλπ; Δίνεστε σε αυτά αφήνοντας πίσω κάποια άλλα πράγματα της ζωής/καθημερινότητάς σας;

Η μουσική σπάνια λείπει απο την καθημερινότητα μου με αποτέλεσμα, δυστυχώς, να χάνω την αίσθηση του χρόνου σαν να ζω στο δικό μου κόσμο. Συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν έχω, διαμορφώνεται ανάλογα με τις υποχρεώσεις μου. Δουλεύω πάντως καλύτερα κάτω από πίεση και όταν έχω θέσει εξ’ αρχής συγκεκριμένους στόχους.

Συνέντευξη: Σταύρος Λάντσιας

Είστε σχολαστικός ή τελειομανής με τη δουλειά σας;

Σε αυτό θα σας απαντούσαν καλύτερα οι συνεργάτες μου. Προσπαθώ να είμαι επιμελής και οργανωτικός διότι ξέρω ότι έτσι εμπνέω και τους μουσικούς να δώσουν και αυτοί το καλύτερο τους εαυτό. Τελειομανής, μέχρι ενός σημείου, έχοντας αποδεχθεί ότι το τέλειο είναι άπιαστο. Με καθησυχάζει η εμπειρία ότι μέσα απο τις δυσκολίες και τις ατέλειες μπορώ να εξερευνήσω δημιουργικές λύσεις με απρόσμενα θετικά αποτελέσματα.

Πριν λίγο καιρό σας είδαμε στη μουσική σκηνή GAZarte μαζί με το σχήμα Κρόταλα. 

Γνωρίζω τους Πέτρο Κούρτη, Βαγγέλη Καρύπη και Αντρέα Παππά εδώ και πολλά χρόνια και τους θεωρώ πολύ χαρισματικούς μουσικούς. Όταν δημιούργησαν το group είχα εντυπωσιαστεί ιδιαίτερα με τη μουσικότητα του εγχειρήματος. Σαν μουσικός νιώθω πάντα μέλος ενός συνόλου και εκτιμώ την ομαδική δημιουργία ιδιαίτερα όταν έχει σαν αποτέλεσμα πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις. Όσο για τη συνεργασία μας, επειδή παίζω τύμπανα, νιώθω ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Έχω την ευκαιρία να διασκευάσω κάποιες συνθέσεις μου με περισσότερη εξωστρέφεια και εντονότερο το ρυθμικό στοιχείο.

Ποια είναι τα επόμενα δισκογραφικά σχέδια σας; 

Είναι πολύ δύσκολο πλέον να είναι κάποιος ενεργός δισκογραφικά διότι ο κόσμος δεν αγοράζει πια cd όπως παλιά. Μαζεύονται όμως σιγά-σιγά καινούργιες μελωδίες και καινούργιες συνεργασίες με μουσικούς που θα ήθελα να καταγράψω, άλλωστε μου αρέσει η διαδικασία παραγωγής μιας ηχογράφησης. Έχω κάποιες προγραμματισμένες συναυλίες στο εξωτερικό το επόμενο φθινόπωρο και ελπίζω να το συνδιάσω με την κυκλοφορία καινούργιας δισκογραφικής δουλειάς.

Η επόμενη ζωντανή σας εμφάνιση;

Θα επαναλάβω τη μουσική παράσταση “Το Ποτάμι του Χρόνου” το Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013 στη σκηνή του PassPort στον Πειραιά με τη συμμετοχή του συνόλου κρουστών «Κρόταλα».

Επίσης θα δώσω ένα σεμινάριο μοντέρνου & Jazz πιάνου το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου στο Ωδείο «Μουσικοί Ορίζοντες». (http://www.mousikoiorizontes.gr)

Για περισσότερες πληροφορίες και αρχειακό υλικό επισκεφτείτε: www.stavroslantsias.com


Πρόσφατα άρθρα από την ίδια
Σχετικά άρθρα
Tags




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (8)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

noizreduction Chat
Βετεράνος
#26517   /   26.01.2013, 03:24   /   Αναφορά

Υπεροχος μουσικος, τρομερος ανθρωπος. Θυμαμαι ποσο εντονα μετεφερε στο κοινο αυτη την ενεργεια που εχει ως μουσικος. Ιδιαιτερα στο "Αλαβαστρο" που ολοι ημασταν μια ανασα απο τη σκηνη, ηταν τρομερος.

Ομορφη συνεντευξη, συγχαρητηρια!

emmanuella Chat
MusicHeaven Guru
#26523   /   26.01.2013, 13:01   /   Αναφορά

Σε ζηλεύω που ήρθες σε επαφή μαζί του :)
"Αυτό που είναι πολύ ωραίο συναίσθημα και μου δίνει δύναμη είναι όταν αντιλαμβάνομαι ότι η μουσική μου έχει γίνει το soundtrack για κάποιες σημαντικές στιγμές άλλων ανθρώπων."

Όσο γι'αυτό να είναι σίγουρος :)

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#26532   /   26.01.2013, 19:31   /   Αναφορά

Τον ανακάλυψα όταν προσπάθησα να μάθω ποιός ήταν ο ενορχηστρωτής σε έναν καταπληκτικό live δίσκο του Αλκίνοου Ιωαννίδη, στο Εκτός Τόπου και Χρόνου.


Κάθε τραγούδι σε αυτό το δίσκο ήταν και μια σειρά από ευχάριστες μουσικές εκπλήξεις που μου έφερνε πάντα ένα χαμόγελο ενθουσιασμού στα χείλη. Μοναδικές ενορχηστρώσεις και φαντασία.


Ευχαριστούμε Δέσποινα.

hp Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#26545   /   28.01.2013, 21:48   /   Αναφορά

Πάντως είναι ενα μεγάλο θέμα και όχι ιδιαίτερα ευχάριστο το οτι ενας μουσικός επιπέδου Λάντσια πρέπει να συνεργαστεί με τον Ιωαννίδη για να τον ανακαλύψουν σ' άυτή τη χώρα.


{#emotions_dlg.confused1}

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#26546   /   28.01.2013, 22:19

Νομίζω υποβιβάζεις την αξία του Αλκίνοου με αυτό που λες.


hp Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#26547   /   29.01.2013, 00:09

Δεν είναι αυτή η πρόθεση μου, εκφράζω μια πικρία που έχει να κάνει με το κοινό στη χώρα μας, με τους μουσικόφιλους και την έλλειψη δίψας και περιέργειας που μας χαρακτηρίζει, χαίρομαι που αφορμή για το σχόλιο μου αυτό ήταν μια δική σου δήλωση, οτί  έμαθες χάρη στον Αλκίνοο τον Λάντσια, και είναι πολύ σημαντικό που το λες εσύ jorje διότι η αγάπη και το μεράκι σου για την μουσική γενικότερα είναι πασιφανέστατη -εφόσον μιλάμε μέσα στο φόρουμ-δημιούργημα σου-


Δεν είναι μομφή στο πρόσωπο σου ούτε ευλογάω τα δήθεν ψαγμένα γένια μου αλλά είναι νομίζω μια δυσάρεστη πραγματικότητα που βρήκα άλλη μια ευκαιρία ή καλύτερα αφορμή να σχολιάσω.


¨οσον αφορά τον Ιωαννίδη σαφώς και δεν έχει να του προσθέσει ή να του αφαιρέσει τίποτε απο την αξία του κανένα σχόλιο μου, έτσι για τη κουβέντα όμως θα πω οτι


μόνο με 1 τραγούδι έχει κερδίσει την εκτίμηση και τον θαυμασμό μου ''Η Πατρίδα''
ενω όλα τα υπόλοιπα τα ακούω κάπως δυσάρεστα{#emotions_dlg.blush}..


Το φαινόμενο Λάντσιας όμως είναι κρίμα να χρειάζεται προμόσιον


κρίμα.





Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#26548   /   29.01.2013, 00:33

Το κατάλαβα πως δεν είναι μομφή προς τα εμένα hp.


Απλά δεν συμφωνώ οτι είναι κάτι δυσάρεστο, καθώς το CD (τι CD, δισκάρα) του Αλκίνοου βγήκε το 2000. Ο Λάντσιας τότε είχε μια προσωπική δουλειά που βγήκε το 1999, ενώ το Human Touch είχε βγει κι αυτό πριν 1-2 χρόνια.


Δεν μιλάμε για κάποιον δηλαδή που ήτανε πολύ καιρό στη δισκογραφία, ώστε να είναι πράγματι κρίμα που δεν αναγνωρίστηκε με τον βασικό του ρόλο.


Τέλος, θέλω να επισημάνω την στάση του Αλκίνοου Ιωαννίδη σε εκείνη τη συνεργασία, όπου έβγαζε προς τα έξω πως δεν είναι ο "Αλκίνοος και η μπάντα του", αλλά 5 μουσικοί, ο καθένας στον τομέα του.


Ο Λάντσιας λοιπόν δεν ήταν απλά ο "πιανίστας" του Αλκίνοου, αλλά ένας από τους 5. Ο Αλκίνοος τους τίμησε όπως τους άξιζε.


hp Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#26549   /   29.01.2013, 00:50

Μπράβο λοιπόν στον Αλκίνοο, και μακάρι να έιναι λαθεμένη και η εντύπωση που έχω οτι λίγοι είναι αυτοί που ενήργησαν όπως εσύ και έψαξαν τους μουσικούς-συνεργάτες του και το έργο τους.




Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις