ελληνική μουσική
118 online   ·  202.321 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Μουσικά Στέκια

'Μαντζάτο': Το θρυλικό μπαρ των Ιωαννίνων

Μαντζάτο σημαίνει καθιστικό δωμάτιο στα παλιά Ηπειρώτικα σπίτια. Δεν εννοούσαν, όμως, αυτό, όταν σε μια φοιτητική πορεία προς τα τέλη της δεκαετίας του '80 ακούστηκε το σύνθημα: "Έξω από το ΝΑΤΟ, μέσα στο Μαντζάτο". Το "Μαντζάτο", ήταν ήδη το μόνο μπαρ στην Ελλάδα που έγινε σύνθημα σε πορεία... Το "Μαντζάτο" έγινε σημείο αναφοράς της πόλης των Ιωαννίνων, και η φήμη του ταξιδεύει σε ολόκληρη τη χώρα...
Γράφει το μέλος ........ (Kotsiraki)7 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 16 Ιουνίου 2004
1986 - 1999: Μαντζάτο σημαίνει καθιστικό δωμάτιο στα παλιά Ηπειρώτικα σπίτια. Δεν εννοούσαν, όμως, αυτό όταν σε μια φοιτητική πορεία προς τα τέλη της δεκαετίας του'80 ακούστηκε το σύνθημα : "Έξω από το ΝΑΤΟ, μέσα στο Μαντζάτο"! Το "Μαντζάτο" ήταν ήδη το μόνο μπαρ στην Ελλάδα που έγινε σύνθημα σε πορεία. Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, όταν κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Καστανιώτη το ομώνυμο μυθιστόρημα, το "Μαντζάτο" έμελλε να είναι και το πρώτο μπαρ στην Ελλάδα που έγινε τίτλος βιβλίου... Το "Μαντζάτο" έγινε σημείο αναφοράς της πόλης των Ιωαννίνων, και η φήμη του ταξιδεύει σε όλη τη χώρα. Είναι δεκάδες τα δημοσιεύματα του Αθηναικού τύπου που αναφέρονται σ' αυτό.

Όσοι έζησαν τις μοναδικές συναυλίες που δίνονταν τακτικά στο "Μαντζάτο" σίγουρα θα θυμούνται, ανάμεσα σε άλλους, Τους Διονύση Σαββόπουλο, Πυξ-Λαξ, τους Μπλε, τον Νίκο Πορτοκάλογλου, τον Biane Reinenger, τον John Hamond, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, τον Ορφέα Περίδη, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Νίκο Ζιώγαλα, την Έλλη Πασπαλά, τον David Linch, τον Σωκράτη Μάλαμα, τη Μελίνα Κανά, τον Φοίβο Δεληβοριά, Τον Δημήτρη Πουλικάκο(...) τους Blues Wire, Τον Μανώλη Φάμελο, τους Συνήθεις Υπόπτους, τα Διάφανα Κρίνα, τα Υπόγεια Ρεύματα...

Θα θυμούνται ακόμη και τις μεγάλες, υπαίθριες συναυλίες που οργάνωσε, με τον Goran Bregovich, την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Γιάννη Κότσιρα, τους αδελφούς Κατσιμίχα, τον Δ. Τσακνή και τον Λ. Μαχαιρίτσα... Όλοι θυμούνται και τα μοναδικά αποκριάτικα πάρτυ, τους ξέφρενους χορούς...γιατί ποτέ η ποιότητα δεν δημιούργησε τόσο κέφι...

Το "Μαντζάτο", αν και "κλασσικό" το ίδιο, ήταν πάντα χώρος αισθητικής ανανέωσης. Η μουσική του, αν και σταθερή στους προσανατολισμούς της, ανακάλυπτε και προωθούσε τα νέα ρεύματα. Από τα πρώτα μαγαζιά στην Ελλάδα που στις αρχές των 90's καθιέρωσαν την ανεξάρτητη σκηνή και τις βραδιές ελληνικού ροκ.

Εκ των υστέρων : Το "Μαντζάτο"ανήκει πια στην ιστορία της πόλης. Ήδη, από τις 22 Μαίου1999(όπου δόθηκε και το τελευταίο πάρτυ) έπαψε να υπάρχει,και το παλιό, αρχοντικό σπίτι στο κέντρο της πόλης, έχει δώσει πια τη θέση του σε ένα μοντέρνο εμπορικό κέντρο.Η αλόγιστη επιθυμία του ανθρώπου για εκσυγχρονισμό, κατάφερε τελικά να γκρεμίσει το "Μαντζάτο"... Σίγουρα όμως, δεν έχει καταφέρει να "γκρεμίσει" τις στιγμές , τις μέρες και τα χρόνια που ζήσαμε εκεί μέσα. Το μέρος όπου μάθαμε να ακούμε μουσική, όπου είδαμε για πρώτη φορά τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες και ζήσαμε τη μαγεία των πρώτων μας συναυλιών, που ερωτευτήκαμε, που ανάψαμε το πρώτο μας τσιγάρο, που αποτελούσε τον αναπόφευκτο σταθμό μας στη διαδρομή μας από το σπίτι στο φροντιστήριο, που συναντούσαμε τους φίλους μας, δεν γκρεμίζεται εύκολα από μέσα μας... Είναι στην καρδιά μας... ¶λλωστε, πως θα ήταν δυνατόν, να ξεχάσουμε το μέρος οπου έχει συνδεθεί άρρηκτα, με την πιο ευαίσθητη και ανέμελη ίσως, περίοδο της ζωής μας... Την εφηβεία μας!

* Στο cd των Πυξ-Λαξ : "Τα δοκάρια στο γρασίδι, περιμένουν τα παιδιά", υπάρχει ένα τραγούδι, με τον ομώνυμο τίτλο, αφιερωμένο στο "Μαντζάτο"...

Την πολιτεία ξύπνησε ένας θόρυβος
κάτι που έμοιαζε με μηχανή
τοίχοι που πότισαν με όλα όσα περάσανε
τώρα γκρεμίζονται με ανταλλαγή...

...Την πολιτεία ξύπνησε ένας θόρυβος
κάτι που γεννήθηκε μες τη σιωπή
χάθηκε μες τα συντρίμια ό,τι τους ένωσε
οι έρωτες κι οι μουσικές
κι ένας τρελός που πια δεν είναι στο μπαλκόνι....




σχόλια (16)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Hastaroth Chat
Βετεράνος
#628   /   15.06.2004, 22:45   /   Αναφορά
Είναι θλιβερό να βλέπη κανείς χώρους όπου γινόντουσαν σημαντικά καλλιτεχνικά γεγονότα,να χάνωνται πρός όφελος πεζών ανθρωπίνων δραστηριοτήτων όπως τα εμπορικά κέντρα..



Ιδιαίτερα όταν οι χώροι αυτοί αποτελούσαν και αφ'εαυτών αρχιτεκτονικά μνημεία,όπως το συγκεκριμένο (παλιό αρχοντικό σπίτι)...
stelf4 Chat
Περαστική Νότα
#637   /   19.06.2004, 14:48   /   Αναφορά
Τι να θυμηθείς απ'το Μαντζάτο!Τον Μάλαμα να σε απογειώνει,τον Σαββόπουλο στα δύο μέτρα δίπλα σου να γίνεται κι αυτός φοιτητής μαζί με σένα,Πορτοκάλογλου....

Καλοκαίρι του 1999 τέλειωνε η φοιτητική μου ζωή στα Γιάννενα.Ήδη απο το Μάιο είχε τελειώσει το όνειρο.Ας χαίρονται το εμπορικο τους κέντρο!
AGATEO Chat
Περαστική Νότα
#1962   /   10.04.2005, 19:15   /   Αναφορά
Πρωτοσυνάντησα το Μαντζάτο σε ηλικία 16 ετών όταν ακόμη λέγονταν Σέλτερ. Ακούγαμε ροκ της δεκαετίας του 70, Νιλ Γιάνγκ, Ντόρς, Ραίνμποου κλπ. Τραγούδια που σήμερα δεν ξαναβγαίνουν, μα που ούτε υπάρχει κάποιος χώρος που να τολμά να τα παρουσιάσει με μια νότα, όμως, από εκείνη την εποχή. Η θεατρικότητα του χώρου, μα κυρίως η ποιότητα των ανθρώπων που σύχναζαν σε αυτό δημιουργούσε μια μοναδική αίσθηση συντροφικότητας και ερωτικής ατμόσφαιρας, ειδικά τις μικρές ώρες.

Το Μαντζάτο το γκρέμισε η αλλαγη νοοτροπίας από όλους μας. Τα Γιάννενα τόπος καταγωγής μου, κατάφεραν, όπως και πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδος, να αντικαταστήσουν τη ζωντανή τους μνήμη με τόνους μπετόν, αντί να επενδύσουν στην διατήρηση της ταυτότητας και των ονείρων των κατοίκων τους. Το Μαντζάτο, όπως και όλοι οι άλλοι χώροι στους οποίους ζωγραφίστηκαν οι έρωτές μας, θα ήταν παρών εάν οι νέοι επένδυαν στις αναμνήσεις τους και δεν αδιαφορούσαν για το μέλλον.

Όλοι όσοι εργαστήκαμε ή περάσαμε από τους χώρους του Μαντζάτου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σημαδεύτηκε η ζωή μας, από αυτό ή μέσα σε αυτό. Οι περισσότεροι γνωρίσαμε εκεί τους συντρόφους μας ή τους πολύ καλούς μας φίλους, που τους κουβαλάμε από τότε και τους φοράμε σα σημάδι τατουάζ ή μικρό σακατιλίκι.

Θά θελα να κλείσω το μικρό αυτό σημείωμα με μουσική, όπως έκλεινα το μουσικό πρόγραμμα τότε. Για όλους εσάς, που βρεθήκαμε κάποτε μαζί, έχω δυο επιλογές: The weeping song- Nick Cave ή Phantasmagoria in two- Tim Buckley. Κλείστε τα μάτια και απολαύστε όπως τότε την καλή παρέα με ένα ποτό και καλή μουσική.
revekka Chat
Φθασμένος
#1963   /   10.04.2005, 22:16
Εσύ πρέπει να έχεις φωτογραφίες απο το Μαντζάτο...Απο τότε που είδα το άρθρο θέλω να δω φωτογραφίες αλλα μέχρι στιγμής δεν βρέθηκε κανείς που να έχει και να μπορεί να τις βάλει στο νετ. Αν μπορέσεις εσύ σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ.



Καλώς ήρθες στο μουσικό μας παράδεισο και καλή παραμονή :)

LedZep Chat
Περαστική Νότα
#1966   /   11.04.2005, 10:55   /   Αναφορά
Σε όλα τα προηούμενα θα ήθελα να προσθέσω (για να μην ξεχνιόμαστε), την υπέροχη συναυλία των Big Sleep, αλλά και τη μοναδική συναυλία των D Traces!!!

Όσον αφορά τα τρελλά αποκριάτικα πάρτυ που κρατούσαν μέχρι να βγει ο ήλιος, ένα έχω να πω: Η επιτυχία ήταν δεδομένη, εφόσον ποτέ μα ποτέ δεν έπαιξαν τα αποκριάτικα βραζιλιάνικα κουραστικά τραγούδια, αλλά μπαίναμε στο κλίμα με Manu Chao, Mano Negra, Madness, κ.λπ.

Πάντως, υπήρχε πάντα ένα τρελλό κόλλημα με το Μαντζάτο...Θέλαμε υποτίθεται να πάμε και σε άλλα μπαράκια, μα πάντα καταλήγαμε Μαντζάτο. Εξού και το σλόγκαν της φοιτητικής (και παντοτινής) παρέας μου: "Πού θα πάμε σήμερα;" "Για αλλαγή...Μαντζάτο!"



attila Chat
Συγχορδία Μινόρε
#1978   /   12.04.2005, 15:52   /   Αναφορά
Mpravo sou Eutuxia...polu kalo ar8ro gia enan pragmatika istoriko xwro oxi mono gia thn polh mas, ta Giannena, alla kai olh thn Ellada!!!
monkeyface Chat
Βασική Νότα
#4387   /   08.04.2006, 02:37   /   Αναφορά
έχω ακούσει τόσα για το "Μαντζάτο" και ειλικρινά ζηλεύω που όταν πέρασα στα Γιάννενα αυτό είχε κλείσει και πέρασε έτσι στην ιστορία...

3 χρόνια νωρίτερα έπρεπε να έρθω Γιάννενα...!!!¨

Μπράβο στο kotsiraki που μας κάνει ακόμα να ζηλεύουμε...!
rigas Chat
Φθασμένος
#5255   /   28.07.2006, 11:27   /   Αναφορά
Άργησα λίγο αλλά το πέτυχα το άρθρο ψάχνοντας τα προφίλ μελών από τα Ιωάννινα.



Μπράβο,

Μπράβο,



Μπράβο για το θέμα και το συναίσθημα, κι εγώ το πρόλαβα ως "Celter" και από τις περισσότερες συναυλίες που γίνανε εκεί, έχω τις αφίσες για να θυμάμαι...

Σας ευχαριστώ που με πήγατε εκεί πίσω.
megaloserwtikos Chat
Φθασμένος
#5906   /   19.10.2006, 03:08   /   Αναφορά
Και κατέστρεψαν αυτόν τον χώρο με αυτή την ιστορία;;



Αγαπώ πολύ τα Γιάννενα, είναι πανέμορφα. Εχω και καταγωγή από εκεί.

rory166 Chat
Φθασμένος
#5914   /   19.10.2006, 14:59   /   Αναφορά
Κριμα..θα μπορουσα να το ειχα προλαβει καθως απο το 1999-2000 σπουδαζαν οι αδερφες μου στα Γιαννενα και ανεβαινα συχνα.Η αγαπημενη μου πολη
beatlus Chat
MusicHeaven Guru
#5915   /   19.10.2006, 17:36   /   Αναφορά
Ειλικρινά, κάθε που φέρνω στη σκέψη μου το Μαντζάτο, μια λύπη με "σφίγγει", μα και μια νοσταλγία γιατί αυτός ο χώρος σου άφηνε μια πολύ γλυκιά αίσθηση... Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, πολύχρωμος κόσμος... μια ανάσα ήταν...

Shakti_ Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#5924   /   19.10.2006, 22:48
Άν και κρίμα που δεν υπάρχει πιά, εσύ Σωτήρη αλλά και οι υπόλοιποι που το είχαν "ζήσει" το ζωγραφίσατε τόσο ωραία που έχω την αίσθηση ότι... κι εγώ σαν να πέρασα από 'κεί.. σαν να έχω τη γεύση...

analystis Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#23780   /   05.12.2011, 13:04   /   Αναφορά
Μπράβο για το αρθράκι! Θυμάμαι το Μαντζάτο με μεγάλη νοσταλγία. Ήταν από τα πρώτα μέρη που επισκέφθηκα στα Γιάννενα, του πανεπιστημίου των οποίων έχω την τύχη και την τιμή να είμαι απόφοιτος. Φοιτητική ζωή της περιόδου 1990-1995 λοιπόν. Μέσα στο κέντρο της πόλης, πίσω από τη Νομαρχία. Μια σχετικά στενή διάβαση, οδηγούσε από τον κεντρικό δρόμο σε μια ευρύχωρη ημιφωτισμένη αυλή, έξω από μια μονοκατοικία, τον κύριο χώρο του μπαρ. Κύρια είσοδος, διάδρομος, μικρά δωμάτια χωρίς πόρτες με κεράκια και περβάζια - τραπεζάκια στους τοίχους, καταπληκτική μουσική, κυρίως classic rock, ήξερες ότι θα' βρισκες κάποιον συμφοιτητή εκεί, ένα από τα meeting point της πόλης που μάζευε όλες τις φυλές των φοιτητών και κυρίως τους πιο κουλτουριάρηδες, το mainstream δεν το πολυσήκωνε εκεί... Μετά από μερικά χρόνια, όταν επισκέφθηκα την πόλη πήγα καρφί για το Μαντζάτο και ανησύχησα ότι το αλτσχάμερ άρχισε να μου γνέφει καθώς νόμιζα ότι έψαχνα να το βρώ σε άλλο σημείο από εκεί που ήταν. Όμως, ευτυχώς για μένα και δυστυχώς για τα Γιάννενα και τους φοιτητές, δεν έχω αλτσχάμερ...
4RealGr Chat
Περαστική Νότα
#28853   /   26.08.2014, 23:54   /   Αναφορά

Ξεκίνησα να πηγαίνω στο Ματζάτο αρχές δεκαετίας 90...ήμουν ακόμη στο γυμνάσιο. Αν και το μπαρ είχε φθίνουσα πορεία και έχασε την ταυτότητά του (πιστεύω) κανα δυό χρόνια πριν κλείσει παρέμεινε στέκι μέχρι το τέλος κι ας είχα πια φύγει από την πόλη. Αυτό που το ξεχώριζε ήταν ο κόσμος του μεταξύ άλλων. Μπορούσες να δεις έναν γραβατομένο και δίπλα ένα φρικι, η μουσική υπόκρουση Clash, και να μην νοιάζεται κανείς για το ποιός είσαι, πως είσαι ντυμένος. Η υπέροχη πόρτα του Μαντζάτου ήταν σαν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, τα ξέπλενε όλα. Μπαίνοντας ήσουν απλά ...."μαντζάτος". Το πιο ακομπλεξάριστο μαγαζί όχι μόνο στα γιάννενα αλλά όπου κι αν έχω πάει. Πόσοι και πόσοι δεν πηγαίναμε μόνοι, γνωρίζοντας ότι όλο και κάποιον θα πετύχεις για μια μπίρα...Αξέχαστο, ανεπανάληπτο (δυστυχώς καθώς έγινε μια απόπειρα στο Μώλο αναβίωσης του αλλά δεν ήταν το ίδιο πια...), ακομπλεξάριστο...απλά υπέροχο. 15 και βάλε χρόνια μετά και ακόμα βολοδέρνω όταν είμαι στα Γιάννενα...που αλλού να πας;

MariaTze Chat
Περαστική Νότα
#28862   /   31.08.2014, 18:26   /   Αναφορά

Μαντζατο . . .πρώιμη εφηβεία! Όλα φαινότανε καινούρια και ανεξερεύνητα .. .ήμουνα τριτη γυμνασίου όταν μπήκα πρώτη φορα.! Μνήμες και αισθησεις που θυμάμαι μα, δύσκολα μπορώ να περιγράψω ... μυρωδιές και μουσικές! Το καθημερινό μου πρόγραμμα ήταν : σχολείο - Μαντζατο - σπίτι - Μαντζατο - φροντιστήριο - Μαντζατο - σπίτι. Για περίπου 4 χρόνια . . . ώσπου έκλεισε.! Μαζί του έκλεισε και η εφηβεία μου, αφου το 1999, τελείωσα το λύκειο! Δεν εχω λόγια! Φτανει μόνο να σας πω πως με πήρανε τα κλάματα όταν είδα κοινοποιημενο το άρθρο σας απο την ξαδέρφη μου! Πριν απ τα μεσάνυχτα να ρθεις! Ταξίδι στο κέντρο της γης!



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις