chat
ελληνική μουσική
online 304·199.908 μέλη
αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;

Πως θα σου φαινόταν αν είχες την δυνατότητα να ζήσεις...στο περίπου...την συναυλία του '69 στο Woodstock από κοντά; Να βιώσεις...στο περίπου... την εμπειρία μιας συναυλίας των Doors με τον Jim Morrison στα φωνητικά; Να θαυμάσεις τον... ολογραμμ-ικό... Freddie Mercury να υψώνει γροθιά;





Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;

προφίλΓράφει ο ALi Mathloum (Bonjovi)4 άρθρα στο MusicHeaven
Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2018

Αυτές τις μέρες περιοδεύει στην Ευρώπη ένα όνομα που σου σηκώνει την τρίχα όταν το βλέπεις στο πρόγραμμα των συναυλιών. Έχει τον, εως και creepy, τίτλο... ''Dio Returns'' (σε ελεύθερη μετάφραση ''Ρόνι δεύρο έξω''). Μέτα από απόφαση της χήρας του αδικοχαμένου θρύλου Ronnie James Dio, το επιτελείο που τον πλαισίωνε μουσικά ανεβαίνει ξανά στη σκηνή μαζί του. Με την βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας και ενός τρισδιάστατου ολογράμματος με την μορφή του Dio στο κέντρο της σκηνής και την φωνή του στο μικρόφωνο. Έχει ξεκινήσει ήδη λοιπόν η πρώτη κανονική περιοδεία με κεντρικό πρωταγωνιστή... αποθανόντα καλλιτέχνη.  

     Μέχρι και πριν από αυτό το γεγονός είχαμε γίνει μάρτυρες σποραδικών επανεμφανίσεων αγαπημένων μουσικών του παρελθόντος οι οποίες όμως κρατούσαν ένα με δύο τραγούδια. Ας κάνουμε μια συνοπτική ανασκόπηση στην σύντομη ιστορία της χρήσης των ψηφιακών ολογραμμάτων ως μέσο ανάστασης μουσικών θρύλων.

2006: Gorillaz ft. Madonna. Η πρώτη γεύση.

Στα βραβεία Grammy εκείνης της χρονιάς είχαμε την πρώτη αλλά πολύ σύντομη σκηνική παρουσία τρισδιάστατου ολογράμματος με την μορφή της βασίλισσας της ποπ. Η οποία φυσικά είναι ακόμα ζωντανή απλώς η πατέντα χρησιμοποιήθηκε έξοχα σαν μέρος της χορογραφίας του ντουέτου πριν κάνει την φαντασμαγορική εμφάνιση της στην σκηνή με σαρκά και οστά.  

Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;

2007: Elvis ο πρώτος και σε αυτό.

Ο ''Βασιλιάς'' Έλβις βάζει στο πλούσιο βιογραφικό του άλλη μια πρωτιά. Αυτήν της πρώτης, επί σκηνής, ανάστασης. Καθώς στο τηλεοπτικό σόου ''American Idol'' συνόδεψε την Celine Dion σε ένα απρόσμενο ντουέτο, βγαλμένο απο μουσικόφιλες συζητήσεις του στυλ ''πως θα ήταν αν...'',  της επιτυχίας του ''If I Can Dream''. Το οποίο μάλιστα είχε κυκλοφορήσει την χρονιά γέννησης της καναδής τραγουδίστριας, το 1968. Το κόστος αυτής της πραγματικά απίθανα ρεαλιστικής δημιουργίας του ολογράμματος ανήλθε σε 100 χιλιάδες δολάρια και μήνες προεργασίας.

Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;

2012:  Η ''Amerikaz Most Wanted'' επιστροφή που έγινε viral.

Οι φήμες πριν το φεστιβάλ ''Coachella'' πως οι ζωντανοί θρύλοι της χιπ-χοπ σκηνής Snoop Dogg & Dr Dre ετοίμαζαν κάτι μοναδικό που θα σόκαρε το κοινό έδιναν κ έπαιρναν. Το hype ήταν μεγάλο καθώς είχε διαρρεύσει πως ο δολοφονημένος το 1996 τεράστιος θρύλος 2Pac Shakur  θα έκανε guest εμφάνιση στο πλάι των δύο παλιόφιλών του. Έτσι κ έγινε. Το ντουέτο Dogg & Dre ξεκίνησε να ερμηνεύει το hit ''California Love'' , κάπου εκει οι περισσότεροι πίστεψαν πως δε θα συμβεί, λιγό μετά όμως τα φώτα έπεσαν και ακούστηκε σχεδόν πραγματικά σαν απο το υπερπέραν η φωνή του ‘’Makaveli’’, <<What the fuck is up Coachella?>>. Εμφανίστηκε ένα τρισιδιάστατο ολόγραμμα που όμοιο του ίσως δεν έχουμε ξαναδεί από πλευράς λεπτομέρειας κ αληθοφάνειας. Το κοινό διχάστηκε, όπως γενικότερα στο συγκεκριμένο ζήτημα, οι περισσότεροι στεκόντουσαν απλά αμήχανοι στο σουρεαλιστικό αυτό θέαμα του 2pac που ερμήνευσε τα διαχρονικά ''Hail Mary'' & ''2 of Amerikaz Most Wanted''.  

Τα μεθεόρτια της βραδιάς βρίσκουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να έχουν πάρει φωτιά γύρω απο το ζήτημα, καθώς η κοινή γνώμη των μουσικόφιλων είχε διχαστεί. Μπορεί να μην υπήρξε η πρώτη χρήση της πατέντας αλλά η επόμενη της μέρα έβαλε για τα καλά πλέον στη συνείδηση του κόσμου πως ''εδώ έχουμε κάτι που μπορεί να μας απασχολήσει πολύ έντονα στο μέλλον''.

Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;

2013: Ακόμα δύο θρύλοι της Rap...

Rock The Bells φεστιβάλ και οι γερόλυκοι Wu-Tang δίνουν μια αξιομνημόνευτη παράσταση για τους πιστούς φαν τους, οι οποίοι όμως δεν ξεχνούν τον θρύλο της μπάντας Ol' Dirty Bastard και φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του με την ελπίδα να γίνει κ αυτός... 2pac. O RZA δεν τους χαλάει το χατίρι και λέγοντας ''αν το πείτε δυνατά, μπορεί κ να γίνει'' έδωσε το σύνθημα να ζωντανέψει για μερικά λεπτά μαγείας ο πάλαι ποτέ ράπερ του γκρουπ μπροστά στο λατρεμένο του κοινό.  

Την ίδια βραδιά ο ηγέτης των N.W.A., Easy-E συντρόφευσε τους παλιούς του γνώριμους στην ερμηνεία του ''Bone Thugs n' Harmony.  

2014: Ίσως το διασημότερο ολόγραμμα μέχρι σήμερα.

Έξι χρόνια μετά τον θάνατο του ο βασιλιά της ποπ Michael Jackson επιστρέφει ψηφιακά τρισδιάστατος να ξανακάνει άλλη μια φορά στην σκηνή των βραβείων Billboard το διάσημο ''moonwalk''. Δεν χρειάζονται ιδιαίτρες συστάσεις, το αποτέλεσμα  είναι συναρπαστικό. https://www.youtube.com/watch?v=jDRTghGZ7XU

2016: Ronnie James Dio…και η Heavy Metal στο κόλπο.

Ο σπουδαίος πρώην τραγουδιστής των Black Sabbath, Rainbow & Dio, υψώνει για άλλη μια φορά τα διάσημα‘’devil horns’’ στο φεστιβάλ του ‘’Wacken’’. Το οποίο έκλεισε τις περσινές συναυλίες με το υπέρτατο αφιέρωμα στην αγαπημένη φωνή όλων των ροκάδων που μας άφησε το 2010. Οι μεταλάδες ως γνωστόν είναι αυστηροί κριτές, το γεγονός στους κύκλους της κοινότητας δέχθηκε ως επι το πλείστον αρνητικές κριτικές…

Είναι οι συναυλίες με 3D ολογράμματα καλλιτεχνών από το παρελθόν... το μέλλον;


Αυτή ήταν η κυριότερη κ σύντομη ιστορία της τεχνολογικής αυτής υπέρβασης στον χώρο της δημοφιλούς μουσικής. Φαίνεται πως αρχίζει να εισχωρεί στην Pop κουλτούρα ως κάτι που πλέον έχει στρογγυλοκαθίσει στη συνείδηση μας και έχει πάψει να είναι η μεγάλη έκπληξη. Έχει εμπεδωθεί και θεωρώ πως, όπως και εγώ έτσι και οι περισσότεροι από εσάς προσπαθείτε ακόμη να ξεκαθαρίσετε τα συναισθήματα σας πάνω στο θέμα. Μία μικρή βόλτα στα social φανερώνει πως η κουβέντα για την διαφαινόμενη αυτή επανάσταση στον χώρο της ψυχαγωγίας έχει σηκώσει έντονες αντιδράσεις, όμως βρίσκει και υποστηρικτές.

Ας επανέλθουμε στον επίκαιρο και αγαπημένο μου Ronnie James Dio, έλατε λίγο μαζί μου στη σκέψη και ας διαβάσουμε τις εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις δύο υποτιθέμενων θαυμαστών του θρυλικού frontman που θα μας δώσουν τα υπέρ, τα κατά και μια εικόνα πάνω στα επιχειρήματα της κάθε πλευράς.

Χόλης Ντάιβερ, 23 ετών, δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δει το είδωλο του ζωντανά:

<<Μεγάλωσα με την γνώση πως λόγω της τεχνολογίας έχω άνεση σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μου. Όμως αυτό δεν το περίμενα, τουλάχιστον τόσο σύντομα. Στην αρχή ένιωσα αμήχανα ομολογώ αλλά πλέον όχι, το έχω αποδεχτεί ως κάτι μαγευτικό. Δεν πρόλαβα κανένα θρυλικό καλλιτέχνη της αγαπημένης μου ροκ μουσικής στο ζενίθ του, διαβάζω και ακούω αριστερά δεξιά πως... η ροκ έχει πεθάνει. Η πεμπτουσία της μουσικής αυτής κουλτούρας ανέκαθεν υπήρξε η συναυλία. Το λίκνο της φλόγας που διατηρούσε επι χρόνια την ροκ μουσική ως τον αδιαφιλονίκητο βασιλιά της δημοφιλούς μουσικής. Η εμπειρία να συμμετέχεις σε κάτι που θα μείνει για πάντα στην καρδιά σου και στο σεντούκι της ιστορίας ως μια απο τις στιγμές που όρισαν την έννοια του να ζεις το όνειρο σου, για εκατομμύρια ανθρώπους. Αρκούμαι μόνο στο να βλέπω συναυλίες σε dvd  και στο ίντερνετ. Δεν είναι όμως προτιμότερο να ζήσω αυτό το dvd μαζί με χιλιάδες άλλους με την ίδια τρέλα; Να το ακούσω σε στερεοφωνικό ήχο, να νιώσω δυνατά κάθε χτύπημα των ντραμς και να ακούσω τη φωνή του Ρόνι και όχι κάποιου άλλου που τραγουδάει προς τιμήν του, σε συναυλιακό χώρο;
Ξέρω, είναι ψεύτικο, δεν έχει σάρκα και οστά, δεν μπορώ να πω μετά ότι πήγα και είδα το έιδωλο μου οχι. Μπορώ όμως έστω να πω ότι ήρθα πιο κοντά απο ποτέ στην εμπειρία αυτή, τραγούδησα με 10 χιλιάδες άτομα τα αγαπημένα μου τραγούδια. Όλη η τεχνολογία του κόσμου δεν αντικαθιστά τον Diο, όμως έτσι απο μακριά φαινόταν αληθινός και έπιασα το εαυτό μου σε στιγμές να το πιστευεί, φευγαλέες μεν, ονειρικές κ αξέχαστες δε. Βλέπω γύρω μου μουσικούς που προσπαθούν να καπηλευτούν τον όρο ‘’rock’’ και δεν έχουν καμία σχεσή με αυτό. Τέτοιες προσπάθειες θα βοηθήσουν στο να μείνε ζωντανό το πνεύμα της ροκ πριν συμβεί το διαφαινόμενο μοιραίο να υποβαθμιστεί σε νοσταλγία.>>

Άστροβλεψίας (Stargazer), ετών 45, κλασικός μεταλορόκερ κ παλιός φαν.

<<Ιεροσυλία. Αν αυτό είναι το μέλλον, ευχαριστώ αλλά θα μείνω στο παρελθόν κ το παρόν. Το ωραίο στη ζωή είναι πως κάποια πράγματα απλά τελειώνουν, έτσι ορίζει η φύση. Στον βωμό του χρήματος όμως απότι βλέπω τα ισωπεδώνουμε όλα ακόμα και τη μνήμη νεκρών που είναι σύμβολα στο είδος τους. Είναι μια φάρσα όλο αυτό. Οι ζωντανές ερμηνείες περιστρεφόντουσαν πάντοτε γύρω απο την αλληλεπίδραση και την ενέργεια. Ένα άψυχο πράγμα που υφίσταται απο λέιζερ δεν μπορεί να τα κατέχει αυτά. Το είδα όμως και τι είδα; Τους μουσικούς δίπλα στο ολόγραμμα να παίζουν αμήχανα, σχεδόν μηχανικά, και λογικό. Το κοινό απο κάτω μπερδεμένο, σε τι να αντιδράσει στην στημένη χειρονομία και στο ψεύτικο χαμόγελο; Δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό όλο αυτο. Υπάρχουν εκεί έξω χιλιάδες νέες μπάντες διψασμένες για συναυλία και κοινό. Εμέις τι θα κάνουμε θα στρέψουεμε το κοινό μακριά τους προς ξαναζεσταμένο φαγητό; Οχι, έτσι δε θα πάει μπροστά η μουσικη. Αυτό είναι ο ορισμός της νοσταλγίας. Η ροκ δε θα μείνει ζωντανή μέσω φαντασμάτων, αλλα μέσω ζωντανών οργανισμών και φρέσκων ιδεών που θα πάνε το είδος ένα βήμα μπροστά. Αν θες να τιμήσεις έναν καλλιτέχνη κάντο με κάποιον που μπορεί να τραγουδήσει σχεδόν όπως εκείνος, έτσι μάθαμε και έτσι πρέπει.  Θα δεχτώ το ένα τραγούδι. Σαφώς η τεχνολογία αυτή είναι κάτι αξιοθαύμαστο, αλλά όχι για χόρταση, ένα τραγούδι 5 λεπτά σαν φόρος τιμής σε κάποιο φεστιβάλ, ναι. Η επικεφαλίδα όμως ‘’Dio Returns’’ είναι απλά ντροπή, όλο αυτό ειναι ανατριχιαστικό με την κακή έννοια, ελπίζω να σταματήσει εδώ>>

Τα συμπεράσματα δικάς σας. Μπορεί να έχουν περάσει 10+ χρόνια απο την πρώτη ερμηνεία τρισδιάστατου ολογράμματος, όμως η ιδεά είναι ακόμα βρέφος. Η αρνητική αποδοχή υπερταιρεί όπως φαίνεται αλλά ίσως ακόμα να είναι νωρίς.
Σαφώς και δεν πρέπει να γιγαντωθεί το πράγμα.Διότι το παρελθόν το παρόν και το μέλλον της μουσικής συναυλίας είναι ακόμα το καρδιοχτύπι του μουσικού. Η πατέντα του ολογράμματος έιναι ενα τεχνολογικό θαύμα που μοιάζει όμως με καλό σφηνάκι απο πολύ δυνατό ποτό. Δεν χρειάζεται να πιείς πάρα πολλά καθώς θα σε βλάψει και θα σου χαλάσει το πάρτι.
Μία ιδεά που δε ξέρω κατά πόσο μπορεί να υλοποιηθεί, είναι μια φορά το χρόνο ένα φεστιβάλ συναυλιών με ολογράμματα. Μια φορά κάθε τόσο όλοι μαζί, o Kurt, o Jim, o Freddie, o Michael, o Ronnie, o Prince, o Elvis, ένα φαντασμαγορικό σόου, χωρίς την ταμπέλα της ‘’συναυλίας’’. Ένα όπτικοακουστικό υπερθέαμα αναβίωσης εποχών και θρύλων που αξίζει έστω κ με αυτό τον τρόπο να περάσουν στις επόμενες γενιές...  

Είδωμεν. Μέχρι τότε , keep rocking…

 

 


Πρόσφατα άρθρα από τον ίδιο
Σχετικά άρθρα
Tags




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

PeterPapantonakos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#29691   /   10.02.2018, 14:56   /   Αναφορά
Πολύ ενδιαφέρον θέμα. Εγώ νομίζω ότι είμαι υπέρ της δεύτερης - "αρνητικής" άποψης. Η μουσική πρέπει να προχωράει και να δοθούν ευκαιρίες σε νέους και διψασμένους μουσικούς και όχι σε φαντάσματα στην κυριολεξία. Συμφωνώ ότι το να εμφανιστεί ένα ολόγραμμα σε μια συναυλία για 1-2 τραγούδια τιμής ένεκεν είναι μια αρκετά καλή ιδέα, αλλά μέχρι εκεί. Βεβαίως, θα δεχόμουν το "Dio Returns" ως "παράσταση", μια εκδήλωση με οπτικοακουστικό θέαμα, αλλά όχι ως κανονική συναυλία.
bonjovi Chat
Βασική Νότα
#29692   /   10.02.2018, 16:20
συμφωνω σε όλα.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις