ελληνική μουσική
274 online   ·  201.113 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > Aρθρα

Rage Against The Machine ή αλλιώς Κονσέρτο για Πολυβόλα

Θέλοντας να θυμηθούμε ή τουλάχιστον να μάθουν κάποιοι για μια αν όχι την καλύτερη - σκληρότερη μπάντα Rage Against the Machine.

Rage Against The Machine ή αλλιώς Κονσέρτο για Πολυβόλα

Γράφει το μέλος SpirosMasouras3 άρθρα στο MusicHeaven
Παρασκευή 02 Μαρτίου 2018

Αλήθεια τι είναι σκληράδα?
Σκληράδα είναι όταν κάποιος ή κάτι σου βγάζει τον "τσαμπουκά", τη δύναμη και το πάθος, να θέλεις να σηκωθείς και να σηκώσεις.
Από αυτήν την άποψη, οι RATM είναι πολύ σκληροί κ@ργι?λιΔες και όχι ΜΟΝΟ μουσικά ...
Και λέμε όχι Μόνο μουσικά γιατί μέχρι να εμφανιστούν, η σκηνή είχε «χορτάσει» την προηγούμενη δεκαετία glam κ@ριόληδες της κάλπικης λύρας, του στάρ σύστεμ και των μίντια.

Η «Οργή» ήταν ανάμεσα στις μπάντες που ήρθαν να διαλύσουν αυτή τη «αστερόσκονη» στηρίζοντας την μουσική με την στάση τους και την στάση τους με την μουσική τους.

Τι θέλω να πω; Ας τα πάρουμε από την αρχή...

Γεννήθηκαν το 1991 στο Los Angeles από τους:
Zack de la Rocha (ράπερ), Tom Morello (κιθαρίστα), Tim Commerford (μπασίστα), Brad Wilk (ντράμερ)

Αυτά τα 4 «ένοχα μέλη», όπως αυτοχαρακτηρίζονται, άρχισαν την πρώτη απόπειρα ως μπάντα με μια κασέτα μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν το υλικό τους. Η κασέτα έφτασε από χέρι σε χέρι γύρω στα 5 χιλιάδες κομμάτια και έθεσε τα θεμέλια του εκρηκτικού μηχανισμού που ακούει στο όνομα RATM.
Ένας εκρηκτικός μηχανισμός, ο οποίος άφησε κληρονομιά στην παγκόσμια ροκ σκηνή 5 albums (4 στούντιο και 1 live), στα οποία ανακατεύτηκε η αλητεία του hip hop με την δυναμική του Metal.
H σαφέστατη πολιτική και κοινωνική κατάθεση, επηρεασμένη ξεκάθαρα από τo πολιτιστικό υπόβαθρο των μελών, και ειδικότερα των De La Rocha και Morello, έφτασε στην ακμή της με τους RATM, οι οποίοι δεν έπαψαν στιγμή να αγωνίζονται μέσω των «όπλων» τους για όσα πίστευαν και πρέσβευαν.
Ο De la Rocha είχε δηλώσει πως «Ενδιαφέρομαι να διαδώσω αυτές τις ιδέες μέσω της τέχνης, επειδή η μουσική έχει τη δύναμη να διασχίζει τα σύνορα, να σπάει τις στρατιωτικές πολιορκίες και να καθιερώνει πραγματικό διάλογο».
Μεγάλο παράδειγμα μια δωρεάν (αφού δεν τους άφηναν να κάνουν μια κανονική) συναυλία που έκαναν και έκλεισε μέχρι και το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Ο τότε πρόεδρος George Bush τους χαρακτήρισε τρομοκράτες (χα χα χα).
Φήμες λένε πως μέχρι και τα μικρόφωνα γέλασαν.

Ο στίχοι των τραγουδιών τους εξέφρασαν απόψεις εξαιρετικά επικριτικές ως προς την εγχώρια και εξωτερική πολιτική που διαχρονικά ασκούσαν και συνεχίζουν να ασκούν οι αμερικανικές κυβερνήσεις. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους καθώς και και μετά την κοινή τους πορεία, οι Rage Against the Machine συμμετείχαν σε πολιτικές διαμαρτυρίες για να υποστηρίξουν όσα ευαγγελίζονταν μέσω του μικροφώνου, δείχνοντας εμπράκτως πως ο ρόλος του καλλιτέχνη δεν περιορίζεται απαραίτητα στο εκφραστικό του μέσο, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με τη δράση, τον ακτιβισμό και την πράξη.

Ας πάμε και λιγάκι σε πιο "τεχνικά" ζητήματα...

Πρώτο άλμπουμ με τίτλο «Rage Αgainst the Μachine» και ένας ηχητικός δυναμίτης απλώνεται μπροστά στα αυτιά μας. Εμβληματικό. Απλά. Ακολουθούν 2 ακόμα εξαιρετικά άλμπουμ αλλά φυσικά όχι όπως το αξεπέραστο πρώτο. 1 ακόμα με διασκευές αγαπημένων τους κομματιών και 1 live, έτσι για να μην ξεθωριάσει από την μνήμη το άρωμα που έχει το μπαρούτι.
Αυτό που για να το θυμηθούμε μυρίζουμε σπίρτα.

Ο Zack de la Rocha με το Ραπ στίχο του έδωσε τον δυναμικό και  επαναστατικό τόνο στη μπάντα, χώνοντας λέξεις με τέτοιο τρόπο που ακόμα και 500 φορές να ακούσεις τα κομμάτια, αυτά δεν θα πάψουν να σε ξεσηκώνουν και να σου υπενθυμίζουν τον διαχρονικό πολιτικό και κοινωνικό τόνο της μπάντας.

Tom Morello εντάξει ... δικαιολογημένα ένα από τους καλύτερους κιθαρίστες της Ροκ... Αιωρούνταν, σολάριζε με το στόμα και από τεχνικής πλευράς (τουλάχιστον στα αυτιά μου) ΑΨΟΓΟΣ.
Επηρεασμένος από J. Page, B.Springsteen, Tony Iommi έδωσε νέα πνοή στο κιθαριστικό παίξιμο με τα περίφημα dj «scratch» κόλπα. Ενσωμάτωσε στο Ροκ τις Ραπ ρίζες του και κάπως έτσι, πώς να μην φτάσει στον αριθμό 40 του rolling stone magazine ...!!
Tim Commerford και Brad Wilk το ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ drum n bass φόντο που έδινε τον ζωτικό παλμό στην μπάντα. 

Οι αδερφοί, Γουακόφσκι, το 1999 επιλέγουν την μουσική των RATM για το εκπληκτικό κ εμβληματικό Matrix, ενώ δέκα χρόνια αργότερα, τα Χριστούγεννα του 2009 έγιναν πρωταγωνιστές μιας φεισμπουκικής καμπάνιας με τίτλο «Rage Against the Machine For Christmas No 1».
Η αυθόρμητη καμπάνια είχε σκοπό να φέρει το ΕΠΙΚΟ «Killing in the Name» στην πρώτη θέση και  να εκθρονίσει τα X-Factorικά ποπ εκτρώματα που «λυμαίνονταν» τα τελευταία χρόνια την κορυφή των Χριστουγεννιάτικων Τσάρτς.
Στις 17 Δεκέμβρη παίζουν live το “Killing in the Name” στην πρωινή εκπομπή του BBC.

Προηγουμένως τους είχε ζητηθεί, και είχαν συμφωνήσει, να μην πουν το περίφημο «Fuck you» δίπλα από το I won't do what you tell me.
Ζήτησαν δλδ από την μπάντα που στα 90s ΟΥΡΛΙΑΞΕ το «δεν θα κάνω αυτό που μου λες» να κάνει... αυτό που της λένε.

Αστείο.

Προσωπικά μου αρέσουν όλα τους τα τραγούδια αλλά ενδεικτικά και μόνο παραθέτω:
Από τον δίσκο:

Rage Against the Machine (1992)

"Killing in the Name"
https://youtu.be/bWXazVhlyxQ
"Wake Up"
https://youtu.be/wauzrPn0cfg

Evil Empire(1996)

"Bulls on Parade"
https://youtu.be/3L4YrGaR8E4
"People of the Sun"
https://youtu.be/C_YtCpC12Kg

The Battle of Los Angeles(1999)

"Sleep Now in the Fire"
https://youtu.be/w211KOQ5BMI
"Testify"
https://youtu.be/Q3dvbM6Pias

Renegades(2000)

"The Ghost of Tom Joad"(Springsteen)
https://youtu.be/iqnMrynpq9U
"Maggie's Farm"(Dylan)
https://youtu.be/mmceSj07_fs

Υγ. Τελικά τι ήταν αυτή η μπάντα;
Η οργή ενάντια στην μηχανή ή μια μηχανή που παρήγαγε οργή;
Η απλά μια μηχανή που «σκότωνε» φασίστες;

Μασούρας Σπύρος - Φοίβος Κυριακού


Tags
Μουσικά Είδη:MetalΚαλλιτέχνες:BushRage Against the Machine


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

CRAZYFORGUITARS Chat
Βασική Νότα
#29693   /   02.03.2018, 19:16   /   Αναφορά
Ωραίο άρθρο, κατατοπιστικότατο για όσους δεν ξέρουν τη μπάντα και το αντικομφορμιστικό στυλ της. Να προσθέσω ότι όσον αφορά τη λέξη fuck στο τραγούδι Killing in the name of,υποστηρίζεται , ότι η έκδοση του τραγουδιού στις ΗΠΑ έγινε περίπου 1 λεπτό μικρότερη, λόγω της αφαίρεσης της λέξης fuck που επαναλαμβανόταν 17 φορές! Ακόμη, ο Brad Wilk, διετέλεσε και ως ντραμμερ στο ροκ, επίσης αντικομφοριστικό, συγκρότημα Τhe Last Internationale, ενώ ο Tom Morello έχει παίξει και σε μια συναυλία μαζί τους.Επομένως, από ό,τι φαίνεται οι RATM βασίζονται σε αυτή τη νέα μπάντα για να συνεχίσει την επανάσταση κατά του κατεστημένου και του "βολέματος".
iereas Chat
Βασική Νότα
#29694   /   02.03.2018, 21:16   /   Αναφορά
"Αλήθεια τι είναι σκληράδα?"

Σκληράδα είναι όταν από τη στιγμή που γεννιέσαι,το σύστημα σε έχει συνεχώς στην "απ' έξω" και μεγαλώνοντας αρχίζεις να "φορτώνεις",ώσπου φτάνεις στο σημείο να μην υπολογίζεις τίποτα και κανέναν.Μόλις φτάσεις στο σημείο αυτό,ό,τι λες και ό,τι κάνεις είναι πηγαίο,αυθόρμητο και,κυρίως,ΑΛΗΘΙΝΟ.Γι' αυτό και περνάει στον κόσμο,όσο και αν σε πολεμάει το σύστημα.

«Ενδιαφέρομαι να διαδώσω αυτές τις ιδέες μέσω της τέχνης, επειδή η μουσική έχει τη δύναμη να διασχίζει τα σύνορα, να σπάει τις στρατιωτικές πολιορκίες και να καθιερώνει πραγματικό διάλογο»

TRUE!

"Μεγάλο παράδειγμα μια δωρεάν (αφού δεν τους άφηναν να κάνουν μια κανονική) συναυλία που έκαναν και έκλεισε μέχρι και το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Ο τότε πρόεδρος George Bush τους χαρακτήρισε τρομοκράτες (χα χα χα)"

Τώρα,αν πω ότι η τρομοκρατία είναι εφεύρεση του George Bush και των ομοίων του,θα γίνω συνωμοσιολόγος,ε;Άσε που μεγαλύτερη τρομοκρατία από το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης δεν υπάρχει...

"Ζήτησαν δλδ από την μπάντα που στα 90s ΟΥΡΛΙΑΞΕ το «δεν θα κάνω αυτό που μου λες» να κάνει... αυτό που της λένε"

Όντως,πολύ αστείο.

"Τελικά τι ήταν αυτή η μπάντα;"

Η μπάντα αυτή ήταν ένας επιθανάτιος ρόγχος.Τώρα έχουμε περάσει στον "άλλο κόσμο" και ζούμε μόνο με τη φαντασία μας.


Υγ1. Με τρελαίνει αυτή η μπάντα!
Υγ2. Ωραίο άρθρο.


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις