ελληνική μουσική
138 online   ·  202.779 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια

Η ιστορία του ''California Dreamin''' των Mamas & the Papas

Οι υπέροχες ηλιόλουστες αντηχήσεις των Mamas & the Papas πριν χάσουν τα μυαλά τους...

Η ιστορία του

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παυλικιάνης (CHE)166 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1968 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος της Ανώτατης Σχολής Διοίκησης & Οικονομίας Αθηνών.Συνέβαλε στη συγγραφή του βιβλίου του Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλου «Φλέρυ Νταντωνάκη: Εγώ είμαι ένα σύννεφο» (Εκδόσ...
Τετάρτη 29 Μαΐου 2019

Το απόλυτο σχήμα των flower φωνητικών αρμονιών, οι Mamas & the Papas, κυκλοφόρησαν το 1965 μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας τους, με τις υπέροχες ηλιόλουστες αντηχήσεις του «California Dreamin’».

Το «California Dreamin’» περιλαμβάνεται στο άλμπουμ των Mamas and the Papas «If You Can Believe Your Eyes And Ears». Πρόκειται για ένα απόλυτα κλασικό τραγούδι, από τα πιο διάσημα και πολυπαιγμένα τραγούδια της δεκαετίας του 1960, που αποτελεί την επιτομή του folk-Rock εκείνης της εποχής και που εδραίωσε τους Mamas & the Papas στο πάνθεον της μουσικής ιστορίας. Οι στίχοι του μιλάνε για έναν άντρα που μέσα στο κρύο χειμωνιάτικο τοπίο λαχταρά τη ζεστασιά της Καλιφόρνιας.

Η ιστορία του «California Dreamin’» ξεκίνησε μία μελαγχολική χειμωνιάτικη νύχτα του 1963 στη Νέα Υόρκη, όπου ζούσε το νιόπαντρο ζεύγος του 28χρονου John Phillips και της 19χρονης Michelle. Οι λέξεις «California Dreamin’» στριφογύριζαν συνέχεια στο μυαλό του John, ο οποίος δούλευε επίμονα πάνω στις συγχορδίες προκειμένου να αποδώσει τη μελαγχολία του τραγουδιού. Καθώς βαρέθηκε να το δουλεύει μόνος του, με την κιθάρα στα χέρια και πριν ακόμα ανατείλει ο ήλιος, ξύπνησε τη Michelle για να τον βοηθήσει να ολοκληρώσει το τραγούδι. Η Michelle ήταν κουρασμένη και στην αρχή αρνήθηκε αλλά τελικά υποχώρησε. Αργότερα δήλωσε μάλιστα ότι ήταν το καλύτερο ξύπνημα της ζωής της.
Michelle Phillips: Αναμφισβήτητα είχε πάρει μερικά χάπια. Εγώ ήθελα να συνεχίσω τον ύπνο μου, αλλά μου είπε ότι αν σηκωνόμουνα και συνεργαζόμουνα μαζί του κάποια μέρα θα τον ευγνωμονούσα.

Ο κρύος χειμώνας στη Νέα Υόρκη, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Michelle που ήταν από την ηλιόλουστη Καλιφόρνια, καθώς και η νοσταλγία που ένιωθε για την πατρίδα της, έδωσαν την αρχική έμπνευση στον John Phillips ώστε να γράψει τους πρώτους στίχους του τραγουδιού.
Michelle Phillips: Μέναμε στο Albert Hotel, κοντά στην Washington Square. Δεν είχα δει ποτέ χιόνι πριν και δεν είχα πάει ποτέ στην ανατολική ακτή. Ήταν άθλια!

Η ζωή στην πόλη έδωσε την αφορμή για να γραφτούν και οι υπόλοιποι στίχοι που συνθέτουν αυτό το υπέροχο κομμάτι. Μία από κείνες τις χειμωνιάτικες μέρες, η Michelle και ο John περνούσαν μπροστά από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου (St.Patrick’s Cathedral), όταν η Michelle θέλησε να μπει μέσα και να δει το ναό. Όμως ο John όταν ήταν 7 ετών είχε αποβληθεί από ένα ενοριακό σχολείο και είχε πολύ αρνητικά συναισθήματα για την εκκλησία. Έτσι μέσα στο ναό μπήκε μόνο η Michelle. Αυτή η τυχαία στιγμή απέκτησε νόημα όταν αποτέλεσε την έμπνευση για να γράψει η Michelle το δεύτερο κουπλέ («Stepped into a church / I passed along the way»). Οι υπέροχοι στίχοι «And I pretended to pray / You know the preacher likes the cold / He knows I'm gonna stay» έχουν την έννοια ότι ο αφηγητής προκειμένου να προστατευθεί από το κρύο μπαίνει σε μία εκκλησία και υποκρίνεται ότι προσεύχεται. Γι’ αυτό και του ιερέα τού αρέσει το κρύο αφού χάρη σ’ αυτό μπαίνουν άνθρωποι στην εκκλησία και κάθονται μέσα έστω και για λίγο.
Michelle Phillips: Ο John είχε γράψει τους πρώτους στίχους κι εγώ πρόσθεσα τους επόμενους που αναφέρονται στην εκκλησία. Ο John τους μισούσε αυτούς τους στίχους αλλά δεν είχε κάτι καλύτερο!

Εκείνη την εποχή ο John και η Michelle Phillips ήταν μέλη ενός folk συγκροτήματος που λεγόταν The New Journeymen, όπου συμμετείχε και ο Marshall Brickman, ο οποίος έπαιζε μπάντζο (αργότερα έγινε γνωστός ως σεναριογράφος συνεργαζόμενος κυρίως με τον Woody Allen και μάλιστα το 1978 κέρδισε το Oscar σεναρίου για την ταινία «Ο Νευρικός Εραστής»). Όταν ο Brickman έφυγε από το συγκρότημα, το ζεύγος Phillips έφερε τον Denny Doherty, των Halifax Three and the Mugwumps, για να τραγουδήσει μαζί τους. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στις Παρθένες Νήσους, ο Doherty σύστησε την Cass Elliot στους Phillips. Κερδισμένοι από την εντυπωσιακή φωνή της Elliot, οι τέσσερις συνδέθηκαν και μετακόμισαν στο Los Angeles όπου σχημάτισαν τους Mamas and the Papas.

Το 1965 οι Mamas & the Papas ξεκινούσαν την καριέρα τους και ο τραγουδοποιός Barry McGuire τούς βοήθησε να υπογράψουν συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρία Dunhill Records, της οποίας ηγείτο ο Lou Adler.

Εκείνη την εποχή ο Barry McGuire ετοίμαζε καινούργιο δίσκο, την παραγωγή του οποίου ανέλαβε ο Adler με μηχανικό ήχου τον Bones Howe. Ο McGuire πήγε στο στούντιο μαζί με τους τέσσερις ατημέλητους εμφανισιακά Mamas & the Papas, προκειμένου να τους ακούσει ο Lou Adler. Ο Adler δέχθηκε να τους ακούσει αλλά πρώτα έπρεπε να φροντίσει κάποια άλλα πράγματα. Το συγκρότημα περίμενε λοιπόν μέχρι ο Adler και ο Howe να τελειώσουν τη δουλειά τους. Κάποια στιγμή, όταν ο Adler και ο Howe κάνανε διάλλειμα, ο Barry McGuire τούς ζήτησε ξανά ν’ ακούσουνε το συγκρότημα.

Εκείνη την ώρα, καθώς υπήρχε ένα στούντιο ελεύθερο, μπήκανε μέσα και ο John Phillips έπιασε την ακουστική του κιθάρα. Το συγκρότημα είπε τέσσερα τραγούδια, μεταξύ των οποίων και το «California Dreamin’». Ο Adler στράφηκε προς τον Howe και τον ρώτησε:
- Τι νομίζεις;
- Αν δεν τους αναλάβεις εσύ, θα το κάνω εγώ! 

Στην πραγματικότητα, ο Adler ακούγοντας το συγκρότημα να τραγουδά έμεινε έκπληκτος και ήθελε απλά την επιβεβαίωση του Howe.
Lou Adler: Αισθάνθηκα όπως πρέπει να ένιωσε ο George Martin όταν άκουσε τους Beatles!

Ο Adler έβγαλε αμέσως κάμποσα δολάρια και τα έδωσε στο συγκρότημα ως προκαταβολή για τη σύμβαση που θα υπέγραφαν την ίδια εβδομάδα. Το ποσό αυτό ήταν το διπλάσιο από αυτό που τους πρόσφερε ο Nick Venet της Capitol Records μόλις την προηγούμενη μέρα.
Bones Howe: Μετά απ’ αυτό δεν νομίζω ότι ο Nick ξαναμίλησε ποτέ στον Lou!

Συνεπαρμένοι με την ευκαιρία που τους δόθηκε να ηχογραφήσουν, οι Mamas & the Papas πρόσφεραν το «California Dreamin’» στον Barry McGuire για να τον ευχαριστήσουν για τη μεσολάβησή του.

Ο Barry McGuire ηχογράφησε την πρώτη εκδοχή του «California Dreamin’» έχοντας στις δεύτερες φωνές τους Mamas & the Papas και ένα σόλο στη φυσαρμόνικα αντί για το φλάουτο. Αυτό θα ήταν το επόμενο single του Barry McGuire μετά την επιτυχία που γνώρισε με το «Eve Of Destruction».

Όμως οι Mamas & the Papas αποφάσισαν να δοκιμάσουν να ηχογραφήσουν κι αυτοί το τραγούδι, με τον Denny Doherty να κάνει τα βασικά φωνητικά. Η ηχογράφηση του «California Dreamin’» έγινε σ’ ένα στούντιο στο Hollywood με παραγωγό τον Lou Adler και το αποτέλεσμα ήταν τόσο εντυπωσιακό ώστε αποφασίστηκε να κυκλοφορήσει σε single με τους Mamas & the Papas, αναβάλλοντας την κυκλοφορία της εκτέλεσης του McGuire, ώστε να μην υπάρξει ανταγωνισμός από τον καθιερωμένο καλλιτέχνη.

Ο ίδιος ο McGuire είπε σχετικά:
- Το «California Dreamin’» θα ήταν το επόμενο single που θα κυκλοφορούσα. Και όταν οι Mamas & the Papas έκαναν τις δεύτερες φωνές, προέκυψε η αντίστιξη στο «all the leaves are brown and the sky was grey». Όλα αυτά συνέβησαν κατά τη διάρκεια της δικιάς μου ηχογράφησης. Όταν την άκουσαν, είπανε «Αυτός είναι ο ήχος. Αυτό θέλουμε». Τότε ο John με ρώτησε αν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν το «California Dreamin’» ως το πρώτο τους single κι εγώ του είπα: «Έι, εσείς γράψατε το κομμάτι. Κάντε ό,τι θέλετε». Κι έτσι έγινε. Αφαίρεσαν τη φωνή μου, έβαλαν από πάνω τη φωνή του Denny και βάλανε μέσα κι εκείνον τον τύπο με το φλάουτο που έπαιξε στη μέση του τραγουδιού. Και ήταν τεράστια επιτυχία γι’ αυτούς. Εάν ακούσετε προσεκτικά το αριστερό κανάλι, θα μπορέσετε να διακρίνετε λίγο τη φωνή μου. Αυτό το ανακάλυψε ο γιος μου!

Στην ηχογράφηση συμμετείχαν ως μουσικοί τα μέλη του διάσημου Wrecking Crew, με τον εξαιρετικό Hal Blaine στα drums, τον Joe Osborn στο μπάσο, τον Larry Knechtal στο πιάνο και τον P.F. Sloan στην ακουστική κιθάρα. Ο Sloan δημιούργησε και έπαιξε στην κιθάρα τη θαυμάσια εισαγωγή, που ταίριαξε τόσο τέλεια στο mid-tempo ρυθμό του τραγουδιού.

Εκείνη την εποχή η μίξη ενός τραγουδιού ήταν υπόθεση 10 λεπτών. Τότε δεν υπήρχαν οι πολυκάναλες κονσόλες κι έτσι ήταν αδύνατο να ηχογραφηθεί κάθε μουσικό όργανο ξεχωριστά. Εντούτοις, οι μουσικοί ήταν συνηθισμένοι να παίζουν όλοι μαζί στο ίδιο δωμάτιο χωρίς ακουστικά και είχαν την τάση να ισορροπούν μεταξύ τους καλύτερα απ’ ό,τι θα μπορούσε να καταφέρει οποιοσδήποτε μηχανικός ήχου.
Στο συγκεκριμένο τραγούδι, στο πρώτο κανάλι ηχογραφήθηκαν τα γυναικεία φωνητικά, στο δεύτερο κανάλι οι κιθάρες και το πιάνο, στο τρίτο κανάλι τα αντρικά φωνητικά και στο τέταρτο κανάλι το μπάσο και τα drums.

Ο μηχανικός ήχου Bones Howe έστησε τα φωνητικά με τον ίδιο τρόπο που στέκονταν τα μέλη των Mamas & the Papas: δηλαδή οι άντρες στέκονταν αντικριστά στις γυναίκες και κάθε ομάδα είχε από ένα μικρόφωνο RCA DX-77. Αυτό επέτρεψε στα μέλη να τραγουδήσουν με φυσικό τρόπο, όπως θα τραγουδούσαν και χωρίς να υπήρχαν μικρόφωνα. Στη στερεοφωνική ακρόαση του τραγουδιού, ο ακροατής μπορεί να ακούσει από το ένα ηχείο τις φωνές της Michelle Phillips και της Cass Elliott και από το άλλο τις φωνές των John Phillips και Denny Doherty.

Το τραγούδι ξεκινάει με τους άντρες να τραγουδούν το στίχο «All the leaves are brown» και οι γυναίκες να τον επαναλαμβάνουν. Αυτό συνεχίζεται σχεδόν σ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού εκτός από κάποιους στίχους που ερμηνεύονται σόλο από τον Denny Doherty. Εκείνη τη στιγμή ο John Phillips τραγουδούσε στο μικρόφωνο των κοριτσιών. Ο Bones Howe σχολίασε σχετικά:
- Η αντήχηση ήταν μέρος του ήχου της δεκαετίας του 1960. Όλα τα φωνητικά σύνολα τη χρησιμοποιούσαν: οι Beach Boys, Jan & Dean και ούτω καθεξής. Μπορεί να ακουγόντουσαν το ίδιο, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι τότε όλοι έκαναν τις ίδιες ηχογραφήσεις. Χρησιμοποιούσαμε τα ίδια στούντιο, τους ίδιους μουσικούς και τον ίδιο εξοπλισμό. Το μόνο πράγμα που άλλαζε ήταν οι καλλιτέχνες. Εκεί ήταν η διαφορά.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο των φωνητικών είναι το γεγονός ότι ο στίχος «And I pretended to pray / You know the preacher likes the cold» δεν ακούγεται το ίδιο απ’ όλους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διάφορες γνώμες (π.χ. ότι λέει «I pretend to pray» και όχι «And I pretended to pray»). Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση, αφού στην πραγματικότητα ακούγονται κι οι δύο στίχοι! Η Michelle Phillips είπε ότι μία μέρα, αφού το τραγούδι είχε γίνει ήδη επιτυχία, ήτανε μαζί με την Cass Elliot, και δοκιμάζοντας τη φωνή της τραγούδησε το στίχο αυτό. Τότε η Elliot την κοίταξε και της είπε «Περίμενε, τι είπες; Νόμιζα ότι ο στίχος ήταν “I pretend to pray», αποκαλύπτοντας ότι σε όλη τη διάρκεια του τραγουδιού έλεγε αυτόν το στίχο ενώ η Michelle Phillips τραγουδούσε «And I pretended to pray»!

Ασφαλώς το «California Dreamin’» χαρακτηρίζεται από τις καταπληκτικές του αρμονίες αλλά παράλληλα είναι και ένα από τα σπάνια Pop τραγούδια που περιέχουν σόλο στο φλάουτο. Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι το γεγονός πως πρόκειται για ένα alto φλάουτο, το οποίο είναι μεγαλύτερο από το απλό φλάουτο και παίζει σε χαμηλότερη έκταση. Αυτός που το έπαιξε στην ηχογράφηση ήταν ένας μουσικός της τζαζ, ο Bud Shank, ο οποίος το 1966 γνώρισε μία μικρή επιτυχία με τη δική του εκτέλεση στο «Michelle» των Beatles. Η συμμετοχή του στο «California Dreamin’» ήταν εντελώς τυχαία. Ο Lou Adler και οι Mamas & the Papas ήθελαν ένα σόλο με το οποίο θα γέμιζαν το κενό που υπήρχε μετά το δεύτερο ρεφρέν. Όμως δεν ήθελαν ένα σόλο στην κιθάρα ή στο σαξόφωνο, όπως συνηθίζονταν τότε. Την ώρα της ηχογράφησης, ο Howe θυμήθηκε ότι λίγο νωρίτερα είχε δει τον Bob Shank και ήξερε ότι έπαιζε σε άλλο στούντιο. Έτσι πήγε και τον βρήκε και του ζήτησε να περάσει και να παίξει κάτι στο φλάουτο. Ο Shank άκουσε το τραγούδι και με την πρώτη προσπάθεια έβγαλε αυτό το καταπληκτικό σόλο, με το οποίο κυκλοφόρησε τελικά το τραγούδι.

Το «California Dreamin’» κυκλοφόρησε σε single το Νοέμβριο του 1965 αλλά δεν γνώρισε αμέσως επιτυχία. Στο Los Angeles το τραγούδι δεν τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή και παιζόταν μόνο σποραδικά από τους τοπικούς σταθμούς. Τελικά το τραγούδι έγινε επιτυχία σε εθνικό επίπεδο από έναν ραδιοσταθμό στη Βοστόνη.

Με τις πλούσιες αρμονίες του, που σχεδόν παρακινούσαν τους ακροατές να το τραγουδούν παρέα, το «California Dreamin’» ήταν ένα ευχάριστο κομμάτι της folk-Rock σε μία εποχή που τα άλλα κορυφαία συγκροτήματα της εποχής άρχιζαν σιγά-σιγά να στρέφονται προς τη ψυχεδέλεια.
Στις αρχές του 1966 το «California Dreamin’» έφτασε στο Νο 4 των Η.Π.Α. και έμεινε για 17 εβδομάδες στον αμερικάνικο πίνακα επιτυχιών ενώ το 1997 το τραγούδι επανακυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία όπου έφτασε στο Νο 9.
Το 1967 οι Mamas & the Papas κυκλοφόρησαν το αυτοβιογραφικό τραγούδι «Creeque Alley», στο οποίο υπάρχει ο στίχος «And California dreamin' is becomin' a reality».

Οι Mamas & the Papas απόλαυσαν έντονη δημοτικότητα, έχοντας συμμετάσχει και σε γεγονότα όπως το Monterey Pop Festival. Όμως η επιτυχία τούς πήρε τα μυαλά. Το ρίξανε στις υπερβολές –ναρκωτικά, αλκοόλ κ.λπ.- και όσο γινόντουσαν πιο διάσημοι και επιτυχημένοι τόσο χειροτέρευε η συμπεριφορά τους. Τα χρήματα που κερδίζανε τα χρησιμοποιούσαν σε διαγωνισμό για το ποιος θα ξόδευε τα περισσότερα μέσα σε μια εβδομάδα. Ο John αγόρασε σπίτι και η Cass Elliot μία Aston-Martin σε χρώμα βατόμουρου (προφανώς εκείνη την εβδομάδα βγήκε νικήτρια)! Παρόλα αυτά ο ήχος τους ήταν τόσο καλός γιατί λειτουργούσαν όπως οι μουσικοί στο στούντιο. Δεν ηχούσαν σαν μεμονωμένα όργανα αλλά σαν σύνολο. Ο Lou Adler το είπε πιο επιτυχημένα:
- Δεν είναι σαν ένα σάντουιτς με ζαμπόν και σαν ένα σάντουιτς με τυρί. Είναι σαν ένα σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί.

Όμως λόγω της ασταθούς ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε από τη χρήση ναρκωτικών αλλά και των έντονων διαπροσωπικών σχέσεων εντός του συγκροτήματος, η επιτυχία αποδείχθηκε βραχύβια καθώς το 1968 το συγκρότημα διαλύθηκε. Και τα τέσσερα μέλη κυκλοφόρησαν σόλο δίσκους, αλλά κανένας δεν έφτασε στο επίπεδο επιτυχίας που είχαν γνωρίσει οι Mamas & the Papas με το «California Dreamin’». Το 1970 ο John και η Michelle Phillips πήραν διαζύγιο. Η Elliot πέθανε το 1974 σε ηλικία 33 ετών από καρδιακή προσβολή και ο John Phillips το 2001, σε ηλικία 66 ετών, μετά από πολλά χρόνια κατάχρησης αλκοόλ και ναρκωτικών. Ο Denny Doherty πέθανε το 2007, σε ηλικία 67 ετών, από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής.   

Άλλες εκτελέσεις

  • Barry McGuire (Ιανουάριος 1966, στον δίσκο «This Precious Time»).
  • I Dik Dik (Απρίλιος 1966, στα ιταλικά με τίτλο «Sognando La California», σε στίχους του Mogol).
  • The Ventures (Ιούνιος 1966, οργανική εκτέλεση στον δίσκο «Go With The Ventures!»).
  • Wes Montgomery (Σεπτέμβριος 1966, στον δίσκο «California Dreamin’»).
  • Soulful Strings (Σεπτέμβριος 1966, στον δίσκο «Paint It Black»).
  • Five Tops (1966, με τίτλο «Dein Herz Ist Kalt Wie Eis» στον δίσκο «Unsere Sonne»).
  • Hugh Masekela (1966, στον δίσκο «Hugh Masekela’s Next Album»).
  • Seekers (1966, στον δίσκο «Come The Day»).
  • Johnny Rivers (1966, στον δίσκο «Changes»).
  • Jormas (1966, στον δίσκο «Jormas»).
  • Miki Jevremovic (1966, γιουγκοσλάβικη εκτέλεση με τίτλο «Zbogom, Kalifornijo», στίχοι του Branislav Rakic, στον δίσκο «Tata, Vrati Se»).
  • Renato E Seus Blue Caps (1966, με τίτλο «Nao Te Esquecerei» στον δίσκο «Um Embalo Com Renato E Seus Blue»).
  • Richard Anthony (1966, στα γαλλικά με τίτλο «La Terre Promise», στίχοι του Pierre Delanoe, στον δίσκο «Le Soleil Ne Brille Plus»).
  • Bud Shank (1966, στον δίσκο «California Dreamin’»).
  • Carpenters (1967, ηχογράφησαν ένα demo του «California Dreamin’», το οποίο κυκλοφόρησε τελικά το 2001 όταν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ «As Time Goes By»).
  • Stapelton-Morley Expression (Οκτώβριος 1967, στον δίσκο «The Mamas And The Papas Book Of Songs»).
  • Bobby Womack (Δεκέμβριος 1968, στον δίσκο «Fly Me To The Moon». Η εκτέλεση αυτή έφτασε στο Νο 43 των Η.Π.Α. και το 2003 χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση του αυτοκινήτου Saab).
  • Jose Feliciano (1968, στον δίσκο «Feliciano!». Κυκλοφόρησε και στη β’ πλευρά του επιτυχημένου single «Light My Fire»).
  • Free Design (1968, στον δίσκο «You Could Be Born Again»).
  • Calliope (1968, στον δίσκο «Steamed»).
  • David McCallum (1968, στον δίσκο «McCallum»).
  • Rune Gustafsson (Φεβρουάριος 1969, οργανική εκτέλεση στον δίσκο «Rune At The Top»).
  • Lettermen (Μάιος 1969, στον δίσκο «I Have Dreamed»).
  • Four Tops (Νοέμβριος 1969, στον δίσκο «Soul Spin»).
  • Rosa Marya Colin (1969).
  • Enoch Light (1969, στον δίσκο «Enoch Light And The Brass Menagerie»).
  • Igginbottom (1969, στον δίσκο «Igginbottom’s Wrench»).
  • The Mystic Moods Orchestra (1969, στον δίσκο «Extensions»).
  • Winston Francis (1970, σε single και στον δίσκο «California Dreaming»).
  • Clara Ward & the Ward Singers (1970, στον δίσκο «Walk A Mile In My Shoes»).
  • East Of Underground (1971, ως sample στο τραγούδι «Bet Ya Never Lose My Love / California Dreamer»).
  • Jokers (1971, στον δίσκο «Spider 8»).
  • Baby Huey (1971, στον δίσκο «The Baby Huey Story: The Living Legend»).
  • George Benson (Δεκέμβριος 1971, ωραία εκτέλεση στον δίσκο «White Rabbit»).
  • Lee Moses (1971, στον δίσκο «Time And Place»).
  • Cliff Carpenter (1972, στον δίσκο «24 Internationale Evergreens Ungekurtz Im Party-Sound»).
  • Lionel Hampton (1972, στον δίσκο «Them Changes»).
  • Candies (1974, με τίτλο «Yume No California» στον δίσκο «Abunai Doyobi – Candies No Sekai»).
  • Mike Auldridge (1976, στον δίσκο «Mike Auldridge»).
  • Atlantis (1976, σε single).
  • David Matthews & Whirlwind (1976, στον δίσκο «Shoogie Wanna Boogie»).
  • Grand Tour (1977, στον δίσκο «On Such A Winter’s Day»).
  • Eddie Hazel (1977, εκτέλεση διάρκειας 6 λεπτών στον δίσκο «Game, Dames And Guitar Thangs». Η εκτέλεση αυτή κυκλοφόρησε και σε single έχοντας στη β’ πλευρά μία ορχηστρική εκδοχή του τραγουδιού).
  • Laurent Voulzy (1977, ως sample στο τραγούδι «Rockollection»).
  • Colorado (1978, σε single).
  • Melanie Safka (Σεπτέμβριος 1978, στον δίσκο «Phonogenic – Not Just Another Pretty Face»).
  • Neoton Familia (1978, στον δίσκο «Neoton Disco»).
  • Tapani Kansa (1978, στα φινλανδικά με τίτλο «Kalajoen Hiekat» στον δίσκο «Rokkivaari Hotanen»).
  • America (Μάρτιος 1979, χρησιμοποιήθηκε στην ομώνυμη ταινία. Η εκτέλεση αυτή, με τη συνδρομή του Jim Calire στο σαξόφωνο, έφτασε στο Νο 56 των Η.Π.Α. Το 1995 το ίδιο συγκρότημα κυκλοφόρησε μία ζωντανή ηχογράφηση, από μία συναυλία που έδωσαν στις 4 Σεπτεμβρίου 1982 στο Cuyahoga Falls του Ohio, η οποία περιλαμβάνεται στον δίσκο «America In Concert»).
  • Denial (1982, στον δίσκο «California Dreaming / The Weatherman»).
  • M.I.A. (1985, στον δίσκο «Notes From The Underground»).
  • R.E.M. (1985, στον δίσκο «The Pop Dream»).
  • Faction (1986, στον δίσκο «Epitaph»).
  • Beach Boys (Σεπτέμβριος 1986, σε single και στον δίσκο «Made In U.S.A.»). Έφτασε στο Νο 57 των Η.Π.Α. Την παραγωγή την έκανε ο Terry Melcher και συμμετείχε ο John Phillips στο σαξόφωνο και ο Roger McGuinn των Byrds στη 12χορδη κιθάρα. Στο βίντεο του τραγουδιού εμφανίζεται ο McGuinn καθώς και η Michelle Phillips. Η εκτέλεση του «California Dreamin’» από τους Beach Boys αναφέρεται στους στίχους του τραγουδιού «Punk Rock Girl», που κυκλοφόρησαν οι Dead Milkmen το 1988 («Then someone played a Beach Boys song on the jukebox / It was California Dreaming, so we started screaming / "On such a winter's day’’»).
  • River City People (1990, σε single και στο άλμπουμ «Say Something Good». Η εκτέλεση αυτή έφτασε στο Νο 13 της Μεγάλης Βρετανίας και ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος).
  • Henry Kaiser (1991, στο άλμπουμ «Hope You Like Our New Direction»).
  • Plavi Orkestar (1991, με τίτλο «Ljubi Se Istok I Zapad» στο άλμπουμ «Simpatija»).
  • Motorpsycho (1992, στο άλμπουμ «Soothe»).
  • Dead Artist Syndrome (1992, γοτθική εκτέλεση στο άλμπουμ «Devils, Angels & Saints»).
  • 5thGarden (Ιούνιος 1994, στο τραγούδι «Next Plane To London» δανείζονται το σόλο στο φλάουτο από το «California Dreamin'»).
  • American Music Club (1994, στο άλμπουμ «San Francisco»).
  • Hi-Standard (Μάρτιος 1996, up-tempo εκτέλεση στο EP «California Dreamin’»).
  • Attica Blues (1996, ως sample στο τραγούδι «Sketch»).
  • Dada (1996, στο άλμπουμ «El Subliminoso»).
  • West Coast All Stars (Ιούλιος 1997, στο άλμπουμ «California Dreamin’»).
  • Life In General (2000, στο άλμπουμ «The Lovely Lovely Singing»).
  • 386 DX (2000, στο άλμπουμ «The Best Of»).
  • Jack Frost (Νοέμβριος 2000, στο άλμπουμ «Gloom Rock Asylum»).
  • Elk City (2000, στο άλμπουμ «Status»).
  • Βασίλης Καζούλλης (2000, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Τόσες Αποστάσεις»).
  • Kenny Vehkavaara (Φεβρουάριος 2001, οργανική εκτέλεση στο άλμπουμ «Peace Love And Guitar – Folk Revival Classics»).
  • John Phillips (Αύγουστος 2001, πολύ ωραία εκτέλεση από τον John Phillips, ο οποίος είχε πεθάνει τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς. Περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Phillips 66» -66 ετών ήταν η ηλικία που είχε ο John Phillips όταν πέθανε- και η εκτέλεση αυτή είναι σε πιο αργό ρυθμό από την πρωτότυπη).
  • Nancy Sinatra (Απρίλιος 2002, στο άλμπουμ «California Girl». Παραγωγή: Billy Strange).
  • DJ Sammy (Αύγουστος 2002, house εκτέλεση στο άλμπουμ «Heaven»).
  • American Idol Season 1 Finalists (2002, στο άλμπουμ «American Idol: Greatest Moments»).
  • Corneille (2002, ως sample στο τραγούδι «Tout Va Bien»).
  • Pastel Vespa (2002, στο άλμπουμ «L' Anarchie»).
  • Clare Teal (2002, στο άλμπουμ «Orsino’s Songs»).
  • Guster (2002).
  • Lana Lane (2003, στο άλμπουμ «Winter Sessions»).
  • Michigan Mark DePree (Ιούνιος 2003, στο άλμπουμ «Under The Mystic Moon»).
  • Royal Gigolos (2004, house εκτέλεση, η οποία έγινε Νο 2 στο Βέλγιο και τη Γαλλία, Νο 17 στη Δανία και την Ελβετία, Νο 19 στη Φινλανδία, Νο 27 στην Ιρλανδία, Νο 31 στην Ολλανδία και Νο 44 στη Μεγάλη Βρετανία).
  • Queen Latifah (Σεπτέμβριος 2004, ωραία εκτέλεση στο άλμπουμ «The Dana Owens Album»).
  • Global Deejays (2004, ως sample στο τραγούδι «California Dreamin’ 2004»).
  • David Hasselhoff (2004, στο άλμπουμ «David Hasselhoff Sings America»).
  • Lutricia McNeal (2004, στο άλμπουμ «Soulsister Ambassador»).
  • Benn Jordan (Απρίλιος 2005, στο άλμπουμ «Kirlian Selections»).
  • Gary Hoey (Ιούνιος 2005, στο άλμπουμ «Monster Surf»).
  • Jim Cotton (2005, στο άλμπουμ «Rock Masters»).
  • The Flashbulb (2005, στο άλμπουμ «Kirlian Selections»).
  • J.D. Fortune (2005, στο άλμπουμ «The Best Of Rock Star: INXS». Περιλαμβάνεται και στο DVD «Rock Star INXS – The DVD»).
  • Ramon Jacinto (2005, στο άλμπουμ «Rock ‘N Roll Classics»).
  • Jimmy Buffett (Απρίλιος 2006, σε κάποιες από τις συναυλίες που έδωσε στην Καλιφόρνια).
  • Mower (Μάιος 2006, στο άλμπουμ «Not For You»).
  • Barry Manilow (Οκτώβριος 2006, στη βρετανική έκδοση του άλμπουμ «The Greatest Songs Of The Sixties»).
  • Nashville (2006, στο άλμπουμ «3D Studio Live»).
  • Novika (2006, στο άλμπουμ «Tricks Of Life»).
  • Jann Arden (Φεβρουάριος 2007, στο άλμπουμ «Uncover Me»).
  • Shaw-Blades (Μάρτιος 2007, στο άλμπουμ «Influence»).
  • Rezidudes (Ιούλιος 2007, στο άλμπουμ «Welcome To The Suck»).
  • Gee Gee & Soluna (2007, στο άλμπουμ «Thinking Of You»).
  • Pickin’ On Series (2007, στο άλμπουμ «Bluegrass Tribute To Classic Rock»).
  • Vicki Genfan (2008, στο άλμπουμ «Uncovered»).
  • Laurent Voulzy (2008, στο άλμπουμ «Recollection»).
  • Moc-Sha (2008).
  • Mumiy Troll (Απρίλιος 2009, ρωσική εκτέλεση στο άλμπουμ «Comrade Ambassador», σε στίχους του Ilya Lagutenko).
  • John Mayer Trio (Ιούνιος 2009, το ερμήνευσαν στην τηλεοπτική εκπομπή «The Tonight Show With Conan O’Brien»).
  • Berner, Dru Down & Lee Majors (2009, ως sample στο τραγούδι «Kali Dreams»).
  • Mumiy Troll (2009, στο άλμπουμ «Comrade Ambassador»).
  • Rendben Man (2009, ως sample στο τραγούδι «Exploration»).
  • Rainer Theobald (Ιανουάριος 2010, στο άλμπουμ «Half A Minute»).
  • Scala & Kolacny Brothers (Μάιος 2010, στο άλμπουμ «Circle»).
  • Roch Voisine (Ιούνιος 2010, στο άλμπουμ «Americana III»).
  • Susan Wong (Σεπτέμβριος 2010, στο άλμπουμ «Step Into My Dreams»).
  • The Atlas Moth (Σεπτέμβριος 2010, στο EP «The One Amongst The Weed Fields»).
  • Lisa Ferraro & Erika Luckett (2010, στο άλμπουμ «Awe»).
  • Sungha Jung (2010, στο άλμπουμ «Perfect Blue»).
  • Susan Wong (2010, στο άλμπουμ «Step Into My Dreams»).
  • OhashiTrio (Μάρτιος 2011, στο άλμπουμ «Fake Book II»).
  • Vains of Jenna (Απρίλιος 2011, στο άλμπουμ «Reverse Tripped»).
  • Meat Loaf (Σεπτέμβριος 2011, ντουέτο με την Patti Russo στο άλμπουμ «Hell In A Handbasket»).
  • Andy Monroe (2011, στο άλμπουμ «Songs For A Winter Night»).
  • Kid Ink (2011, ως sample στο τραγούδι «Cali Dreamin’»).
  • Scarub (2011, ως sample στο τραγούδι «California Dreaming»).
  • Jack and White (Μάιος 2012).
  • Armstrong (2012, ως sample στο τραγούδι «Memories»).
  • Dave Days (2012, σε single).
  • Hetsu Procyon (2012, ως sample στο τραγούδι «Californian Dragon Dicks»).
  • Wilson Phillips (2012, στο άλμπουμ «Dedicated»).
  • Hucci & GameFace (2013, ως sample στο τραγούδι «The Leaves Are Brown»).
  • Kenny Vehkavaara (2013, στο άλμπουμ «Peace, Love & Guitar»).
  • Faith Evans (2014, ως sample στο τραγούδι «Fragile»).
  • Diana Krall (2014, στο άλμπουμ «Wallflower»).
  • Ellie Drennan (2015, στο άλμπουμ «Close Your Eyes»).
  • Freischwimmer (2015, σε single).
  • Robot Koch & Delhia De France (2015, σε single).
  • Night Lovell (2015, ως sample στο τραγούδι «Deira City Centre»).
  • Sia (2015, στο soundtrack «San Andreas»).
  • Amason (2016, στο άλμπουμ «California Airport Love»).
  • Farid Bang (2016, ως sample στο τραγούδι «Koma»).
  • Leo (2016, σε single).
  • Gilberto Cerezo, Tyler Bates, Dave Lombardo & Rani Sharone (2017, στο soundtrack «The Belko Experiment»).
  • Gabriela Teran (2017, στο soundtrack «The Belko Experiment»).
  • Monophonics (2018, στο άλμπουμ «Mirrors»).

Το «California Dreamin’» ακούστηκε στο ντοκιμαντέρ «Monterey Pop» (1969, με θέμα το ομώνυμο φεστιβάλ όπου συμμετείχαν και οι Mamas & the Papas), και στις ταινίες «The Hollywood Knights» (1980), «Forrest Gump» (1994), «Chungking Express» (1994, όπου ο χαρακτήρας που υποδύεται η Κινέζα τραγουδίστρια Faye Wong ακούει μανιωδώς το τραγούδι), «Αίμα Στους Λόφους» (The Hills Have Eyes, 2006, σε εκτέλεση των Bald Eagles), «Fish Tank» (2009, στην εκτέλεση του Bobby Womack, όπου ο χαρακτήρας Mia το χορεύει και το χρησιμοποιεί για την audition), «San Andreas: Επικίνδυνο Ρήγμα» (San Andreas, 2015), «Οδύσσεια» (L’ Odyssee, 2016) και «The Belko Experiment» (2017) καθώς και στην προώθηση της ταινίας «Η Πρώτη Αποκάλυψη» (Cinema Verite, 2011).

Επίσης, το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε στις τηλεοπτικές σειρές «South Park»,  «Goodnight Sweetheart» (όπου ένας από τους κύριους χαρακτήρες, η Phoebe, τραγουδάει το «California Dreamin’» νομίζοντας ότι το τραγούδι το έγραψε ο άντρας της, Gary Sparrow, ο οποίος ταξιδεύει στο χρόνο από τη δεκαετία του 1990 πίσω στη δεκαετία του 1940 και εμφανίζει ως δικά του διάσημα τραγούδια, πριν ακόμα γραφτούν) και «Californication» (2008, στην τελευταία σκηνή του τελευταίου επεισοδίου της δεύτερης περιόδου), στις εκπομπές «Raquel!» (1970, όπου το ερμήνευσε η ηθοποιός Raquel Welch) και “The Sketch Show” καθώς και σε διαφήμιση της μεξικάνικης τράπεζας Banamex και σε αυστραλέζικη διαφήμιση της καραμέλας Butter Menthol.

Η Michelle Phillips χρησιμοποίησε τον τίτλο «California Dreamin’» για το αυτοβιογραφικό βιβλίο που εκδόθηκε το 1986 με την ιστορία των Mamas and the Papas. Ο John Phillips λίγο πριν το θάνατό του το 2001 είπε δημόσια ότι η Michelle δεν άξιζε να μοιραστεί τα δικαιώματα του τραγουδιού μαζί του, γεγονός που την πλήγωσε.

Η Michelle Phillips, ως επιζών μέλος των Mamas & the Papas, και ιδιοκτήτρια των πνευματικών δικαιωμάτων του «California Dreamin’», είχε σημαντική συνεισφορά στην ειδική τηλεοπτική εκπομπή του PBS «California Dreamin’: The Songs Of The Mamas and the Papas» (2005).

Τον Μάιο του 2009 το BBC πρόβαλε το ντοκιμαντέρ «California Dreamin’: The Mamas and the Papas», με θέμα την ίδρυση, την άμεση άνοδο και την επιτυχία των Mamas and the Papas. Το ντοκιμαντέρ περιελάμβανε συνεντεύξεις του συγκροτήματος, σε συνδυασμό με αρχειακό υλικό από τις εμφανίσεις του την εποχή που βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, καθώς και λεπτομέρειες από τη δημιουργία και την ηχογράφηση των επιτυχιών τους.

Οι Mamas & the Papas μπήκαν στο Rock & Roll Hall Of Fame το 1998, στο Vocal Group Hall Of Fame το 2000 και στο Hit Parade Hall Of Fame το 2009. Ιδιαίτερη δημοσιότητα δόθηκε όταν μπήκαν στο Rock & Roll Hall Of Fame, καθώς τα μέλη του συγκροτήματος, και ιδιαίτερα ο John Phillips, δηλώσανε δημόσια την απέχθεια που ένιωθαν ο ένας για τον άλλον! Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της τελετής, τα τρία –τότε- εναπομείναντα μέλη αποδέχθηκαν την τιμή ενώ εκ μέρους της αποθανούσης Cass Elliot το βραβείο παρέλαβε η κόρη της. Σε μία αξιοσημείωτη στιγμή της τελετής και αφού όλοι τους παρέλαβαν τα βραβεία, η Michelle Phillips επέστρεψε στο πόντιουμ λέγοντας:
- Ξέρω ότι η Cass κάθεται απόψε σ’ εκείνο το μεγάλο γεμάτο φεγγάρι, βλέποντας την παρούσα διαδικασία και φορώντας ένα φόρεμα Thierry Mugler μεγέθους 6, και σας ευχαριστεί όλους πολύ, πάρα πολύ…

Τότε το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα και το συγκρότημα έπαιξε το «California Dreamin’».

Το 2001 το τραγούδι κέρδισε το βραβείο Grammy Hall of Fame, το οποίο απονέμεται σε ηχογραφήσεις ποιοτικής ή ιστορικής σημασίας.

Το αμερικανικό περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το «California Dreamin’» στο Νο 89 των 500 καλύτερων τραγουδιών όλων των εποχών ενώ ο Robert Dimery το κατέταξε στη λίστα με τα 1001 τραγούδια που πρέπει να ακούσουμε πριν πεθάνουμε. Όπως είπε και η Michelle Phillips:
- Το τραγούδι ακούγεται σαν όνειρο. Δεν μπορώ να σας πω πόσες φορές όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν άνθρωποι που μου έλεγαν ότι μετακόμισαν στο Los Angeles αφού ακούσανε το τραγούδι

 

CALIFORNIA DREAMIN’ – The Mamas & the Papas

All the leaves are brown
And the sky is grey
I’ve been for a walk
On a winters day
I'd be save and warm
If I was in LA

California dreaming
On such a winters day

Stepped into a church
I passed along the way
Well, I got down on my knees
And I pretended to pray (I pretend to pray)
You know the preacher likes the cold
He knows I'm gonna stay

California dreaming
On such a winters day

All the leaves a brown
And the sky is grey
I've been for a walk
On a winters day
if I didn't tell her
I could leave today

California dreaming
On such a winters day

 

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης


Tags
Μουσικά Είδη:BluesPopRockΜουσικά Όργανα:ακουστική κιθάραφυσαρμόνικακιθάραΚαλλιτέχνες:BangINXSMystic Moods OrchestraGrammyΜουσική Εκπαίδευση:συγχορδίεςΕταιρίες:Martin


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

freddieKrueger Chat
Φθασμένος
#29848   /   30.05.2019, 07:30   /   Αναφορά
Μια θαυμάσια ιστορία που με αγκάλιασε ευχάριστα ζεστά αν και έχουμε Μάιο!

Συγχαρητήρια για το άρθρο αυτό,ούτως η άλλως η πένα σας καθηλώνει!
CHE Chat
Βετεράνος
#29849   /   30.05.2019, 07:58
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Πάντα δίνουν το κίνητρο για τη συνέχεια! Καλή σου μέρα!



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις