ελληνική μουσική
137 online   ·  202.064 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Οι Τρεις Δρόμοι

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιητή, ούτε και έχω σκοπό να γίνω κάτι τέτοιο. Το ποίημα αυτό μου ήρθε εντελώς ξαφνικά, "λίγο πριν ξημερώσει" πριν μερικές μέρες. Είναι το δεύτερο ποίημα που έγραψα στη ζωή μου και το πρώτο στα ελληνικά. Συμπτωματικά πριν μερικές μέρες διάβαζα Καβάφη και πιο συγκεκριμένα "Το Πρώτο Σκαλί". Την ίδια μέρα άκουσα απο το ραδιόφωνο τα ποιήματα Mal Du Depart και Mαραμπού του Νίκου Καββαδία. Αυτά για τις πιθανές αιτίες της έμπνευσης.

Ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων για τα όποια εγκλήματα διέπραξα εις βάρος της ελληνικής γλώσσας και της στιχουργικής :)
Γράφει το μέλος Sideline1 άρθρα στο MusicHeaven
Είμαι το Α και το Ω. Beat that for a CV....
Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2004

Οι Τρεις Δρόμοι

Θυμήθηκα εψές αργά
λίγο πριν ξημερώσει
τα λόγια ενός γνωστού
του γέρο-Θεοδώση

Ελεγε πως τρεις είναι
οι δρόμοι της ζωής
και πως εκεί μπορείς να βρείς
του καθενός μας τη ψυχή

Στον πρώτο δρόμο περπατούν
άνθρωποι ευτυχισμένοι
που στης αγάπης τ'άπλετο
το φως είναι λουσμένοι

Ξέρει καθένας απ'αυτούς
πως όσο κι'αν συννεφιάσει
το δρόμο ετούτο το καλό
δεν πρόκειται να χάσει

Είναι μετά κι'οι άνθρωποι
στον δρόμο το μεσαίο
η ευτυχία είναι γι'αυτούς
κάτι το φευγαλέο

Κουράστηκαν απ'της ζωής τους
τις πολλές,τις άγριες καταιγίδες
μα για της ξαστεριάς τον ερχομό
ακόμα έχουν ελπίδες

Στο τέλος μ'είπε και για τησ ζωής
το δρόμο το στερνό
"Ετσι θα ξέρεις και τους τρεις
πρωτού μας βρεί το πρωινό"

Ετούτου οι διαβάτες
δεν έχουνε ζωή
μονάχα απελπισμένοι παίρνουνε
την κάθε αναπνοή

Ελπίδα δεν έχουνε καμιά
σαν είναι στο σκοτάδι
μόνο το τέλος περιμένουνε
την είσοδο στον Αδη

Μα μόλις το άκουσα αυτό
με κυρίεψε φόβος πολλύς
και τρόμος.
Κατάλαβα ευθύς πως
της δικής μου της ψυχής
αυτός θα'ναι ο δρόμος.


Λευκωσία,Σεπτέμβρης 2004

Tags
Μουσική Γενικά:ραδιόφωνο



σχόλια (3)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

revekka Chat
Φθασμένος
#973   /   27.10.2004, 03:01   /   Αναφορά
γεια σου sideline :)

ιδιαίτερα εγκλήματα εναντίον της ελληνικής γλώσσας και της ποίησης δεν έκανες, και το ποίημα σου έχει ιδέες που αξίζουν τον κόπο. χρειάζεται πολλή δουλειά η ποίηση (γενικά, και το δικό σου ποίημα συγκεκριμένα). αυτή η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ για κανέναν ποιητή, ούτε ερασιτέχνη, ούτε επαγγελματία. όσο ακόμα νιώθεις την ανάγκη, τόσο να γράφεις. είτε συχνά, είτε αραιά, είτε σπάνια. καλή συνέχεια.
Sideline Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#974   /   27.10.2004, 03:29
Eυχαριστώ



Οπως έλεγε και η εισαγωγή για τα αποτελέσματα του πρόσφατου διαγωνισμού ποίησης στο MusicHeaven (δεν θυμάμαι ποιός το έγραψε τώρα) το κάθε ποίημα είναι μια κατάθεση ψυχής του προσώπου που το γράφει-εγώ περισσότερο το έγραψα επειδή(και εδώ είναι το παράξενο) απλώς ένιωσα μια έντονη ξαφνική επιθυμία να αποτυπώσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί.



Το δημοσίευσα γιατί πάντα νιώθω καλύτερα όταν μοιράζομαι το τι νιώθω με άλλους-και ενθαρύνω τον καθένα να κάνει το ίδιο πράγμα :)

Orfeus Chat
Μουσικοπαραδεισένιος
#976   /   27.10.2004, 14:37
Desolation Row...



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις