ελληνική μουσική
347 online   ·  204.067 μέλη


Στην ηλικία μου οι 3 ώρες ορθοστασία σε ένα γεμάτο club μπορούν να μου καταστρέψουν την βραδιά. Όταν όμως το group στην σκηνή είναι οι Archive, κι όταν φτάνουν στο τελευταίο anchore με το Again, ξεχνάς την ορθοστατική σου υπόταση, χαλαλίζεις και τους κυρσούς που απέκτησες κι αρχίζεις να κοπανιέσαι σαν 16χρονο!

Ήθελα να 'ξερα σ' αυτές τις συναυλίες δεν πατάει ποτέ κανείς από τους Έλληνες Καλλιτέχνες; Έτσι! Για να δει μόνο πως είναι...
Γράφει το μέλος Χρήστος Παπαμιχάλης (xristos)3 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 18 Μαΐου 2005
Αυτήν την απορία την έχω χρόνια. Διότι αν πάνε, δεν μπορεί να μην βλέπουν τη διαφορά. Κι η διαφορά δεν βασίζεται σ' αυτό το μοιρολατρικό "...στο εξωτερικο..." που ξεστομίζουν όλοι οι παππούδες στα τρόλεϋ. Η διαφορά είναι απλά εμφανέστατη στο πως στήνεται ένα group στην σκηνή, και πως κάνει ένα live. Διότι αν τελειώσει ένα live κι έχεις την αίσθηση ότι άκουσες ζωντανά τον δίσκο, δεν χρειάζεται να ξεβολευτείς, ούτε να ξοδευτείς. Κάθεσαι στο σπίτι σου και ακούς το cd, χωρίς κόπο, χρόνο και έξοδα. Όταν όμως ένα group φτάνει να κλείνει με το πιο αντιραδιοφωνικό του κομμάτι (17 λεπτά διάρκεια), να είναι αυτό που περιμένουν όλοι περισσότερο (που πάει να πει ότι ξέρουν τη δισογραφία του) και να έχεις την αίσθηση πως αυτοί οι άνθρωποι σου έδωσαν τα πάντα, έβγαλαν στην σκηνή τα άντερά τους και για 1.30 ώρα δεν σε κορόϊδεψαν ούτε λεπτό τότε, και πληρώνεις το αντίτιμο, και θα πλήρωνες κι άλλο τόσο, και θα έπαιρνες και το πρώτο αεροπλάνο για να τους πετύχεις στην επόμενη στάση τους.

Οι Archive, δεν ήταν ένα ακόμα group που ήρθε για να μας κάνει επίσκεψη. Oι Archive είναι το group που έχει αγαπήσει προφανώς την Αθήνα, όσο το έχει αγαπήσει και αυτή. Από την κυκλοφορία του "You all look the same to me", δεν θυμάμαι να έχουν χάσει σαιζόν που να μην μας ήρθαν έστω και για μια βραδιά. Παραδόξως δεν τους είχα δει ποτέ. Οπότε το live του Σαββάτου ήταν κάτι σαν προσωπικό στοίχημα. Και έγιναν όλα με απόλυτη ευλάβεια. Πήρα τα εισιτήρια μου από την προπώληση, κουβαλούσα τον θυσαυρό στο πορτοφόλι μου για 4-5 μέρες, έστησα την παρέα στην είσοδο, στριμωχθηκα στον εξώστη, άκουσα με ενδιαφέρον την Sunny Μπαλτζή ως support, και κατά τις 10.30 άναψα τσιγάρο γιατί έσβησαν τα φώτα και στην σκηνή βγήκαν οι Archive.

Στην αρχή κάθε συναυλίας που περιμένα καιρό έχω πάντα άγχος. Αν ο ήχος είναι σούπα; Αν κάτι δεν πάει καλά; Μήπως έχω βγάλει εισιτήριο για λάθος μέρα; Αν ο τραγουδιστής είναι σε χάλια μέρα; Αν το group δεν είναι στις καλές του; Πλήθος ερωτηματικών συνοστίζονται στα πρώτα 2-3 λεπτά μέχρι να βάλω "τικ" σε όλα τα κουτάκια της λίστας. Με τους Archive δεν συνέβη τίποτα απ' όλα αυτά που φοβόμουν. Και συνέβησαν όλα αυτά που ήλπιζα (με μόνη εξαίρεση το ότι δεν έπαιξαν το "Goodbye"). Δεν φαντάζομαι να περιμένετε και ανάλυση του live. Πέρα από άχαρο είναι και ουτοπικό. Δεν μπορείς ποτέ να μεταφέρεις με ακρίβεια μια αίσθηση. Είναι ποτέ δυνατόν να δώσει στον άλλον να καταλάβει τι γινόταν μέσα στο 205 της Λιοσίων όταν οι Archive έπαιζαν το "Fuck U', ή όταν έφτασαν στο τελευταίο κομμάτι, κι αυτό το τελευταίο κομμάτι ήταν το "Again"?

Δεν είναι...

You're tearing me apart
Crushing me inside
You used to lift me up
Now you get me down
If I
Was to walk away
From you my love
Could I laugh again ?
If I
Walk away from you
And leave my love
Could I laugh again ?
Again, again...
You're killing me again
Am I still in your head ?
You used to light me up
Now you shut me down
If I
Was to walk away
From you my love
Could I laugh again ?
If I
Walk away from you
And leave my love
Could I laugh again ?
I'm losing you again
Like eating me inside
I used to lift you up
Now I get you down
Without your love
You're tearing me apart
With you close by
You're crushing me inside
Without your love
You're tearing me apart
Without your love
I'm dazed in madness
Can't lose this sadness
I can't lose this sadness
Can't lose this sadness
You're tearing me apart
Crushing me inside
Without your love
(you used to lift me up)
You're crushing me inside
(now you get me down)
With you close by
I'm dazed in madness
Can't lose this sadness
It's riping me apart
It's tearing me apart
It's tearing me apart
I don't know why
It's riping me apart
It's tearing me apart
It's tearing me apart
I don't know why
I don't know why
I don't know why
I don't know why
Without your love
Without your love
Without your love
Without your love
It's tearing me apart


Σχετικά Links
- Το επίσημο site των Archive

Tags
Καλλιτέχνες:Sunny Μπαλτζή


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (11)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Sofia Chat
Φθασμένος
#2226   /   18.05.2005, 12:27   /   Αναφορά
Αχ να ξερες πόσο σε ζήλεψα μόλις τώρα!!! ''Cos I’d rather be in this noise..''

Thanxxxxxxx
xristos Chat
Σολίστ
#2228   /   18.05.2005, 15:58
Συγνώμη, είσαι στην Αγγλία και ζηλεύεις εμάς που έχουμε την ευκαιρία όλους αυτούς να τους βλέπουμε άπαξ μέσα στον χρόνο. Μπορείς να δεις όποιον θέλεις, όποτε θέλεις... Αλλά μάλλον διαβάζεις πολύ...!

Sofia Chat
Φθασμένος
#2232   /   18.05.2005, 22:39
Τους Archive δεν τους εχω δει ποτε βρε Χρήστο...Και μου αρέσουν τόοοοοσο πολύ!! Ειδικά το 'You All Look the Same to Me' είναι απο τους ελάχιστους δίσκους που μπορώ να τους ακούω απο την αρχή μεχρι το τέλος ξανά και ξανά χωρίς να το βαρεθώ και χωρίς να υπάρχει ένα κομμάτι που να μην μου αρέσει..

nefos Chat
MusicHeaven Guru
#2227   /   18.05.2005, 12:51   /   Αναφορά


Μπράβο βρε Χρήστο! Πάμε ένα "fuck you anyway" μαζί !! Αν και όλα τα λεφτά ήταν να κάνεις χάζι τον κιθαρίστα και τον "φρανκεστανικό σκελετό" τον τραγουδιάρη! Άντε να ξανάρθουν!
AlienP Chat
Φθασμένος
#2229   /   18.05.2005, 19:39   /   Αναφορά
You're crushing me inside

Bisous grand-papa!
pianopassion Chat
Συγχορδία Μινόρε
#2231   /   18.05.2005, 22:01   /   Αναφορά
Σε καταλαβαίνω απόλυτα Χρήστο αφού ήμουν και εγώ εκεί.

Οι Archive αξίζουν πολλά και έχουν να δώσουν πολλά στη μουσική.

Μετά τους Floyd δυο μόνο άλμπουμ με έκαναν από την πρώτη κιόλας

ακρόαση να κολλήσω τόσο πολύ μαζί τους.

Το “You all look the same to me” των Archive και

το “Power and the passion” των Eloy.

vivip Chat
Συγχορδία Μινόρε
#2235   /   19.05.2005, 17:51   /   Αναφορά
Το συγκεκριμένο άρθρο-ποταμός του φίλου xristos ήταν και η αιτία που θα φιλοξενείτε -πλέον- και τις δικές μου απόψεις στο χώρο αυτό...



Αν και δεν ήμουν μέσα στη συναυλία, θεωρώ πως η περιγραφή σου, αγαπητέ, είναι άκρως ρεαλιστική. Εχοντας δεί δύο φορές το συγκρότημα στην Ελλάδα, (2002-αν θυμάμαι καλά και 2004 στο Λυκαβηττό) μπορώ να πω με ασφάλεια ότι πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ καλά να μεταδίδουν τη διάθεσή τους και τη μουσική τους στο κοινό. Προσωπικά, θεωρώ πως είμαι από τους ελάχιστους στην παρέα που γνώρισαν το συγκρότημα μέσω των live τους.
xristos_rock Chat
Φθασμένος
#12376   /   13.03.2008, 00:11   /   Αναφορά
Τεράστια ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ το again... Ειδικά η 16λεπτη έκδοσή του, είναι ο πιο γλυκός και αργός θάνατος...
blackdragon Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#12386   /   13.03.2008, 12:30
Σωστό Χρήστο....όπως το'πες.....κομματάρα!

rompa Chat
Βετεράνος
#16392   /   10.09.2008, 08:30   /   Αναφορά
Δεν τους έχω δει live ποτέ :( και το κείμενό σου με έκανε και ζήλεψα ... Μου αρέσει πολύ το AGAIN . Αχ !!!!!

Without your love .....You're tearing me apart



gikostas Chat
Σολίστ
#16400   /   10.09.2008, 21:13
Μιλάμε για το απόλυτο κομμάτι.Τι άλλο να πω;Γενικά οι Archive μου αρέσουν.Έχω 2 album τους και έχουν απίστευτα κομμάτια μέσα.Γράφουν μουσικάρες οι τύποι.



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις