ελληνική μουσική
online 270·154.897 μέλη
αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Κώστας Καρυωτάκης - Ο Μεγαλύτερος Ποιητής Των Άκρων


γράφει το μέλος Αντρέας (T_A_Z_Z) *Τετάρτη 22 Ιουνίου 2005


Τρίπολη, 30 Οκτωβρίου 1896. Η οικογένεια του Γεωργίου Κ. Καρυωτάκη και της Αϊκατερίνης Σκάγιαννη αποκτά το δεύτερό από τα τρία της παιδιά. Έχει περάσει μονάχα ένας χρόνος από τη γέννηση της Νίτσας όταν έρχεται στη ζωή ο Κώστας Καρυωτάκης...
Ο πατέρας του, νομομηχανικός στο επάγγελμα κατάγεται από τη Συκιά της Κορινθίας ενώ η μητέρα του γεννήθηκε στην Τρίπολη. Το επάγγελμα του πατέρα του και οι συχνές μεταθέσεις είναι η αιτία για να αλλάζει συνεχώς τόπο διαμονής. Περνά από τη Λευκάδα, το Αργοστόλι, τη Λάρισα, την Καλαμάτα ενώ σε ηλικία 13 ετών εγκαθίσταται στην Πάτρα. Τον Αύγουστο του επόμενου χρόνου μνημονεύεται σε διαγωνισμό διηγήματος της Διαπλάσεως των Παίδων και το 1912 μετακομίζουν στα Χανιά της Κρήτης όπου και θα φοιτήσει τις τελευταίες γυμνασιακές τάξεις. Παράλληλα αρχίζει να συνεργάζεται με λαϊκά περιοδικά της Αθήνας όπως Ελλάς, Παρνασός κ.α.

Το 1913 και σε ηλικία 17 ετών αρχίζει ο δεσμός του με την Χανιώτισσα Άννα Σκορδύλη ενώ τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, απόφοιτος πλέον του γυμνασίου, πηγαίνει στην Αθήνα και γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1917 παίρνει το πτυχίο του στη Νομική. Επιστρατεύεται αλλά λόγω της εγγραφής του στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών παίρνει αναστολή. Ακολουθούν κάποιες απόπειρες άσκησης του δικηγορικού του καθήκοντος, όμως η έλλειψη πελατείας τις καθιστά αποτυχημένες και αναγκάζεται να ζητήσει δημόσιο διορισμό. Τον Φεβρουάριο του ιδίου χρόνο, σε ηλικία 23 ετών, εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο «Ο πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων» ενώ τον Σεπτέμβριο εκδίδει με τον Άι Λεβέντη, το σατιρικό περιοδικό «Η Γάμπα», που παρά την επιτυχία του κυκλοφορεί μόνο σε έξι τεύχη γιατί η αστυνομία απαγορεύει την έκδοσή του. Τον Νοέμβριο διορίζεται στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης ως Γραμματεύς Α' του Υπουργείου Εσωτερικών. Αφού στρατεύεται και ακολούθως απαλλάσσεται οριστικά για λόγους υγείας, μετατίθεται στη Νομαρχία ¶ρτας όπου ασκεί χρέη νομάρχη. Τον επόμενο χρόνο ακολουθεί η μετάθεσή του στη Νομαρχία Κυκλάδων ενώ τον ίδιο χρόνο πετυχαίνει μετάθεση για την Αθήνα όπου υπηρετεί στη Νομαρχία Αττικής.

Εδώ γνωρίζει την Μαρία Πολυδούρη η οποία τον ερωτεύεται και του προτείνει να παντρευτούν αν και γνωρίζει ότι πάσχει από σύφιλη όπως της έχει δηλώσει ο ίδιος. Το 1921 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο "Νηπενθή". Το τέλος του 1923 τον βρίσκει προϊστάμενο του Β' Γραφείου Εποπτείας Εγκαταστάσεως Προσφύγων ενώ τον επόμενο χρόνο ταξιδεύει στη Γερμανία (Βερολίνο, Λιψία) και την Ιταλία (Νεάπολη, Ρώμη, Βενετία). Ακολουθεί μια σειρά από συνεχείς μεταθέσεις: στο Τμήμα Κοινωνικής Υγιεινής ως Γραμματέας του Ιατροσυνεδρίου, στη Διεύθυνση Υγιεινής του Υπουργείου Εσωτερικών, στο Τμήμα Αγαθοεργών Ιδρυμάτων, στο Τμήμα Λοιμωδών Νόσων. Το 1927 εκδίδει την συλλογή του «Ελεγεία και Σάτιρες». Τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου αποσπάται στη Νομαρχία Πατρών και τον Μάιο του ίδιου έτους μετατίθεται στην Νομαρχία Πρεβέζης. Αισθανόμενος αηδία και απόγνωση για τη ζωή αυτής της μικρής πόλης στέλνει απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας την αθλιότητα και τη μικρότητα που κυριαρχεί εκεί.

Στις 20 Ιουλίου, σε ηλικία 32 χρονών, αποφασίζει να θέσει τέρμα στη ζωή του και πηγαίνει στο Μονολίθι όπου γυμνός πέφτει στη θάλασσα και προσπαθεί μάταια επί δέκα ώρες να πνιγεί. Το πρωί της επομένης, αγοράζει ένα περίστροφο και πάει σε ένα καφενεδάκι όπου φυτεύει μια σφαίρα στην καρδιά του. Στην τσέπη του αφήνει το τελευταίο του σημείωμα. Η αυτοκτονία του πρόσφερε στην ποίηση του τη δραματική σφραγίδα της ειλικρίνειας και της συνέπειας και έδωσε αφορμή για μια ουσιαστικότερη γνωριμία και αξιολόγηση του έργου του, απ' αυτή που είχε γνωρίσει μέχρι τότε.

 
Το τελευταίο του σημείωμα

  Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι.

Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος.

Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.  

[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Κ.Γ.Κ.

 
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

Ο Κ.Γ. Καρυωτάκης αν και χάθηκε πολύ νέος, άφησε πίσω του ένα αξιόλογο έργο. Το κλίμα απαισιοδοξίας και ανίας μέσα στο οποίο έζησε, επηρέασαν καθοριστικά το έργο του.

Όσο ζούσε τύπωσε τρεις ποιητικές συλλογές:

·     Ο πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων (1919)
·     “Νηπενθή” (1921)
·     “Ελεγεία και Σάτιρες” (1927)

Επίσης δημοσίευσε κάποια πεζά τα οποία αποτελούν σημαντικό συμπλήρωμα του έργου του:

Το καύκαλο
[Η τελευταία]
Ο κήπος της Αχαριστίας
Oνειροπόλος
Τρεις μεγάλες χαρές
Φυγή
Το εγκώμιο της θαλάσσης
Κάθαρσις
Η ζωή του

Συνεργασίες:

- Συνεργασία με τα λαϊκά περιοδικά «Ελλάς», «Εικονογραφημένος Παρνασσός» (1913)
- Δημοσίευση δύο ποιημάτων του στη εφημερίδα «Ακρόπολη», με επαινετικά σχόλια του Βλάση Γαβριηλίδη (1915)
- Πρώτη πρωτότυπη συνεργασία στο Νουμά. Στη στήλη αλληλογραφίας του Νουμά δημοσιεύεται ανώνυμα «Ο Μιχαλιός» με τίτλο «Στρατός». Βραβεύεται από το Νουμά σε διαγωνισμό ποιημάτων για παιδιά. Εκδίδει με τον Άγι Λεβέντη, το σατιρικό περιοδικό Η Γάμπα (1919)
- Τρία ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται στην ανθολογία του Τέλλου Άγρα, Οι Νέοι. (1920)
-              Γράφει, με τον Σακελλαριάδη και με μουσική του εξαδέλφου του Θόδωρου Δ. Καρυωτάκη, τη θεατρική επιθεώρηση Πελ-Μελ (δεν ανεβάστηκε). Πρώτη συνεργασία στη Μούσα. Πρώτη συνεργασία στο περιοδικό Παιδική Χαρά. (1921)
-              Ένα ποίημά του συμπεριλαμβάνεται στην Ανθολογία των Νέων Ποιητών Mας του Φ.Γιοφύλλη (1922)
-              Πρώτη συνεργασία στη Νέα Ζωή (Αλεξάνδρειας) (1923)
-              Μετέχει στη συλλογική σύνταξη του περιοδικού Εμείς. Τρία ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται στην Εκλογή Νεοελληνικών Ποιημάτων του Γ.Ε.Αυλωνίτου. (1924)
-              Πρώτη Συνεργασία στην Κυριακή του Ελεύθερου Βήματος. Δύο ποιήματά του περιλαμβάνονται στην ανθολογία των Ι.Μ Παναγιωτόπουλου και Π.Χάρη, Διάλογοι και ποιήματα για παιδιά. (1926)
-              Πρώτη συνεργασία με τη Νέα Εστία (1927)
-              Μεταφράζει το διήγημα «Ο Χαρτοπαίκτης» του E.T.A. Χόφμαν, αρχίζοντας την επ' αμοιβή συνεργασία του στο Περιοδικόν της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας (1928)

Δέκα χρόνια μετά το θάνατό του, ο Χαρίλαος Σακελλαριάδης παρουσίασε μια πρώτη συγκεντρωτική έκδοση του καρυωτακικού έργου, με τον τίτλο «Άπαντα» (1938), αν και δεν τα είχε συμπεριλάβει όλα, προτάσσοντας εκτεταμένη βιογραφική μελέτη για τη ζωή και την προσωπικότητα του φίλου του και δύο από τα σημαντικότερα ως τότε μελετήματα για τον Καρυωτάκη, το ένα του Κλέωνα Παράσχου και τα άλλο του Τέλλου Άγρα.

Πολύ αργότερα, ακολούθησε η δίτομη φιλολογική έκδοση του καθηγητή Γ.Π. Σαββίδη, με «Άπαντα τα Ευρισκόμενα» (Ά 1965 και ΄Β 1966), όπου στον Ά τόμο περιλαμβάνονται οι τρεις τυπωμένες απΆ τον ίδιο τον ποιητή συλλογές και στον ΄Β τα τρία τελευταία του ποιήματα και τα τελευταία πεζά του, όλα πριν απΆ το τύπωμα της πρώτης συλλογής νεανικά του δημοσιεύματα, όσα ποιήματα είχε αφήσει έξω απ' τις δύο επόμενες, καθώς και ότι άλλο βρέθηκε απΆ τα παραλειπόμενα.

Εκτός από το πρωτότυπο του έργο, ο Καρυωτάκης έχει παρουσιάσει και σημαντικό μεταφραστικό έργο. Μετέφρασε Χάινε, Λεοπάρντι, Βιγιόν, Ρενιέ, Βερλέν, Ντε Νοάιγ, Ρόντεμπαχ, Καρκό, Κομπιέρ κ.α.

  Σκόρπια Ποιήματα: GALA
Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για ναν το ζήσουμ' όλοι.

Τ' αστέρια τρεμουλιάζουνε καθώς
το μάτι ανοιγοκλείνει προτού δακρύσει.
Ο κόσμος τω δεντρώνε ρέβει ορθός.
Κλαίει παρακάτου η βρύση.

Από τα σπίτια που είναι σα βουβά,
κι ας μίλησαν τη γλώσσα του θανάτου,
με φρίκη το φεγγάρι αποτραβά
τ' ασημοδάχτυλά του.

Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό
κι εμείς θαν το γλεντήσουμε το βράδυ,
όσοι έχουμε το μάτι μας ογρό
και μέσα μας τον άδη.

Οι μπάγκοι μας προσμένουν. Κι όταν βγει
το πρώτο ρόδο στ' ουρανού την άκρη,
όταν θα σκύψει απάνου μας η αυγή
στο μαύρο μας το δάκρυ

θα καθρεφτίσει τ' απαλό της φως.
Γιομάτοι δέος ορθοί θα σηκωθούμε,
τον πόνο του θα ειπεί κάθε αδερφός
κι όλοι σκυφτοί θ' ακούμε

Κι ως θα σας λέω για κάτι ωραίο κι αβρό
που σκυθρωποί το τριγυρίζουν πόθοι,
τη λέξη τη λυπητερή θα βρω
που ακόμα δεν ειπώθη.

Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί,
ελάτε στο δικό μου περιβόλι,
μ' έναν παλμό το βράδυ το βαρύ
για ναν το ζήσουμ' όλοι.


ΣΕ ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΗ

Φίλε, η καρδιά μου τώρα σα να εγέρασε.
Τελείωσεν η ζωή μου της Αθήνας,
που όμοια γλυκά και με το γλέντι επέρασε
και με την πίκρα κάποτε της πείνας.

Δε θα 'ρθω πια στον τόπο που η πατρίδα μου
τον έδωκε το γιόρτασμα της νιότης,
παρά περαστικός, με την ελπίδα μου,
με τ' όνειρο που εσβήστη, ταξιδιώτης.

Προσκυνητής θα πάω κατά το σπίτι σου
και θα μου πουν δεν ξέρουν τι εγίνης.
Μ' άλλον μαζί θα ιδώ την Αφροδίτη σου
κι άλλοι το σπίτι θα 'χουν της Ειρήνης.

Θα πάω προς την ταβέρνα, το σαμιώτικο
που επίναμε για να ξαναζητήσω.
Θα λείπεις, το κρασί τους θα' ναι αλλιώτικο,
όμως εγώ θα πιω και θα μεθύσω.

Θ' ανέβω τραγουδώντας και τρεκλίζοντας
στο Ζάππειο που ετραβούσαμεν αντάμα.
Τριγύρω θα 'ναι ωραία πλατύς ο ορίζοντας,
και θα 'ναι το τραγούδι μου σαν κλάμα.


ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΕΝΘΙΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟ

Στο ταβάνι βλέπω τους γύψους.
Μαίανδροι στο χορό τους με τραβάνε.
Η ευτυχία μου, σκέπτομαι, θα 'ναι
ζήτημα ύψους.

Σύμβολα ζωής υπερτέρας,
ρόδα αναλλοίωτα, μετουσιωμένα,
λευκές άκανθες ολόγυρα σ' ένα
Αμάλθειο κέρας.

(Ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος,
πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμα σου!)

Όνειρο ανάγλυφο, θα 'ρθω κοντά σου
κατακορύφως.

Οι ορίχοντες θα μ' έχουν πνίξει.
Σ' όλα τα κλίματα, σ' όλα τα πλάτη,
αγώνες για το ψωμί και το αλάτι,
έρωτες, πλήξη.

Α! πρέπει τώρα να φορέσω
τ' ωραίο εκείνο γύψινο στεφάνι.
Έτσι, με πλαίσιο γύρω το ταβάνι,
πολύ θ' αρέσω.

Σχετικά άρθρα
Tags



σχόλια (20)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

ph
Σολίστ
#2390   /   23.06.2005, 01:00   /   Αναφορά

΄Επαιρνε ναρκωτικά?? Τι ανακρίβειες είναι αυτές!

Παντρεύτηκε??????

Ουδέποτε παντρεύτηκε!



Καλό θα ήταν να αναφέρετε και τη βιβλιογραφία από την οποία αντλήσατε πληροφορίες, ειδικά σε τέτοια αφιερώματα.

΄Ελεος πια! Ο καθένας γράφει ό,τι θέλει, όπου θέλει και όποτε θέλει. Το ίντερνετ από πηγή γνώσης γίνεται πηγή παραπληροφόρησης. ΄Ανθρωποι που παιδεύονται χρόνια πάνω στην έρευνα είναι δειλοί στο να γράψουν μια βιογραφία και βγαίνει ο καθένας και γράφει τέτοια πράματα. ΕΛΕΟΣ! Η επόμενη επανάσταση θα είναι μορφωτική! ΞΑΝΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ! ΕΛΕΟΣ!
jorge
Musantiquus / Administrator
#2391   /   23.06.2005, 02:30
Προσωπικά θα ήθελα την απάντηση του T_A_Z_Z, αλλά και τις δικές σου πηγές Ph. Επίσης στους Όρους στο κάτω μέρος των σελίδων μας, οριοθετείται σαφώς η ευθύνη του καθενός αναφορικά με αυτά που δημοσιεύονται και γράφονται στο MusicHeaven.

Στην περίπτωση που δεν ισχύουν τα 2 που μας αναφέρεις και δεν έχεις κάποια άλλη ένσταση, μπορούμε πολύ απλά να τα αφαιρέσουμε.

T_A_Z_Z
Συγχορδία Μινόρε
#2392   /   23.06.2005, 03:01
¶γνωστε φίλε, όσον αφορά τα δύο ερωτήματα που έθεσες έχω να σου πω ότι:
τις πληροφορίες αυτές μπορείς να τις βρεις σε διάφορες ιστοσελίδες οι οποίες, όπως γράφουν, αναδημοσιεύουν ένα χρονικό της ζωής του Κώστα Καρυωτάκη από το περιοδικό "Η Λέξη" στο ειδικό αφιέρωμα για τα 60 χρόνια από το θάνατο του ποιητή. Πρόκειται για ένα διπλό τεύχος [79-80] του Νοέμβρη-Δεκέμβρη 1988, σελίδες 804-807.
Προσωπικά δεν κατόρθωσα να βρω το συγκεκριμένο περιοδικό για να επιβεβαιώσω τις πληροφορίες, ούτε βέβαια έχω λόγο να αμφισβητήσω αναφορά σε μια εμπεριστατωμένη πηγή! Το σημαντικό όμως είναι ότι ξεφεύγουμε από την ουσία. Το εάν παντρεύτηκε ή όχι ο ποιητής και εάν πιθανολογείτε να έκανε χρήση ναρκωτικών δεν μας προσφέρει τίποτα στο να κατανοήσουμε την αξία του έργου του. Αποτελούν απλές αναφορές στη ζωή του ποιητή. Εξάλλου στόχος μου δεν ήταν να εστιάσω στην προσωπική ζωή του Καρυωτάκη γι' αυτό και δεν αναφέρθηκα εκτενέστερα στη σχέση του ποιητή με την Μαρία Πολυδούρη. Αντίθετα, στόχος μου ήταν να αναφερθώ στο ποιητικό έργο του Καρυωτάκη και να εστιάσω στην μελοποίηση μεγάλου αριθμού των ποιημάτων του. Γι' αυτό και στο αυθεντικό μου άρθρο παρέθετα ένα αρκετά ενημερωμένο πίνακα με τα στοιχεία των πλείστων - αν όχι όλων - τραγουδιών σε ποίηση του Καρυωτάκη. Δυστυχώς, το μέρος αυτό αφαιρέθηκε για άγνωστους προς εμένα λόγους.

jorge
Musantiquus / Administrator
#2394   /   23.06.2005, 09:21
T_A_Z_Z_ ο πίνακας που αναφέρεις αφαιρέθηκε γιατί είχε σταλεί σε λάθος format. Ήταν ένας πίνακας, που είχε έρθει σε μορφή συνεπτυγμένου κειμένου, εντελώς παραποιημένος. Αν θέλεις ξαναστείλτον μου από τη Σελίδα Επικοινωνίας ή με ΠΜ (σε μορφή HTML) ώστε να τον τοποθετήσουμε.

ph
Σολίστ
#2395   /   23.06.2005, 09:50


΄Ολη η σοβαρή βιβλιογραφία σχετικά με τον Καρυωτάκη μπορεί να επιβεβαιώσει τις ενστάσεις μου, γι' αυτό και δεν αναφέρω ενδεικτικά κάτι, για να μη φανεί ως επιλεκτική χρήση στοιχείων για τη ζωή του ποιητή, που μπορεί να αμφισβητηθεί. Θεωρώ πιο αποτελεσματικό να ανατρέξετε, οι ενδιαφερόμενοι, οπουδήποτε, μα οπουδήποτε, και θα δείτε πως σε καμμία σοβαρή εργασία δεν αναφέρεται γάμος του Καρυωτάκη ή χρήση ναρκωτικών. ΄Ετσι, από διαφορετικούς δρόμους, θα συναντηθούμε στην άποψή μου που είναι η ''επίσημη'' αλήθεια για τη ζωή του ποιητή.

Αγαπητέ ΤΑΖΖ, που με πολύ ψυχραιμία μου απάντησες, πράγμα που εκτίμησα ιδιαίτερα, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν γράφουμε σύντομα βιογραφικά σημειώματα. Ακόμα κι αν ο στόχος σου δεν ήταν να σκιαγραφήσεις την προσωπική ζωή του ποιητή, εφόσον γράφεις πέντε αράδες, οφείλεις να διασταυρώσεις τις πληροφορίες σου.

Ας μην ξεχνάμε, πως η προσωπική ζωή του ποιητή, έχει μπει πολλές φορές στο μικροσκόπιο έγκριτων φιλολόγων. Από τη μέρα της αυτοκτονίας του, μέχρι σήμερα, έχουν γίνει άπειρες συζητήσεις, υποθέσεις, εικασίες για τα γεγονότα της ζωής του και τον ψυχισμό του. Η προσωπική ζωή ενός ποιητή δεν είναι ανεξάρτητη με το έργο του και διαφωνώ κάθετα με την άποψή σου.

Το αν έπαιρνε ναρκωτικά μπορεί να αλλάξει τη ματιά στο έργο του. Το αν παντρεύτηκε επίσης. Δεν είναι ασήμαντα αυτά.

Εξάλλου μιλάμε για μια μεγάλη προσωπικότητα. Για έναν ποιητή με τεράστια δύναμη λυρική, που έστειλε τη γενιά του 30 και τις επόμενους να ψάχνονται, που δημιούργησε άθελά του σχολή και που του υποκλίθηκαν τα μεγαλύτερα πνεύματα του περασμένου αιώνα στην Ελλάδα. Νόμιζα πως τα πράγματα για τη ζωή του, είναι κάπως γνωστα.

jorge
Musantiquus / Administrator
#2396   /   23.06.2005, 11:04
Ποια είναι αυτή η "σοβαρή βιβλιογραφία"; Γνωριζόμαστε χρόνια για να κάτσω να πιστέψω εσένα περισσότερο από τον T_A_Z_Z; Μπες στην ουσία και κάνε τον κόπο να μας αναφέρεις τις πηγές σου, μια και ενδιαφέρεσαι τόσο πολύ (και καλά κάνεις) για την ορθή ενημέρωση.

ph
Σολίστ
#2398   /   23.06.2005, 14:18

Μαθήματα σοβαρής βιβλιογραφίας δεν δίνω. Αν δεν ξέρετε που να ανατρέξετε, λυπάμαι. Εξ' άλλου η μη σοβαρή τοποθέτηση ''γιατί να πιστέψω εσένα'' με αποτρέπει από το να βοηθήσω. Εγώ δεν είπα να με πιστέψετε επειδή με ξέρετε χρόνια, είπα να ελέγξετε τις πληροφορίες σας. Αν δεν ξέρετε πως να το κάνετε μην ειρωνεύεστε τουλάχιστον. ΄Ασε που με τέτοια στάση, μπορεί να μην πιστέψετε ούτε τις πηγές μου, οι οποίες, υποπτεύομαι, θα σας είναι και άγνωστες.

Sideline
Συγχορδία Ματζόρε
#2399   /   23.06.2005, 15:19   /   Αναφορά
Δεν μπορείς να αρνείσαι να παραθέσεις τις πηγές σου με την δικαιολογία ότι "είστε κατώτεροι απο εμένα και δεν θα τις καταλάβετε".Αυτό είναι αστείο και δείχνει αλαζονεία.

Το άρθρο πάντως είναι όντως ύποπτο...ως προς το ύφος του...λέει ας πούμε "Κάπου εδώ πιθανώς αρχίζει να χρησιμοποιεί ναρκωτικά". Τι σημαίνει "πιθανώς;" Δεν γίνεται ένα τόσο μεγάλο θέμα (εδώ τα ναρκωτικά ήταν καταλύτες για τη ζωή δεκάδων καλιτεχνων) να το βάζεις σαν....πιθανότητα!

Το ίδιο και με το θέμα του παντρέματος...με ποιά παντρεύτηκε;Πότε;Που;Υπο ποιές συνθήκες;Δεν μπορείς ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο(πάλι!) να το χωράς σε μια λέξη:"ήταν παντρεμένος"!!.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μια βιογραφία-αν θέλει να θεωρείται σοβαρή-πρέπει να είναι ενδελεχής.
ph
Σολίστ
#2402   /   23.06.2005, 22:44

Ουδέποτε είπα ''είστε κατώτεροι από εμένα και δεν θα τις καταλάβετε''. ΄Εχω απαντήσει σε όλα τα σημεία στα προηγούμενα μηνύματά μου. Για μένα πλέον, ενδιαφέρον έχει το αν προβληματιζόμαστε για τη δυνατότητα που έχει ο καθένας να δημοσιεύει στο ίντερνετ πληροφορίες. Μήπως τελικά το ίντερνετ κινδυνεύει να γίνει από πηγή πληροφόρησης, πηγή παραπληροφόρησης. Μεγάλη συζήτηση αυτή.

aibell
Περαστική Νότα
#2401   /   23.06.2005, 20:36   /   Αναφορά
sorry alla auta pou grafeis den stekoun...
pote den epairne narkotika oute htan pantremenos.
Thn polydouri arnhthike na thn pantreutei (opws leei ekeinh sto hmerologio ths), giati htan arrwstos.Ekeinh den ton pistepse mexri pou emathe(meta apo kairo)apo gnwsto ths oti o kariwtakis episkeftotan sinexeia ena gnwsto giatro ths.
ph
Σολίστ
#2403   /   23.06.2005, 23:39   /   Αναφορά

Οι πηγές για τη ζωή και το έργο του Καρυωτάκη είναι πάρα μα πάρα πολλές. Αναφέρω μερικές δικής μου προτίμησης, διότι αν κάτσω να αναφέρω ενδεικτική βιβλιογραφία πρέπει να γράφω τρεις μέρες. Αξιόλογα αφιερώματα υπάρχουν σε πολλά περιοδικά, όπως στα

Γράμματα και τέχνες (καλοκαίρι 1985)
Η λέξη (Νοέμβρης 1988)
Νέα Εστία (Νοέμβρης 1971)

Μελέτες ουκ ολίγες, όπως

Της αξέχαστης Λιλής Ζωγράφου

Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Μ. ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ (Αλεξάνδρεια 1996)

Της Γεωργίας Δάλκου

ΚΓ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΕΞ ΑΘΗΝΩΝ ΜΕΤΑΤΕθΕΙΣ ΕΙΣ ΠΡΕΒΕΖΑΝ ΕΣΧΑΤΩΣ (Καστανιώτης 1986)

Βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους, να ξεκαθαρίσουμε πως ο Καρυωτάκης ουδέποτε παντρεύτηκε, και πως δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πληροφορία που να μας δίνει το δικαίωμα να σκεφτούμε πως ο ποιητής έπαιρνε τη δόση του. Απλώς, η αυτοκτονία του δίχασε φιλολόγους, κριτικούς, συναδέλφους του και αναγνώστες. Κάποιοι, περισσότεροι παλιότερα, υποστήριζαν πως ο Καρυωτάκης υπήρξε ένας ψυχικά άρρωστος άνθρωπος. Σήμερα, οι περισσότεροι, κατανοούν πως η αυτοκτονία του ήταν μια πράξη συνέπειας, η στιγμή που ο άνθρωπος γίνεται ποίηση, αφού ταυτίζεται με το αντικείμενο ή τη σκιά του έργου του, δηλαδή τον ίδιο το θάνατο. Τα περί ναρκωτικών είναι ασυδοσία φαντασίας.

Δεν παντρεύτηκε αφού δεν ευτύχησε ούτε στον έρωτα. Ούτε με την Σκορδύλη έφτασε στο γάμο, ούτε βέβαια με τη Μαρία Πολυδούρη, της οποίας την προσήλωση τελικά δεν κατάφερε να τιμήσει.
Με την πρώτη διατηρούσε επαφές ως το 1922. Με την Πολυδούρη είχαν ένα πολύ σύντομο δεσμό.

---

Δεν είμαι εναντίον της παράθεσης βιβλιογραφίας όταν αμφισβητείς ένα κείμενο (που δε φρόντισε να παραθέσει πηγές). ΄Ομως όταν οι πληροφορίες που καλείσαι να παραθέσεις είναι πολύ Χ Τ Υ Π Η Τ Ε Σ για το θέμα σου, καταντά αστείο να γράφεις ατάκα και παραπομπή. Οι πληροφορίες λοιπόν που αναφέρω εδώ, είναι συμβατές με πολλές σοβαρές εργασίες για τον Καρυωτάκη και βέβαια όσων συγκεκριμένα (και αναγκαστικά επιλεκτικά) αναφέρω.

Λυπάμαι που κάποιοι θύμωσαν μαζί μου, αλλά σαν κοινωνία και λαός έχουμε ξεφύγει. Απλά επειδή τα γεγονότα της ζωής του Καρυωτάκη δεν είναι τόσο γνωστά, όσο της Βίσση, έπρεπε εγώ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, να παραθέσω πηγές! Αν όμως έγραφα για τη Βίσση πως,

γεννήθηκε στην Αιτωλοακαρνανία το 1982. Το 1999 παντρεύτηκε το συνθέτη Φοίβο και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το άλμπουμ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ,

κανείς δεν θα απαιτούσε πηγές. ΄Ολοι θα έγραφαν ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ!

Το πρόβλημα λοιπόν είναι πως όταν γράφουμε για ένα θέμα όχι πολύ πιασάρικο, είναι πιο εύκολο να πέσουμε σε παγίδες και θέλουμε αποδείξεις επιπέδου ΑΠΙΣΤΟΥ ΘΩΜΑ. Ενώ όταν γράφουμε τα αυτονόητα της καθημερινής νεοελληνικής κουλτούρας του λάιφ στάιλ δεν ανατρέχουμε σε πηγές.

ΑΣ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ! ΄Αντε πια



revekka
Φθασμένος
#2410   /   24.06.2005, 15:54
ph καλά κάνεις που θέλεις να βάζεις τα πράγματα στη θέση τους, αυτό έπρεπε να είχες κάνει απο την αρχή.

το παράδειγμα με τη βίσση δεν ισχύει διότι 1) σ αυτό το site δε θα δείς βιογραφία της βίσση και 2) στη συγκεκριμένη περίπτωση αναίρεσες τις πηγές του tazz οπότε ήταν ανάγκη να παραθέσεις τις πηγές που τις αντικαθιστούν.

Και τέλος....δεν το έκανε επίτηδες......

Antreas79
Βασική Νότα
#9752   /   04.10.2007, 17:45
ΚΑΙ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑΣΑΡΙΚΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ!!!!

trour
Περαστική Νότα
#2458   /   01.07.2005, 15:48   /   Αναφορά
οι ποιοτητα δεν μπορει να αγγιξει ιστοσελιδες..
Μια ιστοσελιδα ομως μπορει να αγγιξει ποιοτητα
antonLOrd
Φθασμένος
#2601   /   04.08.2005, 10:35
Δύο πολύ ωραία(κατά την γνώμη μου) site για τον Καρυωτάκη:

http://users.otenet.gr/-lost/karyotakis/index.htm

www.papaki.panteion.gr/_private/karyotakis/karyoindex.htm

Antreas79
Βασική Νότα
#9750   /   04.10.2007, 15:47   /   Αναφορά
Θέλω να σας γράψω την ιστορία για το πραγματικό όνομα του Καρυωτάκη.

Δεν λεγόταν Καρυωτάκης κι ο πατέρας του πατέρα του.
Κώστας Ευθυμίου λεγόταν κι η μάνα του,-προγιαγιά του ποιητή-, κυνηγημένη από τούρκικο
απόσπασμα, σαν αγρίμι τον γέννησε ψηλά στα βουνά.
Φτωχός, και πεντάρφανος ο παππούς του κατέφυγε στα Καργιώτικα,ένα χωριό
πολύ κοντά στη Συκιά Κορινθίας,όπου κάθε μέρα πήγαινε για θελήματα κ' ήταν
γνωστός σαν ''το καημένο το Καργιωτάκι''.
Πες-πες λοιπόν, τ' άλλαξαν τ' όνομα με το παρατσούκλι κι όταν αργότερα εκανε παιδιά
το ''Ευθυμίου'' είχε πια ξεχαστεί.
Κι εδώ που τα λέμε καλύτερα θα παραήταν οξύμωρο να λεγόταν
Ευθυμίου ο αυτοκτόνος...
vero
Φθασμένος
#9753   /   04.10.2007, 20:25
συμφωνω με τον δεν επαιρνε ναρκωτικα ουτε παντρευτηκε απ οσο εμαθα στο σχολειο... Παντως ο Καρυωτακης ενα πολυ θαυμασιο εργο που μ αρεσε απ' οσο εχω διαβασει με τα δικα του χαρακτηριστικα που αξιζει να διαβαζετε

vero
Φθασμένος
#9761   /   04.10.2007, 22:18
με τον ph ηθελα να πω*

Blacksad
Σολίστ
#9756   /   04.10.2007, 20:40   /   Αναφορά
Εμένα το ποίημα του που εκφράζει εμένα και το συνάφι μου λόγω και αντικειμένου είναι το "Δημόσιοι υπάλληλοι"

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία.
(Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η Πολιτεία
κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν.)

Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία.
«Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν» διαβεβαιώνουν.

Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους,
το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι

Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, του ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι

Είναι αστείο αλλά με εξαίρεση το ωράριο δεν έχουν αλλάξει και πολλά στη σημερινή γραφειοκρατική ζούγκλα

musicathy
Σολίστ
#14815   /   24.06.2008, 14:15
Επιβεβαιώνονται από κάποιον όλα αυτά που γράφονται στο άρθρο?
Πρώτη φορά τα διαβάζω!Αν είναι δυνατόν...Ερευνούμε πρώτα και μετά γράγουμε βιογραφίες ανθρώπων που έχουν προσφέρει τόσα πολλά στην τέχνη και μάλιστα έχουν πεθάνει...Τέλοσπάντων...

Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.
Οι Ουγκό με "Τιμωρίες" την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι
και αν οι Μποντλέρ εζήσανε νεκροί,
η αθανασία τους είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
Και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Του κόσμου η καταφρόνια τους βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι και ωχροί,
στην τραγικήν απάτη τους δομένοι
πως κάπου πέρα η δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τους ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.

Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
"Ποιος άδοξος ποιητής" θέλω να πούνε
"την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι;"


προσκυνώ



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!